ΠΡΟΤΟ ΦΙΛΟ Περιεχομενο ΠΡΟΦΥΤΕΙΕΣ ΔΕΦΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣPEMPTO ΜΕΡΟΣPEMPTO MEROS 2

ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ

Η ετοιμασια του Λαου του Θεου

Πνευματικη τροφη για την ετοιμασια του Λαου του Θεου απ΄ολα τα εθνη, φυλλες και γλωσσες.

Ο Θεος του Ισραηλ μου εδωσε ετουτοι την τροφη.

Διαλεξε κοιμενα της Παλαιας Διαθηκης και της Καινης Διαθηκης και εξυγαει τα τελευταια για να κατανοηθει πλυρος το ΚΑΛΟ ΝΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΝΤΥΝΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΝ ΧΡΙΣΤΟ.

Πρεπει πρωτ'απ'ολα να ετοιμαστεις στιν σκεψη σου.

Πρεπει να αποφασισεις πραγματικα να θελεις να γινεις ενα αλυθινο παιδι του Θεου, να το θελισεις αλυθινα στο μυαλο σου και στην καρδια σου.

Θα σας αποκαλυψω οτι ο καθενας μας, εχει κοντα του εναν η πολλους "αγγελοι φυλακοι".

Εχουνε για εργο να σας φυσιξουνε μεσα στην ψυχη σας, μεσα στην καρδια σας, επιλογες που θα σας επιτρεψουνε να ερθετε πιο κοντα απο τον Κυριο, κανοντας το καλο τριγυρο σας, και προσεχοντας το προσοπικο σας λειτουργημα.

Φυσικα, ο διαβολος και οι αγγελοι του υπαρχουνε επισης, κανανε την επιλογη να μην δεχονται τον Θεο σαν Κυριαρχο, και να αποδειξουνε στον Θεο οτι και η ανθρωποι δεν Τον αγαπανε και δεν εκτελουν το Θελημμα Του.

Αυτοι σας εισχωρουν στο μυαλο σας και στις καρδιες σας σκεψεις πιο εγωιστικιες, πιο υπουλες, πιο πονηρες, κολακευουνε τον εγοισμο σας, σας ωδυγουνε να ησαστε ανθρωποι της σαρκας και οχι πνευματικοι ανθρωποι, σας σπρωχνουνε στην καταθλιψη, στην ψυχικη κουρασι, κλπ.....

Και προ παντος σας διαγερνουνε απο τις Θεικιες Αλυθιες, απ'τον Θεο, απ΄τον Ιησου Χριστο, και απο την Αγια Γραφη, τον Λογο του Θεου.

Αν δεν προτιματε τις καλες σκεψεις του αγγελου σας φυλακα, τοτες συχνα ακολουθητε της κακιες σκεψεις των αλλον, που ειναι παρα πολλυ δηνατη, και γνωριζουν παρα πολλυ καλα τις αδυναμιες σας.

Π. Χ. , αν εχετε ζηλεια, η εχετε φοβους, θα σας θρεψουνε μεσα στις σκεψεις σας ωστε η ζηλεια σας και η φοβοι σας να επεκταθουνε τοσο ωστε να χασετε ολη την ενεργεια σας, ωστε να ειστε διχως κανενα κουραγιο, να ειστε σκυθρωποι.

Διοτι οταν εισαστε σε νευρικη καταπτοσις, αδυναμη και κουρασμενη ψυχικα, δεν διακρινετε τιποτε, ουτε κανετε σωστη αναλυσις τις καταστασεις, και τοτες εισαστε ετοιμοι να κανετε ολες τις κακιες σκεψεις που σας εισχωρουν στο μυαλο, φυσικα δεν παρουσιαζονται. Ετσι εχουνε τεραστια δηναμεις, υπουλα ειναι κοντα σας.

Γι΄αυτο πρεπει να μαθετε να διακρινετε τις σκεψεις σας εν πασα στιγμη, να νιοσετε οτι αυτη η σκεψεις δεν ειναι αξια στο λειτουργημα ενος παιδιου του Φωτος, ενος παιδιου του Θεου, ενος πνευματικου ανθρωπου.

Στην αρχη, ειναι δυσκολο, συχνα πεφτουμε, αλλα με θελισις και προσπαθιες και προσοχη αγρυπνοι, μπορουμε να τα καταφερουμε.

Και μια και παρουμε την ΣΗΝΗΘΕΙΑ, τοτες ειναι πραγματικα πολυ πιο ευκολα.

Αφηστε τον αγγελο φυλακα σας να σας οδηγησει, αυτος εχει για αποστολη να σας προσεχει και οταν προσευχοσαστε, του ανοιγετε την ΠΟΡΤΑ για να εισχωρισει σκεψεις σε εσας που πραγματικα θα σας βοηθησουνε και θα σας μεγαλοσουνε πνευματικα.

Ομως για να νιοθετε την οδηγηση τους σωστα, και να νιοθετε αυτες τις σκεψεις, πρεπει να εχετε διακρισις, και για να εχετε σωστη διακρισεις, χρειαζετε η Γνωσις της Θεικιες Αλυθιες.

Η Γνωσις του Θεου και ο Λογος του Θεου περιεχωμενη μεσα στην Αγια Γραφη ειναι η Τροφη που ανεκαθεν ο Θεος εδωσε στον λαο του, χρειαζετε προσευχη, χρειαζετε διαβασμα, χρειαζετε μελετη.

Ρωτηστε και θα σας δωθει. Προσευχηθητε και θα λαβετε.

Οσο αυξυνοσαστε στις αρετες, οσο εισαστε πιο φωτεινη, τοσο πιο πολυ ο αγγελος φυλακας σας που ειναι κοντα σας ειναι ψυλα στην ιεραρχεια του Θεου. Διοτι ολα επανω, εχουν ιεραρχεια.

Πρεπει να μαθετε να αγαπατε τον Θεο, να μαθετε να αγαπατε τον εαυτο σας, και να μαθετε να αγαπατε τους αλλους, με σοφια, με διακρισεις, με προθυμια, με καλοσυνη, με υπομονη, να αυξυνετε τα αισθητηρια σας προς το σωστο, το δικαιο, το ακεραιο, τη σοφια, τη γνωση του καλου και του κακου, να μπορειτε να αναλησετε το λειτουργημα που προερχετε απο το Πνευμα που ειναι ευαρεστο στον Θεο, και το λειτουργημα που προερχεται απο τη σαρκα, να ξερουμε τελεια τι σημαινουν αυτα τα δυο πραγματα.

Να μαθουμε να δεχομαστε την ελευθερια της επιλογης που ο Θεος δινει σε καθε ανθρωπο.

Η ελευθερια της επιλογης που δινει ο Θεος σε ολους, σε ολοι την ουρανια Ταξι και σε ολους τους ανθρωπους.

Μαλιστα, ο Θεος επετρεψε σε ολες τις ουρανιες δυναμεις να κανουν την Επιλογη τους οταν ο σατανας αρχισε να κανει το κακο.

Και στους ανθρωπους επισεις, ο Θεος εδωσε την Ελευθερια της Επιλογης.

Ο Θεος αγαπαει να διαλεξουμε να Τον αγαπουμε και να ζουμε στο Φως της Αλυθειας Του.

Δεν θα το επιβαλει.

Να μαθουμε να υψωνομαστε προς την Θεικη Αλυθεια, να μαθουμε να διακρινουμε τις ανθρωπινες αλυθιες, και να ξερουμε να κανουμε την διαφορα.

Να μαθουμε να ζουμε σαν παιδι του Θεου καθε στιγμη καθε μερα, με την βοηθεια της ΑΓΑΠΗΣ ( ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ, Ο ΛΟΓΟΣ ΜΑΣ, ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ).

Ο Θεος του Ισραηλ μας δινει μια μεθοδος εργασιας για ολα τα παιδια Του που θα αποφασισουνε να ειναι μελος του Λαου Του απ΄ολα τα εθνη.

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ειναι να μαθουμε να αγαπαμε τον Θεο, τον Παντοκρατωρα, τον Διμηουργο των παντον, τον Θεο του Ισραηλ, τον Θεο του Αβρααμ, τον Θεο του Μουση, τον Θεο του Ιησου Χριστου.

Και ο δευτερος ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ειναι να μαθουμε να αγαπαμε τον πλυσιον μας οπος τον εαυτο μας.

Να αγαπας τον εαυτο σου και να αγαπας τους αλλους θελει να πει συγκεκριμενα οτι το ΟΡΙΟ που δεν πρεπει ποτες να ξεπερασεις ειναι να ΒΛΑΨΗΣ τον εαυτο σου η να ΒΛΑΨΗΣ τους αλλους.

Αυτο το ΟΡΙΟ ειναι παρα πολλυ συμαντικο και ειναι επιγον να το καταλαβετε πλυρος, διοτι ποτες δεν θα μπορεσετε να υψωθειτε πνευματικα αν δεν καταλαβαινετε αυτο το ΟΡΙΟ.

Οποιος ανθρωπος βλαπτει τον εαυτο του η βλαπτει τους αλλους, δεν θα μπορει να ειναι ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΟΥ στην καινουργια γη, διοτι τιπιτα το ΑΚΑΘΑΡΤΟ δεν θα μπει στην Ανω Ιερουσαλημ.

Αυτο ειναι γραμμενο στην διαρκεια του Λογου Μου δοσμενος σε ολη την Αγια Γραφη, Παλαια Διαθηκη, και Καινη Διαθηκη.

Η Κορυφωσις της Τελειοτητας ειναι η ΑΓΑΠΗ, και η Αγαπη δεν επιτρεπει καμια βλαψεις μητε στις σκεψεις, μητε στα λογια σας, μητε στις πραξεις σας.

Ειναι πολυ δυνατον να φτασουμε να ελεχγουμε τις σκεψεις μας, τα λογια μας, και της πραξεις μας καθημερινως.

Αυτη η τροφη ειναι προορισμενη να μας επιτρεψει να γινομε το παιδι του Θεου, οπος ο Θεος θα αγαπουσε να ειμαστε.

Πρωτα απ'ολα, οταν σκεπτοσαστε, μαθαινετε καθε στιγμη να διακρινετε τι περιεχουν οι σκεψεις σας.

Αν σκεφτοσαστε σε αρνητικιες καταστασεις, σε ανωμαλες καταστασεις, αυτο σας βλαπτει, διοτι δεν εισται πολυ φωτεινη οταν συντιρειτε κατωτερες σκεψεις, σκεψεις της σαρκας.

Αν η σκεψεις σας ειναι οδηγημενες εναντιον καποιον που σας εβλαψε, προσπαθησετε να μην σκεπτεσται αλλο σ΄αυτα που σας εβλαψαν, διοτι αυτοματος οι σκεψεις σας σας βλαπτουνε εφ΄οσον βρισκοσαστε φυλακισμενη απο αυτες τις αρνητικιες σκεψεις, και επικρατειτε μεσα στην σκεψη σας το κακο που συνεχιζει και σας κανει.

Ελευθερωθειτε, η Αλυθεια, η δικαιοσηνη ελευθερωνει το μυαλο και την σκεψει.

Μαθετε να οδηγειτε το μυαλο σας προς σκεψεις γεματες αγαπη και προς σκεψεις ηγιηνες που θα σας ξαναχτισουνε, θα σας ζωντανεψουνε εσωτερικα.

Μαθετε να ειστε φωτοινη, ζεστη, να ζωντανευεται τους αλλους και τον εαυτο σας σαν τον ηλιο που ζωντανευει τα παντα στο περασμα του.

Ξαναβρειτε τον πνευματικο εσοτερικο ηλιο σας, και δωστε το με αγαπη σε ολα τα παιδια του Θεου, σε ολους τους ανθρωπους.

Μαθετε να ελεγχετε τον λογο σας, μαθαιτε να μην βλαπτετε τον εαυτο σας, και να μην βλαπτετε σε κανεναν με λογους αρνητικους και διεφθαρμενους.

Μην ανοιγετε το στωμα για να πειτε κακολογιες, κρισεις, αισχρολογιες, λογια που δεν ειναι σωστα η λογια αδικα.

Εξασκειθητε και θα απολαυσετε τις συνεπειες.

Η πραξεις σας ειναι επισης αναγκαιο να τις προσεχετε απο πολυ κοντα.

Τα λογια σας, και η πραξεις σας δεν πρεπει σε καμια περιπτοσις να βλαπτουνε ουτε εσας, ουτε τους αλλους, τα λογια σας πρεπει να ειναι δικαια, και ωφελιμα στους αλλους που σας ακουνε.

Αν δεν ειστε ικανοι να αγαπατε τον εαυτο σας και ν΄αγαπατε τους αλλους, οπος σας το ζητησε ο Κυριος μας Ιησους Χριστος, Το ΟΡΙΟ που ο Θεος της Οικουμενης σας απαγορευει να περασετε ειναι να βλαπτετε τους εαυτους σας και να βλαπτετε τους αλλους.

Πρωτον.

Ολες οι πραξεις που σχετιζονται με σας. Σκεφτειτε αν δεν σας βλαπτουνε.

Πως μπορουνε να σας βλαψουνε εσας οι πραξεις σας;

Καταστρεφοντας τον εαυτο σας η σωματικος, η ψηχικος, η ψυχολογικος.

Σημερα, οταν αποφασισετε να πραξετε, στην αρχη, στο ξεκινημα, μαθετε να σκεπτεστε, να διακρινετε τι σωι πραξεις ειναι.

Αυτες οι πραξεις που θελετε ν΄αρχισετε να εκτελειτε, θα σας επιτρεψουν να ζειτε αρμονικα με τον εαυτο σας, θα σας επιτρεψουν να γινεται πιο καλη, η θα σας φερουναι μονον προβληματα και στεναχωριες.

Η ποιοτητα των πραξεον σας πρεπει να ειναι σε επιτηρησεις.

Ειναι μια σηνηθεια που πρεπει να παρετε.

Και η ποσοτητα απο της πραξεις σας επισεις.

Διοτι μια αρηστη ασχολεια μπορει να μετατραπει σε βλαπτεροι αν δεν διαχειριστει σωστα.

Το πολλυ η το καθολου η το λιγο μπορουν να σας βλαψουν.

Π.Χ. μερικα συγκεκριμενα παραδειγματα :

Το να εργαστεις για να προσφερεις στην οικογενεια σου αυτα που χρειαζεται για να ζησει, ειναι πολυ φυσικο και αναγκαιο, μα να μην σταματας να εργαζεσαι απο το πρωι μεχρι το βραδυ χωρις περιορισμο, ωστε να εισαι ανικανος να προσεξεις τον εαυτο σου, τα παιδια σου, τον η την σηζηγο σου, και να μην εχεις καιρο να προσευχυθεις τον Κυριο, μητε τον καιρο να υψωθεις πνευματικα, αυτο σας βλαπτει εσας και την οικογενεια σας.

Γι΄αυτο η πλεονεξια ειναι ειδολολατρεια.

Το να τρως ειναι αναγκαιο και ωφελιμο, αλλα να μην σταματας να τρως ολοι την ημερα γινετε επικυνδυνο.

Το να εχεις μια ασχολια, ενα σπορ, να ζωγραφιζεις, ειναι πολυ ωφελιμο για την ψηχολογικοι και σωματικη καταστασεις του ανθρωπου, αλλα το να ασχολεισαι αποκλειστικα μ'αυτο και ολη την ημερα, χωρις καμια διαχειρισι, ειναι βλαπτερο για σας και για την οικογενεια σας, κλπ.

Ουτε η σκεψεις σας, ουτε ο λογος σας, ουτε η πραξεις σας να βλαπτουνε σε κανεναν, και φυσικα και τον εαυτο σας.

Υπαρχουνε πολλυ ειδοι βλαψιματος, η σωματικη βλαψης, η πνευματικη βλαψεις και η ψυχολογικη βλαψης.

Το σωματικο βλαψιμο ειναι ολες οι πραξεις ανευθυνες που σας βλαπτουνε σωματικος, ναρκοτικα, αλκοολ,κλπ.

Και το σωματικο βλαψιμο στους αλλους ειναι ολες οι καταστροφικιες πραξεις που βλαπτετε τους αλλους σωματικα.

Η ρυπανσις πανω στη γη, να παλευετε, να δινετε σφαλιαρες, να βιαζετε τους αλλους, οι σκοτομοι, να υποχρεονεται τους αλλους σωματικα, κλπ.

Το Πνευματικο βλαψιμο ειναι οταν δεν δινετε στον εαυτο σας την ευκαιρια και τον καιρο να γνωρισετε τον Θεο και τον Λογο Του.

Το πνευματικο βλαψιμο προς τους αλλους ειναι με το λειτουργημα σας και τα επιχειρηματα σας να εμποδιζετε τους αλλους να υψωθουνε προς τον Θεο, προς τον Λογο Του, προς της Θεικιες Αλυθειες, με την δυναμη την σωματικη η με την δηναμη του λογου σας.

Να τους εμποδιζετε να αγαπανε τον Διμιουργο και να τους εμποδιζετε να δεχονται να ντυθουνε τον καινουργιο ανθρωπο εν Χριστο με βασει το Καλο Νεο της Καινης Διαθηκης με ανθρωπινες θεωριες και επιχειρηματα.

Ο ανθρωπος που δεν ειναι παιδι του Θεου ειναι πνευματικος νεκρος.

Το ψυχολογικο βλαψιμο ειναι επισεις βαρυ στις συνεπιες για τους ανθρωπους.

Θα σας δωσω μια φρασεις να μελετησετε :

Η Ελευθερια σας σταματαει, εκει που αρχιζει η ελευθερια τον αλλων.

Και η δικη τους σταματαει, εκει που αρχιζει η δικια σας.

Πως μπορουμε να βλαψουμε στους αλλους ψυχολογικα, θα σας το εξυγυσω :

Οταν πασχει το προσοπικο μας λειτουργημα και φερομαστε χωρις δικαιοσηνη, χωρις συνεσις, χωρις ακεραιοτητα, οταν τα χειλη μας συκοφαντουν, οταν τα χειλι μας ψευδομαρτηρουν, οταν ειμαστε υποκριτες, οταν κολακευουμε τους αλλους για να τους παρουμε κατι, οταν μας λειπει η τιμιοτητα, οταν ψιθυριζουμε τα μυστικα, οταν ειμαστε υπεροπτικη, και υπερηφανη, οταν ειμαστε αχαρηστη, κλπ

Και επεισεις ενοχοποιοντας συνεχως τους αλλους, μεσα στην Ελευθερια που εχουν να ζουν την ζωη τους αναλογος τις επιλογες τους, προκειμενου οτι δεν σας βλαπτουνε με κανεναν τροπο, μητε με λογους, μητε με πραξεις.

Το Ακραιο ΟΡΙΟ του Καλου, και του Κακου, του Σωστου και του Λαθους ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟ που περνατε οταν βλαπτετε σε καποιον η με τη σκεψεις σας, η με τους λογους σας, η με τις πραξεις σας αδικος.

Να τους υποχρεωνετε και να τους υποβαλλετε τις συνεπιες των κακον σας πραξεον, των κακων επιλογον σας.

Αν οι κακιες επιλογες σας καταληγουν σε παραξενες και αρνητικιες καταστασεις για σας, και αν αποφασιζετε με τις αιτησεις σας, τα παραπονα σας, τους γογγυσμους σας, τις ενοχες σας, να τους δεσμευσετε στις καταστροφικιες επιπτωσεις των κακον πραξεον σας και επιλογων σας, τοτες αυτη η καταστασις καταληγει πολυ γρυγορα αρνιτικη και για τους ιδιους, και για την οικογενεια τους.

Ειναι βασικο να καταλαβετε οτι βλαπτετε τους αλλους οταν τους δεσμευεται με διαφορους μεθοδους, να δεχτουν να αναμειχθουνε στις συνεπειες των κακον επιλογων σας, που δεν ειναι προβλημα τους.

Τους εμποδιζετε ψυχολογικα, ψυχικα να ζησουνε την ζωη τους, της επιλογιες τους, ποδοπατατε την ελευθερια της ζωης που ο Θεος δωριζει σε καθε ανθρωπο.

Επιπλεον, οταν επιτρεπεται στους εαυτους σας να βλαπτετε τους αλλους, τους φυλακιζετε ψυχολογικα.

Τους παιρνετε ολη την δηναμη, ολο τον δηναμισμο τους, ολο τον ενθουσιασμο τους, την χαρα απο την ζωη τους.

Δεν μπορει πλεον να ελευθερωθει απο την ψυχικη του φυλακη, οπου και τον κλεισατε, διοτι το μυαλο του δεν ειναι πια ελευθερο, δεν σταματαει να σκεπτεται το κακο που του γινεται.

Τον εμποδιζετε να εχει το μυαλο του ελευθερο για να στραφει προς τον Θεο, και προς τον πνευματικο ανθρωπο.

Και τον εμποδιζετε να στραφει προς τον εαυτο του για να ζησει την ζωη του, να στραφει προς την οικογενεια του, προς τον η την σηζυγο του, και το χειροτερο απ΄ολα προς τα παιδια του.

Διοτι οταν το μυαλο ειναι φυλακισμενο απο τα βλαψιματα που προκαλειτε, δεν ειναι πια ευκαιρος ο ανθρωπος, δεν ζει, δεν βλεπει τιποτα απ΄αυτα που τον τριγυριζουνε, δεν ακουει κανεναν, ουτε και προσεχει τον εαυτο του, ουτε την οικογενεια του, και δεν ξερει πια να γελαει, μητε να ειναι φωτεινος με τα παιδια του, την γυναικα του και τους φιλους του, και τους αλλους.

Ειναι βιαιες η ζημιες που προκαλειτε ψυχικος στους αλλους οταν τους βλαπτετε, ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΕΣΟΤΕΡΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ. ΚΑΘΕ ΑΔΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΗ.

Κοιταξτε τριγυρο σας, οι ανθρωποι που ειναι υποχρεωμενοι να ζουνε με τις συνεπιες τον πραξεων και της επιλογιες των αλλον ανθρωπον, προσεξετε γυρο απο σας, μεσα στην οικογενεια σας, μεσα στους φιλους σας, μεσα στην σηνηκοια σας, μεσα στην κοινονια, και πανω σε ολη τη γη.

Για ν΄αποφυγετε ολα αυτα τα δυσαρεστα, ο Κυριος των Δηναμεον, σας ζητει οποσδηποτες σε ολους, σε ολα τα παιδια του να μαθουνε να εχουν αυτοελεχγο, διακρισεις, δικαιοσυνη, σηνεσης, ακαιραιοτητα, σοφια, να μαθουν τι θα πει ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΒΛΑΨΕΟΣ.

Ολες της μορφες της βλαψεος, σωματικη, ψυχικη και πνευματικη.

Αγαπατε χωρις περιωρισμους ολους τους ανθρωπους, αυτος ειναι ο ΧΡΗΣΟΣ ΚΑΝΩΝΑΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΟΡΙΟ το ΚΑΤΩΤΕΡΟ που δεν πρεπει ποτες σε κανεναν να επιτρεψεις να προσπερασει ειναι το να σε βλαψει.

Προσεχε και αγρυπνα, στην αρχη, προσπαθησε να διακρινεις την στιγμη στην οποιαν αρχιζουνε να σε βλαπτουνε, για να αποφυγεις το κακο και τις ζημιες, να το πεις καθαρα.

Αν ειστε αγρυπνοι, να μην επιτρεψετε να σας βλαψουνε, τοτες δεν θα ειστε φυλακισμενη ψυχικα, δεν θα εισαστε καταθλιμμενη, και τοτες, ναι, θα μπορειτε να συνεχισετε να τους αγαπατε, πρωτα αυτους, τον εαυτο σας μετα, και ολους τους αλλους.

Δεν πρεπει ποτες να αφισετε καποιον να σας αδυνατισει και να σας εμποδισει να συνεχισετε να ζειτε την ζωη σας και της επιλογιες σας.

Αγαπατε τους με μια αγαπη βαθια, με μια αγαπη χωρις περιορισμους, με μια αγαπη ειλικρινεις, μια αγαπη που δινει ζωη, μια αγαπη που χτιζει, γεμιστε τους με την Αγαπη, καντε τους να νιοσουνε οτι τους αγαπατε οπος ειναι, μη δινοντας σημασια στον τροπο ζωης τους και τις επιλογιες τους.

Να αγαπας σημαινει επισης την ικανοτητα να δεχτης χωρις καμια κρισης τον τροπο ζωης των αλλον, τον τροπο που βλεπουν την ζωη, το ελευθερο της επιλογης, ναι, εχουνε το δικαιομα να διαλεξουνε αν θελουν η οχι να πιστεψουνε, κλπ. Αυτο δεν ειναι δικο σας προβλημα, μην τους κρινετε, και μην τους κατακρινετε σε οποιο σταδιο κι αν βρισκονται.

Εχουνε το δικαιομα να ζησουνε οπος τους αρεσει.

Εφ΄οσον δεν σας βλαπτουνε, εχουν το δικιαομα να ειναι οπος θελουνε οι ιδιοι, αυτο δεν ειναι προβλημα σας, και πρεπει να μαθετε να τους αγαπατε μεσα σ'ολες της διαφορες σας.

Αυτο ειναι η πραγματικη η αληθινη αγαπη.

Ομως το μονο Οριο που δεν πρεπει ποτες να δεχτειτε απο κανεναν να προσπερασει, ειναι να σε βλαψουνε, εσενα, την οικογενεια σου, τους γυρως σου, τους αλλους.

Η Αγαπη δεν εχει ΟΡΙΟ, οσο πιο πολυ υγιηνα αγαπαμε τους αλλους, τοσο πιο πολυ μας αγαπανε, μας εκτυμανε, και ψαχνουνε την φιλια μας και προ παντος μην ξεχνατε ποτες οτι οσο πιο πολυ δεινουμε αγαπη, τοσο πιο πολυ αυξανετε, η Αγαπη ειναι η ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ.

Μα το κατοτερο οριο της αγαπης ειναι το να μην βλαψεις.

Διοτι αν δεν ειμαστε ικανη ν'αγαπουμε, το να μην βλαπτουμε σημαινει να σεβομαστε, και φυσικα να αγαπαμε.

Διοτι οταν αγαπαμε, δεν βλαπτουμε ποτες με κανεναν τροπο.

Και αυτοι που εις το ονομα της Αγαπης φυλακιζουνε τους αλλους ψυχικα μην σταματοντας να κλεγονται, μην σταματοντας της ενοχοποιησεις, ειναι οσο βλαπτερη οσο τους αλλους που σε φυλακιζουνε σωματικα. Διοτι η σωματικη φυλακη παραμωρφονετε σε ψυχικη εσοτερικη φυλακη και τους εμποδιζει να ζησουν την ζωη τους και την επιλογη τους.

Γι'αυτο ο Θεος, θα αγαπουσε τα παιδια Του, να ξαναβρουν την Ελευθερια να ζησουν, την Ελευθερια των σκεψεων, την Ελευθερια του λογου τους, και την Ελευθερια να πραξουν για να μπορεσουνε να φτασουνε να ειναι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΠΟΣ ΤΟΝ ΔΙΜΗΟΥΡΓΗΣΕ.

Σκεψεις ηγιης, λογους ηγιης, πραξεις υγιης.

Οποτες, στο καθημερινο, οταν προσπαθουνε να σας βλαψουνε, να εισται αγρυπνοι, και μαθετε να εμποδιζετε με την δηναμη του λογου τους αλλους να σας βλαψουνε.

Αυτο ειναι για τα καθημερινα βλαψιματα.

Αλλα δεν θελει ο Θεος, τα παιδια του να μαλωνουνε, γι'αυτο πεστε το απλως, και αν δεν καταλαβαινει, μην αφινεται τον εαυτον σας να παρασυρθει στην φασαρια, στην λογομαχια, απομακρυνθειτε, χωρις να τους ανταποδινεται το κακο, χωρις να ψυθιρισεται τα μυστικα τους σε αλλους.

Εμποδιζοντας τον αλλον και τους αλλους να σας βλαψει, δεν ειναι μια πραξεις κακιας, δεν ειναι μια πραξεις ανηθικοτητας, δεν ειναι μια πραξεις κρισεως, δεν ειναι μια πραξεις απαγορευμενη, δεν ειναι μια πραξεις βιαια.

Ειναι μια πραξεις αγαπης γι'αυτον, για σας και για τους αλλους.

Μαλιστα! Δεν του ανταποδινετε μια πραξεις ανηθικοι, δεν τον κρινετε, τον εμποδιζετε απλουστατα να βλαπτει τον εαυτο του, να σας βλαψει και να συνεχιζει να βλαπτει τους αλλους.

Γιατι ειναι μια πραξεις αγαπης;

Απλουστατα, οταν αγαπατε το παιδι σας, επειδης το αγαπατε, το εμποδιζετε να πραττοι λαθοι, να πραττοι βλαψιματα, να πραττει κακιες και βιαις.

Φυσιολογικα, δεν του επιτρεπετε να κανει και να λεει οτι θελει για να μην χτυπησει, για να μην πονεσει, του μαθαινετε, το παιδαγωγειται να μην βλαπτετε και να μην βλαπτει τους αλλους.

Μπορειτε ευκολοτατα να κατανοησετε αυτη την παιδαγωγησις στον ενηλικο.

Επειδης τον αγαπατε, και βλεπετε οτι η παιδαγωγησις του δεν εφτασε ακομη σε ωριμοτητα γι'αυτο και συνεχιζει και βλαπτει τον εαυτον του και τους αλλους.

Γι'αυτο ειναι υποχρεοτικο να μαθετε ο καθενας σας να μην ειστε η αιτια, το ξεκηνημα μιας κακης πραξεις, ενος κακου λογου, αδικια, υποκρισεια, ψευδομαρτυρια, κολακειες, ανεντιμοτητα, συκοφαντιες, ψυθυρισμους, κλπ.

Και αν εσυς ειστε η αιτια, να μαθετε με ταπεινοσις να αναγνωριζετε ευθεις τα σφαλματα σας, και να διορθωνετε με απλοτυτα, και χιλια συγνωμη. Ετσι πραττωντας, ο αλλος θα σας συχωρεσει και θα μπορεσετε να συνεχισετε μια σχεσεις καλητερη.

Την ημερα που θα εισαστε στην Καινουργια Γη, θα καταλαβετε οτι θα ειναι απ΄αυτον τον Νομο της Αγαπης που η Αγαπη και η Ειρηνη θα βασιλευουνε εις τους αιωνες των αιωνων !

Αυτος ο νομος βρισκει την εφαρμογη του σε οσα λετε, σε ολες τις πραξεις σας, σε ολο το λειτουργημα σας, θα αναρωτιοσαστε αν αυτοι η πραξεις, αν αυτος ο λογος, αν αυτοι οι επιχηρισεις, αν αυτη η ασχολια, αν αυτα βλαπτουν σε σας, η στους αλλους, η στην κοινονια, η στην γη.

Και θα εισαστε ικανη να καταλαβετε και να διακρινετε.

Θα μαθετε να εισαστε αυτονομοι, υπευθυνοι, ωριμοι των σκεψεων σας, τον λογων σας, και των πραξεων σας.

ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΙΣ.

Αυτη η τροφη δεν σας δινετε για να αρχισετε μια επαναστασης πανω στη γη, μα τουλαχιστον καθημερινος μεσα στις επαφες σας να φθασετε να υψωθειτε ελευθερα προς τις Θεικιες Αλυθειες, και προς το Καλο Νεο της Καινης Διαθηκης, προς τον καινουργιο ανθρωπο ντυμενο εν Χριστο, προς τον ανθρωπο του Πνευμα, και οχι πλεον τον ανθρωπο της σαρκας.

Η ωριμοτητα, η δικαιοσυνη και η διακρισις σας επιτρεπουνε να νιωσετε το πραγματικο οριο που αρχιζει η ελευθερια σας και που αρχιζει η ελευθερια των αλλον.

Η ελευθερια των αλλον σταματαει οταν αρχιζουνε και σας βλαπτουνε, η βλαπτουνε στην οικογενεια σας η στους γυρους σας η στην κοινονια σας.

Προσπαθηστε να βρειτε μια λυσεις μεσα στον διαλογο, και αν δειτε οτι δεν υπαρχει θελησεις για διαλογο, για μια κατανοηση που θεμελιωνει, φυγετε χωρις ν΄ανταποδωσετε την κακια. Καθενας ειναι ελευθερος να ζει οπος θελει.

Μαλιστα, διοτι ο ωριμος ανθρωπος και υπευθυνος διεκδικει να τον σεβονται, να σεβονται την οικογενεια του, να σεβονται τους γυρους του, και την κοινονια.

Ιδεμη, ειναι κι΄αυτος υπευθυνος για τις ζημιες που γινανε οσο αυτοι που της προκαλεσανε.

Το να εισαι παιδι του Θεου, δεν σημαινει να εισαι ανευθυνος, να εισαι ανυμπορος να αντιδρασεις μπροστα σε βλαβερες και αδικες καταστασεις.

Για να εχεις τον σεβασμο τον αλλον, πρεπει πρωτα ο ιδιος να σεβεσε τον εαυτο σου, να ξερεις να σεβεσε τους αλλους, και να ξερεις να υποχρεωνεις τον αλλον να σε σεβετε.

Οποσδηποτες, ομως πρεπει να ξερεις να ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ της πραγματικοτητες της σοβαρες, και τα σοβαρα θεματα της ζωης.

Αυτα που ειναι βαρυα σε συνεπιες για σενα και για τους αλλους.

Για μικροπραγματα, πρεπει επισεις να μαθετε να κλεινετε τα ματια, διοτι στη ζωη υπαρχουνε και μικρες ιστοριες της καθημερινης ζωης, που πρεπει να μην τις δηνουμε σημασια για να μην φτασουμε στο βαθμο να δηλητηριασουμε την σχεσι μας, να προσαρμωζομαστε.

Μα μπροστα σε μεγαλες υποθεσεις που μπορουνε να προκαλεσουνε μεγαλες ζημιες, να τ'αφησεις ετσι ειναι ανευθυνο και επυκινδυνο. Διοτι η επιπτοσεις ειναι μερικιες φορες αδιορθοτες, πολυ βαριες, και αν αφισουμε να συνεχιστουν θα προκαλεσουνε καταστασεις πολυ βιαιες.

Ο Νομος της Ευκολειας και ο Νομος της Σιωπης δεν ειναι καλη συμβουλοι.

Δεν λυνετε τιποτα οταν αφινουμε τους αλλους να δρουν με αυτον τον τροπο, αντιθετος, στο μελλον θα συνεχισουνε χειροτερα.

Να μαθετε να παιρνετε πανο σας τις επιπτωσεις των επιλογον σας χωρις συνεχως να τραβατε τους αλλους μαζι σας μεσα στις αποφασεις σας.

Πρεπει να μαθουμε να παιρνουμε τις ευθυνες μας χωρις να ενοχλουνται οι αλλοι.

Εχετε το δικαιομα να πραττετε οπος σας αρεσει μεσα στα πλαισια της ελευθεριας σας, ομως δεν εχετε το δικαιομα να διεκδικειται απο τους αλλους να σας ακολουθουν η να φορτονονται τις συνεπειες των πραξεων σας.

Την ημερα που οταν ολη αυτη οι κανονες της ζωης θα εχουν κατανοηθει και εφαρμοστει, οι σχεσεις σας θα ειναι πολυ πιο ευκολες και πιο ευχαριστες.

Αυτη η κανονες σας δινονται για να αρχισετε να υψωνοσαστε πνευματικα, να εχετε ενα ιγιης λητουργημα, που θα παρει ολη την εκταση του, ολη την εφαρμογη του στην Βασιλεια του Θεου, πανω στην καινουρια γη.

Αρχισετε την ετοιμασια σας, γινετε καλητερη, και αρχισετε απο τον εαυτο σας.

Και η κορυφωσις θα γινει πανο στην καινουργια γη, οπου ολοι οι ανθρωποι θα εχουν αρχισει αυτη την ετοιμασια θα μπορουν να ζουν αρμονικα.

Η πιο πολυ δεν ξερουνε να αγαπουνε, αλλα επιπλεον προκαλουν τοσες ζημιες, που απο αγαπη για τα παιδια σας, για την οικογενεια σας, για ολα τα παιδια πανω στη γη, που πρεπει να μαθετε να εναντιωνεστε κατα του κακου, για να σταματηθουν οι ζημιες.

Κανεις δεν εχει το δικαιομα να βλαπτει!

Για να μπορειτε να κρατατε αθυκτοι την δυναμη να αγαπατε ολο τον κοσμο και τον εαυτον σας.

Αν δεν ξερετε να αγαπατε, τουλαχιστον μην βλαπτετε, ειναι το ΑΚΡΑΙΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ !

Αγαπατε ο ενας τον αλλον, μην βλαπτετε ο ενας τον αλλον !

ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΗΣΟΣ ΚΑΝΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΓΗ.

Αυτος ειναι ο Χρυσος κανονας που ουδεποτες δεν θα υπερβει στην καινουργια γη.

Και αυτη που θα δεχτουνε να λειτουργανε μ'αυτον τον τροπο, ειναι καλεσμενη απο τον Θεο και τον Ιησου Χριστο να παρουν μερος στην καινουργια γη.

Δωστε προσοχη, και θα δειτε οτι οσοι ειναι σ'αυτην την αλυθεια ξεχωριζουνε απο τους αλλους με καθε ειδους αρετες, και προ παντος την καλοσυνη, την γενναιοδορια, την αφιλοκεδια, την διακριση, την σοφια, την γνωση του καλου και του κακου, το νοημα της δικαιωσηνης, της ακεραιωτητας, της συνεσης, την αγαπη και τον σεβασμο απεναντι στους αλλους, δεν βλαπτει ποτες σε κανεναν.

Ο Θεος σας λεει δωστε, δωστε την αγαπη σας, τον καιρο σας, την σοφια σας, την διακρισι σας, δωστε σ΄αυτους που πεινανε, που κρυονουνε, που ειναι αρωστη, δωστε και σ΄αυτους που προσπαθουν να σας βλαψουνε, μα εμποδιζοντας τους για να μην χασετε δηναμη και να μην σας εμποδισουν να συνεχιζεται να δινετε και σ΄αυτους και στους αλλους.

Χρειαζετε τολμη για να πειτε , οχι, αυτο με βλαπτει, αλλα η δηναμης του λογου της αλυθειας σταματαει τις ζημιες.

Το "ΟΧΙ" ειναι προστατευτικο μετρο, ειναι προτιμοτερη η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, ΑΝΤΙ Η ΓΙΑΤΡΕΙΑ.

Εφ'οσον πρεπει να τους αγαπαμε οπος τον εαυτο μας, θα δεχοσασταν να βλαπτητε, οχι, και η αλλη δεν εχουνε αυτο το δικαιομα.

Με αυτο το οριο θα βγει μια και καλη το κακο.

Αυτο το ΟΡΙΟ ειναι η λησεις σε καθε προβλημα.

Απο ΑΓΑΠΗ προς τους αλλους, βρισκουμε την ΔΗΝΑΜΗ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ, οικογενεια, παιδια, φιλους, τα πονεμενα παιδια, τους πονεμενους ανθρωπους, τις ανωμαλες καταστασεις.

Απο αγαπη για τους αλλους, ειμαστε ικανη να σηκοσουμε βουνα!

Η ετοιμασια σας συνεχιζεται πανω στον Λογο του Θεου μεσα απο την Παλαια Διαθηκη,

Μερικα κοιμενα που χρειαζονται προσοχη και μελετη, και ευθυς μετα οι ετοιμασια σας πανω στον Λογο του Καλου Νεου της Καινης Διαθηκης δοσμενος για τους ανθρωπους.

Πρεπει να ντυθειτε τον καινουργιο ανθρωπο εν Χριστο, να γινεται παιδια του Θεου, ανθρωποι του Πνευματος και οχι πλεον ανθρωποι της σαρκας.

Το λειτουργημα σας πρεπει να ειναι προσεχμενο οσπου να φτασετε να βιωνετε σαν παιδια του Θεου, παιδια του Φωτος.

Παλαια Διαθηκη Σοφια Σειραχ

Κεφαλαιον α΄

Η ευλαβεια προς τον Θεον πηγη σοφιας. Ο Θεος χορηγει την σοφια

Κεφ. 1

Καθε σοφια εχει πηγην και προελευσιν της τον Κυριον και εις αυτον και με αυτον υπαρχει αιωνιως.

2 Ποιος ημπορει να μετρηση τους κοκκους της αμμου των θαλασσων, τας σταγονας της βροχης, τας μερας του χρονου, που εχει ηδη παρελθει;

3 Ποιος ημπορει να εξιχνιαση το υψος του ουρανου, το πλατος της γης, τα βαθη των θαλασσων και την σοφιαν εις ολην αυτης την εκτασιν;

4 Η σοφια εδημιουργηθη παρα του Θεου πριν απο ολα τα αλλα δημιουργηματα, η δε συνεσις της φρονησεως υπαρχει απο της αιωνιοτητος.

5 Πηγη σοφιας ειναι ο λογος του Θεου του Υψιστου και οι δρομοι αυτης ειναι αιωνιοι και αναλλοιωτοι.

6 Η ριζα της σοφιας εις ποιον εχει αποκαλυφθη εξ ολοκληρου; Και ποιος εως τωρα εγνωρισε τα σοφα αυτης σχεδια και εργα;

7Η επιγνωσις της σοφιας εις ποιον απεκαλυφθη; Ποιος την εγνωρισε εις βαθος και το πολυπλευρον της γνωσεως της ποιος το κατενοησεν;

8 Ενας ειναι ο απολυτως σοφος, ο πολυ φοβερος, εκεινος ο οποιος καθεται επι του θρονου του.

9 Ο Κυριος, αυτος ο ιδιος εδημιουργησε την σοφιαν. Την ειδε, την εξηρευνησε λεπτομερως και την εσκορπισεν εις ολα τα εργα του.

10 Την ενεθεσεν εις καθε ζωντανον οργανισμον συμφωνα με το μετρον της δωρεας του. Ιδιως ομως την εχορηγησεν εις τους ανθρωπους, οι οποιοι τον αγαπουν.

11 Η ευλαβεια προς τον Κυριον ειναι δια τον ανθρωπον δοξα, καυχημα, χαρα και στεφανος αγαλλιασεως.

12 Ο σεβασμος προς τον Κυριον τερπει την καρδιαν, διδει ευφροσυνην και χαραν και μακροημερευσιν.

13 Εις τον φοβουμενον τον Κυριον θα δοθουν καλα τελη ζωης. Κατα δε την ημεραν του θανατου του θα ευρη χαριν ενωπιον του Θεου.

14 Αρχη και πηγη της σοφιας ειναι το να φοβηται και να σεβεται κανεις τον Κυριον. Αυτη δε η σοφια συνοδευει τους ανθρωπους απο την κοιλιαν ακομη της μητρος των.

15 Η σοφια κατεσκευασε τον οικον της αιωνιον μεταξυ των ανθρωπων και θα παραμεινη αυτη πιστη εις τους απογονους των.

16 Πλουτος σοφιας ειναι το να ευλαβηται κανεις τον Κυριον. Απο τους καρπους δε της σοφιας χορταινουν και ευφραινονται εκεινοι, οι οποιοι την κατεχουν.

17 Ολον τον οικον, εις τον οποιον αυτη θα κατοικηση, θα τον γεμιση απο επιθυμητους θησαυρους και τας αποθηκας απο τα προιοντα της.

18 Ολοκληρωσις και στεφανος σοφιας ειναι η ευλαβεια προς τον Κυριον. Αυτη βλαστανει συνεχως ειρηνην και σωματος υγειαν.

19 Ο Κυριος μονος εγνωρισεν απολυτως και εξιχνιασε την σοφια. Αυτος σκορπιζει ως βροχην εις τους ανθρωπους ειπιστημην και γνωσιν. Αυτος εξυψωνει και δοξαζει εκεινους, οι οποιοι κατεχουν την σοφιαν.

20 Ριζα και αρχη της σοφιας ειναι να ευλαβηται κανεις τον Κυριον. Οι κλαδοι του δενδρου της ειναι μακροημερευσις.

21 Ο σεβασμος προς τον Κυριον απομακρυνει τα αμαρτηματα. Οταν δε μονιμως ενθρονισθη εις την καρδιαν, απομακρυνει απο τον ανθρωπον καθε οργην.

22 Ανθρωπος, που κρατει μεσα του θυμον αδικον και εχθροτητα, δεν θα ευρη δικαιωσιν, διοτι η ορμη του θυμου του αποτελει δι΄αυτον πτωσιν και καταδικην.

23 Ο μακροθυμος επι ολιγον καιρον θα δειξη υπομονην, υστερον δε θα δοθη εις αυτον ως αμοιβη χαρα και ευφροσυνη.

24 Μεχρις ωρισμενου καιρου θα κρυπτη εντος αυτου και θα κρατη εν τη μακροθυμια του τους λογους του. Επειτα ομως τα στοματα των ευσεβων ανθρωπων θα διηγουνται την συνεσιν αυτου.

25 Εις τους θησαυρους της σοφιας υπαρχουν τα σοφα αποφθεγματα. Εις δε τον αμαρτωλον η προς τον Θεον ευσεβεια ειναι πολυ μισητη.

26 Επιθυμεις να αποκτησης σοφιαν; Φυλασσε τας εντολας του Θεου και ο Κυριος θα σου χορηγηση αυτην.

27 Διοτι η σοφια και η μορφωσις πηγαζουν απο τον σεβασμον προς τον Κυριον, η πιστις δε και η πραοτης ειναι χαρισματα της ιδικης του καλωσυνης.

28 Μη γινεσαι απειθης εις τον φοβον του Κυριου και μη προσερχεσαι προς αυτον με παλιμβουλον και διπροσωπον καρδιαν.

29 Μη υποκρινεσαι ενωπιον των ανθρωπων και προσεχε εις τους λογους σου.

30 Μη αλαζονευεσαι, δια να μη πεσης και προσαψης εις την ζωην σου εντροπην. Ο δε Κυριος θα αποκαλυψη τα κρυπτα σου εργα και θα σε ταπεινωση εν μεσω συναθροισεως του λαου. Διοτι δεν προσηλθες με ευλαβειαν πλησιον του Κυριου, αλλα τουναντιον η καρδια σου ητο γεματη δολιοτητα.

Κεφαλαιον 2

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ

Παιδι μου, εαν προσερχεσαι να υπηρετησης τον Κυριον, ετοιμασε τον εαυτον σου δια διαφορους δοκιμασιας.

2 Να εχης ευθειαν και ειλικρινη την καρδιαν σου. Οπλισε τον εαυτον σου με υπομονην και θαρρος και να μη παρασυρθης μακραν απο τον Κυριον εις περιοδον δυσκολιων.

3 Μενε προσκολλημενος εις τον Θεον, μη απομακρυνθης απο αυτον, δια να δοξασθης και μεγαλυνθης κατοπιν.

4 Καθε πειρασμον και δυσκολον περιστασιν, που θα εκσπαση επανω σου, δεξου τα με υπομονην. Εις δε τας μεταπτωσεις και εναλλαγας των θλιψεων σου δειξε μακροθυμιαν

5 διοτι, οπως με την φωτιαν καθαριζεται και γινεται λαμπροτερος ο χρυσος, ετσι και οι ανθρωποι γινονται δεκτοι ενωπιον του Κυριου δια μεσου της καμινου των θλιψεων.

6 Εμπιστευσου τον εαυτον σου εις τον Κυριον και αυτος θα σε προστατευση. Φροντισε να ειναι ειλικρινεις και ευθειαι αι οδοι και οι τροποι της ζωης σου και στηριξε εις Εκεινον τας ελπιδας σου.

7 Οσοι φοβεισθε τον Κυριον, αναμεινατε την εκβασιν, που Εκεινος θα δωση και μη παρεκκλινετε απο τον δρομον του Κυριου, δια να μη πεσετε και συντριβητε.

8 Ολοι οσοι φοβουνται τον Κυριον ας εμπιστευθουν τον εαυτον των εις εκεινον και η αμοιβη της υπομονης των δεν θα χαθη.

9 σεις, που φοβεισθε τον Κυριον, να εχετε την ελπιδα, οτι θα απολαυσετε το ελεος του, τα αγαθα και την αιωνιαν χαραν.

10 Παρατηρησατε εις τας αρχαιας γενεας των ανθρωπων και ιδετε, ποιος απο εκεινους, που ενεπιστευθησαν τον εαυτον των εις τον Κυριον, εντροπιαστηκε; Η ποιος εμεινεν ακλονητος εις τον σεβασμον προς αυτον και εγκατελειφθη απο Εκεινον; Η ποιος παρεκαλεσε τον Κυριον και ο Κυριος του εδειξεν αδιαφοριαν και εγκαταλειψιν;

11 Διοτι ο Κυριος ειναι οικτιρμων και ελεημων, συγχωρει τας αμαρτιας και σωζει τους ανθρωπους εις περιοδον θλιψεων και πειρασμων.

12 Αλλοιμονον εις τας δειλας καρδιας, εις τα παραλελυμενα χερια και εις τον αμαρτωλον, ο οποιος προσπαθει να βαδιζη δυο δρομους, ενα του Θεου και ενα του πονηρου.

13 Αλλοιμονον εις την ατονον και παραλελυμενην καρδιαν, διοτι δεν πιστευει εις τον Θεον. Εξ αιτιας δε της απιστιας της δεν θα τεθη υπο την σκεπην και προστασιαν του Κυριου.

14 Αλλοιμονον εις σας, που εχετε χασει την υπομονην! Τι θα καμετε, οταν σας επισκεφθη ο Κυριος με δοκιμασιας και θλιψεις;

15 Εκεινοι, που σεβονται τον Κυριον, δεν θα δειξουν ανυπακοην εις τους λογους του. Οι δε αγαπωντες αυτον θα τηρησουν πιστως τας εντολας του.

16 Οσοι φοβουνται τον Κυριον θα ζητησουν και θα ευρουν την καλωσυνην και τας δωρεας του. Εκεινοι δε, που τον αγαπουν, θα χορτασουν με το παραπανω απο την μελετην και εφαρμογην του Νομου του.

17 Οι φοβουμενοι τον Κυριον ας εχουν ετοιμους τας καρδιας των να υποστουν πειρασμους. Και ενωπιον του Κυριου ας υποταξουν και ταπεινωσουν τους εαυτους των λεγοντες :

18<< θα παραδοθωμεν εις τα χερια του Κυριου μαλλον και οχι εις τα χερια των ανθρωπων. Διοτι οσον μεγαλη και απροσμετρητος ειναι η μεγαλοπρεπεια του, ετσι μεγα και απροσμετρητον ειναι το ελεος του>>.

Κεφαλαιον 3

Καθηκοντα προς τους γονεις. Η αξια της ταπεινοφροσυνης και αι συμφοραι του υπερηφανου. Στοργη προς τους πτωχους.

Παιδια μου, ακουσατε εμε τον πατερα σας και πραξατε εκεινο, το οποιον εγω σας λεγω, δια να ευρετε σωτηριαν και χαραν.

2 Διοτι ο Κυριος εδοξασε και κατεστησε σεβαστον τον πατερα εις τα τεκνα του, εστερεωσε δε και ενισχυσε το κυρος και τα δικαιωματα της μητρος απεναντι των παιδιων της.

3 Εκεινος που τιμα τον πατερα του υπακουων ετσι εις τον Θεον εξιλεωνει τας αμαρτιας του.

4 Εκεινος δε που τιμα και σεβεται την μητερα του, ομοιαζει με ανθρωπον, ο οποιος αποταμιευει θησαυρους.

5 Εκεινος που τιμα και σεβεται τον πατερα του, θα ευφρανθη και ο ιδιος εκ μερους των τεκνων του. Και εις ημεραν, κατα την οποιαν θα προσευχηθη, θα γινη ακουστη η προσευχη του.

6 Αυτος, που τιμα και σεβεται τον πατερα, θα μακροημερευση επι της γης. Και εκεινος, ο οποιος υπακουει εις τον Κυριον, θα επαναπαυη και θα ευφραινη την μητερα του.

7 Ο στοργικος υιος θα υπηρετη τους γονεις του, ως εαν αυτοι ειναι οι κυριοι και αυθενται του.

8 Με τα εργα και με τα λογια σου να τιμας τον πατερα σου, δια να ελθη εις σε η ευλογια του.

9 Διοτι η ευλογια του πατρος στηριζει τους οικους των παιδιων του. Εξ αντιθετου δε η καταρα της μητρος καταστρεφει τα σπιτια των υιων εκ θεμελιων.

10 Μη επιδιωκης να δοξασθης με την δυσφημησιν του πατρος σου. Διοτι η δοξα του παιδιου πηγαζει απο την υποληψιν και το καλον ονομα του πατρος. Εξ αντιθετου ειναι καταισχυνη δια τα τεκνα η ανυποληψια της μητρος των.

12 Παιδι μου, γινε στηριγμα του πατρος σου εις τα γεραματα του και μη τον λυπησης καθολου κατα το διαστημα της ζωης του.

13 Και εαν ακομη η διανοια του και φρονησις εξασθενησουν, συ να εισαι μεγαλοκαρδος και επιεικης απεναντι του. Μη τον εξευτελισης και μη τον δυσφημησης, οταν συ θα ευρισκεσαι εις την ακμην των δυναμεων σου.

14 Η σπλαγχνικη σου συμπεριφορα προς τον πατερα σου δεν θα λησμονηθη απο τον Θεον. Και αντι να σε τιμωρηση ο Θεος δια τας αλλας αμαρτιας σου, θα αποκαταστηση ευτυχισμενον και σταθερον τον οικον σου.

15 Εις περιοδον δοκιμασιων και πειρασμων ο Κυριος θα σε ενθυμηθη. Και οπως ο ηλιολουστος καιρος διαλυει τον παγον, κατα παρομοιον τροπον θα διαλυθουν και θα εξαφανισθουν αι αμαρτιαι σου.

16 Το παιδι, που εγκαταλειπει αβοηθητον τον πατερα του, ειναι ομοιον με τον ανθρωπον εκεινον, που βλασφημει τον Θεον. Κατηραμενος δε ειναι απο τον Κυριον εκεινος, ο οποιος με την απρεπη συμπεριφοραν του εξοργιζει την μητερα του.

17 Τεκνον μου, πραττε παντοτε τα εργα σου με πραοτητα και ετσι θα εκτιμηθης και θα αγαπηθης απο καθε καλον ανθρωπον.

18 Οσον μεγας και ενδοξος εισαι, τοσον περισσοτερον να ταπεινωνης τον εαυτον σου και ετσι θα ευρης χαριν ενωπιον του Κυριου.

20 Διοτι μεγαλη ειναι η εξουσια και η μεγαλοπρεπεια του Κυριου, και δοξαζεται παντοτε απο τους ταπεινους ανθρωπους.

21 Μη επιζητης δυσκατορθωτα πραγματα, και ανωτερα απο τας δυναμεις σου μη τα εξεταζης καθολου.

22 Εκεινα, δια τα οποια εχεις λαβει εντολην και δυνασαι να τα εκτελεσης, αυτα να σκεπτεσαι παντοτε. Διοτι δεν υπαρχει καμμια αναγκη να ερευνας τας κρυπτας βουλας του Θεου.

23 Μη περιεργαζεσαι υπερτερα εργα απο εκεινα, που σου εχουν ανατεθη διοτι τα οσα εχεις διδαχθη και γνωριζεις, υπερβαινουν την διανοιαν των ανθρωπων.

24 Πολλοι ανθρωποι εχουν παραπλανηθη απο την επαρσιν των και ενοχος διαθεσις παρεσυρε τας διανοιας των εις ολισθηματα.

25 Εαν δεν εχης υγιεις τας κορας των οφθαλμων σου, θα χασης μονον το φως. Εαν ομως μεινης αγευστος της υγιους γνωσεως και σοφιας, μη επιχειρης τιποτε, διοτι τα παντα ειναι χαμενα δια σε.

26 Ο σκληρος και θρασυς κατα την καρδιαν, εις το τελος, θα καταστραφη. Εκεινος δε ο οποιος αγαπα να εκτιθεται εις παρατολμους κινδυνους, θα περιπεση εις κινδυνους και δεν θα ημπορεση να γλυτωση.

27 Ανθρωπος εσκληρυμμενος και εγωπαθης θα καταβαρυνθη με πολλας ταλαιπωριας. Και ο αμαρτωλος αυτος θα προσθετη συνεχως την μιαν αμαρτιαν επανω εις τας αλλας αμαρτιας του.

28 Η θλιψις και η ταλαιπωρια του υπερηφανου ειναι αθεραπευτος διοτι ενα φυτον κακοτητος εχει ριζωσει μεσα του.

29 Εξ αντιθετου η καρδια του συνετου θα σκεπτεται παντοτε σοφα γνωμικα. Και ενας ανθρωπος σοφος επιθυμει να εχη παντοτε προσεκτικον το αυτι του εις αυτα, που ακουει.

30 Το νερο σβηνει τας φλογας του πυρος. Ετσι και η ελεημοσυνη εξιλεωνει τας αμαρτιας.

31 Εκεινος ο οποιος ανταποδιδει ευγνωμοσυνην και χαριν δια τας ευεργεσιας, που ελαβε, θα μνημονευεται και εις το μελλον. Εις δε καιρον δυστυχιας και θλιψεως θα ευρη βοηθειαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 4

Καλωσυνη προς τους πτωχους. Η σοφια που μορφωνει και δοξαζει. Καλη και κακη εντροπη.

Παιδι μου, μη στερησης τον πτωχον απο οσα του χρειαζονται δια την ζωην του και μη αναβαλης την βοηθειαν σου εις ματια, τα οποια σε κυτταζουν ικετευτικως.

2 Ανθρωπον, που πεινα, μη τον λυπησης. Μη εξοργιζης ανθρωπον, ο οποιος ευρισκεται εις αναγκην.

3 Μη ταραξης περισσοτερον καρδιαν, την οποιαν εχει αναστατωσει η οργη, και μη αναβαλης την βοηθειαν σου εις ανθρωπον, που εχει την αναγκην σου.

4 Μη απωθης ανθρωπον, που θλιβεται και ο οποιος σε παρακαλει. Και μη αποστρεψης το προσωπον σου απο πτωχον ανθρωπον.

5 Μη αποστρεψης τα ματια σου απο ανθρωπον, που ευρισκεται εις αναγκην, και μη διδης εις κανενα αφορμην, να σε καταρασθη

6 διοτι, οταν αυτος υπο το κρατος της ψυχικης του στενοχωριας σε καταρασθη, ο Κυριος, ο οποιος τον επλασε, θα ακουση την δεησιν του.

7 Καμε τον εαυτον σου αγαπητον εις την κοινωνιαν των ανθρωπων. Και σκυψε ταπεινοφρονως το κεφαλι σου εμπρος εις τους αρχοντας.

8 Σκυψε και ακουσε τον πτωχον και να αποκριθης προς αυτον με ειρηνην και πραοτητα.

9 Βγαλε απο τα χερια αδικουντος τον αδικουμενον και μη δειλιασης, οταν εισαι δικαστης, να αποδωσης το δικαιον.

10 Γινε ωσαν πατερας εις τα ορφαναν και ωσαν συζυγος εις την χηραν μητερα των. Ετσι δε θα γινης και θα εισαι υιος του Υψιστου, ο οποιος θα σε αγαπηση πολυ περισσοτερον, απο οσον σε ηγαπησεν η μητερα σου.

11 Η σοφια αναδεικνυει και δοξαζει τα παιδια της και φροντιζει δι΄εκεινους, οι οποιοι ζητουν να την αποκτησουν.

12 Εκεινος που αγαπα την σοφιαν, αγαπα εις την πραγματικοτητα την ειρηνικην ζωην του. Και οισοι εξυπνουν πρωι πρωι προς χαριν αυτης, θα γεμισουν απο χαραν.

13 Εκεινος που κατεχει την σοφιαν και ζη συμφωνα με τας εντολας της, θα αποκτηση δοξαν. Ο δε Κυριος θα ευλογη παντοτε την οικιαν, εις την οποιαν αυτη θα εισερχεται.

1 Οσοι υπηρετουν την σοφιαν, προσφερουν λατρειαν εις τον αγιον Θεον. Εκεινοι δε οι οποιοι την αγαπουν, θα αγαπηθουν απο τον Κυριον.

15 Εκεινος που υπακουει εις τας εντολας της σοφιας, θα αναδειχθη αρχων λαων. Και οποιος προσεχει εις αυτην, θα κατοικη εις την οικιαν του ασφαλης.

16 Εαν εμπιστευθη κανεις τον εαυτον του εις την σοφιαν, θα γινη κληρονομος και κατοχος της και οι απογονοι του θα ειναι μετοχοι εις αυτην.

17 Η σοφια κατ΄αρχας βαδιζει μαζη με τον κατοχον αυτης δια μεσου πολλων δυσκολιων και δι΄οδων στενωπων. Θα του φερη καποιον φοβον και δειλιαν και με την διαπαιδαγωγησιν της θα τον ταλαιπωρη, μεχρις οτου εμπνευση εις την ψυχην του την εμπιστοσυνην της. Και θα δοκιμαση αυτον δια μεσου των εντολων της.

18 Θα επανελθη ομως κατοπιν προς αυτον κατ΄ευθειαν και χωρις περιστροφας θα του χαριση ευφροσυνην και θα αποκαλυψη εις αυτον τα μυστικα της.

19 Εαν ομως ο ανθρωπος την εγκαταλειψη και εκουσιως παραπλανηθη, αυτη επισης θα τον εγκαταλειψη και θα τον παραδωση αβοηθητον εις την καταστροφην.

20 Να προσεχης και να εκτιμας τας εκαστοτε περιστασεις φυλαξε την ψυχην σου απο το πονηρον και εις ζητηματα, τα οποια αφορουν την προοδον και σωρηριαν της ψυχης σου, μη εντραπης κανενα.

21 Διοτι υπαρχει εντροπη, η οποια οδηγει εις την αμαρτιαν. Υπαρχει δε και εντροπη, η οποια ειναι δοξα και χαρις.

22 Μη, δια λογους συστολης προς καποιο προσωπον ξενον προς την αληθειαν του Θεου, αμαρτησης εναντιον της ψυχης σου και μη λογω της κακως νοουμενης εντροπης προς ανθρωπον, πεσης εις καποιο παραπτωμα.

23 Μη, δια λογους παλιν συστολης κρατης τον λογον του Θεου εις περιστασιν, κατα την οποιαν αυτος λεγομενος θα φερη σωτηριαν, εις οσους τον ακουσουν.

24 Διοτι με τον λογον τον συνετον γινεται γνωστη η σοφια. Και με γλωσσαν, η οποια ομιλει λογους Θεου, προσφερεται η μορφωσις.

25 Μη, δια λογους προσωπικης προκαταληψεως αντιλεγης προς την αληθειαν δια την αγνοιαν σου και την ελλειψιν μορφωσεως πρεπει να εντρεπεσαι.

26 Μη εντραπης να ομολογησης τα σφαλματα σου και μη αντιτιθεσαι εις την φυσικην ροην των πραγματων.

27 Μη, δια λογους εντροπης, υποταχθης και πεσης πρηνης εις ανθρωπον αμυαλον και ασεβη και μη επηρεασθης ποτε απο προσωπα, που κατεχουν αξιωματα, ωστε να παρεκκινης απο την αληθειαν.

28 Μεχρι της τελευταιας σου αναπνοης να αγωνιζεσαι δια την αληθειαν και ο Κυριος θα πολεμηση μετα σου και υπερ σου.

29 Μη γινεσαι ταχυς εις λογους, εις υποσχεσεις και σχεδια ωραια, αμελης δε και αργοκινητος εις εργα καλα.

30 Μη γινεσαι σαν ληονταρι μεσα εις το σπιτι σου, φαντασιοκοπων και καυχωμενος αναμεσα εις τους υπηρετας σου.

31 Ας μη ειναι το χερι σου απλωμενο, δια να λαμβανη, σφικτο δε και απροθυμον εις το να διδη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 5

Οι κινδυνοι απο τον πλουτον και την προπετειαν. Σταθερος και συνεπης εις τον λογον σου.

Μη στηριζεσαι εις τα χρηματα σου και μη ειπης καυχωμενος <<εχω αρκετα χρηματα>>.

2 Μη ακολουθης τους αμαρτωλους ποθους της ψυχης σου και μη στηριζεσαι εις την δυναμιν σου, ωστε να πορευεσαι συμφωνα προς τας κακας επιθυμιας της καρδιας σου.

3 Μη ειπης <<ποιος εχει εξουσιαν και κυριοτητα επανω μου;>> Διοτι ο Κυριος αυστηρως θα σε τιμωρηση.

4 Μη ειπης <<ημαρτησα και λοιπον τι κακον μου συνεβη προς τιμωριαν μου;>> Δεν ετιμωρηθης διοτι ο Κυριος ειναι μακροθυμος.

5 Μη στηριζεσαι εις την συγχωρησιν, που διδει ο Θεος, και μη γινεσαι αφοβος απεναντι της αμαρτιας και ετσι προσθετης αμαρτιας επανω εις αμαρτιας.

6 Μη ειπης <<μεγα και πολυ ειναι το ελεος του Θεου και οσονδηποτε πληθος αμαρτιων και αν εχω διαπραξει, θα με συγχωρηση ο Κυριος>>. Μη λησμονης ομως, οτι παρα τω Θεω υπαρχει βεβαιως το ελεος αλλα και η οργη. Εναντιον δε εκεινων, οι οποιοι αφοβως αμαρτανουν, θα επιπεση η οργη του Θεου.

7 Μη βραδυνης αναμενων καταλληλον ταχα καιρον, δια να επιστρεψης προς τον Κυριον, και μη αναβαλλης την μετανοιαν και διορωσιν σου απο την μιαν ημεραν εις την αλλην. Διοτι αιφνιδιως θα επελθη εναντιον σου η οργη του Κυριου και κατα τον καιρον της δικαιας παρα του Θεου τιμωριας θα καταστραφης.

8 Μη στηριζεσαι εις χρηματα αδικα διοτι αυτα τιποτε δεν θα σε ωφελησουν κατα την ημεραν των συμφορων και της οργης του Θεου.

9 Μη λιχνιζης το σιταρι σου με καθε ανεμον και μη βαδιζης εις καθε δρομον, που παρουσιαζεται εμπρος σου. Ετσι πραττει ο διπροσωπος και ανθρωπαρεσκος αμαρτωλος.

10 Να εισαι σταθερος εις τας συνετας και ορθας πεποιθησεις και αποφασεις σου και ο λογος σου να ειναι ενας.

11 Να εισαι ταχυς εις το να ακουης, βραδυς δε εις το να διδης απαντησεις.

12 Εαν εχης συνετην απαντησιν, αποκρισου εις τον πλησιον σου ει δε αλλως βαλε το χερι εις το στομα σου, ωστε να μη ομιλησης.

13 Δοξα και εξευτελισμος υπαρχουν εις την ομιλιαν, αναλογως των οσων λεγει ο ανθρωπος. Η δε ακριτος και απροσεκτος γλωσσα οδηγει εις πτωσεις και δυσκολιας τον ανθρωπον.

14 Μη φερεσαι ετσι, ωστε να σε ονομασουν κουτσομπολην και ψιθυριστην με την γλωσσαν σου δε μη στηνης παγιδας εις βαρος των αλλων. Διοτι, εαν δια τον κλεπτην επιφυλασσεται καταισχυνη, για τον διπλοπροσωπον και καταλαλον επιφυλασσεται αυστηρα καταδικη.

15 Και τα μεγαλα και τα μικρα εξεταζε τα με πολλην προσοχην, ωστε να μη τα αγνοης.

Κεφαλαιον 6

Ή φιλια. Ο ζηλος δια την αληθινην σοφιαν διδει αξιαν εις τον ανθρωπον.

Αντι φιλου μη γινεσαι με την κακην συμπεριφοραν σου εχθρος προς τον φιλον σου, διοτι ετσι θα αποκτησης κακην φημην, εντροπην και ονειδος. Τετοιος ειναι ο διπροσωπος αμαρτωλος.

2 Μη παρασυρθης και δοθης εις τας κακας εκρηξεις της καρδιας σου, δια να μη αναστατωθη και καταστραφη ως απο μαινομενον ταυρον η ζωη σου.

3 Εαν καταβροχθιζης και καταστρεφης τα φυλλα της ζωης σου, θα χασης και τους καρπους σου. Και εν τελει θα καμης και θα αφησης τον εαυτον σου ως ενα ξηρον ξυλον.

4 Η πονηρα ψυχη κααστρεφει αυτον, που την εχει, και θα τον καμη περιγελων εις τους εχθρους του.

5 Ο γλυκυς ομως λογος θα πληθυνη τους φιλους του. Και γλωσσα, η οποια ομιλει καλα, θα ελκυση πληθος απο ευγενεις και καλας απαντησεις.

6 Οι ανθρωποι, με τους οποιους ευρισκεσαι εις ειρηνικας σχεσεις, ας ειναι πολυαριθμοι. Οι συμβουλοι σου ομως ας εκλεγωνται μετα προσοχης, ενανς αναμεσα εις χιλιους.

7 Εαν θελης να αποκτησης φιλον, αποκτησε τον κατοπιν δοκιμασιας και εξετασεως, και παντως μη εμπιστευσαει τον εαυτον σου εις εκεινον αμεσως

8 διοτι υπαρχουν φιλοι προσωρινοι και προσκαιροι αυτοι ομως δεν θα παραμεινουν κοντα σου ως φιλοι εις περιοδον της δυστυχιας σου.

9 Υπαρχουν φιλοι, οι οποιοι μεταβαλλουν συντομως εις εχθραν την φιλιαν, αποκαλυπτουν εις τους αλλους τα τρωτα του χαρακτηρος και της ζωης σου, ωστε να προκαλουν εναντιον σου μαχην και ονειδισμον.

10 Υπαρχουν αλλοι, οι οποιοι μενουν φιλοι, εφ΄οσον τρωγουν εις την τραπεζαν σου. Δεν θα μεινουν ομως κοντα σου εις περιοδον αναγκης και δοκιμασιας σου.

11 Οι ψευδεις και ανειλικρινεις αυτοι φιλοι θα χρησιμοποιουν τα αγαθα σου, ως εαν ειναι ιδικα των. Και θα ομιλουν με εξουσιαν προς τους υπηρετας σου, ως εαν αυτοι ειναι οι κυριοι των.

12 Οταν ομως εκπεσης και ευρεθης εις αναγκην, θα στραφουν εναντιον σου και θα φυγουν απο εμπρος σου και θα κρυφθουν.

13 Να απομακρυνθης απο τους εχθρους σου και απο κατι τετοιους φιλους να προσεχης.

14 Ο πιστος φιλος ειναι ισχυρα προστασια. Εκεινος δε που ευρεν ενα τετοιον φιλον ευρε θησαυρον.

15 Με τιποτε δεν ανταλλασσεται ενας πιστος φιλος, και με κανενα τροπον δεν ημπορει κανεις να ζυγιση και εκτιμηση την αξιαν του.

16 Ο πιστος φιλος ειναι φαρμακον, που διδει ζωην. Οσοι δε φοβουνται τον Κυριον, θα ευρουν τετοιον φιλον.

17 Εκεινος που ευλαβειται τον Κυριον, ειναι ευθυς και ειλικρινης εις την φιλιαν του. Οπως ειναι αυτος, ετσι θα ειναι και ο φιλος, τον οποιον εξελεξε.

18 Παιδι μου, απο την νεαραν σου ηλικιαν διαλεξε και προτιμησε την υγια μορφωσιν. Ετσι δε θα ευρης και θα κατεχης την αληθινην σοφιαν, εως οτου ασπρισουν αι τριχες της κεραλης σου.

19 Οπως εκεινος που οργωνει και σπειρει, κοπιαζει, ετσι και συ προσελθε προς την αληθη μορφωσιν με την αποφασιν να κοπιασης και περιμενε τους καλους αυτης καρπους. Διοτι, οταν εργαζεσαι δια την αποκτησιν αυτης, θα κοπιασης βεβαια ολιγον, πολυ συντομα ομως θα γευθης τους καλους καρπους της.

20 Ποσον ομως δυσκολος ειναι δι΄εκεινους, που δεν εχουν ουτε θελουν παιδειαν και μορφωσιν ! Ανθρωπος δε χωρις ευγενη καρδιαν και ανοητος δεν θα επιμεινη, δια να αποκτηση την σοφιαν.

21 Διοτι η σοφια του ειναι ωσαν βαρυς λιθος, που τον καταβαρυνει και τον πιεζει και δεν θα βραδυνη αυτος να την απορριψη.

22 Η σοφια ειναι αξια του λαμπρου ονοματος της. Αλλα δεν γινεται φανερα και γνωστη εις τους πολλους.

23 ακουσε, παιδι μου, δεξαι την γνωμην μου και μη απαρνεισαι την συμβουλην μου.

24 Θεσε τα ποδια σου εις τα δεσμα της και τον τραχηλον σου εις το σιδερενιο περιλαιμιον της.

25 Χαμηλωσε τους ωμους σου, φορτωσου την και βασταξε την και μη δυσφορησης δια τα δεσμα της.

26 Με ολην σου την καρδιαν πλησιασε προς αυτην και με ολην σου την δυναμιν φυλαξε τους δρομους της.

27 Ακολουθησε τα ιχνη της, αναζητησε την και θα την ευρης, θα γινη γνωστη εις σε. Και οταν πλεον την αποκτησης, μη την αφησης ποτε.

28 Διοτι εις το τελος των προσπαθειων και των κοπων σου θα ευρης αναπαυσιν απο αυτην, Αυτη θα μεταβληθη και θα γινη δια σε χαρα και ευφροσυνη.

29 Τα πεδουκλια της, τα οποια προηγουμενως σε εστενοχωρουσαν, θα ειναι τωρα δια σε ισχυρα προστασια. Και τα σιδερενια της περιλαιμια θα ειναι ενδοξος στολη σου.

30 Ο ζηγος της θα ειναι ολοχρυσον κοσμημα δια σε και τα δεσμα της κλωσμενες κυανες ωραιες ταινιες.

31 Θα ενδυθης αυτην ως ωραιαν ενδοξον στολην και θα την θεσης επανω εις το κεφαλι σου ωσαν ενα στεφανον χαρας και δοξης.

32 Εαν, παιδι μου, θελησης και αγαπησης την σοφιαν, θα εκπαιδευθης και θα μορφωθης με αυτην και αν της δωσης την καρδιαν σου, θα γινης πολυ σοφος.

33 Εαν την αγαπησης και θελησης να την ακουης, θα διδαχθης απο αυτην πολλα. Και εαν με προσοχην και ενδιαφερον κλινης το αυτι σου προς αυτην, θα γινης σοφος.

34 Αναμεσα εις συγκεντρωσιν πρεσβυτερων και εμπειρων ανθρωπων στασου ορθιος και αφου εξετασης, ποιος απο αυτους ειναι ο σοφωτερος, προσκολλησου εις αυτον.

35 Με ολην σου την θελησιν ακουε καθε θειαν διδασκαλιαν και ιστοριαν. Τα δε σοφα γνωμικα ας μη σου διαφευγουν ποτε.

36 Εαν ευρης ενα συνετον ανθρωπον, πηγαινε απο πολυ πρωι προς αυτον και με την συχνην σου φοιτησιν, ας τριβουν απο τα ποδια σου τα σκαλοπατια της θυρας του σπιτιου του.

37 Να εχης παντοτε εις την διανοιαν σου και να σκεπτεσαι τα προσταγματα του Κυριου και τας εντολας αυτου να τας μελετας παντοτε. Αυτος θα στηριξη και θα ενισχυση την καρδιαν σου και η σοφια, την οποιαν επιθυμεις, θα σου δοθη.

Κεφαλαιον 7

Πλυτιμοι συμβουλαι. Η συμπεριφορα εντος του σπιτιου. Ευλαβεια προς τον Θεον, τιμη προς τους ιερεις, στοργη προς τους πτωχους και θλιβομενους.

Μη πραττης το κακον και κακον ποτε δεν θα σε ευρη.

2Φυγε μακρυα απο το αδικον, και το αδικον θα απομακρυνθη απο σε.

3 Παιδι μου, μη σπερνης εις αυλακια αδικιας και ετσι δεν θα θερισης επτα φορας περισσοτερα απο τας αδικιας, που εσπειρες.

4 Μη ζητης απο τον Κυριον εξουσιας και αξιωματα, ουτε ενδοξους θεσεις απο τον βασιλεα.

5 Μη προσπαθης να δικαιολογηθης και φανης δικαιος ενωπιον του Κυριου, ουτε και να θελης να φανης σοφος ενωπιον του βασιλεως.

6 Μη επιζητης να γινης δικαστης, μηπως τυχον δεν ημπορεσης να εξαλειψης τας αδικιας. Υπαρχει δε ο κινδυνος, μηπως απο φοβον και συστολη προς το προσωπον του αρχοντος θεσης ενωπιον σου εμποδια, οπου θα σκονταψη η ειλικρινεια σου.

7 Μη διαπραττης αδικιας εις βαρος του πληθους της πολεως και μη ερχεσαι αντιμετωπος προς αυτο. Ουτε παλιν να πτοησαι και ξεπεφτης ενωπιον του οχλου.

8 Μη επαναλαβης δευτεραν φοραν την αμαρτιαν και δεσμευθης παλιν απο αυτην, διοτι και της μιας μονης αμαρτιας δεν θα αποφυγης την τιμωριαν.

9 Μη ειπης, οτι <<ο Κυριος θα λαβη υπ΄οψιν του το πληθος των δωρων μου και ο Θεος ο υψιστος θα τα προσδεχθη, οταν εγω τα προσφερω, και ετσι θα εξιλεωθω ενωπιον του>>.

10 Μη αποκαμης και μη ολιγοψυχησης εις την προσευχην σου και μη παραμελης, εφ΄οσον δυνασαι, να κανης ελεημοσυνην.

11 Μη περιγελας ανθρωπον, ο οποιος ευρισκεται εις ψυχικην στενοχωριαν, διοτι υπαρχει ο Κυριος, ο οποιος ταπεινωνει και ανυψωνει.

12 Μη καλλιεργης ψευδη εις βαρος του αδελφου σου, ουτε να καμης το ιδιον εις τον φιλον σου.

13 Προσεχε να μη ειπης κανενα ψευδος, διοτι της ψευδολογιας η συνεχεια ποτε δεν θα καταληξη εις το καλον.

14 Μη λεγης πολλα και ασκοπα λογια ενωπιον πολλων μεγαλυτερων σου και μη επαναλμβανης ασκοπως τα ιδια λογια και φλυαρης ετσι εις την προσευχην σου.

15 Μη μισησης και αποστραφης κοπιωδη εργασιαν, ουτε την γεωργιαν, διοτι αυτη εχει καθιερωθη και επιβληθη απο τον Θεον.

16 Μη συγκαταλεγης τον εαυτον σου με τα πληθη των αμαρτωλων εχε υπ΄οψιν σου, οτι η οργη του Κυριου δεν θα βραδυνη να εκδηλωθη.

17 Ταπεινωσε βαθυτατα τον εαυτον σου ενωπιον του Θεου, διοτι η καταδικη του ασεβους εκ μερους του Θεου θα ειναι πυρ και σκωληξ.

18 Μη αλλαξης και μη εγκαταλιπης τον φιλον σου ενεκα συμφεροντος. Ουτε και γνησιον αδελφον σου, εστω και με το πολυτιμον και γνησιον χρυσαρι Σουφειρ.

19 Μη αδιαφορης δια την συνετην και αγαθην συζηγον σου, διοτι η χαρις των αρετων της ειναι ανωτερα απο χρυσαφι.

20 Μη κακοποιησης υπηρετην, ο οποιος εργαζεται με ειλικρινειαν δια σε, ουτε ημερομισθιον εργατην, ο οποιος σου εχει δωσει την ψυχην του.

21 Δουλον συνετον και φρονιμον αγαπησε τον με ολην σου την καρδιαν και μη στερησης αυτον απο την ελευθεριαν του.

22 Εαν εχης κτηνη, φροντιζε δι΄αυτα, και εαν αυτα σου ειναι χρησιμα, φυλαξε τα κοντα σου.

23 Εαν εχης παιδια, διαπαιδαγωγησε τα και μορφωσε τα και μαθε τα να κυπτουν τον τραχηλον των εις τον ζηγον των θειων εντολων.

224 Εαν εχης θυγατερας, προσεχε την σωματικην υγειαν και αγνοτητα, αλλα και δειχνε τους προσωπον αυστηρον.

25 Παντρεψε καλα την κορην σου και θα κατορθωσης ετσι μεγα εργον. Δωρησε την εις ανδρα συνετον.

26 Εχεις λαβει συζυγον κατα την επιθυμιαν της καρδιας σου; Μη την εκδιωξης. Εις γυναικα δε, δια την οποιαν τρεφεις αποστροφην και μισος, μη εμπιστευθης και παραδωσης τον εαυτον σου.

27 Με ολην σου την καρδιαν να σεβεσαι και να τιμας τον πατερα σου και ποτε να μη λησμονης τους πονους, που εδοκιμασεν η μητερα σου, οταν σε εγεννησε.

28 Να ενθυμησαι, οτι δια μεσου των δυο αυτων γονεων σου ηλθες εις τον κοσμον. Και τι ημπορεις συ να ανταποδωσης προς αυτους εν συγκρισει προς εκεινα, που εκεινοι εκαμαν εις σε;

29 Με ολην σου την ψυχην να ευλαβησαι τον Κυριον και να σεβεσαι του ιερεις του.

30 Με ολην την δυναμιν της καρδιας και της διανοιας σου αγαπησε τον Πλαστην σου και μη εγκαταλειψης τους λειτουργους του.

31 Να ευλαβησαι τον Κυριον, να δοξασης τον ιερεα και να διδης εις αυτον την μεριδα του, οπως εχιε ορισει ο Νομος τας απαρχας των προιοντων σου, τα τεμαχια απ τας εξιλαστηριους θυσιας, που προσφερεις, τους δεξιους μηρους, την αναιμακτον θυσιαν του αγιασμου και τας απαρχας των ιερων προσφορων.

32 Απλωσε ελεημονα την χειρα σου και προς τον πτωχον, δια να ειναι πληρης και τελεια η ευλογια του Θεου προς σε.

33 Ηε γενναιοδωρια σου ας εκδηλωνεται προς καθε ζωντα και προς αυτον ακομα τον νεκρον να δειξης ελεος.

34 Μη παραλειπης να συμπαριστασαι εις τους κλαιοντας, πενθησε δε και συ μαζη με τους πενθουντας.

35 Μη εισαι νωθρος και απροθυμος εις το να επισκεπτεσαι τον αρρωστον, διοτι απο κατι τετοια εργα θα αγαπηθης απο τον Θεον και απο τους ανθρωπους.

36 Εις ολα τα εργα και τα λογια σου να ενθυμησαι παντοτε το τελος της ζωης σου, και ετσι ποτε δεν θα παρασυρθης εις αμαρτιας.

Κεφαλαιον 8

Προσοχη εις την συμπεριφοραν προς τους ισχυρους, προς τους κακους, προς τους ξενους και προς του σοφους.

Μη φιλονεικης και μη διαπληκτιζεσαι με ανθρωπον, που εχει εξουσιαν, μηπως τυχον και πεσης εις τα χερια του.

2 Μη διαπληκτιζεσαι με πλουσιον ανθρωπον, μηπως αυτος χρησιμοποιηση τον πλουτον του εναντιον σου. Διοτι πολλους εχει καταστρεψει ο χρυσος και καρδιας ακομη βασιλεων εχει παρεκκλινει απο την ευθειαν οδον.

3 Μη μαχεσαι εναντιον ανθρωπου αθυροστομου και αυθαδους, και μη με τα λογια και την συμπεριφοραν στοιβαζης ξυλα εις την φωτιαν των παθων, που ειναι αναμμενη μεσα του.

4 Μη αστειολογης με αγροικον ανθρωπον, δια να μη ιδης υβριζομενους τους προγονους σου.

5 Μη εμπαιξης ποτε ανθρωπν, ο οποιος επιστρεφει εν μετανοια απο την αμαρτιαν. Εχε δε παντοτε υπ΄οψιν σου, οτι ολοι ειμεθα υποδικοι τιμωριων ενωπιον του Θεου.

6 Μη καταφρονησης και μη εξευτελισης ανθρωπον εις το γηρας αυτου, διοτι απο ημας, καθως περνα ο καιρος, προερχονται οι γεροντες.

7 Μη σε καταλαβη μοχθηρα χαρα δια νεκρον, ο οποιος ενδεχομενως υπηρξεν εχθρος σου. Εχε δε παντοτε υπ΄οψιν σου, οτι ολοι βαδιζομεν προς τον θανατον.

8 Μη απροσεκτησης εις διδασκαλιας και διηγησεις σοφων, αλλα τα σοφα γνωμικα των να τα εχης ως διαρκη απασχολησιν σου διτοι απο αυτα θα διδαχθης και θα μορφωθης, ωστε να γινης ικανος να υπηρετης αρχοντας.

9 Μη αδιαφορης εις τα λογια των γεροντων, διοτι αυτα, που εκεινοι γνωριζουν, τα εμαθαν απο τους προγονους των. Απο τους γεροντας θα διδαχθης συνεσιν και εν καιρω αναγκης σου θα γνωριζης να διδης τας καταλληλους απαντησεις.

10 Μη αναπτης ανθρακας παθων εις την καρδιαν του αμαρτωλουμ μηπως και συ καης απο την φλογα των.

11 Μη εξαναστης και μη απαντησης εναντιον του υβριστου, μηπως και σου στηση παγιδα εις τα λογια του στοματος σου.

12 Μη δωσης δανειον εις τον ισχυροτερον σου. Εαν δε και του δωσης, να θεωρης αυτο ως χαμενον.

13 Μη διδης εγγυησιν μεγαλυτεραν απο τας δυναμεις σου. Εαν ομως και δωσης εγγυησιν, ας ετοιμασθης ως εαν προκειται να πληρωσης ο ιδιος.

14 Μη ερχεσαι εις αντιδικιαν με δικαστην, διοτι οι δικασται, που θα δικασουν την διαφοραν σας, θα κρινουν συμφωνα με την γνωμην του συναδελφου των.

15 Με θρασυν και απερισκεπτως τολμηρον μη βαδιζης εις τον ιδιον δρομον, δια να μη πεση επανω σου το βαρος εκεινου. Διοτι αυτος θα πραττη παντοτε συμφωνα με το θελημα του, χωρις να ακουη κανενα. Ετσι δε με την απερισκεψιαν εκεινου θα καταστραφης και συ.

16 Με θυμωδη ανθρωπον μη ανοιγης φιλονεικιας και μαχας και μη βαδιζης μαζη του εις ερημικον δρομον, διοτι αυτος δεν διδει σημασιαν εις το ανθρωπινον αιμα και δεν θα δισταση να σε φονευση εκει, οπου δια την ερημιαν του τοπου δεν ειναι δυνατον να σου παρασχεθη καμμια βοηθεια.

17 Μη ζητης συμβουλας απο μωρον ανθρωπον και μη εμπιστευεσαι εις αυτον τον εαυτον σου, διοτι εκεινος δεν θα ημπορεση να κρατηση μυστικον τον λογον σου.

18 Ενωπιον ενος ξενου και αγνωστου ανθρωπου μη καμης κατι, το οποιον πρεπει να μεινη μυστικον, διοτι δεν γνωριζεις τι θα επακολουθηση.

19 Μη ανοιγης την καρδιαν σου εις οιονδηποτε ανθρωπον και με ζητησης να λαβης απο αυτον καμμιαν εκδουλευσιν.

Κεφαλαιον 9

Προσοχη εις την συμπεριφοραν προς γυναικας. Η συμπεριφορα σου προς φιλους, προς εναρετους, προς κακους.

Μη ζηλοτυπης την γυναικα σου, που αναπαυεται εις την αγκαλην σου. Και μη εμβαλης εις τον εαυτον σου πονηρας σκεψεις

2 αλλα και μη παραδιδης εξ ολοκληρου την καρδιαν σου εις την συζηγον σου, δια να μη γινη αυτη κυρια επι της δυναμεως σου.

3 Μη επιζητης συναντησεις με εταιραν, μηπως περιπεσης εις τας παγιδας της.

4 Μη συχναζης και μη συναναστρεφεσαι με τραγουδιστριαν, δια να μη περιπεσης και κυριευθης εις τα τεχνασματα της.

5 Μη περιεργαζεσαι παρθενον, δια να μη σκανδαλισθης και πεσης εις την αυτην μαζη της αμαρτιαν και τιμωριαν.

6 Μη παραδιδης την καρδιαν σου εις πορνας, δια να μη χασης την περιουσιαν σου.

7 Μη εις τας οδους της πολεως στρεφης εδω και εκει το βλεμμα σου και εις δρομους. Οπου δεν ύπαρχουν ανθρωποι μη περιπλανασαι.

8 Γυρισε αλλου το βλεμμα σου απο ωραιαν γυναικα και μη περιεργαζεσαι καλλος ξενον. Διοτι απο το καλλος της γυναικος πολλοι ανδρες επλανηθησαν και παρεσυρθησαν εις το κακον. Απο το καλλος της ωσαν φωτια αναπτει ο ερως.

9 Μη καθεσαι καθολου μαζη με υπανδρον γυναικα και μη παρακαθησης μαζη της εις ευωχιαν και οινοποσιαν, μηπως παρεκκλινη η καρδια σου και υποκυψη εις το καλλος αυτης και ολισθησης ψυχικως και καταστραφης.

10 Μη αφηνης φιλον παλαιον και δοκιμασμενον χαριν ενος νεου διοτι ο νεος δεν ειναι δυνατον να ειναι ισαξιος με εκεινον. Ο νεος φιλος ομοιαζει προς το νεο κρασι. Εαν το κρασι γινη παλαιον, θα το πινης με πολλην ευχαριστησιν.

11 Μη ζηλευσης την δοξαν του αμαρτωλου ανθρωπου, διοτι δεν γνωριζεις ποια και ποσον μεγαλη θα ειναι η καταστροφη του.

12 Μη διδης την καρδιαν σου εις τας τερψεις των ασεβων ανθρωπων. Εχε υπ΄οψιν σου οτι μεχρι και του αδου δεν θα μεινουν αυτοι ατιμωρητοι.

13 Φευγε μακρυα απο ανθρωπον, ο οποιος εχει την εξουσιαν να διατασση φονον και να εκτελη φονον, και να μη σε καταλαβη καμμια φορα ο φοβος και η αγωνια του θανατου. Κοντα του μη διαπραξης ποτε κανενα σφαλμα, δια να μη αφαιρεση την ζωην σου. Καθ΄ον χρονον μενεις μαζη του, εχε σαφως υπ΄οψιν σου, οτι βαδιζεις εν μεσω παγιδων και περιπατεις επανω εις επικινδυνους επαλξεις τειχων πολεως.

14 Με ολην την δυναμιν της διανοιας σου εξεταξε τους ανθρωπους, που ευρισκονται κοντα σου, εαν ειναι ευσεβεις και αξιοπιστοι. Και να ζητης συμβουλην μονον απο τους σοφους.

15 Ας συσκεπτεσαι και ας συνομιλης με συνετους ανθρωπους και προσεχε, ωστε καθε συνομιλια σου να αναφερεται εις τον Νομον του Υψιστου Θεου.

16 Οι δικαιοι ανθρωποι ας ειναι συνδαιτυμονες σου, καυχημα δε και δοξα σου ας υπαρχη παντοτε εις τον σεβασμον προς τον Κυριον.

17 Ωραιον εργον, που βγαινει απο τα χερια τεχνιτων, επαινειται, και ο συνετος αρχηγος του λαου θα φανη απο τα λογια του.

18 Επικινδυνος και φοβερος ειναι εις την πολιν ο κακογλωσσος και αθυροστομος ανθρωπος εκεινος δε που ειναι ακριτος και ταχυς εις τα λογια του θα μισηθη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 10

Η αξια του συνετου αρχοντος. Εναντιον της αλαζονειας. Οι αξιοι τιμης.

Σοφος αρχων παιδαγωγει και μορφωνει τον λαον του η εξουσια δε και η κυβερνησις του συνετου αρχοντος ειναι ορθως τακτοποιημενη.

2 Οποιος τις ειναι ο αρχων ενος λαου, τετοιοι θα ειναι και οι υπ΄αυτον αξιωματουχοι. Και οποιος ειναι ο αρχων μιας πολεως, τετοιοι θα ειναι και οι κατοικοι αυτης.

3 Αμορφωτος και ασυνετος βασιλευς οδηγει τον λαον του εις την καταστροφην εξ αντιθετου αποκτα πολλους κατοικους μια πολις και ευημερει χαρις εις την συνεσιν των καλων αρχοντων.

4 Απο το χερι του Κυριου χορηγειται καθε εξουσια επανω εις την γην, τον δε χρησιμον και καλον αρχοντα επ΄αυτης θα αναδειξη ο Κυριος εις τον καταλληλον καιρον.

5 Εις το χερι του παντοδυναμου Κυριου ειναι η κατευοδωσις παντος ανθρωπου εις τα εργα του. Και εις το προσωπον του δικαιου νομοθετου θα αποθεση ο Θεος την δοξαν του.

6 Οιανδηποτε αδικιαν και αν σου καμη ο πλησιον, μη μνησικακησης εναντιον του και μη καμης τιποτε επανω εις την ορμην του παθους.

7 Η υπερηφανεια ειναι μισητη ενωπιον Θεου και ανθρωπων και ενωπιον αμφοτερων ο υπερηφανος θα διαπραξη πολλας αδικιας.

8 Η βασιλεια περιερχεται απο το ενα εθνος εις το αλλο εξ αιτιας των αδικιων, της υπερηφανειας και του αδικου πλουτισμου.

9 Διατι υπερηφανευεται ο ανθρωπος, που ειναι χωμα και στακτη; Διοτι του υπερηφανου ανθρωπου, καθ΄ον χρονον ακομη εζουσε, εγω ερριψα τα εντοσθια του κατω.

10 Μακραν ασθενειαν, η οποια δεν φερει τον θανατον αλλα ουτε και θεραπευεται, την εμπαιζει και ο ιατρος. Και ο ασθενων βασιλευς σημερον υπαρχει, αυριον δε αποθνησκει.

11 Οταν δε αποθανη ο ανθρωπος, θα τον κληρονομησουν και θα τον παραλαβουν τα ερπετα και τα θηρια και τα σκουλικια.

12 Η αρχη και πρωτη αιτια της απομακρυνσεως του ανθρωπου απο τον Κυριον ειναι η υπερηφανεια. Η καρδια του υπερηφανου εχει απομακρυνθη απο τον δημιουργον του.

13 Επειδη δε αρχη και πηγη καθε αμαρτιας ειναι ο εγωισμος, εκεινος ο οποιος κρατει τον εγωισμον του και κυριαρχειται απο αυτον, θα ξεχυση ωσαν βροχην απο μεσα του βδελυροτητας. Δια τουτο ο Κυριος θα του αποστειλη τρομερας τιμωριας και θα τον καταστρεψη εξ ολοκληρου.

14 Ο Κυριος εκρημνισε θρονους αρχοντων και αντι εκεινων εγκατεστησε πραους ανθρωπους ως αρχοντας.

15 Ριζας αλαζονικων εθνων εξερριζωσεν ο Κυριος και εφυτευσεν αντι εκεινων ταπεινους ανθωπους.

16 Χωρας υπερηφανων εθνων τας κατεστρεψεν ο Κυριος.

17 Εξηρανε την ζωην των, εξωλοθρευσε τους κατοικους των και εσβησε την αναμνησιν των απο την γην.

18 Ο εγωισμος δεν ειναι προωρισμενος και ταιριαστος δια τον ανθρωπον, ουτε ο θυμος και η οργη δια τα τεκνα των γυναικων.

19 Ποιον γενος ειναι εντιμον και ενδοξον ενωπιον του Θεου;

Το γενος των ανθρωπων.

Ποιον γενος ανθρωπων και ποιοι ανθρωποι ειναι εντιμοι και δοξασμενοι πλησιον του Θεου;

Εκεινοι μονον, που φοβουνται τον Κυριον.

Ποιον γενος μεταξυ των ζωντων δημιουργηματων ειναι δυνατον να καταντηση καταφρονημενον και αδοξον;

Το γενος των ανθρωπων.

Ποιοι απο το γενος αυτο περιπιπτουν εις αδοξιαν και καταφρονησιν;

Εκεινοι που παραβαινουν τας εντολας του Θεου.

20 Αρχων απολαμβανει δικαιαν τιμην και δοξαν εν μεσω μονον ανθρωπων, που θεωρουν ο ενας τον αλλον αδελφον των. Αυτος δε ας εχη παντοτε προ οφθαλμων και ας τιμα εκεινους, που ευλαβουνται τον Κυριον.

22 Και δια τον πλουσιον και δια τον ενδοξον και δια τον πτωχον το καυχημα πρεπει να ειναι ο σεβασμος προς τον Θεον.

23 Δεν ειναι δικαιον να θεωρηται αναξιος τιμης ο συνετος, διοτι ειναι πτωχος. Ουτε δε να τιμαται και να δοξαζεται ο αμαρτωλος ανθρωπος επειδη ειναι πλουσιος.

24 Οι μεγιστανες και οι κριται και οι αρχοντες δοξαζονται, αλλα κανεις απο αυτους δεν ειναι ανωτερος απο εκεινον, που φοβειται τον Κυριον.

25 Ανθρωποι ελευθεροι θα γινουν υπηρεται εις δουλον σοφον. Ο δε συνετος και μορφωμενος ανθρωπος δεν θα γογγυση δι΄αυτο.

26 Μη αλαζονευεσαι, οτι θα καμης εργα μεγαλα ανωτερα απο τας δυναμεις σου. Και εις καιρον δυσκολιων και στενοχωριων μη επιδεικνυεσαι αποκρυπτων την πραγματικην σου καταστασιν.

27 Καλυτερος ειναι εκεινος, που εργαζεται και ετσι ανταποκρινεται εις ολας αυτου τας βιοτικας αναγκας, παρα εκεινος που περιπατει καυχησιολογων καθ΄ον χρονον στερειται και απο αυτο το ψωμι του.

28 Παιδι μου, να τιμας τον εαυτον σου με την πραοτητα σου και να αποδιδης εις τον εαυτον σου την τιμην και την θεσιν, που σου αξιζει.

29 Εκεινον που διαπραττει αμαρτηματα εναντιον της ψυχης του, ποιος θα ευρεθη να τον δικαιωση; Και ποιος θα δοξαση εκεινον, ο οποιος κατεξευτελιζει τον εαυτον του με την απρεπη διαγωγην του;

30 Ο πτωχος αποκτα δοξαν με την γνωσιν και με την σοφιαν του. Ο πλουσιος αποκτα δοξας με τον πλουτον του. Προτιμοτερος ομως ειναι ο πρωτος.

31 Εαν ο πτωχος ειναι σοφος και δοξαζεται, ποσον περισσοτερον θα δοξασθη οταν αποκτηση και πλουτον; Εαν ο πλουσιος δεν εχη την δοξαν της σοφιας, ποσον αδοξος θα ειναι, οταν καταντηση πτωχος;

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 11

Μη παρασυρεσαι απο τα φαινομενα. Μετα συνετης βραδυτητος. Με εμπιστοσυνην εις τον Θεον. Να δυσπιστης προς τον πονηρον.

Η σοφια του ταπεινοφρονος ανθρωπου τον δοξαζει και τον τιμα, εν μεσω δε επισημων ανθρωπων θα του δωση θεσιν.

2 Μη επαινεσης ανθρωπον δια την ωραιοτητα του, ουτε και να αποστραφης αλλον ανθρωπον, διοτι το προσωπον του δεν ειναι ωραιον.

3 Η μελισσα απο αποψεως σωματικης εμφανισεως και ισχυος ειναι μικρα μεταξυ των πτερωτων, αλλα το προιον των κοπων της ειναι εξαιρετικης γλυκυτητος.

4 Μη καυχασαι δια τα ωραια ενδυματα, που φορεις, ουτε και να αλαζονευεσαι εις ημερας δοξης σου. Ιδου, οτι τα εργα του Κυριου ειναι θαυμαστα και ομως τα πλειστα απο τα εργα του μενουν αγνωστα μεταξυ των ανθρωπων.

5 Πολλοι αρχοντες εχασαν τους θρονους και την εξουσιαν των και εκαθησαν κατω εις το χωμα. Εκεινος δε, τον οποιον δια την ασημοτητα του κανεις ποτε δεν εσκεφθη, εφορεσε βασιλικον στεμμα εις την κεφαλην του.

6 Πολλοι βασιλεις και αρχοντες εχασαν το στεμμα και την εξουσιαν των και περιεπεσαν εις ασημοτητα, οπως επισης και πολλοι ενδοξοι παρεδοθησαν εις χειρας αλλων ως δουλοι.

7 Πριν ακριβως εξετασης και πληροφορηθης την αληθειαν, μη κατηγορησης. Πρωτα να κατανοησης καλως και κατοπιν να απευθυνης παρατηρησεις και ελεγχους.

8 Πριν ακουσης και εννοησης, μη διδης αποκρισιν. Και οταν οι αλλοι ομιλουν, μη παρεμβαινης, δια να τους διακοψης.

9 Δια ζητηματα, τα οποια δεν σε αφορουν, μη φιλονεικης, εις δε τας αντεγκλησεις και τας δικας των αμαρτωλων ανθρωπων μη ανακατευεσαι.

10 Παιδι μου, μη εκτεινεσαι εις πολλα εργα και μαλιστα ανωτερα των δυναμεων σου. Εαν πληθυνης τα εργα σου και τας ασχολιας σου, θα περιπεσης ενδεχομενως εις σφαλματα και δεν θα μεινης χωρις ενοχην. Και εαν επιδιωκης να επιτυχης πολλα, δεν θα κατορθωσης να αποφυγης τας αποτυχιας.

11 Υπαρχουν ανθρωποι, οι οποιοι κοπιαζουν και μοχθουν και σπευδουν συνεχως, και ομως τοσον περισσοτερον στερουνται.

12 Υπαρχουν εξ αντιθετου ανθρωποι αδυνατοι, μειωμενης δραστηριοτητος, οι οποιοι εχουν αναγκην συμπαραστασεως και βοηθειας των αλλων, υστερουν αυτοι εις δυναμιν και ευρισκοντια εις μεγαλην πτωχειαν. Εν τουτοις προς αυτους ο Κυριος στρεφει με ευμενειαν τους οφθαλμους του και τους ανορθωνει απο την ταπεινην και δυσκολον θεσιν των.

13 Ανυψωνει την κεφαλην των τους τιμα και τους εμφανιζει μεταξυ των αλλων, ωστε πολλοι ανθρωποι να καταλαμβανωνται απο θαυμασμον δι΄αυτους.

14 Τα καλα και τα δυσαρεστα, η ζωη και ο θανατος, ο πλουτος και η πτωχεια, διδονται και κατευθυνονται απο τον Κυριον.

17 Αι δωρεαι του Θεου διδονται και παραμενουν εις χειρας των ευσεβων. Η δε ευμενεια του Κυριου προστατευει και κατευοδωνει αυτους εις τους αιωνας.

18 Υπαρχουν ανθρωποι, οι οποιοι πλουτουν, διοτι ειναι σφιχτοχερηδες. Ιδου ομως ποια θα ειναι η αμοιβη των.

19 Οταν θα ειπουν <<ευρηκα επιτελους την ησυχιαν και αναπαυσιν μου και τωρα θα τρωγω και θα απολαμβανω τα αγαθα μου>>, εν τουτοις δεν γνωριζει επι ποσον καιρον θα διαρκεση αυτη η καταστασις και ποτε θα εγκαταλειψη τα αγαθα του εις τους αλλους, διοτι αυτος θα αποθανη.

20 Συ ομως μενε προσηλωμενος εις το εντιμον εργον, που εχεις αναλαβει. Αυτο να εχης συντροφον σου εις την καρδιαν και την διανοιαν σου και γηρασε εις το εργον σου αυτο.

21 Μη καταπληττεσαι δια τα εργα του αμαρτωλου. Συ εχε πιστιν και εμπιστοσυνην εις τον Κυριον και μενε σταθερος εις το εργον σου, οσον κουραστικον και αν ειναι. Διοτι ειναι ευκολον εις τον Κυριον ταχυτατα και αμεσως να δωση πλουτη εις τον πτωχον.

22 Η ευλογια του Κυριου ειναι ο μισθος και η ανταμοιβη του ευσεβους. Και εις στιγμην χρονουν ημπορει να καμη, ωστε να αναθαλη και να καρποφορηση η ευλογια του.

23 Μη ειπης << τι αναγκην εχω πλεον, ποια αλλα αγαθα ημπορω απο εδω και περα να εχω;>>

24 Μη ειπης <<αρκετα ειναι αυτα, που εχω. Και ποιον κακον η ποιαν δυστυχιαν εχω να φοβηθω απο τωρα και εις το εξης;>>

25 Εις περιοδον ευτυχιας και μεσα εις τον πλουτον των αγαθων δεν ενθυμειται κανεις τας θλιψεις και στενοχωριας. Οπως επισης και εις περιοδον στενοχωριων και συμφορων δεν ενθυμειται τα αγαθα, που ειχεν αλλοτε.

26 Ειναι ομως ευκολωτατον εις τον Κυριον κατα την ωραν του θανατου να αποδωση εις τον καθε ανθρωπον αναλογα με τον τροπον της ζωης του και με τα εργα του.

27 Μια ωρα στενοχωριας και θλιψεως καμνει τον ανθρωπον να λησμονηση τας ημερας της ευτυχιας του. Κατα δε την ωραν του θανατου του θα αποκαλυφθουν ολα αυτου τα εργα.

28 Δια τουτο προ του θανατου μη καλοτυχιζης κανενα. Και εις τα τεκνα του, τα οποια θα τον κληρονομησουν, θα δειχθη ο ανθρωπος, ποιος πραγματικα ειναι.

29 Μη εισαγης καθε ανθρωπον εις το σπιτι σου. Διοτι πολλαι ειναι αι παγιδες, τας οποιας στηνουν οι δολιοι ανθρωποι.

30 Οπως η περδικα τιθεται εις το κλουβι του κυνηγου ως δολωμα, ετσι ειναι η καρδια, ο νους και η διαθεσις του υπερηφανου, διοτι ως κατασκοπος αυτος παρακολουθει και περιμενει την καταρρευσιν σου.

31 Αυτος ενεδρευει και προσπαθει να μεταβαλη τα καλα εις κακα, εναντιον δε των εκλεκτων και διακεκριμενων προσπαθει να προσαψη κατηγοριας.

32 Απο ενα σπινθηρα αναπτει μεγαλη φωτια και ενας αμαρτωλος ανθρωπος στηνει ενεδρας, δια να χυση αιματα.

33 Προσεχε απο τον κακοποιον ανθρωπον, διοτι αυτος παντοτε καταστρωνει και θετει εις ενεργειαν πονηρα σχεδια. Προσεχε, μηπως και εναντιον σου προσαψη κατηγοριαν αδικον, η οποια θα μεινη παντοτε.

34 Βαλε ενα ξενον εις το σπιτι σου και αυτος θα σε αναστατωση με τας ταραχας, που θα υπεγειρη εις τον οικον σου, και θα σε αποξενωση απο τους ιδικους σου ανθρωπους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 12

Που θα δωσης την ευεργεσιαν σου; Αληθεις και ψευδεις φιλοι.

Εαν καμνης ευεργεσιας, προσεχε εις ποιον τας καμνεις, και θα ευρης τοτε ευχαριστησιν δι΄αυτας.

2 Ευεργετησε τον ευσεβη, ανθρωπον δηλαδη που αξιζει να ευεργετηθη, και θα ευρης απο αυτον ευγνωμονα ανταποδοσιν. Αλλα και αν δεν ευρης απο εκεινον, θα ευρης την ανταποδοσιν του αγαθου απο τον Θεον.

3 Δεν ειναι ορθον και δικαιον να ευεργετηται ανθρωπος, ο οποιος ισχυρογνωμονως επιμενει εις το κακον. Οπως επισης και εκεινος, ο οποιος, ενω ημπορει, δεν καμνει ποτε ελεημοσυνην.\

4 Δωσε την ελεμοσυνην σου εις τον ευσεβη και μη ερχεσαι εις βοηθειαν του αμετανοητου αμαρτωλου.

5 Ευεργετησε τον ταπεινον ανθρωπον και μη δωσης την ευεργεσιαν σου εις τον πωρωμενον ασεβη. Κρατησε τους αρτους σου, μη τους διδης εις τον ασεβη, δια να μη σε καταδυναστευση εκεινος με αυτους. Διοτι θα ευρης απο αυτον οχι ευγνωμοσυνην, αλλα διπλασια κακα απο τα αγαθα, τα οποια του εκαμες.

6 Διοτι και αυτος ουτος ο Υψιστος μισει και αποστρεφεται τους αμαρτωλους. Και θα ανταποδωση εις τους ασεβεις την δικαιαν τιμωριαν.

7 Προσφερε, λοιπον, την βοηθειαν και ευεργεσιαν σου εις τον αγαθον και μη ερχεσαι εις βοηθειαν του αμαρτωλου.

8 Ο φιλος σου δεν θα σε φθονηση ουτε θα προσπαθηση να σε βλαψη, οταν ευτυχης οπως επισης και ο εχθρος σου δεν θα κρυψη την χαραν του, εαν περιπεσης εις δυστυχιαν.

9 Οταν ενας ευτυχη και απολαμβανη τα αγαθα του, οι εχθροι του στενοχωρουνται. Οταν ομως περιπεση εις συμφορας και στενοχωριας, τοτε και αυτος ακομη ο φιλος του ειναι δυνατον να τον εγκαταλειψη.

10 Μη διδης ποτε εμπιστοσυνης εις τον εχθρον σου, διοτι, οπως ο χαλκος οξειδωνεται και δεν φαινεται το εσωτερικον του, ετσι ειναι και η πονηρια του εχθρου.

11 Εαν αυτος ταπεινωθη ενωπιον σου και βαδιζη με την κεφαλην προς τα κατω, προσεξε τον εαυτον σου και φυλαξου απο αυτον. Να φερθης και να πραξης απεναντι αυτου, οπως καμνεις, οταν εχης καθαρισει ενα καθρεπτην. Η σκουρια και η υποκρισια του εχθρου σου δεν θα μεινη εως τελος. Θα φανη αυτος που πραγματικα ειναι.

12 Μη τοποθετησης τον εχθρον σου πλησιον σου, δια να μη σε ανατρεψη και καθιση εκεινος εις την θεσιν σου. Μη τον βαλης να καθιση εκ δεξιων σου, δια να μη επιζητηση εκεινος να σε εκτοπιση και καθιση εις το καθισμα σου. Ετσι δε πολυ αργα θα κατανοησης την αξιαν των λογων μου και θα λυπηθης, διοτι δεν ηκουσες τας συμβουλας μου.

13 Ποιος θα λυπηθη και θα δειξη οικτον προς τον μαγον, που γοητευει τα φιδια με τα ασματα του, οταν τον δαγκωση το φιδι η προς τους θηριοδαμαστας, οι οποιοι πλησιαζουν τα θηρια;

14 Ετσι συμβαινει και με εκεινον, που αναστρεφεται και πορευεται μαζη με αμαρτωλον ανθρωπον και συμφυρεται με τας αμαρτιας εκεινου.

15 Προσωρινως μενει μαζη σου, οταν σε βλεπη να ιστασαι και εχη συμφερον απο σε. Εαν ομως κλονισθης, δεν θα σε στηριξη ουτε θα παραμεινη κοντα σου.

16 Ο εχθρος σου θα εχη παντοτε γλυκα λογια εις τα χειλη του εις την καρδιαν του ομως θα σκεπτεται, να σε ανατρεψη και να σε ριψη εις βοθρον. Ο εχθρος σου θα εχη υποκριτικα δακρυα συμπαθειας εις τα ματια του δια σε. Εαν ομως ευρη ευκαιριαν, δεν θα χορταινη απο το αιμα σου.

17 Εαν σου συμβη κατι κακον, θα ευρης αυτον εκει εμπροσθεν σου και προσποιουμενος οτι σε βοηθει, θα σε αρπαση απο την πτερναν, δια να σε ριψη κατω.

18 Επειτα θα κινη εμπαικτικως την κεφαλην του, θα κτυπα με χαιρεκακιαν τας παλαμας του, θα ψιθυριζη πολλα εις βαρος σου και θα μεταβαλη το προσωπον του, ωστε να φανη μοχθηρον, οπως εις την πραγματικοτητα ειναι.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 13

Μη εχης πυκνην επικοινωνιαν με τους ανωτερους σου, αλλα με τους ισους σου. Μεροληπτικη συμπεριφορα πολλων ανθρωπων.

Εκεινους που εγγιζει την πισσαν, θα πασαλειφθη με την ακαθαρσιαν της, και εκεινος που συναναστρεφεται με ανθρωπον υπερηφανον, θα γινη ομοιος με αυτον.

2 Μη σηκωνης εις τους ωμους σου βαρος ανωτερον απο τας δυναμεις σου. Με ανθρωπον, που ειναι ισχυροτερος και πλουσιωτερος απο σε, μη εχης πολλην επικοινωνιαν. Ποιαν σχεσιν ημπορει να εχη μια πηλινη χυτρα με τον χαλκινον λεβητα; Εαν προσκρουση εις εκεινον, αυτη θα συντριβη.

3 Ο πλουσιος αδικει και εχει το θρασος να μεγαλαυχη και να επιπληττη. Ο πτωχος αδικειται και ομως ικετευει και παρακαλει ως εαν ειναι ενοχος.

4 Εαν συ ο πτωχος εισαι εις κατι χρησιμος προς τον πλουσιον, θα σε εκμεταλλευθη. Εαν ομως ευρεθης εις αναγκην και στερησιν, αυτος θα σε εγκαταλειψη.

5 Εαν εχης αγαθα, αυτος υποκριτικωτατα θα σε συναναστρεφεται και θα ζη μαζη σου, μεχρις οτου σου αρπαση τα αγαθα και σε αδειαση εντελως απο αυτα. Δεν θα αισθανθη δε καμμιαν λυπην και στενοχωριαν δια το κακον, που σου εκαμε.

6 Οταν εχη την αναγκην σου, θα προσπαθηση να σε παραπλανηση. Θα φανη φιλομειδης και γελαστος απεναντι σου και θα σου δωση ελπιδα. Θα ομιληση προς σε με καλα λογια και θα σου πη, << τι αναγκην εχεις;>>

7 Θα σε καμη να αισθανθης συστολην απεναντι του με τα συμποσια του, μεχρις οτου σε απογυμνωση απο τα αγαθα σου δυο και τρεις φορες και τελευταια θα σε ειρωνευεται και θα σε περιγελα. Επειτα θα ιδη την πτωχειαν, εις την οποιαν σε κατηντησε, θα σε εγκαταλειψη και θα κινη εμπαικτικως την κεφαλην του εις βαρος σου.

8 Προσεχε, μη παραπλανηθης απο αυτον, δια να μη εξευτελισθης, με αυτην σου την απερισκεψιαν.

9 Οταν ενας αρχων σε προσκαλη, δια να σε τιμηση, συ προσπαθησε να αποφυγης την προσκλησιν και αυτος τοσον περισσοτερον θα σε προσκαλη.

10 Παντως μη σπευδης προς αυτον, δια να μη στεκεσαι πολυ μακραν, δια να μη σε λησμονηση.

11 Προσεχε, μη ομιλησης μαζη του ως ισος προς ισον, και μη διδης εμπιστοσυνην εις τα πολλα λογια του. Διοτι αυτος με τα πολλα λογια του θα θεληση να σε δοκιμαση, και καθ΄ον χρονον γελαστος θα σου ομιλη θα βυθομετρη τα βαθη της καρδιας σου.

12 Σκληρος θα φανη προς σε αυτος, που εδειχθη πλουσιος εις λογια και υποσχεσεις. Και δεν θα λυπηθη ουτε θα δισταση, να χρησιμοποιηση εναντιον σου βασανιστηρια και δεσμα φυλακης.

13 Λαβε τα μετρα σου, προσεχε παρα πολυ. Διοτι συναναστρεφομενος εκεινον συμπορευεσαι με βεβαιαν την πτωσιν σου.

14 Ακουων αυτα προσεχε και εις αυτον ακομη τον υπνον σου. Εις ολην σου την ζωην τον Κυριον μονον να αγαπας και αυτον να επικαλησαι δια την σωτηριαν σου.

15 Καθε ζωον αγαπα το ομοιον προς αυτο. Ετσι και καθε ανθρωπος αγαπα τον απο κοινωνικης θεσεως και μορφωσεως ομοιον του.

16 Καθε ζωον εντασσεται και αποτελει ομαδα με αλλα ζωα του ειδους του. Ετσι και καθε ανθρωπος επικοινωνει και προσκολλαται εις αλλους ομοιους του.

17 Ποια σχεσεις και επικοινωνια ειναι δυνατον να υπαρχη μεταξυ λυκου και αρνιου; Ετσι μεταξυ αμαρτωλου και ευσεβους ανθρωπου.

18 Ποια ειρηνικη σχεσις και επικοινωνια ειναι δυνατον να υπαρχη αναμεσα εις την υαιναν και το σκυλι; Καμμια. Ποια κατ΄αναλογιαν ειρηνικη επικοινωνια και αναστροφη ημπορει να υπαρχη μεταξυ ενος πλουσιου και ενος πτωχου;

19 Οι λεοντες κυνηγουν αγριους ονους εις ερημους περιοχας. Ετσι θηραμα και βοσκη των πλουσιων ειναι οι πτωχοι.

20 Η ταπεινοφροσυνη ειναι μισητη και αποκρουστικη εις τον υπερηφανον. Ετσι αποκρουστικος ειναι και ο πτωχος εις τον πλουσιον.

21 Οταν καποιος πλουσιος κλονισθη, στηριζεται απο τους φιλους του. Οταν ομως ο πτωχος περιπεση εις δυστυχιαν, σπρωχνεται και απο αυτους τους φιλους του.

22 Οταν ενας πλουσιος περιπεση εις αποτυχιας, πολλοι θα τρεξουν να τον βοηθησουν. Λεγει ανοησιες και λογια, που δια συστολην και εντροπην δεν πρεπει να λεγωνται, και σπευδουν ολοι να τον δικαιολογησουν. Οταν ομως ο πτωχος υποπεση εις σφαλμα, ολοι τον παρατηρουν και τον ελεγχουν. Δεν ευρισκει ακομη θεσιν ουτε και οταν λεγη σοφα και συνετα λογια.

23 Ομιλει ο πλουσιος και ολοι σιωπουν εγκωμιαζουν τα λογια του και τα ανυψωνουν εως τα συννεφα του ουρανου. Ομιλει ο πτωχος και εκεινοι περιφρονητικως λεγουν αναμεταξυ των << ποιος ειναι αυτος που τολμα να ομιλη;>> Εαν ο πτωχος σκονταψη, θα τον ριψουν κατα γης και θα τον ποδοπατησουν.

24 Καλος ειναι ο πλουτος μονον εκει, οπου δεν υπαρχει αμαρτια. Θεωρειται δε κακη και καταφρονητεα η πτωχεια μονον απο την καρδιαν και τα στοματα των ασεβων.

25 Η καρδια του ανθρωπου αναλογα με το περιεχομενον της κανει το προσωπον του ειτε ευχαριστον ειτε σκυθρωπον.

26 Εκφρασεις καρδιας αγαθης ειναι το γλυκυ και ευχαριστον προσωπον. Η ευρεσις και αποδοχη σοφων γνωμικων ειναι ενα εργον, που απαιτει κοπον.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 14

Η αγαθη συνειδησις. Ζηλοφθονια και φιλαργυρια. Η μακαριοτης του σοφου.

Ευτυχης ειναι ο ανθρωπος εκεινος, απο το στομα του οποιου δεν εξεφυγαν λογια αμαρτωλα και ο οποιος, ως εκ τουτου, δεν ειχε τυψεις συνειδησεως και λυπην δι΄αμαρτιας στοματος του.

2 Μακαριος ειναι ο ανθρωπος, τον οποιον δεν ελεγχει η συνειδησις και ο οποιος δεν εχει ξεπεσει και δεν εχει χασει την ελπιδα του εις τον Θεον.

3 Εις τον μικροπρεπη ανθρωπον δεν ειναι καλος ο πλουτος. Εις ανθρωπον φρονερον, που λυωνει απο τον φθονον του, τι χρειαζονται τα χρηματα;

4 Εκεινος που συναγει χρηματα καμνων μεγαλας οικονομιας εις βαρος της ζωης του, τα συγκεντρωνει δια τους αλλους. Και αλλοι ειναι εκεινοι, οι οποιοι θα χαρουν και θα γλεντοκοπησουν με τα αγαθα του.

5 Εκεινος που ειναι κακος δια τον ιδιον τον εαυτον του, εις ποιον ειναι δυνατον να φανη καλος; Αυτος δεν θα απολαυση και δεν θα χαρη τα αγαθα του.

6 Δεν υπαρχει δυστυχεστερος ανθρωπος απο τον ζηλοφθονον. Αυτο τουτο το παθος του αποτελει την τιμωριαν της κακιας του.

7 Εαν δε τυχη και καμη καποιο καλον, κατα λαθος το πραττει. Διοτι εις το τελος θα φανερωση την κακιαν του.

8 Κακος ειναι εκεινος, ο οποιος με τα ιδια του τα ματια εκδηλωνει τον φθονον του, γυριζει το προσωπον του απο εκεινους, που εχουν αναγκην, και τους αντιπαρερχεται με αδιαφοριαν.

9 Το ματι του πλεονεκτου δεν χορταινει ποτε με εκεινα, που εχει. Η δε αχορταστος πλεονεξια, που τον ωθει προς αδικιας, ξηραινει καθε τι καλον απο την ψυχην του.

10 Ο φθονερος οφθαλμος του φιλαργυρου τσιγκουνευεται και αυτον τον αρτον, ωστε ολιγοστος να παρατιθεται παντοτε εις την τραπεζαν του.

11 Παιδι μου, αναλογα με εκεινα, τα οποια εχεις, να περιποιησαι τον εαυτον σου, κατ΄αξιαν δε να προσφερης προς τον Κυριον θυσιας και δωρεας.

12 Εχε παντοτε υπ΄οψιν σου οτι ο θανατος δεν θα αργηση να ελθη και καμμια συμφωνια με τον αδην δεν σου εχει αποκαλυφθη. Και αρα δεν γνωριζεις την ωραν της εκδημιας σου.

13 Πριν λοιπον, αποθανης, καμνε το καλαν εις τον φιλον σου και αναλογα με την οικονομικην σου δυνατοτητα απλωνε το χερι σου και δινε εις αυτον.

14 Μη απαρνησαι την ευτυχιαν της παρουσης καλης ημερας και μη αφηνης να σου διαφευγουν αι παρα του Θεου επιτρεπομεναι απολαυσεις.

15 Οταν αποθανης, δεν θα αφησης τους κοπους σου εις τα χερια αλλων και οσα με την εργασιαν σου απεκτησες δεν θα τα αφησης, να τα μοιρασθουν με κληρον μεταξυ των οι κληρονομοι;

16 Δωσε και παρε. Διδε ευκαιριαν χαρας και αναψυχης εις την ζωην σου, διοτι εις τον αδην δεν θα αναζητησης και δεν θα ευρης απολαυσιν.

17 Το σωμα του ανθρωπου γηρασκει, οπως παληωνει το φορεμα. Ο θανατος ειναι η απο αιωνος εντολη του Θεου. Και συ, λοιπον, οπωσδηποτε θα αποθανης.

18 Απο το θαλλερον φυλλωμα πυκνοφυλλου δενδρου αλλα μεν φυλλα πιπτουν, αλλα δε βλαστανουν. Ετσι συμβαινει και μεταξυ των γενεων των ανθρωπων, που εχουν σαρκα και αιμα αλλη μεν γενεα αποθνησκει, αλλη δε γενναται.

19 Ωσαν το φυλλον καθε εργον πονηρου ανθρωπου σαπιζει και εξαφανιζεται μαζη δε με αυτο περναει και εξαφανιζεται και φευγει και ο ανθρωπος, που το επραξε.

20 Ευτυχης ο ανθρωπος, ο οποιος θα τελευτηση μελετων τας αληθειας αυτας με σοφιαν και ο οποιος συλλογιζεται και σκεπτεται με συνεσιν.

21 Αυτος, που σκεπτεται εις το βαθος της καρδια του τας εντολας της θειας σοφιας, αυτος και κατανοει τα αποκρυφα και αρρητα αυτης νοηματα.

22 Εβγα απο το σπιτι σου, ωσαν ανιχνευτης, ακολουθησε τους δρομους της σοφιας πισω απο αυτην και στησε ενενδραν εις την εισοδον του οικου της.

23 Εκεινος, που σκυβει και παρατηρει απο τα παραθυρα της, αυτος και θα ακροασθη σοφα πραγματα απο τας θυρας της.

24 Αυτος, που κατοικει κοντα εις τον οικον της και καρφωνει τον πασσαλον της σκηνης του εις τον τοιχον της,

25 στηνει δε την σκηνην του εκει, οπου φθανουν τα χερια της, αυτος θα εχη το καταλυμα του πληρες απο αγαθα.

26 Θα θεση τα τεκνα του υπο την σκεπην και την προστασιαν της σοφιας, κατω δε απο τους κλαδους του δενδρου της θα καταυλισθη.

27 Θα σκεπασθη απο αυτην και θα προφυλαχθη απο το καυμα του ηλιου. Θα μεινη και θα αναπαυθη μεσα εις την δοξαν της.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 15

Μονον οι δικαιοι ευρισκουν την σοφιαν και οχι οι ασεβεις. Ο Θεος σου εχαρισε την ελευθεριαν της βουλησεως.

Εκεινος που φοβειται τον Κυριον, θα καμη αυτο, το οποιον η σοφια του υποδεικνυει. Αυτος δε που γνωριζει και εφαρμοζει τον Νομον του Θεου, θα καταλαβη και θα καμη κτημα του την σοφιαν.

2 Αυτη θα τον προαπαντηση και θα τον υποδεχθη, οπως υποδεχεται η μετερα το τεκνον της και οπως υποδεχεται η νεαρα παρθενος συζυγος τον συζυγον της.

3 Θα τον χορταση με αρτον συνεσεως, θα τον ποτιση με το υδωρ της σοφιας.

4 Αυτος δε θα στηριχθη εις αυτην και ετσι δεν θα κλονισθη ποτε. Θε την κρατηση σταθερα και θα προσκολληθη εις αυτην και ετσι δεν θα ντροπιασθη ποτε.

5 Θα τον ανυψωση υπερανω απο τους γυρω του ανθρωπους και εν μεσω συναξεως του λαου θα ανοιξη το στομα του δια να ομιληση τα πρεποντα.

6 Η σοφια θα δωση ως κληρονομιαν της εις αυτον χαραν, στεφανον αγαλλιασεως και ονομα αιωνιον και ενδοξον.

7 Οι μωροι και ασεβεις δεν θα απολαυσουν σοφιαν, ουτε οι αμαρτωλοι ανθρωποι θα την αντικρυσουν.

8 Διοτι η σοφια ευρισκεται μακραν απο την υπερηφανειαν και οι ανθρωποι του ψευδους ουτε καν και θα την ενθυμηθουν.

9 Δεν ταιριαζει και ουτε ενθρονιζεται ωραιος υμνος δεν του εχει αποσταλη απο τον Κυριον.

10 Διοτι εις την αληθινην σοφιαν εκφραζεται ο αινος προς τον Θεον και ο Κυριος στελλει και κατευοδωνει αυτον.

11 Μη ειπης, οτι, εαν εγω απεμακρυνθην απο την σοφιαν και τας θειας εντολας, το επραξα δια τον Κυριον. Διοτι, εκεινο το οποιον αυτος μισει, συ ποτε δεν πρεπει να το πραξης.

12 Μη ειπης ποτε οτι ο Θεος με εσυρε εις την πλανην και με εκαμεν αμαρτωλον διοτι ο Θεος δεν εχει αναγκην απο αμαρτωλον ανθρωπον.

13 Καθε βδελυρον και αηδιαστικον αμαρτημα το μισει ο Κυριος οσοι δε τον φοβουνται αποστρεφονται το κακον.

14 Αυτος απ΄αρχης εδημιουργησεν ελευθερον τον ανθρωπον και τον αφηκεν εις την ελευθεραν αυτου θελησιν και διαθεσιν.

15 Εαν θελης, θα τηρησης τας εντολας του και θα πραξης οσα ειναι ευδοκια πιστεως.

16 Ενωπιον σου εθεσε φωτια και νερο, οπου θελεις ημπορεις να απλωσης ελευθερως το χερι σου.

17 Ενωπιον των ανθρωπων υπαρχει η ζωη και ο θανατος και εκεινο το οποιον κανεις θα θεληση και θα προτιμηση, θα του δοθη.

18 Πολλη ειναι η σοφια του Κυριου. Αυτος ειναι ισχυρος και παντοδυναμος και επιβλεπει τα παντα.

19 Οι οφθαλμοι αυτου ειναι εστραμμενοι προστατευτικως εις εκεινους, που τον φοβουνται, και αυτος βλεπει, εξεταζει και γνωριζει καλα καθε εργον ανθρωπου.

20 Εις κανενα δεν εδωσε την εντολην να ειναι ασεβης και εις κανενα δεν εδωσε το δικαιωμα να διαπραττη αμαρτιας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 16

Αλλοιμονον εις τους ασεβεις. Κανεις δεν δυναται να αποκρυβη απο τον Θεον.

Μη επιθυμης πληθος απογονων. Οι οποιοι δεν θα ειναι ικανοι εις τιποτε και μη ευφραινεσαι δια τα παιδια σου τα ασεβη.

2 Εαν πληθυνθουν, μη ευφρανθης δι΄αυτα, εκτος εαν εις τας καρδιας των υπαρχη ο φοβος του Κυριου.

3 Μη ελπιζης μακραν και ευτυχισμενην την ζωην αυτων, και μη στηριζεσαι εις το πληθος των. Προτιμοτερος ειναι ενας ευσεβης παρα χιλιοι ασεβεις. Και ειναι προτιμοτερον να αποθανη κανεις ατεκνος, παρα να εχη παιδια ασεβη και αμαρτωλα.

4 Διοτι ενας μυαλωμενος και του Θεου ανθρωπος ημπορει να γεμιση απο πληθος ανθρωπων μιαν πολιν. Ολοκληρος δε φυλη ανομων και αμαρτωλων ανθρωπων θα εξολοθρευθη και θα ερημωθη.

5 Πολλα τετοια γεγονοτα ειδα με τα ματια μου και ακομη σπουδαιοτερα απο αυτα ηκουσαν τα αυτια μου.

6 Εις συγκεντρωσιν αμαρτωλων θα αναψη φωτια, δια να τους κατακαυση, και εναντιον εθνους, που δεν υπακουει εις τας θειας εντολας, ωσαν πυρκαια θα εκσπαση η οργη του Θεου.

7 Ο Θεος δεν εξιλεωθη και δεν συνεχωρησε τους αρχαιους εκεινους γιγαντας, οι οποιοι, εχοντες πεποιθησιν εις την δυναμιν των, απεμακρυνθησαν απο αυτον.

8 Δεν ελυπηθη την πολιν, εις την οποιαν κατοικουσε ο Λωτ. Τους κατοικους αυτης τους απεστραφη και τους εμισησε δια την υπερηφανειαν των.

9 Δεν ηλεησεν εθνος, το οποιον εκουσιως εβαδισε τον δρομον της απωλειας, τους ανθρωπους που αλαζονευθησαν μεσα εις τας αμαρτιας των.

10 Και ετσι δεν ηλεησεν ο Κυριος αυτους, αλλα εξωλοθρευσεν εξακοσιας χιλιαδας ανδρων Εβραιων εις την ερημον, οι οποιοι εν τη σκληροκαρδια των ειχαν συσσωματωθη απειθουντες προς τον Κυριον.

11 Εαν δε εστω και ενας σκληροτραχηλος υπαρξη, θα ειναι θαυμαστον, εαν διαφυγη την τιμωριαν. Διοτι εις τον Κυριον υπαρχει βεβαιως το ελεος, αλλα και η δικαια οργη. Ο Κυριος ειναι ο αρχων και ο χορηγος των οικτιρμων, αλλα και αφηνει να εκσπα η οργη του εναντιον των αμετανοητων αμαρτωλων.

12 Οσον μεγα ειναι το ελεος του, τοσον μεγαλη ειναι και η δικαια τιμωρια, που στελλει. Αυτος κρινει τον καθενα ανθρωπον κατα τα εργα του.

13 Ο αμαρτωλος με τας αρπαγας του δεν θα διαφυγη την δικαιαν παρα Θεου τιμωριαν και δεν θα καθυστερηση ο Κυριος να βραβευση την υπομονην του ευσεβους.

14 Προς πασαν κατευθυνσιν θα σκορπιση ο Κυριος το ελεος του, αλα ο καθενας θα ευρη κατα τα εργα του.

15 Ο Κυριος αφηκε να σκληρυνθη η καρδια του Φαραω, ωστε να μη γνωριση τον αληθινον Θεον, δια να γινουν ετσι φανερα εις ολην την γην τα εργα του Κυριου.

16 Το ελεος του ειναι ολοφανερον εις ολην την δημιουργιαν. Ωσαν δε με διαμαντι διεχωρισε το φως απο το σκοτος.

17 Μη ειπης<< εγω θα κρυφθω απο το βλεμμα του Κυριου. Μηπως ταχα και απο τα υψη του ουρανου υπαρχει κανεις, που θα ενθυμηθη εμε τον ανθρωπον της γης; Μεσα δε εις τα πληθη του λαου κανεις δεν θα με γνωριση. Και τι ειμαι εγω μεσα εις την απεραντον δημιουργιαν;>>

18 Ιδου, ο ουρανος της γης και ο αλλος, ο απεραντος ουρανος της γης και ο αλλος, ο απεραντος ουρανος του συμπαντος, ιδου η αβυσσος της θαλασσης και η γη κλονιζονται, οταν ριψη το βλεμμα του ο Κυριος επανω εις αυτα.

19 Συγχρονως τα ορη και τα θεμελια της γης καταλαμβανονται απο τρομον και συγκλονιζονται απο σεισμον, οταν ο Κυριος ριψη προς αυτα αγριον το βλεμμα του.

20 Αλλα ολα αυτα δεν τα σκεπτεται η καρδια του ανθρωπου. Ποιος ενδιαφερεται και ποιος σκεπτεται τας οδους του Κυριου;

21 Και αυτη η ορατη και αισθητη καταιγις αγνοειται απο τον ανθρωπον. Τα πλειστα αλλωστε απο τα εργα του Θεου παραμενουν αγνωστα και μυστηριωδη δια τον ανθρωπον.

22 Τα εργα της θειας δικαιοσυνης ποιος τα αναγγελλει η ποιος τα περιμενει μεχρι τελους; Διοτι ο Νομος και αι υποσχεσεις του Κυριου ευρισκονται μακραν απο τον ανθρωπον.

23 Αυτα σκεπτεται ο μικρομυαλος και στενοκαρδος ανθρωπος. Ασυνετος και πλανωμενος σκεπτεται τοιαυτας μωριας.

24 Παιδι μου, ακουσε με μαθε την αληθινην γνωσιν και εις τους λογους μου ας δωση προσοχην η καρδια σου.

25 Θα φανερωσω ολοκαθαρα εις σε με ακριβες ζυγι την αληθινην παιδειαν και μορφωσιν και με επιμελειαν και λεπτομερειαν θα διακηρυξω ενωπιον σου την επιστημην.

26 Με την πανσοφον κρισιν του Κυριου εγιναν απ΄αρχης της δημιουργιας καθωρισε δια το καθενα την θεσιν και τον προορισμον του.

27 Εστολισε και ενηρμονισεν εις τους αιωνας τα εργα του, απο της αρχης της δημιουργιας των και εις τας γενεας αυτων μεχρι συντελειας. Αυτα ουτε επεινασαν ουτε εκοπιασαν και ποτε δεν παρεξεκλιναν και δεν παρελειψαν απο τα εργα των.

28 Κανενα απο αυτα δεν προσεκρουσε και δεν επεπεσεν επι του αλου και μεχρι συντελειας των αιωνων δεν θα απειθησουν ποτε εις την εντολη του Θεου.

29 Επειτα ο Κυριος ερριψε το βλεμμα του εις την γην και την εγεμισεν απο τα αγαθα του.

30 Εγεμισε την επιφανειαν της γης με καθε ειδος ζωων, και εις την γην αυτα παλιν θα επιστρεψουν, οταν αποθνησκουν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 17

Η δημιουργια και τα προσοντα του ανθρωπου. Ο Θεος βλεπει τα παντα. Ας επιστρεψουν οι αμαρτωλοι προς τον Κυριον.

Ο Κυριος επλασε το σωμα του ανθρωπου απο την γην, και παλιν διεταξε να επιστρεψη αυτο εις την γην.

2 Μετρημενας τας ημερας της ζωης των εδωκεν εις τους πρωτοπλαστους. Εχορηγησεν επισης εις αυτους την εξουσιαν να αρχουν εις ολα τα ζωα της ξηρας και της θαλασσης.

3 Περιεβαλε τον καθενα απο αυτους με δυναμιν, τους εδημιουργησε συμφωνα με την ιδικην του εικονα.

4 Εις ολα τα δημιουργηματα ενεπνευσε φοβον απεναντι του ανθρωπου, δια να κατεξουσιαζη αυτος εις ολα τα θηρια του αγρου και εις τα πετεινα του ουρανου.

5 Επηραν οι πρωτοπλαστοι απο τον Κυριον την δυναμιν και την χρησιν των πεντε αισθησεων, ως εκτον δε δωρον εχορηγησεν εις αυτους ο Κυριος την διανοιαν. Εβδομον δε τον προφορικον λογον, δια να ημπορουν να εκφραζουν και να ερμηνευουν τας ενεργειας και τα δημιουργηματα του Θεου.

6 Ελευθεραν βουλησιν, γλωσσαν, οφθαλμους, αυτια και καρδιαν εδωσεν εις αυτους ο Θεος, δια να σκεπτωνται.

7 Τους εγεμισε με γνωσιν συνεσεως, υπεδειξεν εις αυτους τα καλα και τα κακα.

8 Εθεσε τον οφθαλμον του εις τας καρδιας των, τους εδωσε φως νοησεως, δια να δειξη εις αυτους, και εκεινοι να ιδουν, το μεγαλειον των εργνω του.

9 Τους εδωσε την δυνατοτητα να υμνολογουν και να αγιαζουν το Ονομα του.

10 και να διηγουνται τα μεγαλεια των εργων του.

11 Προσεθεσεν εις αυτους γνωσιν και σοφιαν, τους εκληροδοτησε τον νομον της ζωης,

12 συνηψε μαζη των αιωνιαν διαθηκην και υπεδειξεν εις αυτους τας εντολας του.

13 Μεγαλειον δοξης ειδαν τα ματια των και την ενδοξον φωνην του ηκουσαν τα αυτια των.

14 Ειπε δε προς αυτους << προσεχετε απο καθε αδικιαν>>. Εδωσεν εις τον καθενα των εντολας σχετικως με την συμπεριφοραν του απεναντι του πλησιον του.

15 Οι δρομοι και οι τροποι της ζωης των ευρισκονται παντοτε ενωπιον του. Δεν θα ημπορεσουν να αποκρυβουν απο τα ματια του.

17 Εις καθε αλλο εθνος εγκατεστησεν ο Θεος αρχοντα. Αρχων και κληρονομια ομως του Ισραηλ ειναι ο Κυριος.

19 Ολα τα εργα αυτων ειναι ενωπιον του φανερα οπως ο ηλιος, και τα ματια του συνεχως εις τας πορειας της ζωης των.

20 Δεν απεκρυβησαν ουτε αποκρυπτονται αι αδικιαι των απο αυτον και ολαι αι αμαρτιαι των ευρισκονται παντοτε ενωπιον του Κυριου.

22 Καθε ελεημοσυνη ανθρωπου ειναι δε΄αυτον ως μια σφραγις. Προσεχει δε και διαφυλαττει ελεημοσυνην ανθρωπου ως κορην οφθαλμου.

23 Επειτα θα εξεγερθη ο Κυριος και θα αποδωση εις αυτους, που διαπραττουν αδικιας, το δικαιον ανταποδομα. Εις το κεφαλι των θα ανταποδωση τας αδικιας, τας οποιας διεπραξαν.

24 Αλλα εις τους μετανοουντας εδωσε το δικαιωμα και την δυνατοτητα επιστροφης, τους δε λιποψυχουντας τους παρηγορησε και τους ενισχυσε, ωστε να υπομενουν.

25 Γυρισε λοιπον, ω αμαρτωλε, και ελα προς τον Κυριον. Απαρνησου και αφησε τας αμαρτιας, παρακαλεσε τον προσωπικως και λιγοστεψε τας παραβασεις σου, αι οποιαι παρεντιθενται προσκομμα μεταξυ σου και του Κυριου.

26 Επανελθε προς τον υψιστον Θεον. Απομακρυνσου απο καθε αδικιαν, μισησε με ολην σου την καρδια αυτα, που ειναι βδελυρα και μισητα δια τον Κυριον.

27 Ποιος θα δοξολογηση κατω εις τον αδην τον Κυριον αντι εκεινων, που ζουν εις την γην, ζουν και αναπεμπουν δοξολογιαν προς αυτος;\

28 Απο τον νεκρον, ως εαν πλεον δεν υπαρχη, χανεται καθε δοξολογια προς τον Κυριον. Ο ζων και ο υγιης ανθρωπος θα υμνολογηση τον Κυριον.

29 Ποσον μεγα ειναι το ελεος του Κυριου! Η εξιλεωσις και η αφεσις, την οποιαν προσφερει προς εκεινους, που επιστρεφουν εις αυτον !

30 Διοτι δεν ειναι ολα δυνατα και κατορθωτα εκ μερους των ανθρωπων. Κανεις ανθρωπος, κανεις γεννητος γυναικων δεν ειναι αθανατος.

31 Ποιον αλλο κτισμα ειναι φωτεινοτερον απο τον ηλιον; Και ομως και ο ιδιος εξαφανιζεται με την δυσιν του. Ετσι εκλειπει και ο αμαρτωλος, ο οποιος εχει παντοτε εις τον νουν και την καρδιαν του αμαρτωλας καταστασεις και πραξεις σαρκος και αιματος.

32 Ο Θεος ειναι εκεινος, ο οποιος επιβλεπει τας εν υψηλοις ουρανιους στρατιας, ολοι δε οι ανθρωποι δεν ειναι παρα χωμα και στακτη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 18

Το μεγαλειον του Θεου και η μηδαμινοτης του ανθρωπου. Τροποι καλης προσφορας και αυτογνωσιας. Αυτοκυριαρχια.

Ο αιωνιος Κυριος εδημιουργησεν ολα ανεξαιρετως.

2 Ο Κυριος ειναι και θα διακηρυσσεται αιωνιως ο μονος και απολυτα δικαιος. Δεν υπαρχει αλλος πλην αυτου.

3 Αυτος κυβερνα και διευθυνει τα παντα εις την σπιθαμην της χειρος του, και τα παντα υποτασσονται εις το θελημα του, διοτι αυτος με την παντοδυναμιαν του ειναι βασιλευς ολων. Αυτος ξεχωριζει τα εις τον κοσμο υπαρχοντα αγια απο τα βεβηλα.

4 Εις κανενα δεν εδωσε την ικανοτητα και την δυναμιν να αναγγελλη κατ΄αξιαν τα εργα του. Ποιος ημπορει να εξιχνιαση και κατανοηση τα μεγαλεια του;

5 Ποιος ημπορει να μετρηση την δυναμιν της μεγαλωσυνης του; Ποιος ποτε θα εχη την τολμην και την δυναμιν να διηγηθη ακριβως τα ελεη του;

6 Κανεις δεν δυναται ουτε να μειωση ουτε να προσθεση εις το μεγαλειον του. Και δεν ειναι δυνατον ποτε, να εξιχνιαση και κατανοηση ακριβως κανεις τα θαυμασια του Κυριου.

7 Και οταν ο ανθρωπος νομιση οτι εφθανεν εις το τερμα των ερευνων και αναζητησεων του, τοτε αντιλαμβανεται οτι ευρισκεται εις την αρχην. Και οταν καταπαυση την προσπαθειαν του εις κατανοησιν των μεγαλειων του Θεου, τοτε θα ευρεθη εις αμηχανιαν προ του εργου, που ανελαβε.

8 Τι ειναι ο ανθρωπος και εις τι αποβλεπουν αι υπηρεσιαι του; Ποιον ειναι το καλον και ευχαριστο αυτου και ποιον ειναι το κακον και δυσαρεστον;

9 Και αν ακομη τα ετη της ζωης του ανθρωπου φθασουν τα εκατον,

10 ειναι ωσαν μια σταγων υδατος απο την θαλασσαν και ωσαν ενας κοκκος αμμου τοσον ολιγα ειναι τα εκατον ετη εμπρος εις την αιωνιοτητα.

11 Δια την μηδαμινοτητα του ανθρωπου και την μικροτητα των ημερων της ζωης του, εδειξε και δεικνυει ο Κυριος μακροθυμιαν προς τους ανθρωπους και αφηνει να εκχυθουν πλουσια τα ελεη του εις αυτους.

12 Ειδε και κατενοησε πληρως, οτι τους αναμενει φοβερα καταστροφη, εαν τους εγκαταλειψη. Δια τουτο εδωσεν εις αυτους πλουσιον το ελεος του.

13 Το ελεος του ανθρωπου φθανει μονον μεχρι του πλησιον του το ελεος ομως του Κυριου εκτεινεται επι ολης της ανθρωποτητος. Ο Κυριος ελεγχει, παιδαγωγει και μορφωνει, διδασκει και ως καλος ποιμην επαναφερει το πλανηθεν ποιμνιον του εις την μανδραν.

14 Εκεινους που επιθυμουν και αποδεχονται παιδειαν, τους ελεει, οπως επισης και εκεινους, οι οποιοι μετα σπουδης φροντιζουν δια την εφαρμογην των εντολων του.

15 Παιδι μου, εις τας ευεργεσιας, που καμνεις, μη προσθετης και κατηγοριας εναντιον των ευεργετουμενων. Εις καθε δωρεαν και ελεημοσυνην σου, μη προσθετης λυπηρους λογους δια τους αποδεχομενους αυτας.

16 Ο δροσερος ανεμος δεν ειναι εκεινος, ο οποιος μειωνει και καταπαυει τον καυσωνα; Ετσι και ενας καλος λογος ειναι ανωτερος απο μιαν υλικην βοηθειαν.

17 Δεν ειναι πραγματι ο καλος λογος ανωτερος και απο την πολυσιωτεραν δωρεαν; Εις τον ανθρωπον ομως, που εχει χαριν Θεου, ειναι συνδυασμενα και τα δυο, το δωρον και ο καλος λογος.

18 Ο μωρος δεν διδει τιποτε και εκτρεπεται εις υβρεις και κατηγοριας. Το δε δωρον του φθονερου ανθρωπου φλογιζει και λυωνει τα ματια εκεινου, που το δεχεται.

19 Πριν ομιλησης, σκεψου και μαθε καλα τι θα ειπης και πριν ασθενησης προσεχε, να μη αρωστησης.

20 Πριν σε κρινη ο Κυριος, εξετασε συ τον εαυτον σου και κατα την ωραν της επισκεψεως του Κυριου, θα ευρης ενωπιον του ελεος και συγχωρησιν.

21 Πριν πεσης αρρωστος, ταπεινωσε τον εαυτον σου και οταν αμαρτησης δειξε αμεσως μετανοιαν και επιστροφην προς τον Κυριον.

22 Απο τιποτε δεν πρεπει να εμποδισθης δια την εγκαιρον εκπληρωσιν του ταματος, που εχεις καμει. Μη περιμενης δε να τακτοποιηθης και δικαιωθης ενωπιον του Κυριου κατα την ωραν του θανατου σου.

23 Πριν να καμης το ταμα σου, εξετασε και ετοιμασε τον εαυτον σου δια την εκπληρωσιν του και μη γινης σαν ανθρωπος, που αρνειται το ταμα του και πειραζει ετσι τον Κυριον.

24 Να εχης παντοτε υπ΄οψιν σου την οργην του Κυριου κατα την ημεραν του θανατου σου και την ωραν της δικαιας τιμωριας σου, οταν ο Θεος αποστρεφη απο σε το προσωπον του δια τας αμαρτιας σου.

25 Οταν θα εχης πλουσια τα αγαθα, να ενθυμησαι και τον καιρον της πεινας οπως επισης και κατα τας ημερας του πλουτισμου σου, να ενθυμησαι την προτεραν πτωχειαν και στερησιν.

26 Απο το πρωι εως το βραδυ μεταβαλλεται ο καιρος ετσι και ολα ταχυτατα παρερχονται ενωπιον του Κυριου.

27 Ο σοφος ανθρωπος ειναι εις ολα προσεκτικος και ετοιμος, και εις ημερας πειρασμου της αμαρτιας θα προσεξη να αποφυγη την πτωσιν.

28 Καθε συνετος ανθρωπος κατεχει την αληθη γνωσιν και σοφιαν. Θα συγχαρη δε ειλικρινως εκεινον, που θα αναζητηση και θα ευρη την σοφιαν.

29 Ευφυεις ανθρωποι, που προσεχουν τους λογους των σοφων, θα γινουν και αυτοι σοφοι και ωσαν ευεργετικη βροχη θα πιπτουν τα σοφα γνωμικα των.

ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

30 Μη παρασυρεσαι και μη ακολουθης τας κακας επιθυμιας σου. Και απο τας αμαρτωλας ορεξεις σου να εμποδιζης τον εαυτον σου.

31 Εαν χορηγησης εις την ψυχην σου την συγκαταθεσιν σου εις εκπληρωσιν των ατοπων επιθυμιων, θα γινης περιγελως των εχθρων σου.

32 Μη επιδιωκης την τερψιν και χαραν σου εις την πολλην και μεγαλην τρυφην, ουτε να προσδεθης και υποταχθης εις την καλοζωιαν, την οποιαν αυτη προσφερει.

33 Εαν εισαι πτωχος μη οργανωνης συμποσια με δανεικα χρηματα, καθ΄ον χρονον τιποτε δεν εχεις μεσα εις το βαλαντιον σου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 19

Συνετος εις τα λογια. Εξακριβωνε αυτο, που λεγεται. Φυλαξου απο τον δολιον.

Μεθυσος εργατης ποτε δεν θα πλουτηση. Εκεινος δε, ο οποιος καταφρονει και δεν προσεχει τα ολιγα, θα περιπεση ολιγον κατ΄ολιγον εις πτωχειαν.

2 Το κρασι και αι γυναικες απομακρυνουν απο τον Θεον και αυτους ακομη τους φρονιμους ανθρωπους. Εκεινος που προσκολλαται εις τας πορνας, γινεται θρασυς και αναιδης.

3 Οι μεν θα γινουν τροφη εις τα σαρακια και τα σκουληκια, ο δε θρασυς και αναιδης θα χαση την ψυχην του.

4 Εκεινος που διδει αμεσως εμπιστοσυνην εις ολους και εις ολα ειναι ελαφρομυαλος, και εκεινος που αμαρτανει, καμνει κακον εις την ψυχην του.

5 Εκεινος που προσπαθει να ευφραινη την καρδιαν του με ασωτιας, θα κατακριθη.

6 Εκεινος που μισει και αποστρεφεται την φλυαριαν, θα αποφυγη πολλας πτωσεις.

7 Μη περιφερης εδω και εκει λογον, που εχεις ακουσει, και ετσι δεν θα χασης τιποτε.

8 Ουτε εις τον φιλον ουτε εις τον εχθρον σου να επαναλαμβανης αδιακριτως οσα ηκουσες. Μη φανερωνης οσα ηκουσες, εκτος εαν η αποκρυψις των καταλογισθη εις σε ως αμαρτια.

9 Διοτι ο εχθρος σου ηκουσε λογια σου, τα εφυλαξε μεσα του και εις τον καταλληλον δι΄εκεινον χρονον θα εκδηλωση εναντιον σου το μισος του.

10 Ηκουσες καποιο μυστικον, ας αποθανη μαζι σου. Εχε θαρρος και αν το κρατησης μεσα σου, δεν θα σε καμη να σκασης.

11 Ο μωρος, οταν ακουση εναν λογον, θελει να τον εξωτερικευση ως εαν δοκιμαζη ωδινας τοκετου, οπως η γυναικα η οποια προκειται να γεννηση βρεφος.

12 Οπως οταν ενα βελος εχη καρφωθη εις τον μηρον του σωματος μας, φερει πονον και θελομεν να το βγαλωμεν, ετσι και ενα μυστικον, που ηκουσεν ο μωρος και το εχει μεσα του, του φερει πονον και θελει να το εξωτερικευση.

13 Καμε παρατηρησιν εις τον φιλον σου δια σφαλμα, δια το οποιον κατηγορειται και το οποιον ενδεχεται να μη διεπραξε. Και εαν περιεπεσεν εις καποιο σφαλμα, παλιν καμε του υποδειξιν, δια να μη το επαναλαβη και προσθεση νεον σφαλμα εις το παλαιον.

14 Καμε παρατηρησιν εις τον πλησιον σου δια λογια, που κατηγορειται οτι τα ειπε, διοτι ενδεχομενως δεν τα εχει ειπει. Και εαν κατι το εσφαλμενον εχη πει, καμε του παρατηρησιν, δια να μη το επαναλαβη.

15 Καμε παρατηρησιν, ζητησε εξηγησιν απο τον φιλον σου δια κατηγοριαν εκσφενδονισθεισαν εναντιον του, διοτι πολλες φορες υπαρχουν και συκοφαντιαι, και μη διδης εμπιστοσυνην εις καθε λογον κατηγοριας.

16 Υπαρχουν ανθρωποι, οι οποιοι ξεγλυστρουν προς το κακον, χωρις να εχουν κακην προθεσιν, αλλα απο συναρπαγην, Και ποιος ανθρωπος ημπορει να ισχυρισθη, οτι δεν εχει αμαρτησει με τα λογια του;

17 Ελεγξε τον φιλον σου πριν απειλαι και κινδυνοι τον περιστοιχισουν και αφησε να ενεργηση εις την καρδιαν του ο Νομος του Υψιστου. Συ ομως πρεπει να παραμεινης αοργητος.

18 Ο φοβος του Κυριου ειναι η αρχη και η αιτια της συναψεως ειλικρινους φιλιας. Η δε σοφια, απορρεουσα απο τον Θεον, εμπνεει αγαπην προς τον φιλον.

19 Η γνωσις των εντολων του Κυριου ειναι αληθινη μορφωσις δια την ζωην, Οσοι δε πραττουν τα ευαρεστα εις αυτον, απολαμβανουν τους καρπους του δενδρου της αθανασιας.

20 Καθε πραγματικη σοφια χαρακτηριζεται και διαποτιζεται απο την ευλαβειαν προς τον Κυριον. Εις την αληθινην σοφιαν ακολουθει και υπαρχει παντοτε η τηρησις του θειου Νομου και η γνωσις της παντοδυναμιας του Θεου.

21 Δουλος, ο οποιος λεγει εις τον δεσποτην του << δεν θα καμω αυτο που αρεσει εις σε>>, εστω και εαν κατοπιν μεταμεληθη και εκτελεση την εντολην, που ελαβε, εξοργιζει οπωσδηποτε τον τροφοδοτην κυριον του.

22 Η σοφια δεν ειναι επιστημη της κακιας. Η δε συνεσις δεν υπαρχει εις τας σκεψεις και τας συμβουλας των αμαρτωλων.

23 Υπαρχει γνωσις και πραξις πονηρα αυτη ομως ειναι βδελυρα ενωπιον του Κυριου. Υπαρχει ομως και αφρων, ανοητος, καθυστερημενος εις νοησιν και γνωσιν.

24 Προτιμοτερος ειναι εκεινος, που υπολειπεται εις σοφιαν αλλ΄εχει φοβον Θεου, απο τον αλλον, ο οποιος ειναι πλουσιος εις σοφιαν, παραβαινει ομως τον νομον του Κυριου.

25 Υπαρχουν ικανοτητες και δραστηριοτητες αξιολογοι, οδηγουν ομως εις την αδικιαν. Υπαρχουν δε και αλλοι, οι οποιοι, δια να υπστηριξουν και επιτυχουν το ζητημα των, καταφευγουν εις την διαστροφην της αληθειας και την απατην.

26 Υπαρχουν πονηροι, που βαδιζουν με σκυμμενο το κεφαλι και σκυθρωπον το προσωπον, δηθεν απο λυπην, ενω το εσωτερικον των ειναι γεματον δολιοτητας.

27 Αυτος προχωρει με σκυμμενο το κεφαλι, προσποιειται οτι δεν ακουει τιποτε και εαν δεν αντιληφθης εγκαιρως την υποκρισιαν και δολιοτητα του, θα τρεξη ενωριτερα απο σε, δια να καταπατηση το δικαιον σου.

28 Και εαν εξ αιτιας καποιας αδυναμιας του εμποδισθη να πραγματοποιηση το κακον, που εχει αποφασισει, οταν ευρη καταλληλον καιρον θα το πραγματοποιηση.

29 Απο την εξωτερικην του εμφανισιν ειναι δυνατον να γινη γνωστος ο κακος ανθρωπος και απο την εκφρασιν του προσωπου του ειναι δυνατον να γινη γνωστος ο καλος και συνετος ανθρωπος.

30 Η ενδυμασια του ανθρωπου, το γελιο των χειλεων του και το βαδισμα του διαλαλουν, τι ανθρωπος ειναι αυτος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 20

Συνετη σιωπη και μετα διακρισεως ομιλια. Εργα σοφου και εργα ασυνετου. Γνωμικα.

Υπαρχει ελεγχος ακαιρος και επιβλαβης υπαρχει σιωπη, η οποια μαρτυρει φρονησιν.

2 Καλυτερον ειναι να ελεγξη κανεις τον φιλον του δια παραπτωμα του, παρα να θυμωση και να μεινη θυμωμενος εναντιον του. Εκεινος που ελεγχεται δι΄ενα σφαλμα του και αποδεχεται τον ελεγχον, θα εμποδισθη απο αλλα παρομοια και τας συνεπειας των.

4 Οπως απραγματοποιητος μενει η επιθυμια του ευνουχου να καταστρεψη την παρθενιαν νεανιδος, ετσι και εκεινος που θελει να επιβαλη δια της βιας τας κρισεις του εις τους αλλους.

5 Υπαρχουν ανθρωποι, που σιωπουν και οι οποιοι ειναι σοφοι υπαρχουν αλλοι, οι οποιοι λογω της φλυαριας των μισουνται.

6 Σιωπα καποιος, διοτι δεν εχει και δεν ημπορει να δωση απαντησιν. Σιωπα αλλος, διοτι γνωριζει και περιμενει τον καταλληλον καιρον να ομιληση.

7 Ο συνετος ανθρωπος θα σιωπηση μεχρι του καταλληλου καιρου, ο καυχησιολογος ομως και αφρων θα ξεπερνα ασυλλογιστα τον καταλληλον δι΄ομιλιας καιρον.

8 Εκεινος που λεγει πολλα λογια, θα κερδιση την αποστροφην εκ μερους των αλλων και εκεινος που εχει την απαιτησιν να τον ακουουν και τον υπακουουν οι αλλοι, θα προκαλεση το μισος των.

9 Ειναι δυνατον ενας να ιδη κατευοδωσιν και επιτυχιαν των εργων του εν μεσω θλιψεων και περιπετειων, και εξ αντιθετου αλλος απο ανελπιστον επιτυχιαν να οδηγηθη εις καταστροφην.

10 Υπαρχει ευεργεσια, η οποια εις τιποτε δεν θα σε ωφεληση, και υπαρχει ευεργεσια, της οποιας η αμοιβη θα ειναι μεγαλη.

11 Υπαρχουν περιστασεις, κατα τας οποιας η μεγαλη δοξα και αι μεγαλαι θεσεις μειωνουν την αξιαν του ανθρωπου. Εξ αντιθετου μερικοι ανθρωποι απο την καταστασιν της ταπεινωσεως, εις την οποιαν ευρισκοντο, εδοξασθησαν.

12 Υπαρχουν μερικοι ανθρωποι, οι οποιοι αγοραζουν πολλα πραγματα με ολιγα χρηματα επειτα ομως πληρωνουν αυτα, που ηγορασαν, επτα φορες περισσοτερον.

13 Ο συνετος και φρονιμος εις τα λογια του θα καταστηση τον εαυτον του προσφιλη εις τους αλλους. Τα γλυκαναλατα λογια και εργα των μωρων ανθρωπων σκορπιζονται χωρις καμμιαν ωφελειαν.

14 Το δωρον ενος ασυνετου ανθρωπου δεν θα σε ωφεληση, διοτι αυτος θα σε κυτταζη οχι με ενα ματι αλλα με πολλα, περιμενων πολλαπλασιαν την ανταποδοσιν.

15 Θα σου δωση ολιγα, θα σε ονειδιση ομως δι΄αυτα πολυ. Θα ανοιξη το στομα του εναντιον σου, ωσαν διαλαλητης δημοσιος. Σημερα θα σε δανειση και αμεσως αυριον θα σου ζητηση το δανειον. Αυτος ο ανθρωπος θα γινη μισητος εκ μερους των αλλων.

16 Ο ασυνετος ανθρωπς θα πη << δεν υπαρχει για μενα κανενας φιλος. Καμμιαν ευγνωμοσυνην δεν ευρηκα δια τας ευεργεσιας που εχω καμει. Αυτοι που εφαγαν και εχορτασαν απο το ψωμι μου ειναι ξαυλοι και αχαριστοι εις τα λογια των>>.

17 Ποσες ομως φορες και ποσοι ανθρωποι δεν θα γελασουν εις βαρος του μωρου αυτου!

18 Ειναι προτιμοτερον να γλυστρηση κανεις και να πεση κατω εις το χωμα, παρα να γλυστρηση εις την γλωσσαν του και να του διαφυγουν απρεπη λογια. Ετσι κλονιζονται και πιπτουν αποτομα οι κακοι.

19 Οπως ενας αγροικος και βαναυσος ανθρωπος ειναι αποκρουστικος, ετσι και ενανς λογος, που λεγεται εις τον ακαταλληλον καιρον. Ακαιροι λογοι λεγονται και επαναλαμβανονται με τα στοματα των αμορφωτων.

20 Απο το στομα του μωρου δεν βγαινει ποτε κανενα σοφον γνωμικον. Δεν θα λεχθη κατι το συνετον εις τον καταλληλον καιρον.

21 Υπαρχουν ανθρωποι, οι οποιοι απο φοβον και πτωχειαν δεν αμαρτανουν, και εις τον καιρον της αναπαυσεως και ησυχιας των δεν θα εχουν τυψεις συνειδησεως.

22 Υπαρχουν ανθρωποι, οι οποιοι καταστρεφονται απο μιαν ακριτον και επιληψιμον συστολην. Βαδιζουν προς την καταστροφην εξ αιτιας ενος ασυνετου και μωρου.

23 Υπαρχουν μερικοι, οι οποιοι δια λογους κακως νοουμενης συστολης διδουν εις τον φιλον των υποσχεσιν, και τον οποιον αποκτουν εχθρον, χωρις λογον, διοτι δεν ειναι εις θεσιν να εκπληρωσουν την υποσχεσιν των.

24 Μεγαλη μομφη ειναι δια τον ανθρωπον το ψευδος. Εις το στομα των αμορφωτων θα επαναλαμβανεται και θα υπαρχη διαρκως το ψευδος.

25 Προτιμοτερος ειναι ενας κλεπτης παρα εκεινος, ο οποιος συνεχως ψευδεται. Αλλα και οι δυο θα εχουν ως καταντημα των την καταστροφην.

26 Η συνηθεια της ψευδολογιας ειναι δια τον ανθρωπον εξευτελισμος η καταισχυνη του εξ αιτιας αυτης θα ειναι και θα μενη παντοτε μαζη του.

ΓΝΩΜΙΚΑ

27 Ο συνετος και προσεκτικος εις τα λογια του θα εξυψωση τον εαυτον του και θα γινη αξιος τιμης και υποληψεως. Ο φρονιμος δε ανθρωπος θα ειναι αρεστος και εις τους αρχοντας.

28 Εκεινος που καλλιεργει επιμελως τους αγρους του, θα ανυψωση τα δεματια του εις μεγαλες θημωνιες. Ετσι και εκεινος που με τα συνετα του λογια ευαρεστει εις τους αρχοντας της πολιτειας, θα εξιλεωθη δια τας τυχον αδικιας του.

29 Συμποσια και δωρα τυφλωνουν τους οφθαλμους και αυτων ακομη των συνετων δικαστων. Αυτα ειναι ως ενα φιμωτρον εις το στομα, ωστε να μη λαλη την αληθειαν, και αποτρεπουν τους δικαιους ελεγχους.

30 Σοφια κρυμμενη και θησαυρος αφανης ποιαν ωφελειαν και τα δυο ημπορουν να αποφερουν εις τους ανθρωπους;

31 Προτιμοτερος ειναι ο ανθρωπος, που κρυπτει την μωριαν του, απο εκεινον που κρυπτει την σοφιαν του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 21

Φευγε την αμαρτιαν. Διαφορα σοφου και μωρου.

Παιδι μου, εαν παρασυρθης εις την αμαρτιαν, μη προσθετης και νεας εις αυτην αμαρτιας. Περι δε των προηγουμενων σου αμαρτιων παρακαλεσε τον Θεον, να σε συγχωρηση.

2 Οπως αποφευγεις το φιδι, ετσι να αποφυγης και την αμαρτιαν, διοτο εαν πλησιασης προς αυτην, θα σε δαγκωση κατα τροπον επικινδυνον. Δοντια λεοντος ειναι τα δοντια της αμαρτιας, φονευοντα τας ψυχας των ανθρωπων.

3 Καθε παρανομια ειναι ενα δικοπο μαχαιρι, απο την πληγην του οποιου δεν υπαρχει θεραπεια.

4 Βιοπραγιαι και αλαζονειαι καταστρεφουν τον πλουτον ετσι και ο οικος των υπερηφανων θα ερημωθη.

5 Η δεησις, που βγαινει απο το στομα του πτωχου, φθανει εως τα αυτια του Θεου, και η δικαιοσυνη αυτου δεν θα βραδυνη να επελθη.

6 Εκεινος ομως, που φοβειται τον Κυριον, θα επιστρεψη προς αυτον με ολην του την καρδιαν.

7 Απο μακραν αναγνωριζεται ο ασυγκρατητος κατα την γλωσσαν, ο δε συνετος ανθρωπος γνωριζει αυτον και τα ολισθηματα του και τον αποφευγει.

8 Εκεινος, που οικοδομει το σπιτι του με ξενα αδικα χρηματα, ομοιαζει με τον ανθρωπον, που συγκεντρωνει λιθους -αντι ξυλων- δια τον χειμωνα!

9 Η συγκεντρωσις των ασεβων ειναι σαν ενας σωρος στουπι, και το τελος των θα ειναι να καουν εις φλογα πυρος.

10 Ο δρομος των αμαρτωλων ειναι ομαλος, καθαρισμενος απο λιθους. Το τελος ομως του δρομου ειναι το βαραθρον του αδου.

11 Εκεινος που τηρει τον νομον του Θεου, κατανοει βαθυτερον τα υψηλα αυτου νοηματα. Αποτελεσμα δε της ευλαβειας προς τον Κυριον ειναι το δωρον της αληθινης σοφιας.

12 Δεν θα εκπαιδευθη και δεν θα μορφωθη εκεινος, ο οποιος δεν εχει τας αναλογους ικανοτητας. Υπαρχει ομως και ικανοτης, η οποια πολλαπλασιαζει τας θλιψεις και τας πικριας.

13 Η γνωσις του σοφου πληθυνεται σαν κατακλυσμος πολλων υδατων, και η συμβουλη του γινεται πηγη ζωης δι΄εκεινους, που την δεχονται.

14 Το εσωτερικον του μωρου ειναι σαν ενα πηλινον σπασμενον αγγειον, και δεν ειναι δυνατον να συγκρατηση αυτος καμμιαν γνωσιν.

15 Ο πραγματικα συνετος, εαν ακουση κανενα σοφον λογον, θα τον επαινεση και επανω εις αυτον θα προσθεση και ο ιδιος καποιον αλλον. Ο ασωτος ομως και μωρος εαν ακουση σοφον λογον, δεν ευχαριστειται εις αυτον, αλλα τον καταφρονει και τον πετα οπισθεν του.

16 Η εξηγησις, την οποιαν ενας μωρος θα θεληση να δωση εις τα μεγαλα θεματα, ειναι σαν ενα ενοχλητικον φορτιον εις τον οδοιπορον. Εις τα χειλη ομως του σοφου ανθρωπου υπαρχει παντοτε χαρις.

17 Το στομα του σοφου θα αναζητηθη εις συγκεντρωσιν ανθρωπων, και τους λογους του θα τους σκεφθουν, θα τους βαλουν και θα τους μελετησουν μεσα εις την καρδιαν των.

18 Ωσαν ερειπωμενο σπιτι ειναι δια τον μωρον η σοφια. Αι δε γνωσεις του ασυνετου και τα λογια του ειναι ασυναρτητα.

19 Η μορφωσις ειναι ωσαν πεδουκλι εις τα ποδια των ανοητων και ωσαν χειροπεδες εις το δεξιον των χερι.

20 Ο μωρος ξεσπα εις θορυβωδεις γελωτας, ο φρονιμος ανθρωπος μολις και ησυχως θα μειδιαση.

21 Η μορφωσις ειναι δια τον συνετον ωσαν ενα χρυσουν κοσμημα και ωσαν πολυτιμον βραχιολι εις την δεξιαν του χειρα.

23 Ο μωρος σκυβει εις τας θυρας των ξενων οικιων και παρακολουθει, οσα γινονται εις αυτας ο συνετος ομως και ο ΄μορφωμενος στεκεται εξω μακραν.

24 Ειναι απρεπεια και ελλειψις μορφωσεως δια τον ανθρωπον να κρυφακουη απο την θυραν ξενου σπιτιου. Ο συνετος ανθρωπος το θεωρει αυτο βαρυ και εξευτελιστικον πραγμα, δι΄αυτο και το αποφευγει.

25 Τα χειλη των μωρων και φλυαρων ανθρωπων επαναλμβανουν τα λογια των ξενων, οι λογοι ομως των φρονιμων ζυγιζονται απο αυτους με ακριβειαν και κατοπιν λεγονται.

26 Η καρδια των μωρων ειναι εις το στομα των και συνεχως εξωτερικευεται, ενω το στομα των σοφων ειναι η καρδια των.

27 Οταν ο ασεβης καταραται τον σαταναν, ειναι το ιδιον ως εαν καταραται τον εαυτον του.

28 Εκεινος που ψιθυριζει επικρισεις και κατακισεις εις βαρος του αλλου, μολυνει την ψυχην του. Αυτος θα μισηθη απο το περιβαλλον, μεσα εις το οποιον ζη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 22

Ο οκνηρος αηδης. Κακοαναθρεμμενη κορη θλιψις δια τους γονεις. Απωλεια χρονου η διδασκαλια προς μωρον. Η φιλια.

Ο οκνηρος ομοιαζει με λιθον λερωμενον απο αηδεις ακαθαρσιας. Καθε ανθρωπος σφυριζει με αποδοκιμασιαν δια τον εξευτελισμον αυτου.

2 Με σιχαμερην κοπρον ομοιαζει ο οκνηρος. Καθενας που σηκωνει αυτην, θα τιναξη κατοπιν τα χερια του. Ετσι θα συμβη και με τον οκνηρον.

3 Παιδι αμορφωτον ειναι εντροπη δια τον πατερα. Απαιδευτος δε κορη γινεται αφορμη, να μειωνεται η καλη φημη του πατρος της.

4 Η φρονιμος κορη θα κερδηση τον συζυγον της θυγατηρ δε, η οποια με την ελλειψιν μορφωσεως και την κακην συμπεριφοραν της προκαλει εντροπην, θα ειναι λυπη δια τον πατερα, που την εγεννησεν.

5 Η αυθαδης και βαναυσος γυναικα κατεντροπιαζει τον πατερα και τον συζυγον θα καταφρονηθη ομως και απο τους δυο.

6 Η χαρμοσυνος μουσικη εις καιρον πενθους ειναι αταιριαστος ετσι και η μακρα διηγησις εις ακαταλληλον χρονον. Αι παιδαγωγικαι ομως τιμωριαι και η μορφωσις ειναι εις παντα χρονον συντελεστικαι σοφιας.

7 Οποιος διδασκει ανθρωπον μωρον, ομοιαζει με εκεινον, που προσπαθει να συγκολληση τα θραυσματα ενοςπηλινου δοχειου ομοιαζει επισης με εκεινον, ο οποιος προσπαθει να εξυπνηση ανθρωπον που κοιμαται βαθεως.

8 Με ανθρωπον που διηγειται ιστοριας εις καποιον νυσταζοντα, ομοιαζει ο διδασκαλος που διδασκει μωρον και, οταν τελειωση την διδασκαλιαν του, ο μωρος θα του ειπη τι συμβαινει;

11 Κλαυσε δι΄ενα νεκρον, διοτι εσβεσθη το φως της ζωης κλαυσε και δια τον μωρον, διοτι δεν υπαρχει εις αυτον συνεσις. Ηπιωτερα κλαυσε δια τον νεκρον, διοτι επιτελους αυτος ανεπαυθη απο τας ταλαιπωριας της παρυσης ζωης. Η ζωη ομως του μωρου ειναι χειροτερα και απο αυτον τον θανατον.

12 Το πενθος δι ενα νεκρον διαρκει επτα ημερας, το πενθος ομως δι΄ενα μωρον διαρκει ολας τας ημερας της ζωης του.

13 Με μωρον και ασυνετον μη ανοιγης μακρας συνομιλιας και εις το σπιτι απερισκεπτου ανθρωπου μη πορευθης φυλαξου απο αυτον και την συναναστροφην του, δια να μη κουρασθης ψυχικως και δια να μη μολυνθης, απο οσα εκτινασσονται απο το στομα του. Παραμερισε και φυγε απο αυτον και ετσι θα ευρης αναπαυσιν δεν θα αθυμησης απο τας ανοησιας του.

14 Τι υπαρχει βαρυτερον απο τον μολυβδον και πως ονομαζεται; Ονομαζεται μωρος.

15 Αμμον και αλατι και ογκον σιδηρου ειναι ευκολωτερον να σηκωση κανεις εις τους ωμους του και να μεταφερη, παρα να υποφερη ασυνετον ανθρωπον.

16 Ξυλινη δεσις εις μιαν οικοδομην εις καιρον σεισμου δεν θα διαλυθη ετσι και μια καρδια, εστηριγμενη εις ωριμον σοφην σκεψιν, δεν θα δειλιαση εις ωραν κινδυνου.

17 Καρδια η οποια ειναι στερεωμενη επανω εις συνετην διανοιαν, ομοιαζει με ωραιον στολισμα αμμοκονιαματος επανω εις ομαλον τοιχον.

18 Φρακται απο πασσαλους εις υψηλον ακαλυπτον μερος δεν θα ανθεξουν εις την ορμην των ανεμων ετσι και η δειλη καρδια, που στηριζεται εις τα σκεψεις ενος μωρου, δεν θα ανθεξη εις διαφορους επικινδυνους δυσκολιας.

19 Εκεινος που κεντα τον οφθαλμον του, θα προκαλεση δακρυα οποιος ομως κεντα την καρδιαν του αλλου προκαλει πονον.

20 Εκεινος που ριπτει λιθον εναντιον των πτηνων, τα τρομαζει και τα καμνει να φευγουν οποιος υβριζει τον φιλον του, θα διαλυση την φιλιαν του με αυτον.

21 Εαν εις στιγμην παραφορας ανασυρης φανερα την μαχαιραν εναντιον του φιλου σου, μη απελπισθης, διοτι ειναι δυνατη η επανορθωσις και αποκαταστασις της φιλιας.

22 Εαν ανοιξης το στομα σου και καταφερθης εναντιον του φιλου σου, μη φοβηθης, διοτι ειναι δυνατον να υπαρξη συνδιαλλαγη και συμφιλιωσις. Μονον εαν τον υβρισης και φερθης προς αυτον με υπερηφανειαν και φανερωσης τα μυστικα του και δολιως τον πληγωσης, τοτε ο φιλος σου θα απομακρυνθη οριστικως απο σε.

23 Αποκτησε και κρατησε την εμπιστοσυνην του πλησιον σου εις περιοδον πτωχειας του, δια να χαρης ετσι και απολαυσης τα αγαθα του εις περιοδον ευτυχιας του. Εις περιστασιν θλιψεως και αναγκης του μενε κοντα του, δια να εχης και συ κατοπιν μεριδιον εις τα αγαθα, τα οποια αγροτερον αυτος θα αποκτηση.

24 Απο την φωτια μιας καμινου προηγειται ατμος και ο καπνος. Ετσι και απο τας φονικας συμπλοκας προηγουνται αι υβρεις και αι αντεγκλησεις.

25Δεν θα εντραπω να συγκαλυψω τας εκτροπας του φιλου μου και δεν θα κρυβω, δια να μη αντικρυσω το προσωπον του.

26 Εαν δε και καποιο κακον μου συμβη εκ μερους αυτου, τοτε καθε ανθρωπος, ο οποιος θα πληροφορηθη το γεγονος, θα τον αποστραφη και θα τον αποφυγη.

27 Ποιος θα βαλη ενα φρουρον εις το στομα μου και εις τα χειλη μου σφραγιδα διακρισεως, δια να μη περιπεσω εις σφαλματα λογων και η γλωσσα μου γινη αφορμη να καταστραφω;

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 23

Δεησις προς τον Θεον δια την προφυλαξιν απο αμαρτηματα. Αποφυγη των ορκων. Αποφυγη υβριστικων και ακαθαρτων λογων. Αποφυγη σαρκικων εκτροπων.

Κυριε, Πατερ και Δεσποτα της ζωης μου, μη επιτρεψης και μου ξεφυγουν ασυνετα λογια και μη με αφησης να πεσω θυμα αυτων.

2 Ποιος θα παρη μαστιγιον εναντιον των σκεψεων μου και ποιος θα δωση εις την καρδιαν μου διαπαιδαγωγησιν και μορφωσιν σοφιας, δια να μη δειχθουν αυται επιεικεις, αλλα να ελεγξουν τα εξ αγνοιας αμαρτηματα μου και να προλαβουν αλλα μεγαλυτερα αμαρτηματα;

3 και δια να δρασουν ετσι ανασταλτικως, ωστε να μη αυξηθουν τα εξ αγνοιας αμαρτηματα μου, και αι αμαρτιαι μου να με πλεονασουν, δια να μη πεσω ενωπιον των εχθρων μου και χαιρεκακησουν εκεινοι δια την πτωσιν μου;

4 Κυριε, πατερ και Θεε της ζωης μου, μη επιτρεψης να εχω οφθαλμους υπερηφανους και περιεργους.

5 Απομακρυνε δε απο εμε καθε επιθυμιαν κακην.

6 Ας μη με καταλαβη και ας μη κυριαρχηση επανω μου η κοιλιοδουλεια και αι σαρκικαι επιθυμιαι του συνουσιασμου μη με παραδωσης εις την κυριαρχιαν αδιαντροπου ψυχης.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΜΑΣ.

7 Παιδια μου, ακουσατε λογους μορφωτικους δια την γλωσσαν εκεινος ο οποιος θα τους τηρηση, δεν θα κυριευθη απο ακριτον γλωσσαν.

8 Απο τα λογια του στοματος του συλλαμβανεται ο αμαρτωλος, ο δε υβριστης και υπερηφανος παλιν εξ αιτιας των λογων του θα σκονταψη και θα πεση.

9 Μη συνηθισης το στομα σου εις τους ορκους ουτε και να προφερης το ονομα του αγιου Θεου.

10 Οπως ενας δουλος, ο οποιος βρισκεται παντοτε κατω απο το βλεμμα και την εξετασιν του κυριου του, δεν θα διαφυγη τους ραβδισμους δια τα σφαλματα του, ετσι και εκεινος, ο οποιος ορκιζεται και εχει παντοτε εις το στομα του το ονομα του Θεου, δεν απαλλασσεται απο την ευθυνην της αμαρτιας αυτης.

11 Ανθρωπος, ο οποιος καμνει πολλους ορκους, θα γεμιση απο παρανομιας και απο το σπιτι του δεν θα λειψη ποτε η μαστιξ των θλιψεων. Εαν περιπεση εις το αμαρτημα των πολλων ορκων, επανω του θα πεση η ενοχη. Εαν δε αδιαφορηση δια τον ορκον, αμαρτανει δυο φορας. Εαν δε εν γνωσει ορκισθη ψευδως, δεν θα ευρη καμμιαν δικαιωσιν και συγχωρησιν. Το δε σπιτι του θα γεμιση απο τιμωριας και συμφορας.

12 Υπαρχουν τοσον βαρειαι και βλασφημοι φρασεις, αι οποιαι επισυρουν ως ποινην τον θανατον. Τετοιες φρασεις επ΄ουδενι λογω δεν πρεπει να υπαρχουν μεταξυ των απογονων του Ιακωβ. Ολαι αυται πρεπει να αποφευγωνται επιμελως απο τους ευσεβεις ανθρωπους, ωστε να μη κυλιωνται αυτοι μεσα εις τον βορβορον των φοβερων αυτων αμαρτιων.

13 Μη συνηθισης το στομα σου εις αναισχυντους λογους, διοτι μεσα εις αυτους υπαρχουν παντοτε φρασεις αμαρτωλαι.

14 Να ενθυμησαι παντοτε τον πατερα σου και την μητερα σου και τας συμβουλας, που σου εχουν δωσει, και οταν καθησαι εν μεσω των αρχοντων. Προσεξε μη λησμονησης ενωπιον αυτων των αρχοντων τους γονεις σου και με την συνηθειαν της αδιακριτου σου γλωσσης αποβλακωθης. Τοτε ισως θα ειπης, οτι θα ηθελες να μη ειχες γεννηθη και ενδεχομενως να καταρασθης την ημεραν της γεννησεως σου.

15 Ανθρωπος, ο οποιος εχει συνηθισει να εκστομιζη υβριστικους και εμπαικτικους λογους ολας τας ημερας της ζωης του, δεν ειναι δυνατον να μορφωθη και προοδευση.

16 Δυο ειδη ανθρωπων πολλαπλασιαζουν συνεχως τας αμαρτιας των και το τριτον ειδος εφελκυει επανω του την οργην του Θεου.

17 Ψυχη θερμαινομενη απο το παθος γινεται ως καιομενη φωτια και η φωτια αυτη δεν θα σβηση, εως οτου κατακαη εξ ολοκληρου η ψυχη. Ανθρωπος ο οποιος αμαρτανει επανω εις αυτο τουτο το σωμα του, δεν θα σταματηση διαπραττων την αμαρτιαν, εως οτου το πυρ της απωλειας τον κατακαυση. Δια τον πορνευοντα ανθρωπον καθε σαρξ ειναι γλυκεια προς απολαυσιν. Δεν θα σταματηση την αμαρτιαν του μεχρι και του θανατου του.

18 Ανθρωπος, ο οποιος μολυνει την συζυγικην του κλινην, λεγει εσωτερικως << ποιος με βλεπει αμαρτανοντα; Σκοταδι υπαρχει ολογυρα μου και οι τοιχοι με σκεπαζουν κανεις λοιπον δε με βλεπει τι φοβουμαι; Ο Υψιστος δεν θα ενθυμηθη τας αμαρτιας μου>>.

19 Το μονον που αυτος φοβειται ειναι οι οφθαλμοι των ανθρωπων. Δεν εμαθεν ομως οτι οι οφθαλμοι του Κυριου ειναι απειροπλασιως φωτεινοτεροι απο τον ηλιον, επιβλεπουν εις ολους τους δρομους της ζωης των ανθρωπων και εχουν γνωσιν ολων των αμαρτιων, τας οποιας και εις τα πλεον αποκρυφα μερη διαπραττουν οι ανθρωποι.

20 Πριν δημιουργηθουν τα συμπαντα ησαν ολα γνωστα εις τον Θεον. Ετσι και μετα την δημιουργιαν των αυτος τα παντα επιβλεπει και γνωριζει.

21 Αυτος ο πορνος εις τας κοσμοβριθεις πλατειας της πολεως θα τιμωρηθη και εκει, οπου δεν υπωπτευετο τον κινδυνον, θα συλληφθη επ΄αυτοφωρω.

22 Ετσι θα τιμωρηθη και η γυναικα, η οποια εχει εγκαταλειψει τον ανδρα της και εφερεν εις τον κοσμον παιδι απο ξενον ανδρα.

23 Αυτη πρωτον μεν παρηκουσε τον νομον του Υψιστου, δευτερον ημαρτησεν απεναντι του συζυγου της και τριτον διεπραξε μοιχειαν και απεκτησε τεκνα απο αλλον ανδρα.

24 Αυτη βιαιως θα οδηγηθη εξω απο την οικιαν της και θα παρουσιασθη ενωπιον του λαου, δια να δικασθη αλλα και τα τεκνα της θα συναντησουν δοκιμασιας εις την ζωην των.

25 Τα τεκνα αυτης δεν θα απλωσουν τας ριζας των και δεν θα ριζοβολησουν. Και οι κλαδοι της δεν θα αποφερουν καρπον, δεν θα αφησουν απογονους.

26 Θα αφηση κατηραμενην αναμνησιν και η καταισχυνη της ποτε δεν θα εξαλειφθη.

27 Ετσι δε θα διδαχθουν απο τα πραγματα και θα μαθουν οι υπολοιποι ανθρωποι, οτι δεν υπαρχει τιποτε καλυτερον απο τον σεβασμον και την ευλαβειαν προς τον Κυριον και τιποτε γλυκυτερον, απο το να προσεχη και να τηρη κανεις τας εντολας του Κυριου.

ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ 24

Η σοφια εν τη δημιουργια. Η μεγαλοπρεπεια της. Η σοφια και ο Νομος.

ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ

- Η σοφια θα επαινεση τον εαυτον της και εν μεσω του λαου θα δοξασθη.

2 Εις συγκεντρωσιν πιστων εν ονοματι του Κυριου θα ανοιξη το στομα της και ενωπιον των θειων δυναμεων θα εγκωμιασθη.

3 << Εγω, θα ειπη, εχω βγη απο στομα του Υψιστου Θεου και ωσαν ομιχλη εσκεπασα ολοκληρον την γην.

4 Εγω εχω κατασκηνωσει εις τα υψη του ουρανου και ο θρονος μου ειναι επανω εις στυλον νεφελης.

5 Τον ουρανιον θολον εγω μονη περιηλθον και εις τα βαθη των θαλασσων μονη εγω περιεπατησα.

6 Επανω εις τα κυματα της θαλασσης και εις ολην την γην και εις καθε λαον και εθνος εγω εβασιλευσα.

7 Αναμεσα εις ολους τουτους τους λαους και τα εθνη, εζητησα κατοικιαν προς αναπαυσιν μου. Ανεζητησα εις ποιου την χωραν θα εγκατασταθω.

8 Τοτε μου εδωσε την εντολην ο Δημιουργος του συμπαντος. Αυτος ο οποιος εμε εδημιουργησεν, εστερεωσε την σκηνην της αναπαυσεως μου και μου ειπε : θα κατοικησης εις τον λαον Ιακωβ, παρε ως ιδιοκτησιαν σου την χωραν του Ισραηλ.

9 Προ παντων των αιωνων και προ πασης αρχης με εδημιουργησε και δεν θα παυσω να υπαρχω αιωνιως.

10 Εις την αγιαν Σκηνην του Μαρτυριου ενωπιον αυτου εγω ελειτουργησα και ετσι εστερεωσα μονιμον την κατοικιαν μου εις την Ιερουσαλημ.

11 Αυτος ο ιδιος με εγκατεστησε με πασαν ανεσιν εις την αγαπημενην του πολιν και ετσι εις την Ιερουσαλημ υπαρχει ο θρονος και η εξουσια μου.

12 Ερριζοβολησα εις ενα ενδοξον λαον εις ιδιοκτησιαν του Κυριου εις την ιδικην του κληρονομιαν.

13 Ανυψωθην και εμεγαλυνθην, οπως ανυψωνεται μεγαλοπρεπης η κεδρος εις τον Λιβανον, και οπως η κυπαρισσος εις τα ορη Αερμων.

14 Ανυψωθην μεγαλοπρεπης, οπως ο φοινιξ εις τας παραλιους περιοχας, οπως αι τριανταφυλιαι εις την Ιεριχω, οπως η ωραιοτατη ελαια εις τας πεδιαδας. Ανυψωθην μεγαλοπρεπης ωσαν πλατανος.

15 Οπως η ευοσμος κανελλα και ο αρωματικος ασπαλαθος εδωσα και διδω εγω την ευωδιαν, Και οπως η εκλεκτη σμυρνα, διασκορπιζω το αρωμα οπως η χαλβανη και ο ονυξ και η στακτη και το θυμιαμα του λιβανιου εις την Σκηνην του Μαρτυριου.

14 Εγω ηπλωσα τους κλαδους μου ωσαν την τερεμινθον και αυτοι οι κλαδοι μου ειναι κλαδοι δοξης και χαριτος.

17 Εγω, οπως η θαλλερη αμπελος που βλαστανει ωραιους και καρποφορους τους κλαδους της, εχω ανθη, τα οποια καρποφορουν δοξαν και πλουτον.

18 Εγω ειμαι η μητερα της πλεον αγνης και αδολου αγαπης, του θειου φοβου και της υγιους γνωσεως και της αγιας ελπιδος. Εγω χαριζομαι υπο του Θεου εις ολα τα τεκνα μου, παντοτε υπαρχουσα εις τα λογια του Θεου.

19 Ελατε, λοιπον, προς εμε ολοι σεις οι οποιοι επιθυμειτε να με αποκτησετε, και χορτασατε απο τους καρπους μου.

20 Και μονη η σκεψις και αναμνησις σας περι εμου ειναι γλυκυτερα απο το μελι και η αποκτησις μου ειναι ανωτερα απο την αποκτησιν κηρηθρας.

21 Εκεινοι οι οποιοι με τρωγουν, θα εχουν ακομη ορεξιν και πειναν δι΄εμε και εκεινοι οι οποιοι θα με πινουν θα διψουν παλιν δι΄εμε.

22 Οποιος με προσεχει και υπακουει εις τους λογους μου, ποτε δεν θα εντροπιασθη και οσοι εργαζονται υπο την εμπνευσιν μου, δεν θα περιπεσουν εις σφαλματα.

23 Ολα αυτα ειναι η Βιβλος της Διαθηκης Θεου του Υψιστου ο Νομος, τον οποιον διεταξεν εις ημας ο Μωυσης, η ιερα κληρονομια εις τους λαους του Ισραηλ.

24 Μη παραλυετε και μη χανετε την δυναμιν σας ενωπιον του Κυριου, αλλα προσκολληθητε εις αυτον, δια να σας ενισχυση, διοτι ο Κυριος ειναι ο μονος παντοκρατωρ Θεος, και κανεις αλλος σωτηρ πλην αυτου δεν υπαρχει.

25 Αυτος καμνει να πλημμυριζη η σοφια, οπως τα υδατα του ποταμου Φεισων και οπως τα υδατα του Τιγρητος κατα την εποχην των νεων καρπων.

26 Αυτος, που υπερεκχειλιζει την γνωσιν και την σοφιαν, οπως ο Ευφρατης τα υδατα του και οπως ο Ιορδανης κατα την περιοδον του θερισμου.

27 Αυτος που αποστελλει ωσαν ολολαμπρον φως την υγια μορφωσιν, οπως ο Γηων τα πλουσια νερα του εις περιοδον τρυγητου.

28 Ουτε ο πρωτος ανθρωπος εγνωρισεν εις βαθος και πλατος την θειαν σοφιαν, ουτε και ο τελευταιος θα εξιχνιαση ποτε αυτην.

29 Αι υψηλαι αληθειαι της θειας σοφιας ειναι περισσοτεραι απο τα υδατα της θαλασσης, και αι αναριθμητοι συμβουλαι της, ως εαν προσερχωνται απο απεραντον ωκεανον.

30 Εγω, η σοφια, ειμαι ωσαν πλουσια διωρυξ υδατος απο καποιον ποταμον και σαν υδραγωγος, ο οποιος εξηλθα, δια να ποτισω τον κηπον.

31 Ειπα, θα ποτισω τον κηπον μου, θα μεθυσω με τα αφθονα υδατα μου τας πρασιας και ιδου οτι η διωρυξ εγινε ποταμος και ο ποταμος εγινε θαλασσα.

32 Απλωνω ακομη την μορφωσιν οπως διαχεεται το ορθρινον φως, και θα φανερωσω τα σοφα αυτης διδαγματα εως εις τον πλεον μακρυνον κοσμον.

33 Διαχυνω την διδασκαλιαν μου ως σπουδαιοτατον κηρυγμα του Θεου, και θα κληροδοτησω αυτην εις τας δια μεσου των αιωνων γενεας των ανθρωπων.

34 Προσεξατε, εγω που γραφω αυτα τα σχετικα με την σοφιαν, δεν εκοπιασα μονον δια τον εαυτον μου, αλλα και δι΄ολους εκεινους, οι οποιοι αναζητουν και θελουν να ευρουν την σοφιαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 25

Εκτιμησις και ανυποληψια. Η δοξα των γεροντων. Η συμπεριφορα. Η κακη συζυγος.

Τρια πραγματα με στολιζουν κατα τροπον ωραιον, και ωραια παρουσιαζομαι ενωπιον Θεου και ανθρωπων. Πρωτον ομονοια μεταξυ των αδελφων. Δευτερον φιλια μεταξυ των φιλων και των γειτονων. Τριτον καλη συμπεριφορα των συζυγων μεταξυ των.

2 Τρεις ταξεις ανθρωπων εμισησεν η ψυχη μου και εδυσφορησα παρα πολυ δια την υπαρξιν των. Πτωχον υπερηφανον, πλουσιον ψευστην, και γεροντα μοιχον, ο οποιος συνεχως χανει την ορθοφροσυνην του.

3 Εφ΄οσον κατα την νεοτητα σου δεν απεθησαυρισες σοφιαν και συνεσιν, πως θα την εχης κατα τα γηρατεια σου;

4 Ποσον ωραιον ειναι δια κεφαλας, που εχουν κατασπρα μαλλια, η ορθοφροσυνη, και δια τους πρεσβυτερους κατα την ηλικιαν να γνωριζουν και να διδουν καλας συμβουλας!

5 Ποσον ωραια και ταιριαστη ειναι η σοφια δια τους γεροντας, εις δε τους μεγαλους και δοξασμενους επι της γης η ορθη σκεψις και συμβουλη!

6 Ωραιος ταιριαστος στεφανος εις την κεφαλην των γεροντων ειναι η πλουσια υγιης πειρα καυχημα των δε η ευλαβεια προς τον Κυριον.

7 Εννεα ταξεις εμακαρισα με ολην μου την καρδιαν. Και την δεκατην ταξιν θα την διακηρυξω με τους λογους μου. Πρωτον, ανθρωπον ο οποιος ευφραινεται δια τα καλα του παιδια. Δευτερον, εκεινον που ζη και βλεπει την καταστροφην των εχθρων του.

8 Τριτον, ευτυχη εκεινον, ο οποιος συνοικει με συνετην και σωφρονα συζυγον. Τεταρτον, εκεινον ο οποιος δεν εξολισθαινει εις αμαρτηματα γλωσσης. Πεμπτον, εκεινον που δεν υπερετησεν ως προισταμενον κατωτερον του.

9 Μακαριος εκεινος, ο οποιος ευρε και απεκτησε συνεσιν, εκεινος ο οποιος διδασκει εις ανθρωπους, οι οποιοι τον ακουουν με προθυμιαν.

10 Ποσον μεγας ειναι εκεινος, ο οποιος ευρηκε και απεκτησε σοφιαν! Αυτος ομως παρ΄ολην την σοφιαν του δεν ειναι ανωτερος απο εκεινον, ο οποιος φοβειται τον Κυριον.

11 Ο φοβος του Κυριου ειναι ανωτερος απο καθε τι και προς ποιον θα παρομοιασωμεν εκεινον, που εχει και κρατει μεσα του αυτον τον φοβον;

12 Ο φοβος του Κυριου ειναι η αρχη και η προυποθεσις της αγαπης μας προς αυτον, η δε πιστις μας ειναι η αρχη της προσκολλησεως μας εις αυτον.

13 Καθε αλλην πληγην την υπομενει κανεις, οχι ομως και την πληγην της καρδιας. Καθε αλλην πονηριαν την υπομενει, οχι ομως και την πονηριαν της γυναικος.

14 Καθε συμφοραν την υπομενω, πλην συμφορας προερχομενης απο εκεινους, που με μισουν, οπως και καθε εκδικησιν και μη εκδικησιν, προερχομενην απο εχθρους.

15 Δεν υπαρχει περισσοτερον κακη και επικινδυνος κεφαλη απο την δηλητηριωδη κεφαλην του οφεως και δεν υπαρχει χειροτερος θυμος απο τον θυμον του εχθρου.

16 Προτιμω να συνοικησω με λεοντα και δρακοντα, παρα να συγκατοικω με κακην γυναικα.

17 Η κακια της γυναικος αλλοιωνει την εμφανισιν της γενικως καμνει σκοτεινον το προσωπον της, ωσαν το προσωπον της αρκτου.

18 Ο συζυγος της θα καθιση εν ανεσει αναμεσα εις τους φιλους του, οταν ομως ακουση δι΄αυτην θα αναστεναξη με μεγαλην πικριαν.

19 Καθε αλλη κακια ειναι μικρα εμπρος εις την κακιαν της γυναικος. Ως κακον μεριδιον ας πεση επανω της κληρος και καταντημα αμαρτωλου.

20 Ο,τι ειναι η αμμουδερη ανωφερεια δια τα ποδια του γεροντος, ετσι ειναι και η γλωσσωδης γυνη δια τον φιλησυχον ανδρα της.

21 Μη παρασυρθης απο το καλλος της γυναικος. Καμμιαν γυναικα ας μη επιθυμησης μετα ποθου.

22 Ειναι κατι το εξοργιστικον, το αναιδες, το εξευτελιστικον, η γυνη να επιχορηγη και διατρεφη τον ανδρα της.

23 Γυνη με χυδαιαν ψυχη, με σκυθρωπον το προσωπον και με πικραμμενην καρδιαν, ειναι κακη συζηγος. Χειρες συζυγου αδρανεις και γονατα παραλελυμενα δεν ειναι δυνατον να καμουν ευτυχισμενον τον συζυγος της.

24 Απο την γυναικα, απο την Ευαν, ηλθεν η αρχη της αμαρτιας, και εξ αιτιας αυτης αποθνησκομεν ολοι.

25 Μη διδης ελευθεραν ροην εις το υδωρ, ουτε εξουσιαν εις κακην γυναικα.

26 Εαν η γυναικα σου δεν σε ακολουθη και δεν σε υπακουη, αποκοψε την απο το σπιτι σου με διαζυγιον.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 26

Η εναρετος συζυγος. Αι κακαι γυναικες.

Ευτυχης ειναι ο ανδρας εκεινος, ο οποιος εχει εναρετον συζυγον. Ο αριθμος των ετων της ζωης του θα διπλασιασθη.

2 Γυνη δραστηρια και εργατικη ευφραινει τον ανδρα της, τα δε ετη της ζωης του θα ειναι γεματα απο ειρηνην.

3 Εναρετος γυνη ειναι αγαθον δωρον, που προσφερεται απο τον Κυριον εις εκεινους, οι οποιοι τον φοβουνται.

4 Του πλουσιου και του πτωχου η καρδια ειναι χαρουμενη και εις καθε περιστασιν το προσωπον των ειναι ιλαρον, εαν εχουν συζυγον αγαθην.

5 Απο τρια πραγματα εφοβηθη η καρδια μου, δια δε το τεταρτον ηλοιωθη απο φοβον το προσωπον μου. Πρωτον, συκοφαντιαν ολοκληρου πολεως. Δευτερον, στασιασαντα οχλον. Τριτον, φοβεραν ψευδολογιαν. Ολα αυτα ειναι χειροτερα και απο τον θανατον.

6 Το τεταρτον ομως και φοβερωτερον ειναι ο βαθυς πονος της καρδιας και πενθος ψυχης εξ αιτιας γυναικος, η οποια ζηλευει αλλας γυναικας. Η γλωσσα της γινεται πλεον μαστιγιον εναντιον ολων εκεινων, με τους οποιους ερχεται εις επικοινωνιαν.

7 Η κακη γυναικα ειναι ενας αταιριαστος και κλονιζομενος ζυγος βοιδιων. Οποιος θα επιχειρηση να ελθη εις επαφην και να κυριαρχηση εις αυτην, ειναι σαν εκεινον, που πιανει με τα χερια του σκορπιον.

8 Μεγαλη δυστυχια και οργη ειναι η μεθυσος γυναικα. Αυτη δεν σκεπαζει οσα δια λογους εντροπης πρεπει να ειναι συγκεκαλυμμενα.

9 Η πορνεια της γυναικος φαινεται απο την ζωηροτητα και την αναισχυντιαν των οφθαλμων της, γινεται γνωστη και απο αυτα ακομη τα βλεφαρα της.

11 Προσεξε πολυ και παρακολουθησε συνεχως την αδιαντροπον θυγατερα, μηπως τυχον αυτη, εκμεταλλευομενη την αμελειαν σου, καμη κακην χρησιν εις βαρος της.

11 Προσεξε τα αναιδη βλεμματα της και μη εκπλαγης εαν και προς σε τον ιδιον αυθαδιαση.

12 Η κορη αυτη, σαν διψασμενος οδοιπορος, θα ανοιξη το στομα της, και θα ρουφηση καθε νερο, που θα συναντηση. Θα καθιση απεναντι οποιουδηποτε πασσαλου και εις καθε πονηρον βελος θα ανοιξη την φαρετραν της.

13 Ομως η χαρις, η ψυχικη ευγενεια και καλωσυνη της συζυγου τερπει τον ανδρα της. Η δε ορθοφροσυνη και η καλη διαγωγη της θα στερεωσουν και θα θρεψουν τα οστα του.

14 Δωρεα Θεου ειναι γυνη σιωπηλη. Δεν υπαρχει δε κανενα ανταλλαγμα μιας γυναικειας ψυχης, μορφωμενης κατα Θεον.

15 Η εντροπαλη και συνεσταλμενη συζυγος ειναι διπλη χαρις παρα του Θεου, και δεν υπαρχει ζυγι ικανον, να σταθμιση την αξιαν της εναρετου αυτης ψυχης.

16 Οπως ο ανατελλων ηλιος εις τα υψη του ουρανου του Κυριου, ετσι και το ψυχικον καλλος της εναρετου γυναικος λαμπει μεσα εις τον στολισμον της οικιας της.

17 Οπως λαμπει ο λυχνος επανω εις την ιεραν επταφωτον λυχνιαν, ετσι ακτινοβολει και η ωραιοτης τους προσωπου της εις το καμαρωτον σωμα της.

18 Οπως ειναι οι χρυσοι στυλοι επανω εις τα αργυρα βαθρα των, ετσι και οι ωραιοι ποδες στηριζουν το καλοδεμενον στηθος, το ωραιον σωμα της.

19 Παιδι μου, κατα το ανθος της ηλικιας σου φυλαξε υγιη τον εαυτον σου, και μη εκδαπανησης εις ξενα προσωπα την δυναμιν σου.

20 Αλλα, αφου αναζητησης εις καθε αγρον καλον εδαφος, αγαθην γυναικα, σπειρε εκει τα σπερματα σου με την πεποιθησιν, οτι θα αποκτησης γνησιους και καλους απογονους.

21 Ετσι τα παιδια σου θα ευρισκωνται γυρω σου και με το θαρρος, που τους δινει η γνησιοτης και ευγενεια της καταγωγης των, θα μεγαλωνουν.

22 Γυνη που πωλειται αναιδως ειναι σιχαμερη ωσαν το σαλιο, η δε πιστη συζυγος θα φανη πυργος, που εκτοξευει τον θανατον εναντιον εκεινων, οι οποιοι με πονηραν διαθεσιν θα σκεφθουν να την πλησιασουν.

23 Η ασεβης ομως γυνη παραχωρειται ως τιμωρια εις τον ασεβη ανδρα, η δε ευσεβης γυναικα διδεται προς εκεινον, που φοβειται τον Κυριον.

24 Γυνη αναισχυντος θα περιπεση και θα καταπιη καθε αναισχυντιαν, η δε συνεσταλμενη και εντροπαλη κορη θα εντραπη και τον μελλοντα συζυγον της.

25 Γυνη αδιαντροπος θα θεωρηται ωσαν σκυλα, η συνεσταλμενη ομως και ντροπαλη θα φοβηται τον Κυριον.

26 Γυνη, η οποια τιμα τον συζυγον της, θα φανη εις ολους, οπως και ειναι πραγματι, σοφη. Εξ αντιθετου γυναικα ασεβης και αλαζονικη, που εξευτελιζει τον ανδρα της, θα γινη γνωστη ως τοιαυτη εις ολους. Ευτυχης ειναι ο ανδρας, που επηρε συζυγον εναρετον. Ο αριθμος των ετων του θα ειναι διπλασιος.

27 Γυνη, που κραυγαζει και εχει μεγαλην γλωσσαν, ομοιζει με πολεμικην σαλπιγγα, που τρεπει εις φυγην εχθρον. Και παντος ανθρωπου ψυχη υπο τοιαυτας συνθηκας θα διερχεται ζωην ακαταστατον και πολεμικην.

28 Δια δυοπραγματα λυπειται η καρδια μου καποιο δε τριτον εξεγειρει την αγανακτησιν μου πρωτον, ανηρ ο οποιος επολεμησε δια την πατριδα του και εχει καταπεσει εις πτωχειαν. Δευτερον, ανδρες συνετοι, εαν θεωρηθουν ως σκυβαλα και παραμερισθουν. Τριτον δε και χειροτερον, ανθρωπος ο οποιος απο τον δρομον της αρετης μεταπηδα εις τα αδιεξοδα της αμαρτιας. Ο Κυριος τον ετοιμαζει δια την μαχαιραν της οργης του.

29 Ενας εμπορος μολις και μετα δυσκολιας θα αποφυγη την αδικιαν. Ο μεταπρατης ομως δεν θα κατορθωση να απαλλαγη απο την αμαρτιαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 27

Το κερδοσκοπικον εμποριον. Η δικαιοσυνη. Μη αποκαλυπτης τα μυστικα των φιλων σου.

Πολλοι αμαρτανουν ενεκα υλικου κερδους και ο πλεονεκτης, ο επιζητων να αυξηση τα κερδη του, αποστρεφει με σκληροτητα τους οφθαλμους του απο τον πτωχον και απο τον Θεον της δικαιοσυνης.

2 Οπως ο πασσαλος πιεζομενος εμπηγνυται εις τας αρθρωσεις των λιθων ενος τοιχου, ετσι και η αμαρτια ενσφηνωνεται μεταξυ πωλησεως και αγορας.

3 Εαν ο κερδοσκοπος ανθρωπος δεν συγκρατηση συντομως και εγκαιρως τον εαυτον του με τον φοβον του Θεου, ταχεως θα εξολοθρευθη ο οικος του.

4 Οταν σειεται το κοσκινον, παραμενουν εις αυτο τα σκυβαλα. Σκυβαλα πολλες φορες, αχρηστοι και επιβλαβεις σκεψεις και επιθυμιαι, μενουν εις την διανοιαν και την καρδιαν των ανθρωπων.

5 Τα πηλινα δοχεια του κεραμοποιου τα δοκιμαζει η φωτια της καμινου. Η δοκιμασια και η εξωτερικευσις του χαρακτηρος του ανθρωπου γινεται με τους συλλογισμους και τας συζητησεις του.

6 Την αξιαν και ποιοτητα ενος καλλιεργημενου δενδρου φανερωνει ο καρπος ετσι και ο λογος, εκφρασις των επιθυμιων της καρδιας και των σκεψεων του νου, φανερωνει τον ανθρωπον.

7 Μη επαινεσης ανθρωπον πριν η τον ακουσης να ομιλη, διοτι η ομιλια ειναι δοκιμασια και κριτιμιον της αξιας του.

8 Εαν επιδιωκης το δικαιον, θα το καταλαβης και θα το ενδυθης ως ενδοξον ιματιον, που θα φθανη μεχρι τα ποδια σου.

9 Τα πτηνα συγκατοικουν με τα ομοια των ετσι και η αληθεια επανερχεται, στολισμος και υπερασπιστης, εις εκεινους, οι οποιοι την εφαρμοζουν.

10 Οπως το ληονταρι ενεδρευει το θηραμα του, ετσι και η αμαρτια ενεδρευει, δια να συλλαβη αυτους, που την πραττουν.

11 Η ομιλια του ευσεβους ανθρωπου ειναι παντοτε σοφη ο δε αμυαλος μεταβαλλεται απο ημερας εις ημεραν, οπως η σεληνη.

12 Οταν προκειται να μεταβης εν μεσω μωρων και ασυνετων, περιμενε τον καταλληλον καιρον, ποτε θα πας και ποτε θα ομιλησης. Μεταξυ ομως των συνετων και σοφων ανθρωπον, να συχναζης παντοτε.

13 Αι ομιλιαι των μωρων προκαλουν δυσφοριαν και αηδιαν και απο τα γελια των προκαλουνται πληθος βρωμερων αμαρτιων.

14 Η αναιδης ομιλια του ανθρωπου, που ορκιζεται συχνα και ευκολα, σηκωνει τας τριχας της κεφαλης μας απο φρικην. Και η διαμαχη του με αλλους ομοιους του μας κανει, να κλειωμεν τα αυτια μας.

15 Αι διαμαχαι των υπερηφανων και εγωιστων εχουν ως καταληξιν των την αιματοχυσιαν και αι μεταξυ των ανταλλασσομεναι υβρεις ειναι καταθλιπτικαι δια την ακοην μας.

16 Εκεινος που αποκαλυπτει τα μυστικα των φιλων του, χανει την εμπιστοσυνην των αλλων και δεν θα ευρη πλεον φιλον συμφωνα με την επιθυμιαν της καρδιας του.

17 Στεργε με αγαπην τον φιλον σου και γινε εμπιστος εις αυτον. Εαν ομως αποκαλυψης τα μυστικα του, αυτος θα σε εγκαταλειψη και ειναι ματαιον πλεον να επιδιωξης την φιλιαν του.

18 Διοτι οπως χανει κανεις τον ανθρωπον, που εγινεν εχθρος του, κατα παρομοιον τροπον εχασες και συ την φιλιαν του φιλου σου.

19 Οπως ενα πτηνον, το οποιον το αφηκες να φυγη απο τα χερια σου, δεν επανερχεται, ετσι και συ απεμακρυνες τον φιλον σου με την αδιακρισιαν σου οσον δε και αν προσπαθησης, δεν θα τον επανευρης.

20 Μη επιζητησης να τον επανευρης, διοτι εχει πλεον φυγει μακραν απο σε. Εταχυνε το βημα του, οπως το ζαρκαδι που διαφευγει την παγιδα.

21 Ενα τραυμα ειναι δυνατον να το επιδεση κανεις, μια αντιθεσις μεταξυ των ανθρωπων ειναι δυνατον να καταληξη εις συνδιαλλαγην και συμφιλιωσιν. Ο φιλος ομως, του οποιου συ απεκαλυψες τα μυστικα, δεν εχει καμμιαν ελπιδα και ουτε θελει να επανασυναψη παλιν προς σε την φιλιαν του.

22 Εκεινος που μισοκλειει εις υποκριτικα νευματα τους οφθαλμους, σχεδιαζει με τεχνην και πραττει κακα και κανεις δεν ημπορει να τον αποφυγη.

23 Ενωπιον σου ειναι ολος μελι και σε καμνει να χαμογελας. Προσποιειται οτι θαυμαζει και επαινει τα λογια σου. Κατοπιν ομως θα μεταστρεψη τα λογια του και θα δωση νοημα σκανδαλου εις τα ιδικα σου λογια, δια να σε εκθεση.

24 Πολλα κακα εμισησα, αλλα κανενα τοσον πολυ, οπως αυτον τον ανθρωπον. Και ο Κυριος επισης τον μισει.

25 Εκεινος που ριπτει το λιθαρι υψηλα επανω απο το κεφαλι του, το κατευθυνει εναντιον της κεφαλης του. Ετσι και εκεινος, που κτυπα δολιως τον πλησιον του, επιφερει τραυματα εις τον εαυτον του.

26 Εκεινος που σκαπτει λακκον δια τον αλλον, θα πεση ο ιδιος μεσα. Και οποιος στηνει παγιδα εις βαρος αλλων, θα συλληφθη με αυτην ο ιδιος.

27 Τα κακα, τα οποια μηχανευεται και πραττει εις βαρος αλλων καποιος, θα επιπεσουν επανω του, χωρις και ο ιδιος να γνωριζη, απο που και πως επηλθαν εναντιον του.

28 Εμπαιγμοι και υβρεις υπαρχουν παντοτε εις το στομα των υπερηφανων. Αλλα η τιμωρια και η εκδικησις εναντιον των ενεδρευει, οπως ο λεων παραμονευει δια το θηραμα του.

29 Εκεινοι που ευφραινονται δια τας δυστυχιας και τας θλιψεις των ευσεβων, θα συλληφθουν εις παγιδας συμφορων οδυναι δε θα καταναλωσουν αυτους προ του θανατου των.

30 Μνησικακια, εσωτερικη ανγανακτησις και εξωτερικη οργη και αυτα ειναι αξια αποστροφης. Ο αμαρτωλος ανθρωπος τα κατεχει και κατεχεται απο αυτα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 28

Διδε συγγνωμην. Αποφευγε τας φιλονεικιας. Φοβερα η κακη γλωσσα.

Εκεινος που εκδικειται τους αλλους, θα υποστη εκδικησιν και τιμωριαν απο τον Θεον, ο οποιος θα του καταλογιση αυστηρως και θα τιμωρηση τας αμαρτιας του.

2 Συγχωρησε το αδικημα, που σου εκαμεν ο πλησιον σου, και τοτε, οταν προσευχηθης προς τον Θεον, θα λυθουν και αι ιδικαι σου αμαρτιαι.

3 Ο ανθρωπος ενω διατηρη μνησικακιαν και οργην εναντιον του συνανθρωπου του, ζητει εν τουτοις να παρη αυτος συγχωρησιν απο τον Θεον;

4 Δια τον ομοιοπαθη πλησιον του δεν αισθανεται αυτος ελεος και συμπαθειαν, και παρ΄ολον τουτο ζητει απο τον Θεον ελεος δια τας αμαρτιας του;

5 Αυτος, αδυνατη σαρξ, κρατει μεσα του μνησικακιαν και οργην. Ποιος ομως εν τοιαυτη περιπτωσει θα συγχωρηση τας αμαρτιας του;

6 Να ενθυμησαι τα τελη σου και παυσε να τρεφης εχθραν εναντιον των αλλων. Ενθυμησου την φθοραν και τον θανατον και μενε πιστος τηρητης των εντολων του Κυριου.

7 Να εχης παντοτε ζωηρα υπ΄οψιν σου τας εντολας του Κυριου και να μη οργιζεσαι εναντιον του πλησιον σου. Εχε κατα νουν την διαθηκην του Υψιστου και παραβλεψε τας αδικιας, τα οποιας εξ αγνοιας η και εν γνωσει σου εχουν καμει οι αλοι.

8 Να αποφευγης τας φιλονεικιας και ετσι θα περιορισης παρα πολυ τας αμαρτιας σου. Διοτι ανθρωπος εριστικος και θυμωδης ριπτει ελαιον εις την φωτιαν και αναπτει μαχας.

9 Ανθρωπος αμαρτωλος και φιλονεικος δημιουργει αναταραχην και μεταξυ των φιλων οπως επισης και μεταξυ ανθρωπων που ζουν ειρηνικως διασπειρει διαβολας.

10 Η φωτια καιει και επεκτεινεται αναλογα με τα ξυλα, που της ριπτονται. Ετσι και ο θυμος ενος ανθρωπου ειναι αναλογος με την δυναμιν και την εξουσιαν, που εχει. Αγριευει και μεγαλωνει αναλογα με τον πλουτον οσον δε στερεωνει και επεκτεινεται η διαμαχη, τοσον και περισσοτερον αναβει ο θυμος.

11 Ερις, η οποια δεν συγκρατειται, αναβει πυρκαιαν και λογομαχια βιαια και ορμητικη φρανει μεχρις εκχυσεως αιματος.

12 Εαν φυσησης ενα σπινθηρα, αναπτεις φωτιαν, εαν ομως φτυσης επανω εις τον σπινθηρα τον σβηνεις. Και τα δυο προερχονται απο το στομα σου.

13 Καταρασθητε τον δολιον ψιθυριστην και τον διπροσωπον ανθρωπον, διοτο κατι τετοιοι κατεστρεψαν πολλους ειρηνικους ανθρωπους.

14 Γλωσσα δηλητηριωδης και συκοφαντικη πολλους ανεστατωσεν. Εξωρισεν αυτους απο το εθνος των εις αλλο εθνος, εκρημνισεν οχυρας πολεις και κατεστρεψεν οικους αρχοντων.

15 Γλωσσα συκοφαντικη εδιωξε δραστηριας και τιμιας συζυγους απο το σπιτι των και τας εστερησεν απο τους καρπους των μοχθων των.

16 Εκεινος που διδει προσοχην εις συκοφαντικην γλωσσαν, δεν θα ευρη αναπαυσιν και δεν θα κατοικηση με ησυχιαν και ειρηνην.

17 Τα κτυπηματα της μαστιγος προξενουν πληγας εις την σαρκα τα κτυπηματα ομως της γλωσσης σπαζουν κοκκαλα.

18 Πολλοι εφονευθησαν εν στοματι μαχαιρας αυτοι ομως δεν ειναι τοσοι οσοι εκεινοι, οι οποιοι επεσαν κτυπηθεντες απο συκοφαντικην γλωσσαν.

19 Ευτυχης εκεινος, που προεφυλαχθη απο αυτην, και δεν εγινε θυμα του θυμου της αυτος που δεν εσυρεν επανω του τον βαρυν ζυγον της συκοφαντκης γλωσσης και δεν εδεθη με τα καταστρεπτικα της δεσμα.

20 Ο ζυγος της συκοφαντικης γλωσσης ειναι σιδηρενιος ζυγος και τα δεσμα της χαλκινα.

21 Ο θανατος, τον οποιον προκαλει η φαρμακερα γλωσσα, ειναι πολυ κακος. Προτιμοτερος απο αυτον ειναι ο αδης.

22 Αλλα η δηλητηριωδης αυτη γλωσσα δεν θα απλωση την κυριαρχιαν της επανω εις τους ευσεβεις ανθρωπους. Δεν θα καουν αυτοι απο τας φλογας της.

23 Οσοι ομως εγκαταλειπουν τον Κυριον, θα εμπεσεουν εις την τυραννικην κυριαρχιαν αυτης, θα καουν με την φλογα της και η φλογα της δεν θα σβηση. Θα επελθη εναντιον των φοβερα η φαρμακερη γλωσσα οπως ο αγριος λεων και οπως η παρδαλις, θα καταστρεφη αυτους.

24 Προσεξε φραξε ολογυρα το κτημα σου με αγκαθια, το δε αθγυριον σου και το χρυσιον δεσε τα ασφαλη.

25 Παρε ζυγαρια και ζυγια, δια να ζυγισης τα λογια σου και βαλε εις το στομα σου θυραν και συρτην.

26 Προσεχε, μη γλυστρησης με την γλωσσαν σου και πεσης εις τα χερια εκεινου, ο οποιος καιροφυλακτει, δια να σε καταστρεψη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 29

Να δανειζης και να ελεης με συνεσιν. Προθυμος αλλα και προσεκτικος εις εγγυησεις. Η αξια της ολιγαρκειας.

Ο ελεημων δανειζει προθυμως τον πλησιον του και εκεινος, που ερχεται με προθυμιαν εις βοηθειαν και ενισχυσιν του πλησιον, τηρει τας εντολας του Θεου.

2 Δωσε δανειον εις τον πλησιον σου, οταν ευρισκεται εις καιρον αναγκης συ δε ο χρεωφειλετης να επιστρεψης την οφειλην σου εις τον πλησιον σου κατα τον συμφωνηθεντα καιρον.

3 Τηρησε τον λογον σου απεναντι του, δειξε προς αυτον την αξιοπιστιαν σου και ετσι εις καθε καιρον αναγκης σου θα τον ευρης προθυμον να σε βοηθηση.

4 Πολλοι ενομισαν ως ευρημα το δανειον που ελαβον, και επροξενησαν ταλαιπωριας εις εκεινους, οι οποιοι τους εβοηθησαν.

5 Ο κακος και αχαριστος χρεωφειλετης, μεχρις οτου θα λαβη το δανειον, καταφιλει την χειρα του δανειστου και δια τα χρηματα του πλησιον, που ελπιζει να λαβη, χαμηλωνει ικετευτικως την φωνην του. Οταν ομως ελθη ο καιρος της αποδοσεως του δανειου, αναβαλλει και παρελκυει τον χρονον, προβαλλει λογους στενοχωριας και τας συσχερεις, ταχα, περιστασεις.

6 Εαν ο κακος χρεωφειλετης ειναι εις θεσιν να πληρωση, ο δανειστης του, εστω και αν λαβη το ημισυ του χρεους, θα θεωρηση τουτο ως ευρημα. Εαν ομως δεν εχη να πληρωση, δεν θα επιστρεψη τιποτε εις αυτον και ετσι θα τον στερηση εξ ολοκληρου απο τα χρηματα του. Και επι πλεον θα τον καμη εχθρον του χωρις λογον. Θα τον πληρωση ομως με καταρας και με υβρεις και αντι της τιμης θα του ανταποδωση την καταφρονησιν.

7 Πολλοι, λογω της πονηριας των χρεωφειλετων, αρνουνται να δωσουν δανειον, επειδη φοβουνται, μηπως χωρις λογον χασουν τα χρηματα των.

8 Παρ΄ολον ομως τουτο συ πρεπει να φανης μακροθυμος και επιεικης προς τον πτωχον και εστερημενον, και μη αναβαλης να δωσης προς αυτον την ελεημοσυνην σου.

9 Εκ σεβασμου προς την εντολην του Θεου υποστηριξε τον πτωχον, και οταν ευρεθη εις περιοδον αναγκης και στερησεως, μη τον αφησης να φυγη χωρις την βοηθειαν σου.

10 Εν αναγκη ας χασης τα χρηματα σου δια τον στερουμενον αδελφον και φιλον, και μη τα αφησης να σκουριασουν κρυπτων αυτα κατω απο λιθους.

11 Χρησιμοποιησε τα χρηματα σου συμφωνα με το θελημα του Υψιστου και αυτο θα σε ωφεληση περισσοτερον απο αυτον τουτον τον χρυσον.

12 Κλεισε εις το ταμειον σου αντι χρηματων τα καλα εργα της ελεημοσυνης σου αυτα δε θα σε απαλλαξουν απο καθε ταλαιπωριαν.

13 Η ελεημοσυνη σου θα σε υπερασπιση εναντιον παντος εχθρου περισσοτερον απο ισχυραν ασπιδα και απο δυνατον δορυ.

14 Ο αγαθος ανθρωπος θα εγγυηθη προθυμως δια τον πλησιον του μονον ο αδιατροπος θα εγκαταλειψη αυτον αβοηθητον.

15 Συ δε ο ευεργετουμενος μη λησμονησης την ευεργεσιαν του εγγυητου σου, διοτι εκεινος εδωσε προς χαριν σου την ζωην του.

16 Ο πονηρος και αχαριστος ομως θα ανατρεψη την αγαθοεργιαν του εγγυητου θα εγκαταλειψη τον ευεργετην του εκεινος, που εχει κατα νουν διαθεσεις αχαριστιας.

17 Πολλους εγγυητας με πολλα αγαθα τους κατεστρεψεν η εγγυησις, τους εκλονισεν οπως τα κυματα της θαλασσης. Εξεδιωξεν απο τον τοπον των ανδρας δυνατους και αυτοι περιεπλανηθησαν μεσα εις ξενα εθνη.

19 Ο κακος ομως ανθρωπος, ο οποιος με υστεροβουλιαν επιπιπτει εις εγγυησεις, επιδιωκων με αυτας παρανομα κερδη, θα περιπεση εις δικας και τιμωριας.

20 Υποστηριξε τον πλησιον σου αναλογα με την οικονομικη σου αντοχην, προσεξε ομως να μη πεσης και συ ο ιδιος.

21 Πρωτα και απαραιτητα εφοδια δια την ζωην ειναι το νερο και ο αρτος. Εκ παραλληλου δε η ενδυμασια και το σπιτι δια την καλυψιν της γυμνοτητος του ανθρωπου.

22 Προτιμοτερα ειναι η ζωη του πτωχου κατω απο ξυλινην στεγην, παρα τα πολυτελη συμποσια εις ξενα σπιτια.

23 Να μενης ευχαριστημενος και με τα πολλα και με τα ολιγα. Ετσι δε δεν θα ακουσης κατηγοριας και υβρεις, οτι εισαι παρασιτον ζων εις βαρος των αλλων.

24 Αθλια ζωη ειναι να γυριζης απο απιτι σε σπιτι, διοτι οπου σταθης να ζητησης βοηθειαν, θα εντροπιασθης και δεν θα εχης το θαρρος να ανοιξης το στομα σου.

25 Θα εξαναγκασθης ωσαν υπηρετης να προσφερης το φαγητον και το ποτον εις τον οικοδεσποτην, χωρις και να ακουσης ενα ευχαριστω απο εκεινον. Εξ αντιθετου θα ακουσης πικρα λογια.

26 Θα σου ειπη <<ελα εδω, ξενε, ετοιμασε το τραπεζι του φαγητου μου, και αν εχης κατι ετοιμον, δος μου το να φαγω>>.

27 Επειτα θα σου πη <<φυγε απο δω, ξενε, απο τα μεγαλεια μου και τα αγαθα μου, διοτι εγω προκειται να φιλοξενησω τον αδελφον μου και εχω αναγκην του σπιτιου μου>>.

28 Τα λογια αυτα δι΄ενα ανθρωπον ορθοφρονουντα και φιλοτιμον ειναι πολυ βαρεια αυτη δηλαδη, η επιτιμησις του εις οικιαν, οπου εζητησε φιλοξενιαν, και η κακομεταχειρισις του, ως εαν προκειται περι χρεωφειλετου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 30

Η διαπαιδαγωγησις των τεκνων. Η υγεια ασυγκριτως προτιμοτερα του πλουτου.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ.

- Εκεινος που αγαπα το παιδι του, θα το τιμωρη συχνα τουτο δε, δια να το μορφωση, ωστε να ευφρανθη εκεινο κατα τα γηρατεια του.

2 Εκεινος που διαπαιδαγωγει ορθως και μορφωνει το παιδι του, θα ωφεληθη απο αυτο και ενωπιον γνωστων του ανθρωπων θα καυχαται δε΄αυτο.

3 Εκεινος που διδασκει ορθως το παιδι του, θα καμη τον εχθρον του να τον ζηλοφθονηση ενωπιον ομως των φιλων του θα ευφραινεται δι΄αυτο.

4 Απεθανεν ο πατηρ του παιδιου αυτου, ειναι ως εαν δεν απεθανε, διοτι αφηκα παιδι ομοιον με τον εαυτον του.

5 Ο πατερας, ενω ακομα εζουσε, ειδε το παιδι του να προοδευη χαρις εις την μορφωσιν που του εδωσε, και ευχαριστηθη δια τουτο. Οταν δε ηλθεν η ωρα του θανατου, δεν ελυπηθη,

6 διοτι αφηκεν ενα δικαιον τιμωρον εναντιον των εχθρων του και ενα ευγνωμονα προς τους φιλους του, εις τους οποιους εκεινο θα ανταποδωση την ευεργεσιαν.

7 Εκεινος που παραχαιδευει και δεν παιδαγωγει ορθως το παιδι του, θα το ενθαρρυνη εις εκτροπας και επειτα θα επιδεση τας πληγας του. Εις καθε κραυγην του πονουντος παιδιου του θα ταρασσεται η πατρικη του καρδια.

8 Οπως ενας αδαμαστος ιππος γινεται σκληροτραχηλος και επικινδυνος, ετσι και ενα παιδι εγκαταλελειμμενον εις τον εαυτον του καταντα αναιδες και επιβλαβες.

9 Χαιδεψε πολυ το παιδι σου, και θα καταπλαγης απο την απρεπη συμπεριφοραν του. Αν παιδιαριζης μαζη με αυτο, θα δοκιμασης κατοπιν πολλας λυπας.

10 Μη πολυγελας μαζη με αυτο, δια να μη δοκιμασης εξ αιτιας του πονους και εις το τελος μουδιασουν τα δοντια σου εξ αιτιας του.

11 Μη διδης εις αυτο ελευθεριαν και δικαιωματα κατα τα χρονια της νεοτητος του και μη κανης πως δεν βλεπεις τας αταξιας του.

12 Καμψε τον τραχηλον του κατα την νεανικην ηλικιαν, μωλωπισε του τα πλευρα, οταν ακομη ειναι μικρος, μηπως τυχον και σκληρυνθη αδιαπαιδαγωγητος και δειξη προς σε απειθειαν.

13 Αναθρεψε καλα το παιδι σου, κοπιασε δια την μορφωσιν του, δια να μη σκονταψης κατοπιν εις την αδιαντροπον διαγωγην του.

ΠΕΡΙ ΥΓΕΙΑΣ

- 14 Καλυτερος ειναι ο υγιης και ευρρωστος πτωχος, παρα ο πλουσιος ο κτυπημενος με ασθενειας εις το σωμα του.

15 Η υγεια και η ευεξια ειναι καλυτεραι απο ολους τους θησαυρους το ευρωστον δε σωμα ειναι ανωτερον απο αμετρητα πλουτη.

16 Δεν υπαρχουν πλουτη, οσονδηποτε μεγαλα, καλυτερα απο την υγειαν του σωματος και δεν υπαρχει ανωτερα αγαλλιασις απο την χαραν της καρδιας.

17 Προτιμοτερος ειναι ο θανατος απο μιαν πικραμμενην ζωην και η αιωνια αναπαυσις απο μιαν επιμονον και αθεραπευτον ασθενειαν.

18 Πλουσια ευγευστα φαγητα, χυμενα εις στομα, που το εχει κλεισει η ανορεξια, ομοιαζουν με σωρους φαγητων, που εχουν τοποθετηθη επανω εις ταφον.

19 Τι ωφελουν φαγητα εις ενα αψυχον ειδωλον; Διοτι αυτο ουτε τρωγει ουτε τα οσφραινεται. Το ιδιον συμβαινει και με ανθρωπον, τον οποιον ο Κυριος εχει κτυπησει με ασθενειαν.

20 Βλεπει με τα ματια του τα ωραια φαγητα και στεναζει, διοτι δεν ημπορει να τα απολαυση οπως και ενας ευνουχος, εναγκαλιζομενος παρθενον στεναζει, διοτι δεν ημπορει να την απολαυση.

21 Μη παραδωσης την ζωην σου εις λυπας και μη εγκαταλειψης τον εαυτον σου εις μαυρας και απαισιοδοξους σκεψεις.

22 Η αδολος χαρα της καρδιας ειναι ζωη του ανθρωπου και η αγαλλιασις ειναι μακροημερευσις.

23 Να αγαπας την ζωην σου, να παρηγορης την καρδιαν σου και να διωχνης μακρυα απο σε την λυπην, διοτι η λυπη πολλους εχει καταστρεψει καμμια δε ωφελεια δεν υπαρχει εις αυτην.

24 Η ζηλοφθονια και ο θυμος ολιγοστευουν τας ημερας της ζωης και η βασανιστικη μεριμνα του βιου φερει προωρα το γηρας.

25 Ο καλοκαρδος και αγαθος ανθρωπος φροντιζει δια τα φαγητα του και τα απολαμβανει.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 31

Τα κακα της απληστιας. Η συμπεριφορα εις συμποσια. Τον οινον εν μετρω.

Η αυπνια, την οποιαν προκαλει η ανησυχια και ο φοβος δια τον πλουτον, λυωνει το ανθρωπινον σωμα και η αγωνιωδης μεριμνα δι΄αυτον αφαιρει τον υπνον.

2 Η αγρυπνος μεριμνα δια τον πλουτον εκδιωκει τον υπνον και προκαλει ανικανοποιητον νυσταγμον, οπως και ενα βαρυ σωματικον και ψυχικον νοσημα αποδιωκει τον υπνον.

3 Ο πλουσιος κοπιαζει, δια να συγκεντρωνη χρηματα, εις τον καιρον ομως της αναπαυσεως του ειναι γεματος απο εκλεκτας και ευγευστους τροφας.

4 Κοπιαζει και ο πτωχος, ο οποιος ελαχιστα εχει τα μεσα της συντηρησεως του, και οταν θεληση να αναπαυθη στερειται απο ολα.

5 Εκεινος που αγαπα τα χρηματα, δεν θα κατορθωση να ζηση και να φερθη με δικαιοσυνην. Και εκεινος που επιδιωκει το παρανομον κερδος, επιδιωκει διαφθοραν και θα γεμιση απο κακα.

6 Πολλοι χαριν του χρυσιου εγιναν πτωμα και ερειπια, και η καταστροφη των παρουσιασθη αιφνιδια ενωπιον των.

7 Ο χρυσος ειναι ξυλον, επανω εις το οποιον σκονταπτουν αυτοι που ενθουσιαζονται προς χαριν του. Καθε ασυνετος ανθρωπος θα συλληφθη εις τα δικτυα των κακων, που προκαλει ο αδικος και αχορταστος πλουτος.

8 Ευτυχης ειναι ο πλουσιος, ο οποιος κατωρθωσε να μεινη καθαρος και ακατηγορητος και ο οποιος δεν ετρεξε με απληστιαν οπισω απο τον χρυσον.

9 Ποιος ειναι αυτος ο ακατηγορητος πλουσιος; Θα τον καλοτυχησωμεν και θα τον συγχαρωμεν, διοτι επραξεν εργα θαυμαστα εις τον λαον του.

10 Ποιος υπεστη την δοκιμασιαν και τους πειρασμους του πλουτου και ευρεθη τελειος; Τουτο θα ειναι δι΄αυτον εις καυχησιν και επαινον. Ποιος εν τη επιθυμια του πλουτου ημπορουσε να παραβη το θελημα του Θεου και δεν το παρεβη; Ημπορουσε να διαπραξη αδικιας και δεν τας διεπραξε;

11 Τα αγαθα του ανθρωπου αυτου, ο οποιος δεν επλουτησε με αδικιας, θα μεινουν μονιμα υπο την κατοχην του τας δε ευεργεσιας και αγαθοεργιας του θα διηγουνται πληθη ανθρωπων.

12 Οταν παρακαθησης εις επισημον πλουσιαν τραπεζαν, μη ανοιγης αχορταστα το στομα σου δια τα φαγητα της και μη ειπης απο μεσα σου, πολλα βεβαια φαγητα υπαρχουν επανω εις αυτην.

13 Μη λησμονης οτι ο λαιμαργος οφθαλμος ειναι κατι κακον. Τι αλλο πονηροτερον απο τον αχορταστον οφθαλμον υπαρχει; Δια τουτο και κλαιει το ματι παντος ανθρωπου, οταν στερηται απο εκεινα, που επιθυμει.

14 Οπου και οταν σε βλεπη το ματι του νοικοκυρη, μη απλωσης με λαιμαργιαν το χερι σου και μη ριπτεσαι εις το κοινον πιατο μαζη με τον νοικοκυρην, δια να αρπαξης φαγητα.

15 Κρινε τας επιθυμιας του πλησιον σου απο τας ιδικας σου και εις καθε τι, που θα καμη, σκεψου πρωτον καλα.

16 Φαγε ωσαν καλοαναθρεμμενος ανθρωπος τα παρατιθεμενα εις σε φαγητα, και μη μασας τας τροφας κατα τροπον αγροικον και θορυβωδη, δια να μη σε αποστραφουν.

17 Η καλη ανατροφη σου ας σε καμη, να σταματησης πρωτος το φαγητον σου και να μη φανης αχορταστος, δια να μη κτυπησης ασχημα εις τους αλλους.

18 Εαν δε παρακαθησης εις τραπεζαν μεταξυ πολλων αλλων συνδαιτυμονων, μη απλωνης συ πρωτος απο εκεινους το χερι σου.

19 Δια τον ανθρωπον τον κοινωνικως μορφωμενον ειναι αρκετον και το ολιγον φαγητον. Ετσι δε και εις τον υπνον του δεν θα ασθμαινη, οπως θα ασθμαινη ο βαρυφορτωμενος απο φαγητα.

20 Υγιης και ευχαριστος υπνος υπαρχει εις τον ανθρωπον, που το εντερον του δεν ειναι πολυ γεματο. Οταν δε το πρωι αυτος εξυπνα, εχει καθαρον και ελευθερον τον νουν. Ο πολυφαγας ομως ανθρωπος υποφερει απο πονους και αγρυπνιας. Εχει εμετους και κοψιμο εις την κοιλιαν.

21 Εαν ομως επιεσθης τυχον να φαγης πολλα φαγητα, σταματα εις τας οπωρας μη τρωγης φρουτα και ετσι θα δοκιμασης αναπαυσιν.

22 Ακουσε με, παιδι μου, και μη καταφρονης τα λογια μου. Εις το τελος θα τα ευρης ορθα, εις ολας τας ενεργειας σου να εισαι προσεκτικος και δραστηριος, και τοτε καμμια νοσος δεν θα σε καταλαβη.

23 Δοξα δια τον ανθρωπον και επαινος εκ μερους των αλλων ειναι η προσφορα τροφων προς τους πτωχους. Αυτη ειναι η πλεον αξιοπιστος μαρτυρια της καλωσυνης του.

24 Εναντιον ομως του τσιγγουνη, του σφιχτοχερη εις το να προσφερη αρτους προς τους πεινωντας, θα αγανακτηση ολοκληρος η πολις και η καταμαρτυρια αυτη εναντιον της φιλαργυριας του θα ειναι ακριβης και αξιοπιστος.

25 Μη κανης το παλληκαρι εις την οινοποσιαν, διοτι η μεθη εχει καταστρεψει πολλους.

26 Το καμινι δοκιμαζει την αντοχην του χαλυβος, αφου αυτος πυρακτωμενος βυθισθη εις το νερο. Ετσι και το κρασι βαλλει εις δοκιμασιαν τας καρδιας των εγωιστων, οταν μαλιστα αυτοι ελθουν εις φιλονεικιας.

27 Υποβοηθει την υγειαν και ζωην του ανθρωπου ο οινος, οταν πινεται με μετρον. Ποια δε ειναι η ζωη εκεινου, ο οποιος στερειται απο το κρασι; Ο οινος εχει γινει δια να ευφραινη τους ανθρωπους.

28 Αγαλλιασις καρδιας και χαρα της ζωης ειναι ο οινος, που πινεται, οταν και οσον πρεπει.

29 Πικρια ομως και ταραχη της ψυχης ειναι ο οινος, οταν πινεται εις μεγαλην ποσοτητα, δημιουργει εξερεθισμους και αντεγκλησεις μεταξυ των ανθρωπων.

30 Η μεθη μεγαλωνει τον θυμον του ασυνετου ανθρωπου, ωστε να ερχεται εις συγκρουσεις με τους αλλους, μειωνει την σωματικην του δυναμιν και προξενει τραυματα.

31 Εις συμποσιον, οπου πολυς προσφερεται και καταναλισκεται ο οινος, μη ελεγξης τον παρακαθημενον σου μη τον θιξης και μη τον προσβαλης, οταν ευρισκεται εις ευθυμιαν. Λογον υβριστικον μη του ειπης και μη τον στενοχωρησης με ακαιρους απαιτησεις σου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 32

Η συμπεριφορα του συμποσιαρχου. Η συμπεριφορα των νεων κατα τα συμποσια. Η καλη συμπεριφορα.

ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ.

- Σε ωρισαν προισταμενον του συμποσιου; Μη υπερηφανευεσαι δι΄αυτο. Να εισαι ωσαν ενας απο τους συνδαιτυμονας μεταξυ αυτων. Φροντισε δι΄αυτους και επειτα καθισε μαζη των εις την τραπεζαν.

2 Οταν δε εκπληρωσης ολας τας υποχρεωσεις σου ως συμποσιαρχου, τοτε παρακαθισε μαζη των εις την τραπεζαν, δια να ευφρανθης και συ. Θα λαβης δε απο αυτους δια την καλην οργανωσιν της τραπεζης στεφανον ευχαριστιας.

3 Συ, ωσαν μεγαλυτερος που εισαι, ομιλησον, διοτι αυτο αρμοζει εις σε. Ειπε ομως με ορθοφροσυνην αληθινα πραγματα, χωρις να παρατεινης επι πολυ την ομιλιαν σου και εμποδιζεις ετσι την μουσικην.

4 Οταν ακουεται η μουσικη, συ μη ομιλης πολλα και επι πολυ, και μη θελης να παρουσιασης την σοφιαν σου εις ακαταλληλον ωραν.

5 Οπως το χρυσο δακτυλιδι σφραγιδος με το πολυτιμο ρουμπινι, ετσι ειναι και η συναυλια των μουσικων οργανων εις το συμποσιον με τον οινον.

6 Οπως το δακτυλιδι-σφραγις, κατασκευασμενον απο τον χρυσον και κοσμημενον με σμαραγδον, ετσι και η μελωδια με τον ευχαριστον οινον.

7 Και συ, νεε, που συμμετεχεις εις το συμποσιον, εαν αισθανθης την αναγκην, ομιλησε, μεχρι δυο ομως φορας και εαν ερωτηθης.

8 Συγκεφαλαιωσε αυτα, που ειπες και μαθε να λεγης πολλα δι΄ολιγων. Γινε ανθρωπος, ο οποιος γνωριζει πολλα και συγχρονως εχει μαθει να σιωπα.

9 Οταν ευρισκεσαι εν μεσω αρχοντων και ανωτερων σου, μη συμπεριφερεσαι ωσαν ισος προς αυτους. Και οταν ο αλλος ομιλη, συ μη φλυαρης, αλλα μεινε σοβαρος.

10 Οπως εμπρος απο την βροντην προηγειται η αστραπη, ετσι η χαρις της αιδους και της σεμνοτητος προηγειται απο τον εντροπαλον νεον.

11 Σηκω απο το τραπεζι εγκαιρως, να μη μεινης τελευταιος πηγαινε συντομα εις τον οικον σου και μη περιπλανασαι ραθυμως εις τους δρομους.

12 Εκει διασκεδασε, καμε ο,τι σε ευχαριστει. Προσεξε ομως, να μη αμαρτηης με κανενα υπερηφανον λογον.

13 Επι πασι δε τουτοις δοξολογησε τον Πλαστην σου, διοτι αυτος σου διδει με αφθονιαν ολα τα αγαθα του.

14 Εκεινος που φοβειται τον Κυριον, θα δεχθη οπωσδηποτε εκ μερους του Κυριου την ορθην αγωγην και μορφωσιν. Και οσοι απο πρωιας εξυπνουν, δια να επικοινωνησουν με τον Κυριον, θα ευρουν ευμενιεαν και καλωσυνην απο αυτον.

15 Εκεινος ο οποιος επιζητει να γνωριση και να εφαρμοση τον θειον νομον, θα χορταση απο την γνωσιν και την εφαρμογην του. Οποιος ομως υποκρινεται οτι τον τηρει, θα σκονταψη επανω εις αυτον και θα πεση.

16 Οσοι φοβουνται τον Κυριον, θα δικαιωθουν και θα λαμψουν ωσαν φως τα δικαια των και αι δικαιαι πραξεις των.

17 Ο αμαρτωλος ανθρωπος αποφευγει του ελεγχους και, δια να ακολουθη το θελημα του, ευρισκει παντοτε δικαιολογιας.

18 Ο συνετος και νοημων ανθρωπος δεν παραγνωριζει μιαν καλην συμβουλην. Ο ασεβης ομως και υπερηφανος δεν πτοειται απο κανενα ιερον φοβον. Ακομη δε και μετα την ασυνετον και αμαρτωλην πραξιν του δεν διδασκεται και δεν συνετιζεται.

19 χωρις προηγουμενως να σκεφθης, να μη πραξης τιποτε και ετσι δεν θα μετανοησης αργοτερα δια την πραξιν σου.

20 Εις δρομον, οπου υπαρχουν λιθοι προσκομματος, παγιδες πτωσεως εις αμαρτιαν, μη βαδιζης, δια να μη σκονταψης εις τους λιθους.

21 Και εκει ακομη, που δεν βλεπεις εμποδια μη εχης εμπιστοσυνην και μη ξεθαρρευεσαι.

22 και απο αυτα ακομη τα παιδια σου προσεχε.

23 Δια καθε καλον εργον, που πραττεις, να εχης ψυχικον σθενος και πεποιθησιν. Αυτο αλλωστε ειναι τηρησις και απαιτησις των θειων εντολων.

24 Εκεινος που πιστευει εις τον νομον του Θεου, προσεχει τας θειας εντολας και εκεινος, ο οποιος στηριζει την πεποιθησιν του εις τον Κυριον, δεν θα χαση, αλλα θα κερδιση και θα προοδευση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 33

Απαραιτητος ο φοβος του Θεου και η συνεσις. Ανισοτης μεταξυ των ανθρωπων. Μη απογυμνωνεσαι απο την περιουσιαν σου. Η συμπεριφορα απεναντι των δουλων.

Εκεινον που φοβειται τον Κυριον, δεν θα τον συναντησουν κακα. Και εαν περιπεση εις κανενα πειρασμον, ο Κυριος θα τον γλυτωση απο αυτον.

2 Ο συνετος ανθρωπος δεν αποστρεφεται τον θειον νομον. Εκεινος ομως που υποκρινεται οτι τον σεβεται και δεν τον τηρει, ομοιαζει με πλοιον εις καταιγιδα.

3 Ο συνετος ανθρωπος θα δωση πληρη εμπιστοσυνην εις τον θειον νομον. Ο θειος νομος θα ειναι δι΄αυτον αξιοπιστος, αυθεντικος, δηλωσις της αληθειας και απαντησις επι των ερωτησεων και αποριων του.

4 Ετοιμασε τον λογον σου και κατοπιν ομιλησε ετσι δε και θα σε ακουσουν με προσοχην οι αλλοι. Επικαλεσου και συνδεσε τας γνωσεις και την μορφωσιν σου, και επειτα δωσε απαντησιν.

5 Τα αισθηματα και τα νοηματα του μωρου ειναι ασταθη και εναλλασσομενα σαν τον κυλιομενον τροχον της αμαξης. Οπως ο περιστρεφομενος τροχος της αμαξης, ετσι ειναι και αι σκεψεις του μωρου.

6 Ο τους παντας και τα παντα περιγελων και εμπαιζων φιλος ομοιαζει με επιβητορα ιππον ευρισκομενον εις ερεθισμον, ο οποιος χρεμετιζει οποιονδηποτε επιβατην και αν εχη επανω του.

7 Διατι η μια ημερα διαφερει κατα την διαρκειαν απο την αλλην, μολονοτι ολον το φως της ημερας προερχεται απο τον αυτον ηλιον καθ΄ολον το διαστημα του ετους;

8 Δια της σοφιας του Κυριου εξεχωρισεν η μια ημερα απο την αλλην, ο οποιος Κυριος και εδιαφοροποιησε τας εποχας και καθωρισε τας εορτας.

9 Μερικας απο τας ημερας τας ανυψωσε και τας καθιερωσεν ως εορτασιμους. Τας δε αλλας ωρισεν ως καθημερινας, διακρινομενας μεταξυ των απο μιαν απλην αριθμησιν.

10 Ολοι οι ανθρωποι προερχονται απο το αυτο χωμα, απο την γην. Απο την γην επισης επλασθη και ο πρωτοπλαστος Αδαμ.

11 Ο Κυριος δια της πανσοφιας του, εξεχωρισε τους ανθρωπους και τα εθνη μεταξυ των και εδιαφοροποιησε τους δρομους της ζωης των.

12 Μερικους απο τους ανθρωπους τους ευλογησε, τους εδοξασε, τους ανεδειξεν εκλεκτους και διεταξε να πλησιασουν προς αυτον, δια να τον υπηρετουν. Αλλους απο τους ανθρωπους τους κατηρασθη, τους εταπεινωσε, τους ανετρεψεν απο τας υψηλας και ισχυρας θεσεις, που κατειχαν.

13 Οπως ο πηλος εις τα χερια του κεραμεως, ο οποιος τον μορφοποιει συμφωνα με την ευχαριστησιν του, ετσι και οι ανθρωποι ειναι εις τα χερια του δημιουργου των, ο οποιος και ανταποδιδει εις αυτους κατα την δικαιαν κρισιν του.

14 Παραπλευρως απο το κακον υπαρχει το αγαθον παραπλευρως απο τον θανατον υπαρχει η ζωη. Ετσι και παραπλευρως απο τον ευσεβη υπαρχει ο αμαρτωλος.

15 Ετσι βλεπε προσεκτικως και παρατηρει ολα τα εργα του Υψιστου. Δυο δυο, το ενα απεναντι του αλλου.

16 Εγω τελευταιος απο τους σοφους ηλθα. Ηγρυπνησα δια την μελετην της σοφιας, σαν ενας τσαμπιδολογος, που ερχεται υστερα απο τους τρυγητας του αμπελιου.

17 Ο Θεος ομως με ευλογησε και εγεμισα το πατητηρι μου απο σταφυλια, ωσαν κανονικος τρυγητης.

18 Προσεξετε και μαθετε, οτι εγω δεν εκοπιασα δια τον εαυτον μου μονον, αλλα και δι΄ολους εκεινους οι οποιοι επιθυμουν και επιζητουν μορφωσιν και σοφιαν.

19 Αρχοντες και επισημοι του λαου, ακουσατε με προσταμενοι εις συγκεντρωσεις ανθρωπων, δωστε προσοχη εις τα λογια μου.

20 Μη δωσης το δικαιωμα να σε εξουσιαση, εφ΄οσον ζης ουτε το παιδι σου, ουτε η ζυζυγος σου, ουτε ο αδελφος σου, ουτε ο φιλος σου. Μη δωσης εις αλλον τα χρηματα σου, δια να μη μεταμεληθης υστερον και παρακαλης ματαιως δι΄αυτα.

21 Εως οτου ζης και αναπνεεις, μη μεταβιβαζης την ελευθεριαν σου και την περιουσιαν σου εις κανενα αλλον ανθρωπον.

22 Διοτι ειναι προτιμοτερον τα τεκνα σου να εχουν την αναγκην σου και να σε παρακαλουν, παρα συ να προσβλεπης εις τα χερια των τεκνων σου, μηπως και σου δωσουν τιποτε.

23 Εις ολα τα εργα να εισαι συ ο κυριος φροντισε μονον να μη προσαψης μομφην εις την υποληψιν σου.

24 Οταν ομως τελειωσουν αι ημεραι της ζωης σου και προκειται να εκδημησης απο τον κοσμον αυτον, με διαθηκην τακτοποισε εις ποιους θα δωσης την κληρονομιαν.

ΠΕΡΙ ΔΟΥΛΩΝ.

25 Εις τον ονον δωσε τροφας, ραβδισμους εις τον υπηρετην σου δωσε αρτον, διαπαιδαγωγησιν με αυστηροτητα και εργασιαν.

26 Δωσε εργασιαν εις τον υπηρετην σου και ετσι θα ευρης συ την ησυχιαν σου. Αν ομως δωσης ανεσιν εις τα χερια του, αυτος θα σου ζητηση πληρη την ελευθεριαν του.

27 Οπως ο ζυγος και τα λουρια καμπτουν τον τραχηλον των ζωων, ετσι και τον κακον υπηρετην εξαναγκαζουν εις υποταγην τα βασανιστικα οργανα και αι τιμωριαι.

28 Βαλε τον εις εργασιαν, δια να μη μενη αργος, διοτι η αργια ειναι διδασκαλος εις πολλας κακιας.

29 Βαλε τον και υποχρεωσε τον εις εργα, που ταιριαζουν εις αυτον. Αν δε δεν πειθαρχηση, δεσε με βαριειες αλυσιδες τα ποδια του.

30 Αλλα μη εισαι υπερβολικα απαιτητικος απεναντι ουδενος και χωρις ορθοφροσυνην να μη πραττης τιποτε.

31 Εαν εχης δουλον, να συμπεριφερεσαι προς αυτον, οπως προς τον εαυτον σου. Διοτι με το αιμα σου τον απεκτησες.

32 Εαν εχης δουλον, να συμπεριφερεσαι απεναντι του ως προς αδελφον, διοτι εχεις την αναγκην του, οπως αναγκην εχεις και της ζωης σου.

33 εαν τον κακομεταχειρισθης, σηκωθη δε αυτος και φυγη, εις ποιον δρομον θα τρεξης να τον αναζητησης και τον ευρης;

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 34

Περι ονειρων. Σοφος και πιστος. Αδικοι θυσιαι απαραδεκτοι απο τον Θεον.

Ματαιας και απατηλας ελπιδας τρεφει ο ασυνετος ανθρωπος. Και τα ονειρα διδουν πτερα εις τους μωρους.

2 Εκεινος που διδει προσοχην εις τα ονειρα, ομοιαζει με εκεινον που προσπαθει να αρπαξη την σκιαν του, και τρεχει δια να συλλαβη τον ανεμον.

3 Καθρεπτης και ονειρα ειναι πραγματα ομοια. Το ονειρον ειναι ο,τι η εικων προσωπου εμπρος εις ενα κατοπτρον.

4 Απο ενα ακαθαρτον πραγμα η προσωπον ημπορει να προελθη τιποτε καθαρον; Και απο κατι, που ειναι ψευδες, ημπορει να προελθη κατι το αληθινον;

5 Αι μαντειαι, αι οιωνοσκοπιαι και τα ονειρα ειναι ματαια πραγματα. Ομοιαζουν με εξημμενας ονειροπολησεις γυναικος, η οποια ευρισκεται υπο τας ωδινας του τοκετου.

6 Εαν το ονειρον δεν εχη αποσταλη απο την Υψιστον εις καποιαν ευμενη επισκεψιν του, μη δωσης εις αυτο την καρδιαν σου,

7 διοτι τα ονειρα πολλους επλανησαν και οσοι εστηριξαν τας ελπιδας των εις αυτα, εξεπεσαν και ηπατηθησαν.

8 Ο νομος του Θεου δεν θα ψευσθη. Θα εκπληρωθη εις τας διαβεβαιωσεις του, ειτε προς αμοιβην ειτε προς τιμωριαν. Η θεια σοφια εις το στομα και την καρδιαν του πιστου ειναι πληρης και ικανοποιητικη, και οχι τα ονειρα.

9 Ο μορφωμενος ανθρωπος γνωριζει πολλα, και ο πολυπειρος ανθρωπος θα ομιλη με συνεσιν.

10 Εκεινος που δεν εχει πειραν της ζωης, ολιγα γνωριζει. Εκεινος ομως που εταξιδευσεν εις πολλα μερη, εχει πληρος γνωσεων και ικανοτητων.

11 Πολλα ειδα και εμαθα, καθως περιηρχομην τα διαφορα μερη του κοσμου και η σοφια μου ειναι πολυ ανωτερα απο τα λογια μου.

12 Πολλες φορες διετρεξα κινδυνον θανατου, εσωθην ομως χαρις εις τας γνωσεις και την πειραν μου.

13 Πολυ θα παραταθη η ζωη των φοβουμενων τον Κυριον, διοτι η ελπις των στηριζεται εις τον σωτηρα Θεον.

14 Εκεινος που φοβειται τον Κυριον, δεν θα φοβηθη τιποτε αλλο και δεν θα δειλιαση προ ουδενος, διοτι αυτος ουτος ο Κυριος ειναι η ελπις του.

15 Ευτυχισμενη ειναι η ζωη εκεινου, που φοβειται τον Κυριον. Εις ποιον στηριζεται; Ποιον εχει στηριγμα του, ει μη μονον τον Θεον;

16 Οι οφθαλμοι του Κυριου στρεφονται ευμενεις και προστατευτικοι εις εκεινους, που τον αγαπουν. Αυτος ειναι ο ισχυρος προστατης των, στηριγμα δυναμεως, σκεπη προστατευτικη απο τον καυσωνα, σκεπη που προφυλασσει απο τον μεσημβρινον ηλιον προφυλαξις απο σκονταμματα, βοηθεια και περιφρουρησις απο πτωσεις.

17 Αυτος ανυψωνει την ζωην μας, φωτιζει τους οφθαλμους, διδει θεραπειαν, ζωην και ευλογιαν.

18 Εκεινος που προσφερει θυσιαν απο αδικως αποκτηθεντα πραγματα, καμνει προσφοραν εμπαικτικη δια τον Θεον. Τα δωρα των παρανομων δεν ειναι δεκτα ενωπιον του Θεου.

19 Δεν ευαρεστειται ο Υψιστος εις τας προσφορας των ασεβων, ουτε και συγχωρει τας αμαρτιας των με το πληθος των θυσιων των.

20 Εκεινος που προσφερει θυσιαν απο χρηματα πτωχων, ειναι σαν να θυσιαζη το παιδι εμπρος εις τον πατερα του.

21 Ο αρτος ειναι η ζωη δια τους πτωχους και στερουμενους. Εκεινος που θα τους αφαιρεση τον αρτον, αρα και την ζωην, ειναι ωσαν να εχυσεν ανθρωπινον αιμα, ειναι φονευς.

22 Φονευει τον πλησιον του εκεινος, που του αφαιρει τα μεσα της συντηρησεως του. Χυνει αιμα ανθρωπου εκεινος, που δεν καταβαλλει το ημερομισθιον του εργατου.

23 Οταν ο ενας κτιζη και ο αλλος κρημνιζη, ποια ωφελεια ημπορει να προελθη; Οι κοποι των ειναι ματαιοι.

24 Το ιδιον συμβαινει, οταν ο ενας προσευχεται και ο αλλος καταραται. Τινος εκ των δυο ο δεσποτης Θεος θα ακουση την φωνην;

25 Εκεινος ο οποιος συμφωνα με τον Νομον, πλυνεται και καθαριζεται, διοτι ηγγισε νεκρον, αλλα και παλιν εγγιζει τον νεκρον, ποιαν ωφελειαν αποκομιζει απο το πλυσιμον του;

26 Το ιδιον ακριβως συμβαινει και με τον ανθρωπον, ο οποιος νηστευει δια τας αμαρτιας του, αλλα και παλιν ομως διαπραττει τας αυτας αμαρτιας. Ποιος θα ακουση την προσευχην του και ποια ωφελεια προηλθεν απο αυτην την ταλαιπωριαν του σωματος του δια της νηστειας;

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 35

Ο ευσεβης και αι ευαρεστοι προς τον Θεον θυσιαι του. Η δικαια τιμωρια των απεσκληρυμμενων.

Εκεινος που τηρει τον θειον νομον, προσφερει πολλας θυσιας και εκεινος που προσεχει τας εντολας του Θεου προσφερει ευπροσδεκτους θυσιας ευχαριστιας δια την σωτηριαν του.

2 Εκεινος που θελει να εκφραση την ευγνωμοσυνην του προς τον Θεον, προσφερει ως θυσιαν σημιγδαλι. Εκεινος ομως που καμνει ελεημοσυνας, προσφερει θυσιας δοξολογιας προς τον Θεον.

3 Η αγαθη θελησις του Κυριου ειναι να απομακρυνθη ο ανθρωπος απο τας πονηριας η δε συγχωρησις των αμαρτιων προσφερεται, οταν απομακρυνθη ο ανθρωπος αποφασιστικως απο καθε αδικιαν.

4 Μη προσελθης εις τον ναον του Κυριου με αδειανα τα χερια, διοτι ολαι αι προσφοραι ειναι χρεος, συμφωνα με τας εντολας του Θεου.

5 Η προσφορα θυσιας εκ μερους του δικαιου λιπαινει το θυσιαστηριον του Κυριου και η ευωδια αυτης φθανει ενωπιον του Υψιστου Θεου.

6 Θυσια εκ μερους ανδρος δικαιου γινεται ευχαριστως δεκτη απο τον Θεον, και η αναμνησις της ποτε δεν θα λησμονηθη εκ μερους του Θεου.

7 Με αδολον τον οφθαλμον δοξολογησε τον Κυριον, και μη μικρυνης προσφοραν απο τας απαρχας των γεννηματων σου αυτην που θα προσφερης μα τα χερια σου εις τον ναον του Κυριου.

8 Εις καθε δωρεαν σου δειχνε ιλαρον και χαρουμενον το προσωπον σου και με ευχαριστησιν να προσφερης εις τον ναον το δεκατον των εισοδηματων σου.

9 Προσφερε προς τον Κυριον τας δωρεας σου αναλογα με τας δωρεας που λαμβανεις απο αυτον, και με χαρουμενον οφθαλμον προσφερε ο,τι θα ευρεθη εις το χερι σου.

10 Διοτι ο Κυριος ειναι ο ανταποδοτης και θα σου δωση πολυ περισσοτερα, απ΄οσα συ του προσφερεις.

11 Αλλα και μη προσπαθης, δια των θυσιων σου να δωροδοκησης τον Θεον, διοτι αυτας τας θυσιας δεν τας δεχεται ο Θεος.

12 Μη στηριζεσαι εις θυσιαν, η οποια προερχεται απο αδικιας, διοτι ο Κυριος ειναι δικαιος κριτης και δεν επηρεαζεται απο την δοξαν και τας επισημους θεσεις προσωπων.

13 Δεν προσωποληπτει και δεν καταφρονει τον πτωχον, διοτι ειναι πτωχος τουναντιον ακουει την δεησιν του πτωχου, που εχει αδικηθη.

14 Δεν θα παραβλεψη την δεησιν του ορφανου και της χηρας, οταν αυτοι εκχυσουν προς αυτον τον πονον των.

15 Τα δακρυα της χηρας δεν κυλουν εις το προσωπον της; και η κατακραυγη της δεν στρεφεται εναντιον εκεινου, ο οποιος υπηρξεν αιτια να ρευσουν τα δακρυα αυτα;

16 Θα γινη δεκτος απο τον Θεον εκεινος, που προσφερει με αγαθην διαθεσιν τας υπηρεσιας του προς αυτον, και η δεησις του θα φθαση μεχρι των νεφελων του ουρανου.

17 Η προσευχη του ταπεινου και πιστου ξεπερνα τας νεφελας, φθανει εως εις τον θρονον του Θεου και δεν σταματα, μεχρις οτου εισακουσθη και δοθη παρηγορια εις τον ταπεινον.

18 Δεν θα σταματηση την προσευχην του ο ταπεινος, μεχρις οτου ο Υψιστος θα τον επισκεφθη, θα τον κρινει με δικαιοσυνην και θα εκδωση την δικαιαν του υπερ αυτου αποφασιν.

19 Ο Κυριος δεν θα αργοπορηση να αποδωση το δικαιον και δεν θα δειξη επι πολυν χρονον την μακροθυμιαν του δια τους αδικους

20 μεχρις οτου θα συντριψη την μεσην των σκληρων αυτων ανθρωπων και θα τιμωρηση τα ασεβη εθνη.

21 μεχρις οτου εξολοθρευση πληθος υπερηφανων ανθρωπων και συντριψη σκηπτρα αδικων βασιλεων

22 μεχρις οτου ανταποδωση, βραβευση η τιμωρηση ανθρωπους, αναλογα με τας πραξεις των και τα εργα των και τους διαλογισμους και επιθυμιας των

23 μεχρις οτου θα κρινη και θα αποδωση δικαιοσυνην και θα υπερασπιση τον λαον του και θα χαροποιηση τους εκλεκτους του λαου του με το ελεος του.

24 Ωραιον ειναι το ελεος του Θεου εις καιρον θλιψεως ομοιαζει με τα νεφη, που φερουν βροχην εις τον καιρον ανομβριας και ξηρασιας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 36

Προσευχη υπερ του Ισραηλ. Περι διακρισεως και εκλογης καλης συζυγου.

Ελεησον ημας, δεσποτα ο Θεος των παντων. Σε παρακαλουμεν επιβλεψε και επιβαλε τον φοβον σου εις ολα τα εθνη.

2 Υψωσε το παρτοδυναμον σου χερι εναντιον των ξενων ασεβων εθνων ας ιδουν και ας μαθουν εκεινοι την παντοδυναμιαν σου.

3 Οπως, Κυριε, κατα την παλαιαν εποχην, εφανερωσες την αγιοτητα σου ενωπιον των εχθρων μας με τας τιμωριας, που εστειλες εναντιον των, ετσι και τωρα δειξε ενωπιον μας την μεγαλωσυνην σου τιμωρων τους εχθρους μας.

4 Καμε να σε γνωρισουν και αυτοι καλα, οπως και ημεις σε εχομεν γνωρισει να γνωρισουν δηλαδη, οτι δεν υπαρχει αλλος Θεος πλην απο σε, Κυριε.

5 Ανανεωσε τα μεγαλα παλαια σημεια, καμε και αλλα θαυματα, δοξασε με αυτα την χειρα σου, την παντοδυναμον δεξιαν σου.

6 Εξεγειρε τον θυμον σου. Ας εκσπαση εναντιον των η οργη σου, εξολοθρευσε τον αντιδικον σου, ξεπαστρεψε απο την γην τον εχθρον σου.

7 Επισπευσε τον χρονον της τιμωριας των, ενθυμησου τας ενορκους υποσχεσεις, που εδωσες εις τους προγονους μας, και ας διακηρυχθουν ετσι τα μεγαλεια σου.

8 Εκεινος απο αυτους που θα διασωθη, ας καταφαγωθη με το πυρ της οργης σου και οι κατατυραννουντες τον λαον σου ας ευρουν τον ολεθρον.

9 Συντριψε τας κεφαλας των αρχοντων, που ειναι εχθροι μας και οι οποιοι αλαζονικως λεγουν : <<πλην απο ημας δεν υπαρχει αλλος ανθρωπος η Θεος>>!

10 Συγκεντρωσε παλιν ολας τας φυλας του Ιακωβ, καταστησε του κληρονομους και ασφαλεις κατοικους εις την χωραν αντην, οπως ησαν απο αρχαιοτατων χρονων.

11 Ελεησε, Κυριε, τον λαον, ο οποιος φερει το ονομα σου τον Ισραηλ, τον οποιον συ παρωμοιασες με πρωτοτοκον υιον σου.

12 Σπλαγχνισου την πολιν του ιερου ναου σου, την Ιερουσαλημ που ειναι η πολις, οπου συ επαναπαυεσαι.

13 Γεμισε την Σιων με δοξολογιας των μεγαλειων σου, και με την δοξαν σου τον λαον σου.

14 Δωσε την διαβεβαιωσιν της ευνοιας σου δι΄εκεινους, οι οποιοι απ΄αρχης ησαν ιδικα σου πλασματα. Καμε να προβληθουν αξιοπιστοι και να εκπληρωθουν αι προφητειαι, αι οποιαι ελεχθησαν εξ Ονοματος σου.

15 Δωσε αμοιβας και βραβεια εις εκεινους, οι οποιοι υπομενουν με πιστιν εις σε, οι δε προφηται ας αποδειχθουν και επι του σημειου αυτου αξιοπιστοι.

16 Ακουσε και καμε δεκτην, Κυριε, την δεησιν αντων, οι οποιοι με θερμην πιστιν σε ικετευουν, συμφωνα και με την ευλογιαν του Ααρων εις ολον τον λαον σου.

17 Και ας μαθουν ολοι οι λαοι της γης, οτι συ εισαι ο Κυριος και ο αιωνιος Θεος.

18 Το στομαχι δεχεται καθε ειδους τροφην υπαρχουν ομως τροφαι καλυτεραι απο αλλας τροφας.

19 Οπως ο λαρυγξ, οταν γευεται φαγητα αγριων ζωων του κυνηγιου, τα διακρινει, ετσι και η σοφη διανοια διακρινει του ψευδεις λογους.

20 Διεστραμμενη καρδια προξενει λυπας ο εμπειρος ομως και συνετος ανθρωπος γνωριζει να ανταποδιδη εις αντην και να την πληρωνη οπως της πρεπει.

21 Η γυναικα θα δεχθη ως ανδρα της εκεινον, που θα της επιβαλλουν. Υπαρχει ομως διαφορα μεταξυ μιας γυναικος και αλλης.

22 Το καλλος της γυναικος κανει ιλαρον το προσωπον η δε επιθυμια του ανδρος προς αποκτησιν της ειναι ισχυροτερα απο καθε αλλην.

23 Εαν εις την γλωσσαν της αυτη εχη πραοτητα και επιεικειαν, ο συζυγος της θα ειναι ο ευτυχεστερος μεταξυ των ανθρωπων.

24 Εκεινος που αποκτα καλην γυναικα, καμνει αρχην της ευτυχιας του αποκτα βοηθον και στυλον αναπαυσεως του.

25 Κτημα, το οποιον δεν εχει ολογυρα του φρακτην υποκειται εις διαρπαγην και εις τον οικον εκεινον, που δεν υπαρχει συζυγος, ο ανηρ στεναζει και περιπλαναται ματαιως.

26 Ποιος θα δωση εμπιστοσυνην εις ευκινητον ληστην, που περιπλαναται απο την μιαν πολιν εις την αλλην;

27 Ετσι και κανεις δεν θα δωση εμπιστοσυνη εις ανθρωπον αγαμον, ο οποιος στερειται οικογενειακης φωλεας και καταλυει, οπου θα τον ευρη η νυκτα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 37

Οι ψευδεις φιλοι. Οι ψευδεις και οι ειλικρινεις συμβουλοι. Η εγκρατεια εις το φαγητον.

Καθενας, που υποκρινεται τον φιλον, ημπορει να λεγη εις αλλον <<και εγω ειμαι φιλος με εκεινον>>. Υπαρχουν φιλοι κατ΄ονομα μονον.

2 Μεχρι θανατου δεν φθανει η λυπη, οταν ενας συντροφος η ενας φιλος μεταβληθη εις εχθρον;

3 Ω σκεψις πονηρα! Απο που εβγηκες και εκυλισες, και να σκεπασης την γην με την απατηλην φιλιαν;

4 Ψευδης φιλος συμμετεχει και απολαμβανει την χαραν και τα αγαθα του φιλου του. Εις καιρον ομως θλιψεως θα σταθη μακραν.

5 Ο ψευδης φιλος συμπασχει με τον φιλον του, οταν εχη απο αυτον συμφερον. Εις περιστασιν ομως πολεμου παιρνει την ασπιδα εκεινου, δια να υπερασπισθη μονον τον εαυτον του.

6 Μη βγαζης απο την καρδια σου τον φιλον σου και μη τον λησμονησης, οταν αποκτησης χρηματα.

7 Καθε συμβουλος προσφερει με προθυμιαν συμβουλας υπαρχουν ομως και μερικοι, που συμβουλευουν τους αλλους, δια να εξυπηρετησουν τον εαυτον των.

8 Φυλαξου απο τον καθενα, που παρουσιαζεται ως συμβουλος μαθε προηγουμενως, αν και ποιον συμφερον εχη αυτος απο την συμβουλην, που θα σου δωση. -Διοτι υπαρχουν και συμβουλοι, που διδουν συμβουλας προς το συμφερον των.- Προσεξε, μηπως ενας τετοιος συμβουλος σε παιξη ως τυχηρον του παιχνιδι.

9 Πιθανον να σου ειπη <<καλος ειναι ο δρομος σου>>. Και αυτος θα σταθη απο μακρυα, να ιδη τι θα σου συμβη.

10 Μη ζητης συμβουλην απο ανθρωπον, ο οποιος σε υποβλεπει και σε επιβουλευεται. Κρυψε δε τας σκεψεις σου απο ανθρωπους, που σε βλεπουν με ζηλειαν και φθονον.

11 Μη ζητης συμβουλην απο την γυναικα σου δια την αντιζηλον της, απο τον δειλον δια τον πολεμον, απο τον εμπορον περι του εμποριου, απο τον αγοραζοντα περι της πωλησεως, απο τον φθονερον περι ευγνωμοσυνης, απο τον σκληροκαρδιον περι αγαθοεργιας, απο τον ραθυμον και οκνηρον περι παντος εργου, απο τον μισθωτον του σπιτιου σου περι του περατος της εργασιας, απο τον αργον υπηρετην περι πολλης εργασιας. Μη στηριζεσαι εις καμμιαν συμβουλην αυτων των ανθρωπων.

12 Αλλα μενε πλησιον και να συνομιλης παντοτε με ευσεβη ανθρωπον, με αυτον που γνωριζεις καλα, οτι προσπαθει να τηρη τας θειας εντολας, που εχει την ψυχην του ομοιαν με την ιδικην σου και ο οποιος, εαν περιπεσης εις θλιψιν, θα σε συμπονεση.

13 Επειτα ζητεσε και ακουσε και πραξε την διαθεσιν και την συμβουλην της καρδιας σου, διοτι δεν υπαρχει δια σε περισσοτερον αξιοπιστος συμπαραστατης απο αυτην.

14 Διοτι συμβαινει πολλες φορες η ψυχη ενος ανθρωπου να βλεπη και να εξαγγελλη ακριβεστερα και ορθοτερα απο πολλους παρατηρητας, οι οποιοι ειναι τοποθετημενοι εις υψηλην σκοπιαν.

15 Και επι πασι τουτοις, παρακαλεσε θερμως τον Υψιστον, να κατευοδωνη την ζωην σου εν αληθεια.

16 Αρχη εις καθε εργον πρεπει να ειναι η αιτια, δια την οποιαν γινεται. Προ δε πασης πραξεως πρεπει να προηγηται η συνετη σκεψις.

17 Αιτια και ριζα των σκεψεων ειναι η καρδια, προ της οποιας παρουσιαζονται τεσσερα πραγματα:

18 Το αγαθον και το κακον, ζωη και ο θανατος. Εκεινο δε που κυριαρχει παντοτε, επανω εις αυτα και εκφραζει αυτα, ειναι η γλωσσα.

19 Υπαρχουν ανθρωποι εξυπνοι και επιτηδιοι, οι οποιοι παρουσιαζονται ως διδασκαλοι των αλλων. Ειναι ομως αχρηστοι δια τον εαυτον των.

20 Υπαρχουν ανθρωποι, που παριστανουν τον σοφον με τα λογια, και αυτοι ειναι μισητοι. Κατι τετοιοι φλυαροι και αργοσχολοι θα μεινουν χωρις φαγητον

21 διοτι εις αυτους τους αυτοπαρουσιαζομενους ως σοφους δεν εχει δοθη χαρις παρα Κυριου, και εχουν αυτοι στερηθη απο καθε σοφιαν.

22 Υπαρχουν σοφοι δια τον εαυτον των μονον και οι καρποι της σοφιας των ειναι αξιοπιστοι, οταν λεγωνται απο αυτους.

23 Ο αληθινα σοφος ανθρωπος θα παιδαγωγηση και θα μορφωση τον λαον του, οι δε καρποι της σοφιας του θα ειναι βεβαιοι και αξιοπιστοι.

24 Ο πραγματικα σοφος θα γεμιση απο τας ευλογιας του Θεου και θα τον καλοτυχιζουν ολοι οι ανθρωποι, οι οποιοι θα τον βλεπουν.

25 Η ζωη του καθε ανθρωπου εκτεινεται εις περιωρισμενον αριθμον ημερων. Ενω αι ημεραι της ζωης του Ισραηλ ειναι αναριθμητοι.

26 Ο αληθινα σοφος θα αποκτηση εμπιστοσυνην εν μεσω του λαου του και το ονομα του θα μνημονευεται εις τους αιωνας.

27 Παιδι μου, εις την πορειαν της ζωης σου ιδε ποια ειναι εκεινα, τα οποια βλαπτουν την υγειαν σου, και μη τα διδης εις τον εαυτον σου.

28 Διοτι δεν ειναι ολα τα φαγητα δι΄ολους τους ανθρωπους και δι΄ολας τας περιστασεις, ουτε και ολοι οι ανθρωποι ευχαριστουνται εις ολα.

29 Μη εισαι λαιμαργος και αχορταστος εις τα πλουσια τραπεζια και μη ορμησης με βουλημιαν εις ολα τα φαγητα.

30 Τα πολλα φαγητα φερουν βαρος και ταλαιπωριαν εις τον στομαχον. Η δε λαιμαργια φθανει μεχρι πονων κοιλια.

31 Εξ αιτιας της απληστιας και λαιμαργιας των πολλοι απεθαναν. Εκεινος ομως ο οποιος προσεχει και συγκρατειται, θα παρατεινη την ζωην του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 38

Περι της οφειλομενης τιμης εις τους ιατρους. Καθηκοντα απεναντι των εκδημουντων. Η διαφορα χειρωνακτος και σοφου.

Τιμα τον ιατρον, οπως του αρμοζει, εχων αλλωστε υπ΄οψιν σου τας υπηρεσιας του εις τας αναγκας σου, διοτι ο Κυριος εκαμεν αυτον.

2 Απο τον Υψιστον Θεον προερχεται η θεραπεια, που διδει ο ιατρος, ο οποιος και απο τους βασιλεις ακομη θα λαβη δωρα δια την ιατρικην του επιστημην.

3 Η ιατρικη επιστημη θα αναδειξη τον ιατρον και ενωπιον επιστημων ανθρωπων θα αποκτηση δοξαν.

4 Ο Κυριος ωρισε να φυτρωνουν φαρμακευτικα βοτανα απο την γην, ο δε φρονιμος ανθρωπος δεν τα αποστρεφεται.

5 Τα πικρα υδατα της Μερρας δεν εγλυκανθησαν δια του Μωυσεως με ενα ξυλον, δια να φανη ετσι η δυναμις και αυτου του ξυλου;

6 Ο ιδιος ο Θεος εδωκεν εις τους ανθρωπους την ιατρικην επιστημην, ωστε να δοξαζεται με τα θαυμαστα αυτου εργα.

7 Δια των ιατρων και των φαρμακων θεραπεει ο Θεος και αφαιρει τας ενοχλησεις του ασθενους.

8 Ο φαρμακοποιος δια των διαφορων βοτανων καασκευαζει φαρμακευτικη συνθεσιν και ειναι ατελειωτα τα φαρμακευτικα του παρασκευασματα, ωστε να ερχεται η θεραπεια και η γαληνη απο το φαρμακον του εις ολους τους ασθενεις της οικουμενης.

9 Τεκνον μου, οταν αρρωστησης μη αδιαφορησης δια τον ιατρον και τα φαρμακα. Συγχρονως ομως παρακαλεσε και τον Κυριον και αυτος θα σε θεραπευση.

10 Απαρνησου και απομακρυνε απο σε καθε αμαρτιαν εχε καθαρα τα χερια σου ενωπιον του Θεου και καθαρισε την καρδιαν σου απο καθε αμαρτιαν.

11 Προσφερε ευωδες θυμιαμα, και αναμνηστικην παρα τω Θεω δια σε αναιμακτον θυσιαν σημιγδαλιου. Προσφερε δε πλουσιας τας προσφορας σου ως εαν δεν προκειται να υπαρξης πλεον εις την γην.

12 Να προσφυγης δε κατοπιν και εις τον ιατρον, διοτι ο Θεος τον εδημιουργησε και τον ανεδειξε. Μη τον απομακρυνης απο κοντα σου, διοτι εχεις την αναγκην του.

13 Πολλες φορες η θεραπεια της ασθενειας και η κατευοδωσις της υγειας ειναι εις τα χερια των ιατρων,

14 διοτι και αυτοι με την σιραν των προσευχονται προς τον Κυριον, να κατευοδωση τας προσπαθειας των και να επιτυχουν ελαφρυνσιν και θεραπειαν την νοσου δια την συνεχειαν της ζωης.

15 Μαθε δε και τουτο, οτι εκεινος ο οποιος αμαρτανει ενωπιον του Δημιουργου του, θα ασθενηση και θα περιελθη εις τα χερια του ιατρου.

16 Παιδι μου, χυσε δακρυα δια τον νεκρον ανθρωπον σου και, ως εαν συ ο ιδιος πασχης μεγαλα δεινα, αρχισε να τον θρηνης. Συμφωνα δε με την κρατουσαν συνηθειαν σαβανωσε το σωμα του και μη αδιαφορησης δια τον ενταφιασμον του.

17 Κλαψε τον πικρα, θρηνησε τον με κοπετους, κρατησε πενθος αναλογα με την συγγενειαν, που εχεις προς αυτον, και με την αξιαν του, μιαν τουλαχιστον και δυο ημερας, ωστε να μη σε κατηγορησουν οι αλλοι ως αναισθητον. Επειτα δε παρηγορησου και θεσε τερμα εις την λυπην σου.

18 Τερματισε δε την λυπην σου, διοτι μερικες φορες απο την πολλην λυπην προερχεται και θανατος, η δε λυπη της καρδιας κλοιζει και καμπτει την ισχυν του ανθρωπου.

19 Εις τας θλιβερας περιστασεις της ζωης ερχεται παντοτε και η λυπη. Ο δε ταλαιπωρημενος βιος του πτωχου ειναι συνεχης θλιψεις καρδιας.

20 Μη αφησης ομως να κατακυριευση την καρδιαν σου η λυπη, διωξε αυτην απο κοντα σου εχων υπ΄οψιν σου, οτι και συ θα αποθανης.

21 Μη λησμονης οτι δεν υπαρχει επιστροφη απο τον αδην. Οσον δε και αν κλαυσης τον νεκρον αυτον μεν δεν θα τον ωφεληση τον δε εαυτον σου θα βλαψης.

22 Ενθυμησου οτι οπως ηλθεν εις αυτον το κριμα και η ωρα του θανατου, ετσι θα συμβη και με σε. Εκεινος σου λεγει: << εις εμε χθες ηλθεν ο θανατος και εις σε θα ελθη σημερον>>.

23 Οταν ο νεκρος αναπαυθη, παυσε και συ την λυπηρα αναμνησιν του και παρηγορησου δι΄αυτον, επειδη η ψυχη του εχει φυγει.

24 Η σοφια του γραμματισμενου ανθρωπου αποκταται εις ωραν ηρεμιας. Και εκεινος ο οποιος περιοριζεται εις ολιγα εργα, ημπορει να γινει σοφος.

25 Πως ειναι δυνατον να γινη σοφος αυτος, που ολην την ημεραν κρατει το αλετρι και καυχαται, οτι χειριζεται καλα την βουκεντραν, οπως ο πολεμιστης το δορυ του, δια να οδηγη ετσι κατα τα βοιδια του; Πως ειναι δυνατος να γινη σοφος αυτος, που διαρκως ασχολειται με τετοια εργα και του οποιου σκεψις και φροντιδα και ομιλια ειναι τα μοσχαρια;

26 Αυτος θα δωση ολην του την καρδια και την προσοχην, εις το να ανοιγη αυλακαια και θα αγρυπνη, δια να διδη τροφας εις τα δαμαλια του.

27 Το ιδιο και καθε ξυλουργος και αρχιμαστορας, οι οποιοι εργαζονται νυκτα και ημεραν. Επισης το ιδιο συμβαινει και με τους σκαλιστας των σφραγιδων, οι οποιοι με επιμελειαν και επιμονην προσπαθουν να επινοησουν διαφορους μορφας σφραγιδων. Εχουν δωσει ολην των την καρδιαν, εις το να αναπαραστησουν διαφορους μορφας, και αγρυπνουν, δια να τελειωσουν οσον το δυνατον καλυτερον τον εργον των.

28 Το ιδιο συμβαινει και με τον σιδηρουργον ο οποιος καθεται κοντα εις το αμονι και παρατηρει και κατεργαζεται τον σιδηρον. Η λαβρα της φωτιας συρικνωνει τας σαρκας του, και αυτος καθημερινως μαχεται εναντιον της θερμοτητος της καμινου. Τα κτυπηματα της σφυρας τον ξεκουφαινουν και τα ματια του ειναι συνεχως προσηλωμενα εις το σκευος, το οποιον κατεργαζεται. Διδει ολην του την καρδια και την προσοχης εις την τελειοποιησιν των εργων του και αγρυπνος ειναι η προσοχη και η προσπαθεια του, πως να διακοσμηση αυτο επι το λαμπροτερον.

29 Το ιδιο και ο κεραμοποιος, ο οποιος καθεται κοντα εις το εργον του, στρεφει με τα ποδια του τον τροχον, διδει συνεχως ολην του την προσοχην και την φροντιδα εις το εργον του και με υπολογισμον προχωρει εις τον ακριβη αριθμον των εργων του.

30 Αφου δε με τα ποδια του θα ζυμωση και θα απαλυνη τον πηλον, με τα χερια του σχηματιζει τον πηλον εις δοχεια. Διδει ολην του την προσοχην εις το να επιτυχη και προσαρμοση το καλυτερον βερνικωμα, και με επιμελειαν κατοπιν θα καθαριση την καμινον.

31 Ολοι αυτοι εχουν την εμπιστοσυνην και την αφιερωσιν των εις τα εργα αυτα των χειρων των. Και ο καθενας απο αυτους γινεται σοφος και επιτηδειος εις το ιδικον του εργον.

32 Χρησιμα τα εργα των, διοτι χωρις αυτα δεν ειναι δυνατον ουτε να οικοδομηθη ουτε να κατοικηθη πολις, ουτε δε και να ταξιδευσουν οι ταξιδιωται.

33 Αλλα δεν θα αναζητηθουν αυτοι, δια να εκφρασουν γνωμην εις τας συσκεψεις των λαων, ουτε και εις τας συγκεντρωσεις ανθρωπων θα διακρινωνται. Δεν θα καθισουν εις δικαστικην εδραν, δεν θα σκεφθουν, δια να διατυπωσουν νομους, δεν θα αποφανθουν σχετικως με την δικαιοσυνην και το δικαιον και δεν θα ευρεθουν μεταξυ εκεινων, οι οποιοι λεγουν σοφα διδαγματα.

34 Αλλα με τας χειρωνακτικας των εργασιας στηριζουν τα κτισματα δια μεσου των αιωνων και ολη η προσοχη των και η επιμελεια εχει δοθη εις τα εργα του επαγγελματος των.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 39

Ο αληθινα σοφος. Προσκλησις εις δοξολογιαν Θεου.

Αλλα εκεινος που επιμελειται την καλλιεργειαν του πνευματος, μελετα τον νομον του Υψιστου Θεου, αναζητει και ερευνα την σοφιαν ολων των αρχαιων και ασχολειται με τας προφητειας.

2 Μανθανει και διατηρει εις την διανοιαν του τας διηγησεις των ονομαστων ανδρων. Εισδυει εις τας στροφας και το κρυμμενον νοημα των γνωμικων.

3 Αναζητει τα κρυμμενα νοηματα των παροιμιων, μελετα με προσοχην τα αινιγματωδη αποφθεγματα.

4 Αυτος αναλαμβανει υπηρεσιαν εν μεσω επισημων ανδρων ενωπιον δε και αυτου του ηγεμονος εμφανιζεται. Επισκεπτεται χωρας ξενων λαων, διοτι θελει και προσπαθει να μαθη τα καλα και τα κακα των ανθρωπων.

5 Απο πρωιας ανυψωνει με ευλαβειαν την καρδιαν του εις τον Θεον, ο οποιος τον εδημιουργησε και δεεται ενωπιον του Υψιστου. Ανοιγει το στομα του εις προσευχην προς τον Κυριον και παρακαλει αυτον, να του συγχωρηση τας αμαρτιας,

6 Εαν δε ο παντοδυναμος Κυριος θεληση, θα γεμιση αυτος απο πνευμα συνεσεως. Αυτος, ωσαν ευεργετικην βροχην θα χυνη τους σοφους λογους του και δια της προσευχης του θα δοξολογη τον Κυριον.

7 Ο Θεος θα κατευθυνη αυτον εις ορθας αποφασεις και εις την σοφιαν θα τον υποβοηθηση δε, ωστε να σκεπτεται και να κατανοη τα αποκρυφα θεια νοηματα.

8 Αυτος δε ο σοφος θα καταστηση φανερα τα αγαθα της μορφωσεως του και εις τον νομον του Κυριου θα εχη την καυχησιν του.

9 Πολλοι θα επαινεσουν την σοφιαν του, η οποια ουδεποτε θα λησμονηθη. Η αναμνησις του και το ονοματου θα ζουν εις τας γενεας των γενεων.

10 Τα διαφορα εθνη θα διηγουνται την σοφιαν του και οι συγκεντρωσεις των ανθρωπων θα διαλαλουν τον επαινον του.

11 Εαν ζηση επι μακρον, το ονομα του θα καταστη ενδοξοτερον παρα χιλιοι αλλοι και εαν δια του θανατου αναπαυθη, θα προσθεση εις αυτο δοξαν.

12 Θελω ακομη να διηγηθω τας σκεψεις μου, απο τας οποιας ειμαι πληρης, οπως η πανσεληνος.

13 Υιοι ευσεβεις, ακουσατε με. Θα βλαστησετε και θα ανθισετε ωσαν την τριανταφυλλια, η οποια ειναι φυτευμενη εις υγρα εδαφη.

14 Θα ευωδιαζετε ωσαν το λιβανι, θα ανθισετε οπως ανθιζουν τα κρινα. Διασκορπισατε την ευωδιαν της σοφιας σας και ψαλατε ασμα. Δοξολογησατε τον Κυριον δι΄ολα τα εργα αυτου.

15 Μεγαλυνατε το ονομα του και διακηρυξατε τον αινον του με τα ασματα των χειλεων σας και με τας κινυρας. Αυτα θα λεγετε και θα ψαλλετε δοξολογουντες τον Κυριον:

16 Ολα τα εργα του Κυριου ειναι εξαιρετως ωραια και ολα τα προσταγματα του θα πραγματοποιουνται εις τον καιρον των. Δεν ειναι δε δυνατον να λεγη κανεις, τι ειναι αυτο; Προς τι εδημιουργηθη εκεινο;

17 Διοτι καθε πραγμα θα αναζητηται και θα κατανοηται εις τον καιρον του. Δια του λογου του ανυψωθη και εσταθη ωσαν θημωνια το νερο, και με τα λογια του στοματος του εγιναν αι διαφοραι δεξαμεναι των υδατων.

18 Δια της προσταγης του πραγματοποιειται καθε τι, που αυτος επιθυμει. Και κανεις δεν υμπορει να ματαιωση την σωτηριαν, την οποιαν αυτος παρεχει.

19 Ολα τα εργα των ανθρωπων ειναι ενωπιον του, και τιποτε δεν ειναι δυνατον να αποκρυβη απο τους οφθαλμους του.

20 Επιβλεπει και παρακολουθει απο του αιωνος και εως του αιωνος και τιποτε δεν ειναι καταπληκτικον και παραδοξον ενωπιον του.

21 Δι΄αυτο και κανεις ανθρωπος δεν πρεπει να διατυπωνη αμφιβολιας και να λεγη <<τι ειναι τουτο; Διατι υπαρχει εκεινο;>> Διοτι τα παντα εχουν δημιουργηθη προς ενα χρησιμον σκοπον.

22 Η ευλογια του Κυριου εξεχειλισεν ωσαν ποταμος και εσκεπασε τα παντα και ωσαν κατακλυσμος υδατων εποτισε πλουσιως την γην.

23 Ετσι παλιν εξαποστελλει τον δικαιον θυμον του ως κληρονομιαν εις τα ασεβη εθνη και αυτος μετεβαλε τα ποσιμα υδατα εις αλμυρα.

24 Το θελημα του και ο τροπος της ενεργειας του ειναι δια τους ευσεβεις ανθρωπους ευθεα, δια τους παρανομους ομως ειναι προσκομματα.

25 Τα αγαθα εχουν δημιουργηθη ευθυς εξ αρχης δια τους αγαθους, ετσι και τα κακα δια τους αμαρτωλους.

26 Βασικης σημασιας και απαραιτητα δια την ζωην του ανθρωπου ειναι το νερο, η φωτια, ο σιδηρος, το αλατι, το σημιγδαλι του σιταριου, το μελι, το γαλα, ο οινος, το ελαιον, το ενδυμα.

27 Ολα αυτα ειναι δια το καλον των ευσεβων. Μετατρεπονται ομως και αποβαινουν εις κακον δια τους αμαρτωλους.

28 Υπαρχουν ανεμοι βιαιοι η καυστικοι, οι οποιοι εχουν δημιουργηθη εις τιμωριαν των κακων, εν δε τη δικαια οργη του ο Θεος τους εξαπολυει ως σφοδρας μαστιγας εναντιον εκεινων. Και εις τον καιρον της δικαιας τιμωριας εκχυνουν την καταστρεπτικην δυναμιν των, και ετσι επαναπαυουν και σταματουν την οργην του δημιουργου των.

29 Φλογερον καυμα, χαλαζα και θανατος, ολα αυτα εγιναν εις τιμωριαν των ασεβων.

30 Δοντια θηριων, σκορπιοι, οχιες, φονικα μαχαιρια εγιναν εις δικαιαν εξολοθρευσιν των ασεβων.

31 Ολα αυτα χαιρουν να εκπληρωσουν την εντολην του Θεου και ειναι ετοιμα δια καθε τι, που θα χρειασθη εις την γην. Και οταν ελθη ο καιρος της δρασεως των, δεν θα παραβουν την διαταγην του Θεου.

32 Δια τουτο ευθυς εξ αρχης εστηριχθην εις την σκεψιν μου και αφου καλως τα εμελετησα ολα αυτα, τα παρεδωσα γραπτως εις τους ανθρωπους.

33 Ολα τα εργα του Κυριου ειναι αγαθα αυτος δε χορηγει την ευμενειαν του, οπου υπαρχει αναγκη, εις τον καταλληλον καιρον.

34 Και δεν πρεπει ποτε να ειπη κανεις, τουτο το δημιουργημαι ειναι κατωτερον απο εκεινο, διοτι ολα τα δημιουργηματα εις τον καταλληλον καιρον θα φανουν καλα και χρησιμα.

35 Και τωρα με ολην σας την καρδια και με ολην την δυναμιν της φωνης σας υμνολογησατε και δοξασατε το ονομα του Κυριου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 40

Μεριμναι και θλιψεις της παρουσης ζωης. Θλιβερωτερα η ζωη του ασεβους. Αγαθα πολυτιμα δια τους ανθρωπους. Η αισχυν της επαιτειας.

Μεγαλη και πολυμεριμνος απασχολησις εχει επιβληθη εις καθε ανθρωπον. Βαρυς ζυγος επανω εις τους υιους του Αδαμ απο της ημερας, απο της οποιας ο καθενας γενναται μεχρι της ημερας, που θα επιστρεψη εις την γην, την μητερα ολων.

2 Εκεινο που εμβαλλει μελαγχολιαν εις τους διαλογισμους του και φοβον εις την καρδιαν, ειναι η σκεψις και η αγωνιωδης προσμονη της ημερας του θανατου.

3 Εις ολους συμβαινει αυτο, απο τον ανθρωπον ο οποιος καθεται επανω εις ενδοξον θρονον, μεχρι τον αθλιον πτωχον που καθεται επανω εις το χωμα και την στακτην,

4 απο τον αρχοντα που φορει πολυτιμον κυανουν χιτωνα και στεφανι εις το κεφαλι και εως εκεινον, που φορει ως ιματιον ενα χονδροκαμωμενον λινον υφασμα.

5 ο θυμος, η ζηλοφθονια, η ταραχη, η αναστατωσις, ο φοβος του θανατου, η οργη και η ερις, ταρασσουν και συγκλονιζουν ολους τους ανθρωπους. Και οταν ο ανθρωπος αναπαυεται κατα την νυκτα εις την κλινην του, ο νυκτερινος υπνος αλλοιωνει και επιδεινωνει τας σκεψεις και ανησυχιας.

6 Αναπαυεται ολιγον, που ισοδυναμει μαλλον με το τιποτε, και κατα το ελαχιστον αυτο χρονικον διαστημα του φαινεται ωσαν να ειναι επανω εις φυλακιον περιστοιχιζομενος απο εχθρους. Αναστατωνεται απο τα φαντασματα αυτα του πνευματος του, ευρισκεται ακομη υπο το κρατος του τρομου, ως εαν εχη διαφυγει απο φονικην μαχην.

7 Κατα την στιγμην δε που νομιζει εν τω ονειρω του οτι διεσωθη απο την φονικην μαχην, απορει και ο ιδιος δια τον αδικαιολογητον και ανυπαρκτον φοβον του.

8 Ολα αυτα συμβαινουν εις καθε εμβιον ον, απο του ανθρωπου μεχρι του ζωου. Εις τους αμαρτωλους ομως ειναι αυτα επτα φορες περισσοτερα.

9 Διοτι ο βιαιος και προωρος θανατος. Ο φονος, η διχονοια, η μαχαιρα, αι θεομηνιαι, ο λιμος, ο ολεθρος και αι αλλαι μαστιγες,

10 ολα αυτα εχουν προορισθη δια τους παρανομους, προς τιμωριαν των οποιων αλλωστε εις την παλαιαν εποχην εγινε και ο κατακλυσμος.

11 Ολα οσα προερχονται απο την γην, επιστρεφουν εις την γην. Ολα οσα εξερχονται απο τα υδατα επιστρεφουν εις την θαλασσαν.

12 Παρανομα δωρα, δωροδοκιαι και αδικιαι δεν θα πιασουν τοπον θα εξαλειφθουν. Η αξιοπιστια ομως μενει εις τους αιωνας των αιωνων.

13 Τα πλουτη των αδικων ανθρωπων θα ξηρανθουν, οπως το νερο του χειμαρρου, οπως η μεγαλη βροντη η οποια αντηχει εις ωραν βροχης και επειτα σβηνει ο ηχος της.

14 Οπως οταν ανοιγη κανεις το χερι του, δια να λαβη κατι, προς στιγμην ευχαριστειται, αλλα δεν λαμβανει, ετσι και εκεινοι που παραβαινουν τον νομον του Θεου, προς στιγμην ευφραινονται και κατοπιν θα εκλειψουν τελειως.

15 Οι απογονοι των ασεβων δεν θα πληθυνουν τους κλαδους του γεννεαλογικου των δενδρου, διοτι αι ακαθαρτοι ριζαι των ανθρωπων αυτων ειναι επανω εις καταξηρον αποτομον βραχον.

16 Οπως τα υδροβια φυτα, που φυτρωνουν και ταχεως αναπτυσσονται κοντα εις τα νερα και εις τας οχθας των ποταμων ξερριζωνονται ευκολα η κοβονται ενωριτερα απο καθε αλλο χορτον, ετσι και οι ασεβεις.

17 Η φιλανθρωπια ομως και η ελεημοσυνη ειναι ωσαν ενας κηπος ευλογημενος, η δε ελεημοσυνη παραμενει εις τον αιωνα.

18 Η ζωη του εργατικου και αυταρκους ανθρωπου ειναι γλυκεια. Περισσοτερον ομως τυχηρος και απο τους δυο ειναι εκεινος, που ευρισκει θησαυρον.

19 Η αποκτησις πολλων τεκνων και η ανοικοδομησις μιας πολεως στηριζουν και διαιωνιζουν το καλον ονομα του ανθρωπου. Ανωτερα ομως και απο τα δυο αυτα θεωρειται η αμεμπτος συζυγος.

20 Ο οινος και η μουσικη, που υπαρχουν εις τα συμποσια, ευφραινουν την καρδιαν περισσοτερον ομως και απο τα δυο αυτα ευφραινει η αγαπη της σοφιας.

21 Ο αυλος και το ψαλτηρι αναδιδουν ηχους γλυκεις ωσαν το μελι ανωτερον ομως και απο τα δυο αυτα μουσικα οργανα ειναι η γλυκεια γλωσσα.

22 Το ματι σου επιθυμει και αρεσκεται να βλεπη χαριν και καλλος εις τους ανθρωπους περισσοτερον ομως και απο τα δυο ευχαριστειται, οταν βλεπη την βλαστανουσαν απο τους σπορους χλοην, την ωραιοτητα δηλαδη της φυσεως.

23 Ωραιον ειναι, οταν εις τον καταλληλον μαλιστα καιρον συναντωνται ο φιλος και ο συντροφος, αν και απο τα δυο αυτα ανωτερα ειναι η συναντησις της γυναικος μετα του συζυγου της.

24 Οι αδελφοι και η βοηθεια εκ μερους αγαπητων προσωπων, εις καιρον μαλιστα θλιψεως, ειναι κατι το ωραιον. Περισσοτερον ομως και απο τα δυο αυτα θα βοηθηση τον ανθρωπον η ελεημοσυνη.

25 Ο χρυσος και ο αργυρος, (δηλ. Πλουτη και αγαθα) στηριζουν τας ποδας των ανθρωπων περισσοτερον ομως απο τα δυο αυτα στηριζει και συνεργει εις την ευδοκιμησιν μια καλη συμβουλη.

26 Τα χρηματα και η δυναμις ανυψωνουν και στηριζουν τας καρδιας των ανθρωπων περισσοτερον ομως και απο τα δυο αυτα στηριζει και δοξαζει τον ανθρωπον ο φοβος του Κυριου. Οπου υπαρχει η ευλαβεια προς τον Κυριον, εκει δεν απανταται πτωχεια και στερησις. Ο φοβουμενος τον Κυριον δεν θα ευρεθη εις την αναγκην να ζητηση απο τους αλλους βοηθειαν.

27 Ο φοβος του Κυριου ομοιαζει προς πλουσιοκαρπον κηπον. Τον ευσεβη τον καλυπτει ο Θεος με δοξαν, ανωτεραν απο πασαν αλλην.

28 Παιδι μου, προσεχε μη ζησης ποτε την ζωην του επαιτου. Καλυτερον ειναι να αποθανη κανεις, παρα να επαιτη.

29 Δεν ειναι ζωη αξιοπρεπης η ζωη εκεινου, ο οποιος βλεπει με βουλιμιαν την ξενην τραπεζαν. Αυτος θα μολυνη την ψυχην του με τα ξενα φαγητα, που θα τρωγη. Ο μορφωμενος ομως και συνετος ανθρωπος θα φυλαχθη απο αυτο το καταντημα.

30 Εις το στομα του αναιδους ειναι γλυκεια η επαιτεια, αλλα εις το εσωτερικον του ειναι μια αναμμενη φωτια.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 41

Περι θανατου. Το καταντημα των αμαρτωλων. Η εντροπη.

Ω θανατε, ποσον πικρα ειναι η αναμνησις σου εις ανθρωπον, ο οποιος ζη ειρηνικως αναμεσα εις τα αγαθα του, αμεριμνος και προοδευων εις ολα εις ανθρωπον, ο οποιος εχει ισχυν και υγειαν, ωστε να τρωγη με ορεξιν τα φαγητα!

2 Ω θανατε, κρινεσαι καλος δια τον πτωχον, δια τον σωματικως ασθενη και αδυνατον, δι΄εκεινον που εχει φθασει εις βαθυ γηρας, δι΄αυτον ο οποιος περισπαται εις πολλας και βαρειας μεριμνας και ο οποιος επαναστατει δια την καταστασιν του και εχει χασει πλεον την υπομονην.

3 Αλλα συ, ω ανθρωπε, εις οιανδηποτε και αν ευρισκεσαι καταστασιν, μη φοβησαι την ωραν του θανατου. Ενθυμησου εκεινους που εξησαν πριν απο σε, και εκεινους που θα ζησουν υστερα απο σε.

4 Αυτη ειναι η αποφασις του Κυριου δια καθε ανθρωπον, ο θανατος. Διατι να ανθισταται κανεις εις την αγαθην αυτην αποφασιν του Υψιστου; Ειτε δεκα, ειτε εκατον, ειτε χιλια ετη και αν εζησε κανεις, κατω εις τον αδην δεν θα τον ελεγξη κανεις δια τον αριθμον των ετων της ζωης του.

5 Βδελυρα γινονται τα τεκνα των αμαρτωλων, τα οποια συχναζουν και συνανστρεφονται εις τας οικιας ασεβων ανθρωπων.

6 Η κληρονομια των αμαρτωλων τεκνων χανεται, εις δε τους απογονους των παραμενει παντοτε ο εξευτελισμος και η ανυποληψια.

7 Το ασεβη πατερα θα τον μεμφωνται τα τεκνα του, διοτι εξ αιτιας αυτου, θα ονειδιζωνται.

8 Αλλοιμονον εις σας, ω ασεβεις ανδρες, οι οποιοι εχετε εγκαταλειψει τον νομον του Υψιστου Θεου.

9 Και εαν εχετε γεννηθη, δια την καταραν εγεννηθηκατε και οταν αποθανετε, η καταρα θα ειναι το μεριδιον και η κληρονομια σας.

10 Ολα οσα προερχονται απο την γην, εις την γην θα επανελθουν. Ετσι και οι ασεβεις, απο την καταραν θα καταντησουν εις την απωλειαν.

11 Το πενθος των ανθρωπων αναφερεται εις τον σωματικον θανατον το κακον ομως ονομα των αμαρτωλων ποτε δεν θα εξαλειφθη.

12 Φροντισε δια το καλον ονομα σου, διοτι αυτο θα παραμεινη ως ισοβιον κτημα σου, παρα χιλιοι μεγαλοι θησαυροι χρυσου.

13 Και αυτης ακομη της καλης ζωης ειναι μετρημεναι αι ημεραι. Το καλον ομως ονομα μενει παντοτε.

14 Παιδια μου, προσεξατε και κρατησατε την ειρηνικην διδασκαλιαν και μορφωσιν. Σοφια κρυμμενη και θησαυρος αφανης, ποιαν ωφελειαν ημπορουν και τα δυο να φερουν;

15 Καλυτερος ειναι ενας ανθρωπος, που κρυπτει την μωριαν του, παρα ενας σοφος που κρυπτει την σοφιαν του.

16 Λοιπον, και σεις εντραπητε δια τα λογια, τα οποια σας ειπα και θα σας ειπω. Δεν ειναι βεβαια καλον να συστελλεται κανεις εις καθε ειδος εντροπης και ολα τα πραγματα δεν εκτιμωνται με ακριβειαν εκ μερους των ανθρωπων.

17 Ιδου, που πρεπει να αισθανεσθε εντροπην να εντρεπεσθε την πορνειαν ενωπιον μαλιστα του πατρος και της μητρος σας το ψευδος ενωπιον του ηγεμονος και του κατεχοντος εξουσιαν,

18 καταπατησιν του Νομου ενωπιον δικαστου και αρχοντος και την κατηγοριαν εναντιον σας περι αδικιας εκ μερους συγκεντρωσεως και λαου ολοκληρου.

19 Να αισθανεσθε εντροπην δι΄αδικιαν απεναντι του συντροφου και φιλου σας, δια κλοπην εις την πολιν, οπου συ κατοικεις.

20 Εντροπην επισης εμπρος εις την αληθειαν και την διαθηκην του Θεου και ακομη δια το στηριγμα του αγκωνος της χειρος σας οταν παρακαθεσθε εις τραπεζαν φαγητου.

21 Να εντρεπεσθε τας παρανομους δοσοληψιας, και οταν οι αλλοι σας χαιρετουν, σεις δε σιωπατε.

22 Εντροπη ειναι να παρατηρης μιαν γυναικα διεφθαρμενην και να αποστρεφης το προσωπον σου απο συγγενη σου.

23 Να αφαιρης απο καποιον το δικαιον μεριδιον του η το δωρον του, και να περιεργαζεσαι με πονηριαν γυναικα υπανδρον.

24 Εντροπη ειναι, να εχης μεγαλην οικειοτητα με την υπηρετριαν σου προσεξε μη πλησιασης εις την κλινην της.

25 Να εντραπης δια προσβλητικους λογους εναντιον των φιλων σου, οταν δε εκεινοι ευρεθουν εις αναγκην, συ δε τους βοηθησης, προσεξε μη θιξης την αξιοπρεπειαν των.

26 Θεωρει εντροπην σου το να επαναλαμβανης και να διηγησαι καθε τι, το οποιον ακουεις, και προ παντος να αποκαλυψης εκεινα, τα οποια ως μυστικα σου εχουν λεχθη.

27 Ετσι φερομενος θα αποκτησης την αληθινην και αξιεπαινον εντροπην και θα ευρισκης παντοτε χαριν και εκτιμησιν εκ μερους ολων των ανθρωπων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 42

Εις τι δεν πρεπει να εντρεπεσαι. Μεριμνα του πατρος δια την θυγατερα του. Προσοχη απο τας γυναικας. Η δοξα του Θεου εν τη δημιουργια.

Δι΄αυτα ομως, τα οποια εν συνεχεια θα σου ειπω, δεν πρεπει ποτε να εντρεπεσαι και μη επηρεασθης απο προσωπα, οιαδηποτε και αν ειναι, ωστε να παρεκκλινης εις την αμαρτιαν.

2 Να μη αισθανεσαι εντροπην, οταν προκειται περι του σεβασμου προς τον νομον του Υψιστου και προς την διαθηκην του. Μη εντραπης να εκδωσης ορθην αποφασιν, οποια αποδιδει το δικαιον και προς αυτον ακομη τον ασεβη.

3 Μη εντραπης, να καμης δικαιους λογαριασμους με τον συντροφον σου και προς αυτους ακομη τους διαβατας, οπως επισης και οταν προκειται να αποδωσης ο,τι ανηκει εις τους φιλους σου.

4 Φροντιζε να ειναι ακριβης η ζυγαρια και τα ζυγια της και να αποκτησης πολλα η ολιγα, αδιαφορον, με δικαιοσυνην ομως.

5 Μη εντραπης δια το νομιμον κερδος εκ της πωλησεως εις τους εμπορους, δια την πληρη και ορθην διαπαιδαγωγησιν των τεκνων, δια την σκληραν μεχρις αιματωσεως τιμωριαν του πονηρου δουλου.

6 Εαν εις το σπιτι υπαρχη φιλοπεριεργος και κακη γυναικα, καλον ειναι να τιθεται κλειδι εις τα διαφορα ειδη του οικου επισεις εχε ολα κλειδωμενα εκει, οπου υπαρχουν πολλα χερια, ετοιμα να αρπαξουν.

7 Μη εντραπης να μετρας και να ζυγιζης με ακριβειαν καθε τι, που διδεις εις τους ανθρωπους σου, και να καταγραφης καθε δοσοληψιαν σου.

8 Μη εντραπης, να ελεγχης τον μωρον και τον ανοητον, οπως επισης και ανθρωπον, ο οποιος αν και ευρισκεται εις βαθυ γηρας, φιλονεικει με νεαρους. Ετσι θα αναδειχθης πραγματι μορφωμενος και θα αποκτησης την εκτιμησιν εκ μερους ολων των ανθρωπον.

9 Η κορη ειναι δια τον πατερα κρυφη μεγαλη φροντις, και η μεριμνα δι΄αυτην του διωχνει τον υπνον. Ανησυχει ο πατερας, μηπως τυχον και παρεθη η νεοτης, το ανθος της ηλικιας της, και μεινη ανυπανδρος ακομη δε μηπως και μισηθη απο τον ανδρα, τον οποιον εχει συζευχθη.

10 Μηπως κατα τον χρονον της παρθενικης της ζωης διαφθαρη και καταστη εγκυος εις το πατρικο της σπιτι μηπως, οταν νομιμος συζυγος πλεον ανδρος, καταπατηση την συζυγικην πιστιν η συνοικουσα με τον ανδρα της μεινη στειρα.

11 Να εχης συνεχη και αυστηραν προσοχην εις αδιαντροπον κορην σου, δια να μη σε καμη καταγελαστον εις τους εχθρους σου, κακον μολογημα εις την πολιν, διασυρμον υπο των πολιτων και σε κατεντροπιαση εν μεσω πληθους ανθρωπων.

12 Μη βλεπης γοητευμενος το καλλος οιουδηποτε ανθρωπου και μη καθεσαι αναμεσα εις γυναικας,

13 διοτι οπως απο τα ενδυματα βγαινη ο σκορος, ετσι και απο την γυναικα πηγαζει η γυναικεια πονηρια.

14 Προτιμοτερα ειναι η φανερα κακια του ανδρος, παρα η υποκριτικη εξυπηρετικη γυναικα, και ακομη περισσοτερον γυναικα, η οποια κατεντροπιαζει και εξευτελιζει τον ανδρα.

15 Και τωρα θα φερω εις την μνημην μου τα θαυμαστα εργα του Κυριου. Θα διηγηθω εκεινα, τα οποια ειδα και εμαθα. Με τα παντοδυναμα προσταγματα του εδημιουργησεν ο Κυριος παντα τα εργα του.

16 Ο ηλιος φωτιζει τα παντα και καθιστα φανερα τα παντα, ωστε να φαινεται το πληρες δοξης εργον του Θεου.

17 Ο Κυριος δεν εδωσε την απαιτουμενην δυναμιν ουτε εις αυτους τους αγιους, να διηγουνται ολα αυτου τα θαυμαστα εργα, τα οποια ο Κυριος ο παντοκρατωρ εστερεωσεν, ωστε το συμπαν να υφισταται, δια να διηγηται την δοξαν του Θεου.

18 Ο Κυριος εξιχνιαζει τους ωκεανους και τας καρδιας των ανθρωπων, γνωριζει επακριβως ολας τας σκεψεις και τα εργα αυτων διοτι ο Κυριος κατεχει καθε γνωσιν και βλεπει ολα τα χρονικα σημεια των αιωνων.

19 Αναγγελλει παρελθοντα και μελλοντα, αποκαλυπτει τα αποκρυφα πραγματα μεχρι και του τελευταιου ιχνους των.

20 Καμμια σκεψις ανθρωπων δεν του διαφευγει κανενας λογος δεν μενει κρυμμενος απο αυτον.

21 Τα μεγαλειωδη εργα της πανσοφιας του διεκοσμησε και ενηρμονισε. Αυτος υπαρχει αναλλοιωτος προ παντων των αιωνων και αυτος θα μεινη ανα τους αωνας ουτε προσετεθη τιποτε εις το απειρον μεγαλειον του, ουτε και αφηρεθη, ουτε και εχει αναγκην απο κανενα συμβουλον.

22 Ποσον επιθυμητα ειναι ολα τα μεγαλειωδη εργα του! Αλλα ο,τι ειναι ενας σπινθηρ απεναντι του ηλιου, ετσι ειναι αυτα που βλεπομεν, εναντι εκεινων που δεν βλεπομεν.

23 Ολα αυτα ζουν και μενουν εις τους αιωνας δι΄ολας τας αναγκας, και τα παντα υπακουουν εις αυτον.

24 Τα παντα ειναι ανα δυο, το ενα απεναντι του αλλου. Και κανενα δεν το εδημιουργησεν ατελες.

25 Το ενα συμπληρωνει και υπογραμμιζει την ωραιοτητα των αλλων αγαθων. Ποιος ποτε θα χορταση βλεπων την δοξαν του Κυριου;

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 43

Ο ηλιος θαυμαστον δημιουργημα του Θεου. Η σεληνη. Οι αστερες και το ουρανιον τοξον. Τα θαυμασια, γνωστα και αγνωστα, της δημιουργιας.

Η μεγαλοπρεπεια του υψους, η καθαροτης και διαφανεια του ουρανιου στερεωματος, η εμφαινησις του ουρανου εις ολην την θαυμαστην δοξαν του ειναι καταπληκτικον θεαμα.

2 Ο ηλιος, αμεσως μολις μετα την ανατολην του εμφανισθη, διαγγελλει την μεγαλοπρεπειαν του Θεου. Ειναι θαυμαστον δημιουργημα, εργον του Υψιστου Θεου.

3 Αυτος κατα την μεσημβριαν ξηραινει την χωραν εναντιον δε της θερμοτητος του ποιος ειναι δυνατον να αντισταθη;

4 Ο τεχνιτης φυσα την καμινον του πυρος δια τα εργα του. Ο ηλιος ομως πολλαπλασιως θερμος καιει ορη, καμνει να αναδιδωνται πυρωδεις ατμοι. Εκτοξεων δε τας ολολαμπρους ακτινας του θαμβωνει τους οφθαλμους των ανθρωπων.

5 Μεγας ειναι ο Κυριος, ο οποιος εδημιουργησε τον ηλιον. Ο δε ηλιος, υπακουων εις τας διαταγας του δημιουργου, ακολουθει πιστως την διατεταγμενην πορειαν του.

6 Και η σεληνη εις ολα και εις ολας τας ωρας της παντοτε ακριβης δεικνυει τας εποχας του ετους και ειναι αιωνιον σημειον.

7 Απο την σεληνην καθοριζονται αι ημεραι των εορτων. Ειναι φωστηρ, του οποιου το φως με την παροδον των ημερων ολιγοστευει μεχρι πληρους εκλειψεως.

8 Χαρις εις αυτην διακρινεται ο ενας μηνας απο τον αλλον. Αυξανεται κατα τροπον θαυμαστον εις τας διαφορους φασεις της. Ειναι φωτεινον αντικειμενον αναμεσα εις τας στρατιας των αστερων, εκλαμπουσα εις το στερεωμα του ουρανου.

9 Ομορφια του ουρανου ειναι η λαμπροτης των αστερων ολοφωτα κοσμηματα, που φωτιζουν τα ουρανια υψη του Κυριου.

10 Δια του λογου του αγιου Θεου υπαρχουν εις τας θεσεις των οι αστερες, συμφωνα με την διαταγην που ελαβαν, και ποτε δεν θα παραλυσουν απο κοπον εν τη εκπληρωσει της αποστολης των.

11 Παρατηρησε το ουρανιον τοξον και δοξολογησε τον Δημιουργον του, διοτι ειναι καταπληκτικως ωραιον με την λαμπραν του εμφανισιν.

12 Ολογυρα περικλειει τον ουρανον με τον φωτεινον του κυκλον αι χειρες του Υψιστου Θεου το εχουν τεντωσει.

13 Δια της προσταγης του Κυριου πιπτει το χιονι εις την γην. Ο κυριος αποστελλει τας ταχειας αστραπας εις τιμωριαν των παρανομων και προς εκτελεσιν των δικαιων αποφασεων του.

14 Με το προσταγμα του ηνοιξαν τα θησαυροφυλακια του ουρανου και ωσαν πτηνα επεταξαν αι νεφελαι.

15 Δια της μεγαλειωδους δυναμεως του πυκνωνει τας νεφελας και η χαλαζα πιπτει κατω σαν θρυμματα λιθων.

16 Με τας εμφανισεις αυτου σαλευονται τα ορη και με το θελημα του πνεει ο νοτιος ανεμος.

17 Η φωνη της βροντης του προκαλει ωδινας τοκετου εις την γην. Ερχεται απο τον βορραν καταιγις και ανεμοστροβιλος.

18 Σκορπιζει και αποθετει το χιονι εις την γην, ωσαν πτηνα που πετωντα καταβαινουν. Κατεβαινουν αι νιφαδες του χιονιου, ωσαν τις ακριδες που καλυπτουν την γην. Το καλλος της λευκοτητος της θαμβωνει τα ματια και η καρδια του ανθρωπου καταπλησσεται, καθως την βλεπει, ωσαν βροχη να πιπτη.

19 Χυνει την παχνην επανω εις την γην ωσαν αλατι και οταν αυτη παγωση, γινεται ωσαν τας αιχμας των ακανθων.

20 Θα πνευση κατοπιν παγωμενος βορηας, θα πηξη το νερο και θα γινη κρυσταλλος. Ο παγος εκτεινεται παντου, οπου υπαρχουν υδατα, και καλυπτει το νερο ωσαν με θωρακα.

21 Κατατρωγει ο παγος τα ορη, καιει την ερημον, και ωσαν φωτια κατακαιει την χλοην.

22 Ταχεια θεραπεια απο ολας τας βλαβας του παγου ειναι τα νεφη, η δε δροσια επειτα απο το καυμα διδει ανεσιν.

23 Συμφωνα με το σχεδιον του ο Θεος εδαμασε την θαλασσαν και εφυτευσεν εντος αυτης νησους.

24 Οι ναυτιλλομενοι, που διαπλεουν την θαλασσαν, διηγουνται τους κινδυνους, που συναντουν εις αυτην και ημεις ακουοντες τας διηγησεις των θαυμαζομεν.

25 Και εκει εις την θαλασσαν υπαρχουν παραδοξα και θαυμαστα δημιουργηματα, ποικιλα ζωα παντος ειδους, διαφοροι φυλαι απο μεγαλα κητη.

26 Προς χαριν του Κυριου ο αγγελικος κοσμος φερει εις αισιον περας τα εργα του, και δια του λογου του τα παντα τακτοποιουνται.

27 Πολλα ακομη ημπορουμεν να ειπωμεν, αλλα ποτε δεν θα εξαντλησωμεν το θεμα. Με μιαν λεξιν: το παν ειναι Αυτος.

28 Που θα ευρωμεν, λοιπον, ημεις την δυναμιν να τον δοξασωμεν επαξιως: Διοτι αυτος ειναι ο απειρως μεγας, υπερανω απο ολα τα εργα του.

29 Φοβερος ειναι ο Κυριος και απειρως μεγας και θαυμαστη η δηναμις του.

30 Δοξολογησατε και ανυψωσατε τον Κυριον οσον ημπορειτε, διοτι αυτος θα ειναι παντοτε ανωτερος απο ολας τας δοξολογιας σας. Δι΄αυτο, και οταν τον δοξολογητε, πολλαπλασιασατε την δυναμιν σας μη κουραζεσθε, διοτι ποτε δεν θα φθασετε εις την πρεπουσαν δι΄εκεινον δοξολογιαν.

31 Ποιος τον ειδε και ειναι επομενως εις θεσιν να διηγηθη τα περι αυτου; Και ποιος ημπορει να τον δοξολογηση, οπως αυτος εις την πραγματικοτητα ειναι;

32 Πολλα θαυμαστα δημιουργηματα του και εργα του, κρυμμενα και αγνωστα, ειναι ωραιιοτερα απο εκεινα, που ημεις γνωριζομεν. Διοτι εις την πραγματικοτητα ολιγα απο τα εργα αυτου εχομεν ιδει.

33 Διοτι τα παντα εδημιουργησεν ο Κυριος και αυτος εδωσε και διδει σοφιαν εις τους ευσεβεις, να τα εννοουν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 44

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΙΗΣΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΣΕΙΡΑΧ.

- Θα σε δοξολογησω, Κυριε Βασιλευ, θα υμνολογησω σε, τον Θεον τον σωτηρα μου. Θα δοξολογησω το Ονομα σου

2 διοτι εγινες δι΄εμε σκεπαστης και βοηθος, εγλυτωσες την ζωην μου απο καταστροφην και απο παγιδα συκοφαντικης γλωσσης, απο χειλη που εργαζονται το ψευδος εγινες βοηθος μου εναντιον των εχθρων μου, οι οποιοι με περιεκυκλωναν.

3 Κατα το μεγα σου ελεος και δια το αγιον Ονομα σου με εγλυτωσες απο εχθρους, οι οποιοι επιζητουν να μου αφαιρεσουν την ζωην και απο πολλας αλλας θλιψεις, τας οποιας ειχα.

4 Απο πνιγμον, απο πυρ που εκαιεν ολογυρα μου, αναμεσα απο πυρ, το οποιον εγω δεν ειχα αναψει.

5 Με εσωσες απο τα βαθη της κοιλιας του αδου, απο ακαθαρτον γλωσσαν και απο λογον ψευδη.

6 Απο αδικον συκοφαντικην γλωσσαν, που με διεβαλε προς βασιλεα, ηγγισεν η ψυχη μου εως τον θανατον και η ζωη μου επλησιασεν εις τα βαθη του αδου.

7 Εχθροι και θλιψεις με περιεκυκλωσαν απο ολα τα μερη και δεν υπηρχε κανεις να με βοηθηση. Προσεβλεπα και επεριμενα ανθωπινην βοθειαν και δεν παρουσιαζετο καμμια.

8 Και τοτε, Κυριε, ενεθυμηθην το ελεος σου, τα θαυμαστα εργα σου δια μεσου των αιωνων, οτι δηλαδη βγαζεις απο κινδυνους εκεινους, που μενουν πιστοι εις σε, και τους σωζεις απο τα χερια των ειδωλαλατριων λαων.

9 Και ανυψωσα απο την γην προς τον ουρανον την ικεσιαν μου και θερμως σε παρεκαλεσα, να με γλυτωσης απο τον θανατον.

10 Παρεκαλεσα τον Κυριον, τον πατερα του Κυριου μου, να μη με εγκαταλειψη εις τας ημερας της θλιψεως μου, εις εποχην που επικρατουν υπερηφανοι και δεν υπαρχει καμμια βοηθεια απο αυτους.

11 Θα επαινω το Ονομα σου παντοτε, θα σε δοξολογω με ευγνωμοσυνην. Η δεησις μου εγινε δεκτη.

12 Διοτι, πραγματι, συ με εσωσες απο τον ολεθρον. Με εγλυτωσες εις περιοδον πειρασμων και κινδυνων δια τουτο θα σε δοξολογω, θα σε υμνω, θα ευλογω το Ονομα σου, Κυριε.

13 Οταν ακομη ημην νεωτερος, πριν η περιπλανηθω εις διαφορα μερη, εζητησα δια της προσευχης μου ειλικρινων σοφιαν.

14 Ενωπιον του ναου σου εζητουσα επιμονως και με πιστιν αυτην, και μεχρι τελους της ζωης μου θα την ζητω.

15 Απο τα ανθη της, οπως απο τα ωριμα σταφυλια του κληματος, ευφρανθη η καρδια μου δι΄αυτην. Χαρις εις αυτην βαδιζουν τα ποδια μου εις ομαλον εδαφος. Απο την νεοτητα μου ηκολουθησα τα ιχνη της.

16 Επι ολιγον ετεινα το αυτι μου και εδεχθην την σοφιαν και ελαβα πολλην μορφωσιν απο αυτην.

17 Χαρις εις αυτην εσημειωσα προκοπην. Εις τον Κυριον, ο οποιος διδει την σοφιαν, θα αποδωσω ευγνωμοσυνην και δοξολογιαν.

18 Εσκεφθην και απεφασισα να εφαρμοσω οσα αυτη διδασκει. Ηγαπησα με ζηλον το αγαθον και δεν εντροπιασθην.

19 Ηγωνισθη η ψυχη μου, δια να την αποκτησω. Ηρευνησα και εξηκριβωσα και εδεχθην τας αληθειας της με τοσην βουλιμιαν, ωσαν εκεινην που αισθανεται ο ευρισκομενος εις λιμον. Υψωσα ικετευτικας τας χειρας μου προς τον ουρανον, επενθησα δι΄οσας αληθειας αυτης δεν εγνωριζα.

20 Την ψυχην μου κατηυθυνα προς αυτην δι΄αυτης απεκτησα καρδιαν αγαθην ευθυς εξ αρχης, ευρηκα καθαροτητα βιου. Δια τουτο δεν θα εγκαταλειφθω απο αυτην.

21 Το εσωτερικον μου συνεκλονισθη απο τον ποθον της αναζητησεως της. Δια τουτο και απεκτησα το πολυτιμον τουτο αγαθον.

22 Δια τους κοπους μου ο Κυριος μου εδωσεν ως μισθον ευχερειαν γλωσσης, και με αυτην θα δοξολογω τον Κυριον.

23 Πλησιασατε προς εμε σεις, οι οποιοι δεν εχετε μορφωσιν, και κατοικησατε εις τον οικον της παιδειας.

24 Διατι στερεισθε απο τα αγαθα της σοφιας και αι ψυχαι σας κυριαρχουνται απο μεγαλην διψαν;

25 Ηνοιξα το στομα μου και ελαλησα αποκτησατε δια τον εαυτον σας την σοφιαν, χωρις να πληρωσετε τιποτε.

26 Κυψατε τον αυχενα σας και τεθητε κατω απο τον αγαθον ζυγον της, η δε ψυχη σας ας δεχθη την αληθινην μορφωσιν. Πλησιον ειναι η υγιης μορφωσις και ειναι δυνατον να την ευρη κανεις.

27 Ιδετε με τα ιδια σας τα ματια και κατανοησατε καλα οτι εγω ολιγον εκοπιασα και ευρηκα δια τον εαυτον μου πολλην αναπαυσιν με την γνωσιν της σοφιας.

28 Αγορασατε και καμετε κτημα σας την σοφιαν και με πολλα χρηματα εν αναγκη. Αποκτησατε την με πολυν χρυσον.

29 Ειθε να ευφρανθη η ψυχη σας με το ελεος του Κυριου και να μη υποσταλητε ποτε εις δοξολογιαν αυτου.

30 Καμετε το εργον αυτο, πριν η περαση ο καιρος, και ο Κυριος θα σας δωση τον δικαιον μισθον σας εις τον καταλληλον καιρον.

ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ

Γενικωτερος εις το θεοπνευστον αυτο βιβλιον γινεται λογος περι του απειροτελειου Θεου, προνοητου και κυβερνητου των παντων, μαλιστα δε των ανθρωπων, περι του Θειου θεληματος, περι αθανασιας ψυχης και μελλουσης κρισεως, κατα την οποιαν ο δικαιοκριτης Θεος θα αποδωση εκαστω κατα τα εργα του.

Ουτως εις πολλα χωρια η σοφια παρουσιαζεται ως προσωπον.

Αυτη δε η εκφρασις υπενθυμιζει χωριον του αποστολου Παυλου αποκαλουντος τον Υιον και Λογον, Θεου σοφιαν .

Γινεται ακομη συνεσκιασμενος λογος και περι Αγιου Πνευματος. Εκτος τουτων, εις υπερ δεκαπεντε χωρια της Κ. Διαθηκης διατυπωνονται αληθειαι λιαν συγγενεις προς τας εν Σοφια Σολομωντος, γεγονος το οποιον μαρτυρει, οτι οι θεοπνευστοι συγγραφεις της Κ. Διαθηκης ειχον ΥΠ΄ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΔΕΧΟΝΤΟ ΩΣ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 1

Αναζητησατε τον Θεον και την αρετην, αποφυγετε την αμαρτιαν. Το Πνευμα του Θεου επιβλεπει και κρινει.

Σεις οι αρχοντες και κριται των λαων της γης αγαπησατε την δικαιοσυνην, υπο την στενην και την ευρειαν σημασιαν της λεξεως. Σκεφθητε ορθα περι του Κυριου, με ειλικρινη και αγαθην διαθεσιν με απλοτητα και αδολον καρδιαν αναζητησατε αυτον.

2 Διοτι ο Κυριος ευρισκεται εν μεσω των ανθρωπων, που δεν ανθιστανται εις το θελημα του. Εμφανιζεται εις εκεινους, οι οποιοι δεν απιστουν προς αυτον.

3 Διοτι τα διεστραμμενα φρονηματα και συναισθηματα της καρδιας χωριζουν τους ανθρωπους απο τον Θεον. Και η καταφρονουμενη θεια του δυναμις τιμωρει εις τον καταλληλον καιρον τους αφρονας καταφρονητας της.

4 Εις κακοτροπον ψυχην, που μηχανευεται παντοτε το πονηρον, δεν θα εισελθη η σοφια του Θεου και εις σωμα καταχρεωμενον με τας πολλας αμαρτιας δεν θα κατοικηση η θεια σοφια.

5 Διοτι το Αγιον Πνευμα, το οποιον παιδαγωγει και μορφωνει τους ανθρωπους, αποφευγει τας δολιας ψυχας, φευγει και ισταται μακραν απο ασυνετους ανθρωπους, που σκεπτονται το πονηρον και οι οποιοι θα τιμωρηθουν, οταν ελθη η ωρα να κριθουν αι αδικιαι των.

6 Η θεια σοφια ειναι πνευμα πληρες αγαπης προς τους ανθρωπους αλλα αυτο δεν σημαινει οτι θα αφηση ατιμωρητον και θα αναγνωριση ως αθωον τον βλασφημον, ο οποιος με τα λογια του κατεφερετο κατα του Θεου. Διοτι ο Θεος ειναι ο ακριβης μαρτυς των συναισθηματων του, ο παρατηρητης των σκεψεων του πονηρου ανθρωπου, και ακουει τα λογια, που βγαινουν απο την γλωσσαν του.

7 Τα παντα βλεπει ο Θεος, διοτι το Πνευμα του Κυριου πληροι με την θειαν παρουσιαν του ολην την οικουμενην. Συγκρατει και κυβερνα τα συμπαντα και γνωριζει ολα, οσα λεγονται απο τους ανθρωπους.

8 Δια τουτο και κανεις απο εκεινους, που ομιλουν και πραττουν αδικα, δεν θα διαφυγη την προσοχην και την γνωσιν του Κυριου. Αυτον δεν θα τον προσπεραση ατιμωρητον η τα παντα ελεγχουσα και το δικαιον αποδιδουσα θεια δικη.

9 Διοτι και αυτα τα πλεον μυστικα κα αποκρυφα διαβουλια των ασεβων ανθρωπων θα εξετασθουν και θα κριθουν. Και οσα αυτοι οι ασεβεις εκστομιζουν, φθανουν προς τον Κυριον, δια να υποβληθουν εις ελεγχον και τιμωρηθουν αι παρανομιαι των.

10 Διοτι το προσεκτικον και ζηλοτυπως παρακολουθουν τα παντα αυτι του Θεου ακουει τας ασεβειας των. Δεν μενει εις αυτο αγνωστος και κρυφος ουτε ο ελαφοτερος ψιθυρος γογγυσμου εναντιον του.

11 Αποφυγετε, λοιπον, καθε ασεβη γογγυσμον κατα του Θεου και φυλαξατε την γλωσσαν σας απο την κατακρισιν εναντιον των ενεργειων του Θεου. Διοτι και η πλεον αποκρυφος φρασις δεν θα πεση εις το κενον, χωρις να επισυρη την δικαιαν τιμωριαν. Στομα δε, που εκτοξευει ψευδη κατα του Θεου, θα επιφερη θανατον εις την ψυχην.

12 Μη, πλανωμενοι εις την καθημερινην πορειαν της ζωης σας, ελκυετε ακαιρως επανω σας τον θανατον. Μη με τα πονηρα εργα των χειρων σας συρετε επανω σας την καταστροφην.

13 Διοτι δεν ειναι ο Θεος, που εκαμε τον θανατον, ουτε και ευχαριστειται δια τον ολεθρον των ανθρωπων.

14 Αυτος εδημιουργησε τα παντα, δια να υπαρχουν. Απ΄αρχης εκτισε τα συμπαντα, δια να ζουν και να διασωζωνται απο καθε καταστροφην. Δεν υπηρχεν εις αυτα το δηλητηριον του ολεθρου και της καταστροφης ουτε το βασιλειον του αδου ειχεν ενθρονισθη επι της γης.

15 διοτι η δικαιοσυνη, η αρετη, μενει αθανατος.

16 Αλλα οι ασεβεις με τα ιδια των τα χερια και με τα λογια των επεσυραν εναντιον των τον θανατον. Τον εθεωρησαν φιλον των και ελυωσαν κατω απο το βαρος της αμαρτιας. Συνηψαν συνθηκην με αυτον και υπεδουλωθησαν. Ετσι εδειχθησαν, οτι ειναι αξια θυματα και κτηματα του θανατου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2

Φιληδονοι και μοχθηραι σκεψεις, αποφανσεις και αποφασεις των φαυλων. Παρεγνωρισαν τον δικαιοκριτην Θεον.

Οι ασεβεις, εσφαλμενως εσκεφθησαν και ειπαν απο μεσα των <<βραχεια, γεματη λυπες και κοπους ειναι η ζωη μας. Δεν υπαρχει δε ελπις, οτι θα ζησωμεν περαν απο τον ταφον. Αλλωστε κανεις δεν επανηλθεν απο τον αδην, δια να γνωστοποιηση εις ημας τα κει.

2 Αυτοματως και τυχαιως εγεννηθημεν εις τον κοσμον. Μετα δε τον θανατον θα επανελθωμεν εις τετοιαν καταστασιν, ως εαν ποτε δεν υπηρξαμεν. Καπνος, που διαλυεται, ειναι η πνοη των ρωθωνων μας ο δε λογος μας σβηση και ληξη η ζωη μας, το σωμα μας θα γινη στακτη. Και αυτο, που λεγομεν πνευμα, θα διαλυθη ωσαν κουφιος ανεμος.

4 Το ονομα μας, καθως θα παρερχεται ο χρονος, θα λησμονηθη και κανεις δεν θα ενθυμηται τα εργα μας. Η ζωη μας θα περαση σαν το συννεφο, που δεν αφηνει ιχνη, σαν την ομιχλην που διασκορπιζεται, διωκομενη απο τας ακτινας του ηλιου και διαλυομενη απο την θερμοτητα αυτου.

5 Σαν σκια περνα ο βιος μας και καμμια επιστροφη δεν υπαρχει απο τον θανατον, διοτι η ζωη ετερματισθη και εσφραγισθη οριστιως, και κανεις δεν επιστρεφει επειτα απο τον θανατον εις αυτην.

6 Εμπρος, λοιπον, ας απολαυσωμεν τα αγαθα, που υπαρχουν γυρω μας, οσον ημπορουμεν περισσοτερον, και σαν με νεανικην ορμην ας χαρωμεν τον κοσμον.

7 Ας μεθυσωμεν απο τον πλεον ακριβον οινον, ας λουσθωμεν με αρωματα και ας μη αφησωμεν να περαση, χωρις να το απολαυσωμεν, κανενα απο τα ανθη της ανοιξεως.

8 Ας στεφανωσωμεν το κεφαλι μας με τριανταφυλλα πριν η αυτα μαρανθουν.

9 Κανεις απο ημας ας μη μεινη αμετοχος απο τας μεγαλοπρεπεις απολαυσεις μας. Πανταχου δε ας αφησωμεν τα ιχνη των διασκεδασεων, διοτι αυτη η ευφροσυνη και διασκεδασις μας ειναι το μεριδιον μας κι η κληρονομια μας επανω εις την γην.

10 Ας καταπιεσωμεν και ας εκμεταλλευθωμεν τον πτωχον δικαιον. Ας μη λυπηθωμεν την αδυνατη χηρα, ας μη εντραπωμεν τα πολυχρονια ασπρα μαλλια του γεροντος.

11 Η δυναμις μας ας ειναι δι΄ημας ο νομος της δικαιοσυης μας, διοτι η αδυναμια αποδεικνυεται επανω εις τα πραγματα αχρηστος και επιβλαβης.

12 Ας στησωμεν τον δικαιον, διοτι δεν ημπορουμεν να τον χρησιμοποιησωμεν, οπως θελομεν. Εναντιωνεται εις τα εργα μας, μας κατακρινει με δριμυτητα ως παραβατας του θειου νομου. Μας δυσφημιζει χαρακτηριζων ως εσφαλμενην την αγωγην μας και την νοοτροπιαν μας.

13 Αυτοπροβαλλεται, ως εαν αυτος και μονος εχη γνωσιν του Θεου και του θειου θεληματος, και ονομαζει τον εαυτον του τεκνον και δουλον του Κυριου.

14 Εχει γινει καθημερινος ελεγχος μας, της νοοτροπιας και της συμπεριφορας μας. Ειναι βαρυς και ανυποφορος και που τον βλεπομεν μονον.

15 Διοτι η ζωη του δεν ειναι ομοια με την ζωην των αλλων ανθρωπων. Διαφορετικοι οι δρομοι και οι τροποι του βιου του.

16 Εχομεν θεωρηθη απο αυτον ως κιβδηλα νομισματα και απομακρυνεται απο τους δρομους της ζωης μας, σαν απο ακαθαρσιας. Θεωρει μακαριαν την ζωην και την τελευτην των δικαιων ανθρωπων και αλαζονευεται λεγων, οτι εχει πατερα τον Θεον.

17 Λοιπον, ας τον υποβαλωμεν εις δοκιμασιας και ας ιδωμεν, εαν αι διακηρυξεις του αυται εκφραζουν τας αληθινας πεποιθησεις του. Ας θεσωμεν εις δοκιμασιαν μεχρι και θανατου την ζωην του.

18 Διοτι, εαν ο δικαιος αυτος ειναι, οπως ισχυριζεται, υιος του Θεου, τοτε ο Κυριος θα τον προστατευση και θα τον γλυτωση απο τα χερια των θανασιμων εχθρων του.

19 Θα τον υβρισωμεν, θα τον εξευτελισωμεν, θα τον υποβαλωμεν εις βασανισμους, δια να ιδωμεν την ηρεμιαν και μακροθυμιαν του, δια να ελεγξωμεν την ανεξικακιαν του.

20 Ας τον καταδικασωμεν και ας τον εκτελεσωμεν με σκληρον και εξευτελιστικον θανατον και τοτε θα ιδωμεν, αν πραγματι θα τον επισκεφθη και θα τον προστατευση ο Θεος, οπως αυτος ισχυριζεται>>.

21 Αυτα τα πονηρα εσκεφθησαν οι ασεβεις και επλανηθησαν, διοτι τους εχει τυφλωσει πλεον εξ ολοκληρου η κακια των.

22 Δεν εγνωρισαν τα μυστηρια του Θεου, την δικαιοσυνην και την προνοιαν του, δεν επιστευσαν εις την δικαιαν ανταμοιβην, που περιμενει τους οσιους. Δεν ειχαν φωτισμενην την κρισιν, δια να εννοησουν τα βραβεια του Θεου εις τας ψυχας των δικαιων.

23 Ο Θεος εδημιουργησε τον ανθρωπον αφθαρτον και αθανατον. Τον επλασε συμφωνα με την ιδικην του εικονα.

24 Αλλα εξ αιτιας του φθονου του διαβολου εισηλθε και εκυριαρχησεν ο θανατος εις τον κοσμον.

25 Και οι ασεβεις, οι οποιοι ανηκουν εις την παραταξιν του διαβολου, πειραζουν σημερον και θετουν υπο δοκιμασιαν τον δικαιον.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 3

Ο δικαιος, παρα τας δοκιμασιας του ειναι ευτυχης. Δυστυχεις ομως θα ειναι οι ασεβεις.

Η ζωη ομως των δικαιων ευρισκεται κατω απο το παντοδυναμον προστατευτικον χερι του Θεου, και καμμια θλιψις και βασανος δεν θα τους εγγιση, χωρις ο Θεος να το επιτρεψη.

2 Εις τα ματια των αφρονων ο θανατος των εθεωρηθη ως αφανισμος και μηδενισις και η εξοδος των απο τον κοσμον αυτον ως οδυνη και τιμωρια

3 η αναχωρησις των απο την ζωην αυτην ως λεθρος και απωλεια. Εκεινοι ομως υπαρχουν και ζουν εν ειρηνη.

4 Διοτι και εαν ακομη εις τα ματια των ανθρωπων και εκ μερους των ανθρωπων πασχουν και θλιβωνται, εχουν αυτοι σταθεραν και ακλονητον την πεποιθησιν των εις την αθανατον και μακαριαν ζωην.

5 Και εαν ολιγον ταλαιπωρηθουν και βασανισθουν εις την παρουσαν ζωην, θα λαβουν μεγαλας αμοιβας και βραβεια εις την αιωνιοτητα. Διοτι ο ιδιος ο Κυριος εθεσεν αυτους υπο διοκιμασιαν δια των θλιψεων και τους ευρεν αξιους να βραβευθουν και να αμειφθουν απο αυτον.

6 Τους εδοκιμασεν, οπως ο χρυσοχοος δοκιμαζει και καθαριζει τον χρυσον δια του πυρος, και τους εδεχθη ευαρεστως, οπως δεχεται τα προσφερομενα ολοκαυτωματα των θυσιων.

7 Αυτοι, οταν ο παντοδυναμος και παναγαθος Κυριος τους επισκεφθη, θα λαμψουν και σαν σπινθηρες εις τις καλαμιες θα διατρεχουν λαμπρα τας κοινωνιας των ανθρωπων.

8 Αυτοι θα αναδειχθουν κριται και δικασται των ασεβων ανθρωπων. Θα κυριαρχησουν επανω εις τους λαους, διοτι ο Κυριος θα ειναι βασιλευς των εις τους αιωνας των αιωνων.

9 Οσοι εχουν στηριγμενην ακλονητον την πεποιθησιν των εις τον Θεον, θα γνωρισουν και θα κατανοησουν την αληθειαν και οι πιστοι με αγαπην θα υπομενουν τας δοκιμασιας και θα παραμενουν πλησιον του Θεου, διοτι η θεια χαρις και το ελεος διδονται εις τους οσιους του Θεου και η στοργικη του εποπτεια και προστασια εις τους εκλεκτους του.

10 Οι δε ασεβεις, συμφωνα με τας αμαρτωλας αυτων επιθυμιας και σκεψεις και πραξεις, θα παρουν την δικαιαν τιμωριαν αυτοι, που κατεφρονησαν τον δικαιον και απεμακρυθησαν απο τον Θεον.

11 Διοτι εκεινος, που εξουθενωνει και καταφρονει την θειαν σοφιαν και παιδαγωγιαν, ειναι ταλαιπωρος και δυστυχης. Η ελπιδα των προς μιαν ανετον και χαρμοσυνον ζωην ειναι κουφια και ανοητος. Οι κοποι των ανωφελεις, τα εργα των αχρηστα.

12 Αι γυναικες των αμυαλοι και ασυνετοι, οπως αυτοι, και τα τεκνα των ασεβη και αμαρτωλα κατηραμενοι θα ειναι και οι απογονοι των.

13 Εξ αντιθετου ειναι μακαρια η εναρετος εκεινη γυναικα, η οποια, εστω και αν εμεινε στειρα, δεν εμολυνθη απο αλλον ανδρα. Δεν εγνωρισεν αλλον ανδρα εις την κλινην της, ωστε να παρασυρθη εις την αμαρτιαν. Αυτη, ως καρπον της αρετης της, θα εχη την αμοιβην της, οταν ο Κυριος εν τη αγαθοτητι του επισκεφθη την ζωην των δικαιων.

14 Και αυτος ακομη ο ευνουχος, ο οποιος ομως δεν διεπραξε παρανομιαν τινα με το χερι του, ουτε εσκεφθη κατι το πονηρον εναντιον του Κυριου, θα βραβευθη δια την αξιοπιστιαν του, διοτι θα δοθη εις αυτον εκλεκτη δωρεα, τιμητικη και ευχαριστος θεσις εις τον ναον του Κυριου.

15 Διοτι ενδοξος καρπος προερχεται παντοτε απο τους καλους και συμφωνα προς το θελημα του Θεου κοπους. Ζωντανη δε και συνεχως καρποφορος παραμενει η ριζα της ορθοφροσυνης και συνεσεως.

16 Εξ αντιθετου τα τεκνα των μοιχων ποτε δεν θα προοδευσουν. Παιδια παρανομου κλινης συντομα θα εξολοθρευθουν.

17 Και εαν ακομη ζησουν μακρον βιον, δεν θα εχουν εκ μερους των ανθρωπων καμμιαν υποληψιν και εκτιμησιν. Και αυτο ακομη το γηρας των θα ειναι καταφρονημενον και ανυποληπτον.

18 Εαν αποθανουν ενωρις, δεν θα εχουν καμμιαν ελπιδα εις την μετα θανατον ζωην. Ουτε και καμμιαν ελπιδα και παρηγοριαν, οταν ο Κυριος φανερωση τα κρυπτα των ανθρωπων.

19 Διοτι γενεας πονηρας και ασεβους τρομερα θα ειναι τα τελη της επιγειου ζωης και η περαν του ταφου ζωη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 4

Συγκρισις δικαιου και ασεβους κατα την παρουσαν και την μελλουσαν ζωην.

Απο την πολυτεκνιαν των ασεβων προτιμοτερα ειναι η ατεκνια μετα αρετης. Διοτι η μνημη της αρετης παραμενει αθανατος, αναγνωριζεται ως καλη και επαινετη εκ μερους Θεου και ανθρωπων.

2 Οι ανθρωποι, οταν την βλεπουν εν τω προσωπω και τω βιω του εναρετου, την μιμουνται. Οταν δε ο εναρετος εκδημηση, επιθυμουν να ευρισκετο πλησιον των παντοτε. Ο εναρετος, στεφανωμενος με δοξαν εις την αιωνιαν ζωην, θριαμβευει, διοτι ενικησε και κατωρθωσεν αθλους εις τον αγωνα της αρετης χωρις κανενα ψεγαδι.

3 Η πολυτεκνια των ασεβων και το πληθος των απογονων των εις τιποτε δεν χρησιμευει. Οι νοθοι υιοι δεν θα ριζωσουν εις βαθος. Δεν θα θεμελιωθουν εις ασφαλη βασιν θα εξαφανισθουν.

4 Αλλα και αν μερικοι κλαδοι των προς καιρον αναθαλουν και βλαστησουν, επειδη το ολον δενδρον δεν εχει ριζωσει βαθεια και δεν στηριζεται εις ασφαλη θεμελια, θα συγκλονιζεται απο τον ανεμον, και εις το τελος απο την ισχυραν πνοην των ανεμων θα ξερριζωθη.

5 Ασχηματιστα και ακαρπα θα σπασουν τα κλωναρια των. Αλλα και αν προλαβουν να δεσουν καρπον, αυτος θα ειναι αχρηστος, αωρος προς βρωσιν και ακαταλληλος δι΄οιανδηποτε χρησιν.

6 Τα τεκνα, τα οποια γεννωνται απο παρανομους νυκτερινας συναντησεις ασεβων γονεων, θα ειναι μαρτυρες κατηγοριας εναντιον της πονηριας των γονεων των κατα την ημεραν, κατα την οποιαν θα κριθουν αυτοι.

7 Ο δικαιος ομως, και εαν ακομη συμβη να αποθανη προωρα, θα εισελθη εις την αιωνιαν αναπαυσιν.

8 τιμημενον και ενδοξον γηρας δεν ειναι το πολυχρονιον, ουτε προσμετραται η αξια του ανθρωπου συμφωνα με τον αριθμον των ετων του.

9 Λευκα και τιμημενα ασπρα μαλλια δια τον ανθρωπον ειανι οχι τα πολλα ετη, αλλα η συνεσις. Και δεν ειναι καθ΄εαυτην σεβαστη η γεροντικη ηλικια, αλλα εκεινη που εχει ως χαρακτηριστικον της γνωρισμα τον αγιον και ακηλιδωτον βιον.

10 Ο δικαιος, επειδη εγινεν ευαρεστος εις τον Θεον, ηγαπηθη απο αυτον και ενω εζουσε μεταξυ των αμαρτωλων, χωρις να παρασυρθη εις την αμαρτιαν, μετετεθη εις την αλλην ζωην.

11 Ηρπαγη απο τον Θεον, δια να μη του αλλαξη η κακια την συνεσιν και δια να μη εξαπατηση και αποπλανηση την ψυχην του η δολιοτης της αμαρτιας.

12 Διοτι η ελξις και η μαγεια της φαυλοτητος επισκοτιζει την ορθοφροσυνην και τον καλον βιον. Ρεμβασμοι δε του νου εις αμαρτωλας περιοχας βλαπτουν και διαστρεφουν την αθωαν και ακακον καρδιαν.

13 Ο δικαιος, τελειοποιηθεις εις μικρον χρονικον διαστημα, ειναι ωσαν να συνεπληρωσε πολλα χρονια εναρετου ζωης.

14 Ετσι δε η ψυχη του εγινεν ευαρεστος εις τον Κυριον. Δια τουτο εσπευσε και εφυγε συντομα αναμεσα απο τας πονηριας των ανθρωπων. Οι ασεβεις ομως ανθρωποι, οταν ειδαν την προωρον εκδημιαν του, δεν κατενοησαν την αιτιαν της, δεν εβαλαν εις το μυαλο των τον σκοπον, δια τον οποιον ανηρπαγη ο δικαιος.

15 Διοτι η αγαθη επισκεψις του Θεου προς τους εκλεκτους και αφωσιωμενους εις αυτον ειναι χαρις και ελεος.

16 Ο δικαιος, ο οποιος εκοπιασεν εις τον αγωνα της αρετης, θα γινη κρητης αυτων, που ζουν με ασεβειαν. Και εναρετος νεοτης, που ελαβε συντομον τελος, θα κρινη το αμαρτωλον γηρας.

17 Οι ασεβεις ομως θα ιδουν την προωρον τελευτην του κατα Θεον σοφου και δεν θα κατανοησουν , τι εσκεφθη δι΄αυτον ο Θεος και πως τον επροστατευσε, και τον εξησφαλισεν εις την αιωνιοτητα ο Κυριος.

18 Θα ιδουν τον προωρον θανατον των δικαιων και θα τους εξουθενωσουν. Ο Κυριος ομως θα γελαση εμπαικτικως εις βαρος των ασεβων.

19 Επειτα απο αυτα πτωμα περιφρονημενον και ακαθαρτον θα καταντησουν κατα τον θανατον των οι ασεβεις. Αιωνιος εμπαιγμος θα ειναι αυτοι αναμεσα εις τους νεκρους. Διοτι ο Κυριος θα τους συντριψη. Θα τους ριψη εις το εδαφος πρηνεις και αφωνους, θα τους συγκλονιση εκ θεμελιων. Ερημος και ακαρπος θα μεινη η γενεα των ωσαν το χερσον εδαφος. Μεσα εις τον αδην θα ευρισκωνται εις πονον και θλιψιν και αυτη ακομη η αναμνησις των θα αφανισθη εις την γην.

20 Εκει, δειλοι και τρομαγμενοι, θα ενθυμηθουν τα αμαρτηματα των, οταν ο Κυριος ως δικαιοκριτης ελεγξη ενωπιον των τας παρανομιας των.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 5

Οι ασεβεις θα τιμωρηθουν εις την παρουσαν και την μελλουσαν ζωην, οι ευσεβεις θα αμειφθουν.

Τοτε, κατα την ημεραν εκεινην της κρισεως, θα σταθη με πολυ θαρρος ο δικαιος ενωπιον εκεινων, οι οποιοι τον εθλιψαν και κατεπατησαν τους κοπους του.

2 Εκεινοι, οταν θα τον ιδουν, θα ταραχθουν, θα καταληφθουν απο δεινον φοβον, θα καταπλαγουν δια την απροσδοκητον σωτηριαν του.

3 Μεταμελουμενοι δε δια την ελεεινην συμπεριφοραν των απεναντι εκεινου και υπο το κρατος μεγαλης ψυχικης αγωνιας ευρισκομενοι, θα αναστεναξουν και θα πουν.

4 << Αυτος δεν ειναι εκεινος, τον οποιον ημεις οι ασυνετοι και μωροι περιεγελουσαμεν και τον ειχαμε καταστησει εμπαικτικην παροιμιαν; Ενομισαμεν οτι ολη του η ζωη ητο μια τρελλα, και οτι η τελευτη του υπηρξε καταφρονεμενη και αδοξος.

5 Πως ομως τωρα εχει καταταχθη μεταξυ των υιων του Θεου, η δε θεσις του και η κληρονομια του ευρισκεται μεταξυ των αγιων;

6 Αρα ημεις επλανηθημεν απο τον δρομον της αληθειας, και το φως της θειας δικαιοσυνης δεν ελαμψεν εις ημας. Ο δε ηλιος της πνευματικης γνωσεως δεν ανετειλεν δι΄ημας.

7 Εχορτασαμεν μεσα εις τους δρομους της παρανομιας και της απωλειας. Διηλθομεν χωρας ερημους και αδιαβατους, αλλα τον δρομον του Κυριου δεν τον εγνωρισαμεν.

8 Εις τι, λοιπον, μας ωφελησεν η υπερηφανεια μας; Κατα τι συνεβαλεν εις την ευτυχιαν μας ο πλουτος μετα της αλαζονειας μας;

9 Ως σκια πλεον επερασαν ολα εκεινα και ως μια φευγαλεα φημη, η οποια ερχεται, φευγει και λησμονειται.

10 Ωσαν πλοιον, που διερχεται το κυματιζον νερο της θαλασσης και του οποιου ιχνος της διαβασεως του δεν ειναι δυνατον να ευρεθη ουτε δρομος απο τον οποιον επερασεν η καρινα του αναμεσα απο τα κυματα.

11 Η ωσαν ενα πτηνον, οταν πετα και διασχιζη τον αερα, χωρις να αφηνη κανενα ιχνος της πορειας του. Με τα ισχυρα κινηματα των πτερων του κτυπα τον ελαφρον ανεμον, σχιζει αυτον ορμητικως και με συριγμον, κινει τας πτερυγας του και διερχεται δια μεσου αυτου, και επειτα δεν ευρισκεται πλεον κανενα σημειον της διαβασεως του δια του αερος.

12 Η ωσαν βελος, το οποιον εξετοξευθη εναντιον ωρισμενου στοχου και διεσχισε κατ΄ευθειαν γραμμην τον αερα, ο οποιος ομως μετα την διαβασιν του βελους επανερχεται εις την προτεραν του καταστασιν, ωστε να ειναι αγνωστος η διοδος του βελους.

13 Ετσι και ημεις εγεννηθημεν και απεθανομεν να παρουσιασωμεν. Κατεδαπανησαμεν την ζωην και τας δυναμεις μας εις την κακιαν μας!>>

14 Η ελπις του ασεβους προς ευτυχιαν και επιτυχιαν ομοιαζει με το χνουδι, που το παρασυρει ο ανεμος, με την λεπτην παχνην, την οποιαν καταδιωκει λαιλαψ με τον καπνον που τον διασκορπιζει ο ανεμος. Η μνημη του ομοιαζει με την αναμνησιν ενος διαβατου, ο οποιος δια μιαν μονην ημεραν κατελυσεν εις ξενοδοχειον και κατοπιν εφυγεν.

15 Οι δικαιοι ομως ζουν αιωνιως και η δικαια ανταμοιβη των ευρισκεται εις τα χερια του Κυριου. Ο Υψιστος παντοτε φροντιζει δι΄αυτους εις την παρουσαν και την μελλουσαν ζωην.

16 Δια τουτο και θα λαβουν απο τα χερια του Κυριου την ενδοξον βασιλειαν των ουρανων, το βασιλικον διαδημα του αιωνιου καλλους. Διοτι ο Κυριος με την προστατευτικην δεξιαν του θα τους σκεπαση και με τον ακατανικητον βραχιονα του θα τους υπερασπιση εναντιον των εχθρων του και αυτας τας δυναμεις της φυσεως.

18 Θα ενδυθη ως ακατανικητον και αδιαπεραστον θωρακα την δικαιοσυνην και θα φορεση ως περικεφαλαιαν την αντικειμενικην και δικαιαν κρισιν του.

19 Ως ασπιδα ακαταμαχητον θα ενδυθη την αγιοτητα του,

20 και ως καλοακονισμενην ρομφαιαν θα χρησιμοποιηση την δικαιαν οργην του. Μαζη του δε εναντιον των παραφρονων αυτων ασεβων ανθρωπων θα πολεμησουν ολαι αι δυναμεις της φυσεως.

21 Οι κεραυνοι, σαν ευστοχα αποτελεσματικα βληματα, θα εκσφενδονισθουν εναντιον των ασεβων, και σαν απο καλοτεντωμενον τοξον, αναμεσα απο τα νεφη θα εκσφενδονισθουν και θα πληξουν τους ασεβεις.

22 Ωσαν απο σφενδονην θα εκσφενδονισθη απο τον ουρανον πολλη και μεγαλη χαλαζα, θα αγανακτηση και θα στραφη εναντιον των και αυτο το υδωρ της θαλασσης. Οι δε ποταμοι με αιφνιδιας πλημμυρας θα κατακλυσουν και θα πνιξουν αυτους.

23 Εναντιον αυτων των ασεβων θα εκσπαση ορμητικος ανεμος και φοβερα λαιλαψ θα τους λιχνιση και θα τους διασκορπιση προς ολα τα σημεια. Η παρανομια θα ερημωση βεβαια, ολην την γην και η κακουργια των ασεβων θα ανατρεψη θρονους αρχοντων επι της γης αλλα αυτο θα ειναι το τελος των ασεβων ανθρωπων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 6

Οι αρχοντες πρεπει να γινουν σοφοι. Ευκολος η ανευρεσις της σοφιας. Τι ειναι η σοφια.

Ακουσατε λοιπον αυτα, βασιλεις, και συνετισθητε. Μαθετε καλα σεις οι δικασται ολη της οικουμενης.

2 Ακουσατε σεις, οι οποιοι κυριαρχειτε εις τους λαους και οι οποιοι αλαζονευεσθε δια την εξουσιαν, που εχετε επανω εις πληθη εθνων.

3 Μαθετε οτι εκ μερους του Κυριου εχει δοθη εις σας η εξουσια, και η κυριαρχια σας επανω εις τους λαους απο τον Υψιστον, ο οποιος θα εξεταση και θα ελεγξη τα εργα σας και θα ερευνηση τας σκεψεις και τας αποφασεις σας.

4 Θα σας ελεγξη, διοτι αν και εισθε υπηρεται του ιδικου του βασιλειου, δεν εκρινατε και δεν εδικασατε ορθως. Δεν ετηρησατε τον νομον του Θεου και δεν εβαδισατε ουτε εζησατε συμφωνα με το θειον θελημα.

5 Φρικτη και ταχεια θα επιπεση εναντιον σας η τιμωρια, διοτι τρομερα παντοτε και αιφνιδια ειναι η τιμωρια των παρανομων αρχοντων.

6 Διοτι οι ασημοι και απλοικοι ανθρωποι ειναι αξιοι συγγνωμης και ελεους εκ μερους του Θεου. Οι αρχοντες ομως θα κριθουν και θα δικασθουν με αυστηροτητα.

7 Διοτι δεν θα υποστειλη το προσωπον του ο Δεσποτης του συμπαντος, ουτε θα υποσταλη προ του μεγεθους της εξουσιας των αρχοντων. Διοτι αυτος εδημιουργησε και τους μικρους και τους μεγαλους και αυτος επισης προνοει δι΄ολους.

8 Αυστηρα και λεπτομερης ερευνα και εξετασις επιφυλασσεται δια τους ισχυρους.

9 Προς σας λοιπον, ω αρχοντες της γης, απευθυνονται οι λογοι μου αυτοι, δια να μαθετε την αληθινην σοφια και να μη παραπεσετε εις τους δρομους της παρανομιας.

10 Διοτι οσοι με ευσεβειαν ετηρησαν το αγιον θελημα του Θεου, θα γινουν αγιοι. Και οσοι εδιδαχθησαν και απεδεχθησαν την θειαν σοφιαν, θα ευρουν και θα εχουν απολογιαν κατα την ημεραν της κρισεως.

11 Ας αναψη, λοιπον, εις σας η επιθυμια των λογων μου αυτων. Ποθησατε την σοφιαν μου και δι΄αυτης θα παιδαγωγηθητε και θα μορφωθητε.

12 Λαμπρα και αιωνια ειναι η σοφια. Με ευκολιαν γινεται αντιληπτη και κατανοητη, απο οσους την αγαπουν. Και ευκολα ανευρισκεται απο εκεινους, που την αναζητουν.

13 Καταφθανει αυτους, που επιθυμουν να την γνωρισουν και την κατανοησουν.

14 Εκεινος ο οποιος απο το γλυκοχαραμα, απο αυτην ακομη την ανατολην της ζωης του προσερχεται προς αυτην, δεν θα κοπιαση, διοτι η θεια σοφια θα στηση την εδραν της εις τας πυλας του οικου του.

15 Το να σκεπτεται κανεις και μελετα αυτην ειναι δειγμα μεγαλης συνεσεως. Και εκεινος που αγρυπνει δια την αποκτησιν της, πολυ γρηγορα θα απαλλαγη απο τας καταθλιπτικας μεριμνας και θα εχει ειρηνικην την ζωην.

16 Η ιδια η σοφια του Θεου περιερχεται εδω και εκει και αναζητει τους αξιους της. Ολολαμπρη και ευμενης παρουσιαζεται εις τους δρομους της ζωης των, και εις καθε σκεψιν των τους βοηθει παντοτε.

17 Διοτι αρχη της κατα Θεον σοφιας ειναι η ειλικρινης επιθυμια της μορφωσεως, φροντις δε και σκοπος, εις τον οποιον κατατεινει η παιδεια, ειναι η αγαπη του Θεου.

18 Της αγαπης δε εκδηλωσις ειναι η τηρησις των νομων της θειας σοφιας. Η προσεκτικη δε τηρησις των θειων νομων ειναι η βεβαια εγγυσις της περαν του ταφου αθανασιας.

19 Η δε αθανασια καμνει τον ανθρωπον να ευρισκεται παντοτε πλησιον του αιωνιου Θεου.

20 Αρα η ειλικρινης επιθυμια και η αποκτησις της θειας σοφιας ανεβαζουν τον ανθρωπον εις την βασιλειαν του Θεου.

21 Εαν λοιπον σεις, αρχοντες των λαων, ευχαριστησθε εις θρονους και εις σκηπτρα, τιμησατε και αγαπησατε την θειαν σοφιαν, δια να βασιλευσετε εις τους αιωνας.

22 Τι δε ειναι αυτη η σοφια και πως εγινε, θα σας το αναγγειλω και δεν θα κρυψω απο σας τα μυστηρια του Θεου. Αλλα θα φερω αυτα εις φως απο την αρχην της δημιουργιας, θα καταστησω φανεραν την γνωσιν αυτης και δεν θα αντιπαρελθω την θειαν αληθειαν.

23 Δεν θα συμπεριπατησω ουτε θα συναναστραφω με ανθρωπον, που τον λυωνει ο φθονος, διοτι αυτος δεν θελει να εχη καμμιαν επικοινωνιαν και σχεσιν με την σοφιαν.

24 Το πληθος των κατα Θεον σοφων ειναι ασφαλεια και σωτηρια δια τον κοσμον. Ο δε κατα Θεον συνετος βασιλευς αποτελει εγγυησιν της σταθεροτητος του λαου του.

25 Ωστε παιδαγωγηθητε και μορφωθητε με τα λογια της σοφιας μου και θα αποκομισετε μεγαλην ωφελειαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 7

Η ευτελεια παντων των ανθρωπων. Η απροσμετρητος αξια της θειας σοφιας.

Και εγω, που σας ομιλω αυτην την στιγμην, ειμαι ανθρωπος θνητος, ομοιος και ισος με ολους τους αλλους ανθρωπους. Απογονος του πρωτου ανθρωπου, που επλασθη απο το χωμα. Εις την κοιλιαν της μητρος μου ελαβα την ανθρωπινην σαρκα και μορφην,

2 Εις δεκαμηνον χρονικον διαστημα επηρα την σταθεραν μορφην του ανθρωπου μεσα εις το μητρικον αιμα απο το σπερμα του ανδρος, κατα την ηδονικην σαρκικην συναντησιν επι κλινης.

3 Και εγω, οταν εγεννηθην, εσπασα με το κλαμα μου το κοινον αερα, τον οποιον και ανεπνευσα. Επεσα και ευρεθην εις την ομοιαν με ολους τους ανθρωπους γην. Αφηκα την πρωτην φωνην ομοιαν προς την των αλλων ανθρωπων και εκλαια, οπως εκεινοι.

4 Ανετραφην, οπως οι αλλοι, τυλιγμενος εις τα σπαργανα και με τας φροντιδας των αλλων.

5 Κανεις, ουτε και ο βασιλευς ακομη, δεν επηρε διαφορετικην αρχην της γεννησεως και της υπαρξεως του.

6 Μια και η αυτη ειναι η εισοδος ολων των ανθρωπων εις την ζωην, η ιδια δε εξοδος επιφυλασσεται δι΄αυτους, ο θανατος.

7 Γνωριζω, λοιπον, την εισοδον μου εις τον κοσμον, οπως και την εξοδον μου απο αυτον. Προσηυχηθην εις τον Θεον, εζητησα σοφιαν και συνεσιν και μου εδοθη. Τον παρεκαλεσα, και ηλθεν εις εμε πνευμα σοφιας.

8 Αυτην επροτιμησα απο βασιλικα σκηπτρα και θρονους και εμπρος εις τυτην ως ενα τιποτε εθεωρησα τα πλουτη του κοσμου.

9 Ουτε προς ανεκτιμητον αδαμαντα δεν παρομοιωσα αυτην, διοτι ολος ο χρυσος εν συγκρισει προς την σοφιαν ειναι σαν λιγη αμμος, και ο αργυρος ωσαν λασπη θεωρειται ενωπιον αυτης.

10 Την εχω αγαπησει περισσοτερον και απο αυτην ακομη την υγειαν και απο το καλλος. Την επροτιμησα περισσοτερον και απο το φως. Διοτι εις την πραγματικοτητα το φως, που ακτινοβολει η σοφια, ειναι ασβεστον και αιωνιον.

11 Αλλα μαζη με την σοφιαν ηλθαν εις εμε και ολα μαζη τα αγαθα. Διοτι εις τα χερια αυτης υπαρχει ανυπολογιστος πλουτος.

12 Ηυφρανθην δε εις ολα τα υλικα και πνευματικα αγαθα, διοτι η σοφια προπορευεται και αυτα την ακολουθουν. Πριν δε αποκτησω την σοφιαν, δεν εγνωριζα οτι αυτη ειναι η μητηρ ολων τουτων των αγαθων.

13 Με αγνοτητα και προς καθαρους σκοπους εμαθα την σοφιαν χωρις φθονον την μεταδιδω. Δεν αποκρυπτω τον ανκτιμητον αυτης πλουτον.

14 Η σοφια ειναι ανεξαντλητος θησαυρος δια τους ανθρωπους, τον οποιον αυτοι, οταν καταλληλως και προθυμως χρησιμοποιουν, συναπτουν φιλιαν προς τον Θεον, διοτι αυτοσυνιστωνται και γινονται δεκτοι απο αυτον χαρις εις τας μεγαλας δωρεας, τας οποιας εχουν λαβει δια της ορθης παιδειας.

15 Ευχομαι δε να μου δωση ο Θεος ικανοτητα να εκφρασω τον θαυμασμον μου δια την σοφιαν, και με ευγνωμοσυνην να ενθυμουμαι παντοτε τας δωρεας του Θεου, διοτι αυτος ειναι ο οδηγος και χορηγος της σοφιας, ο παιδαγωγος και διορθωτης των σοφων.

16 Διοτι εις τα χερια αυτου ευρισκομεθα και ημεις και οι λογοι μας, η συνεσις μας οπως και η επιστημη των διαφορων εργων.

17 Αυτος μου εχει δωσει την αληθη γνωσιν των οντων, ωστε να γνωρισω πως συνεστηθη ο κοσμος και πως ενεργουν τα επι μερους στοιχεια της φυσεως.

18 Να γνωρισω την αρχην, το μεσον και το τελος των χρονων, την αλλαγην του ηλιοστασιου και τας μεταβολας των εποχων του ετους.

19 Τους κυκλους των ετων και τας θεσεις των αστερων.

20 Τας φυσεις των ζωων, τα ενστικτα των θηριων τας ορμας των ανεμων, τους διαλογισμους των ανθρωπων, τας διαφορας, που υπαρχουν μεταξυ των φυτων και τας δυναμεις των ριζων.

21 Χαρις εις την θειαν σοφιαν εγω εγνωρισα ολα τα αποκρυφα και φανερα οντα και τας ιδιοτητας αυτων. Η σοφια, η οποια εκ του μηδενος εδημιουργησε και κατευθυνει τα παντα, με εδιδαξε αυτα.

22 Αυτη δε η σοφια του Θεου εχει πνευμα απολυτου νοησεως, αγιον, μοναδικον εις τον ουρανιον και επιγειον κοσμον, πολυτροπων ενεργειων, αυλον, ευκινητον, απειρομεγεθες, αμολυτον, σαφες, απροσβλητον και ατρωτον απο οιανδηποτε ατελειαν. Διεισδυτικον, ευεργετικον, πνευμα, το οποιον υπερνικα ολα τα εμποδια και αγαπα παντοτε το αγαθον.

23 Αυτο ειναι φιλανθρωπον, σταθερον, αλαθητον, απο καμμιαν δεν πιεζεται μεριμναν, παντοδυναμον, εποπτευει και κατευθυνει τα παντα. Εισχωρει εις ολα τα πνευματα αγγελων και ανθρωπων, τα νοερα, τα καθαρα, τα λεπτοτατα.

24 Η σοφια εχει την απολυτον εξ εαυτης κινησιν, απειρως ανωτερα απο καθε τι, το οποιον κινειται εις την γην και τον ουρανον. Χαρις εις την απολυτον αυτης καθαροτητα εισδυει και προχωρει δια μεσου ολων των επιγειων και των ουρανιων προσωπων και πραγματων.

25 Διοτι αυτη ειναι πνοη, τροπον τινα, του παντοδυναμου Θεου, ολοκαθαρον απαυγασμα της δοξης του παντοκρατορος. Δια τουτο τιποτε το μολυσμενον δεν υπεισερχεται εις αυτην και δεν την μολυνει.

26 Αυτη ειναι το φωτεινον απαυγασμα του θειου, αμεταβλητου, αιωνιου φωτος ολοκαθαρον κατοπτρον της ενεργειας του Θεου, εικων και εκφρασις της αγαθοτητος του Θεου.

27 Και ενω ειναι μια μονον, δυναται να καμη τα παντα ως παντοδυναμος. Μενει καθ΄εαυτην αναλλοιωτος και ανακαινιζει τα παντα. Απο γενεας εις γενεαν μεταβαινει και ενθρονιζεται εις ψυχας οσιας. Παιδαγωγει και μορφωνει φιλους Θεου και προφητας.

28 Κανενα αλλο λογικον ον δεν αγαπα ο Θεος, ειμη μονον εκεινο, το οποιον συγκατοικει με την θειαν σοφιαν.

29 Αυτη ειναι ωραιοτερα και λαμπροτερα απο τον ηλιον, ανωτερα απο ολα τα αστρικα συμπαντα, συγκρινομενη δε προς το φως υπερεχει και προηγειται απο αυτο.

30 Διοτι το μεν υλικον φως το διαδεχεται η νυκτα κανενα ομως σκοτος και καμμια σκια κακιας δεν ημπορει να κυριαρχηση εις την θειαν σοφιαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 8

Φλογερος ο ποθος του Σολομωντος δια την ανεκτιμητον θειαν σοφιαν.

Η θεια σοφια επεκτεινει μετα δυναμεως την κυριαρχιαν της απο το ενα ακρον του κοσμου εως το αλλο, και διοικει τα παντα με ευεργετικην καλωσυνην και αγαθοτητα.

2 Αυτην εγω ηγαπησα με ολην μου την δυναμιν. Την ανεζητησα απο αυτα ακομα τα νεανικα μου χρονια. Επεθυμησα να την λαβω συζυγον μου. Εγινα εραστης του καλλους της.

3 Η αιωνια συμβιωσις της μετα του Θεου καμνει να ακτινοβολη η ευγενεια της καταγωγης της. Ο Κυριος και Δεσποτης του συμπαντος την εχει αγαπησει προαιωνιως και την αγαπα παντοτε.

4 Αυτη κατεχει πληρως εις βαθος και πλατος την απειρον γνωσιν του Θεου και χειραγωγει προς αυτην τους ανθρωπους. Αυτη επιλεγει τα εργα, τα οποια ο Θεος δημιουργει.

5 Εαν ο πλουτος ειναι δια τον βιον πολυ επιθυμητον αγαθον, ποσω μαλλον η σοφια ειναι τιμιωτερον και πολυ περισσοτερον επιθυμητον αγαθον, η σοφια η οποια κατεργαζεται παντα τα αγαθα;

6 Εαν η διανοια και η συνεσις των ανθρωπων εργαζεται αγαθα, ποσω μαλλον η σοφια του Θεου ειναι η τεχνιτις, που κατεργαζεται ολα γενικως τα καλα εργα;

7 Εαν δε κανεις επιθυμη την κατα το δυνατον δικαιοσυνην, την αρετην, ας σκεφθη οτι οι καρποι της σοφιας ειναι ακριβως αι αρεται. Διοτι αυτη διδασκει την σωφροσυνην και την συνεσιν, την δικαιοσυνην και την ανδρειαν, αρετας απο τας οποιας δεν υπαρχει τιποτε αλλο χρησιμωτερον εις τον βιον των ανθρωπων.

8 Επιθυμει κανεις πολλην γνωσιν και πειραν; Ας σκεφθη, οτι η σοφια γνωριζει τα αρχαια, προβλεπει και προαναγγελλει τα μελλοντα, κατεχε καλως τους πολυπλοκους και δυσνοητους λογους, τας λυσεις των γριφωδων φρασεων. Γνωριζει ακριβως και προαναγγελλει μεγαλα και μικρα, θαυμαστα παντοτε, γεγονοτα. Οπως επισης διαδοχας εποχων και χρονων.

9 Εκρινα, λοιπον, εγω ορθον και απεφασισα αυτην να παρω ως συντροφον της ζωης μου, δια να ζησω μαζη της ολον μου τον βιον, διοτι γνωριζω καλα οτι αυτη θα ειναι πολυτιμος συμβουλος μου εις καθε καλον, οπως επισης θαρραλεα προτροπη και παρηγορια εις τας φροντιδας και τας λυπας της ζωης.

10 Χαρις εις αυτην και δια μεσου αυτης θα αποκτησω δοξαν μεταξυ του λαου, εκτιμησιν δε και υποληψιν μεταξυ των πρεσβυτερων απο αυτην ακομη την νεοτητα μου.

11 Χαρις εις αυτην θα αποκτησω οξυτητα διανοιας και ευθυτητα κρισεως εις τας δικας, ενωπιον δε των μεγαλων την γης θα ειμαι αξιοθαυμαστος.

12 Οταν σιωπω, θα με περιμενουν να ομιλησω και οταν εγω θα ομιλω, θα με προσεχουν. Και οταν παρατεινω την ομιλιαν μου επι πολυ, εκεινοι θα θετουν το χερι των εις το στομα των, δηλουντες οτι πρεπει ολοι να σιωπησουν, δια να με ακουσουν.

13 Χαρις εις αυτην θα αποκτησω την αθανασιαν και θα αφησω αιωνιαν μνημην εις εκεινους, οι οποιοι θα ελθουν υστερα απο εμε.

14 Απο αυτην φωτιζομενος και χειραγωγουμενος θα διοικησω λαους, εθνη δε ξενα θα υποταχθουν εις εμε.

15 Φοβεροι δε και σκληροι τυραννοι θα με φοβουνται, και μονον το ονομα μου οταν ακουουν. Μεταξυ του λαου θα ειμαι και θα φαινωμαι ευμενης και ευεργετικος, εις δε τους πολεμους ανδρειος.

16 Οταν επιστρεφω εις τον οικον μου, θα αναπαυωμαι ειρηνικος και χαρουμενος πλησιον της. Διοτι η συναναστροφη με την σοφιαν δεν εχει καμμιαν πικριαν, και η συμβιωσις με αυτην δεν προκαλει καμμιαν λυπην και θλιψιν. Αλλα, τουναντιον, φερει ευφροσυνην και χαραν.

17 Αυτα εσκεφθην επανειλημμενως απο μεσα μου, και με σοβαροτητα τα εμελετησα με την διανοιαν και την καρδιαν μου, οτι δηλαδη εις την μετα της σοφιας ενωσιν και συμβιωσιν υπαρχει η αθανασια,

18 εις την φιλιαν της η αγνη τερψις, εις τους κοπους των χειρων της ανεξαντλητος ο πλουτος, εις την καλλιεργειαν των μετ΄αυτης σχεσεων υπαρχει η συνεσις, δοξα δε εις την συμμετοχην και αποδοχην των λογων της. Ταυτα, λοιπον, αφου εσκεφθην εγυριζα και αναζητουσα αυτην, δια να λαβω ως συζυγον μου εις ολον το διαστημα της ζωης μου.

19 Απο αυτης ακομη της παιδικης μου ηλικιας ημην ευφυης, ελαβα δε ως δωρον απο τον Θεον ψυχην αγαθην

20 μαλλον δε, επειδη ακριβως ημουν αγαθος, ηλθα εις σωμα αρτιον και ακηλιδωτον.

21 Επειδη δε εγνωρισα καλα, οτι δεν ειναι δυνατον κατ΄αλλον τροπον να αποκτηση κανεις την σοφιαν, εαν ο Θεος δεν του την δωση- και αυτο ειναι τεκμηριον συνεσεως, το να γνωριζης απο ποιον προερχεται αυτη η δωρεα,- επλησιασα τον Κυριον και τον παρεκαλεσα με ολην μου την καρδιαν και ειπα

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 9

Θερμη δεησις του Σολομωντος προς τον Θεον δια την χορηγησιν της σοφιας.

Θεε των προγονων μου, Κυριε του ελεους, συ ο οποιος δια μονου του λογου σου εδημιουργησες τα συμπαντα.

2 και με την θειαν σου σοφιαν επλασες τον ανθρωπον, εις τον οποιον εδωσες το προσον να ειναι κυριος ολων των δημιουγηματων σου,

3 να επιβλεπη και κυβερνα τον κοσμον με αφοσιωσιν προς σε και με δικαιοσυνην προς τους ανθρωπους και να εκδιδη κατα ας δικας δικαιας αποφασεις με ευθυτητα και αντικειμενικοτητα καρδιας,

4 δος μου την σοφιαν, η οποια παρακαθεται εις θρονον κοντα εις τον ιδικον σου θρονον και μη με αποδοκιμασης απο την ταξιν των δουλων σου.

5 Διοτι εγω ειμαι ιδικος σου δουλος, υιος της ιδικης σου δουλης, της μητρος μου. Ανθρωπος αδυνατος, του οποιου ο βιος ειναι βραχυς επι της γης, μικρος και αδηνατος εις ορθας κρισεις και εις την γνωσιν των ιδικων σου νομων.

6 Και εαν, εστω, υπαρξη κανεις τελειος μεταξυ των αλλων ανθρωπων, οταν απο αυτον απουσιαζη η σοφια σου, ειναι ενα τιποτε ενωπιον σου και ενωπιον των ορθοφρονουντων ανθρωπων.

7 Συ, με εξελεξες ως βασιλεα του λαου σου, με κατεστησες δικαστην μεταξυ των υιων σου και των θυγατερων σου.

8 Συ ειπες να ανοικοδομησω ναον εις το αγιον σου ορος και θυσιαστηριον εις την πολιν, οπου εστησες την σκηνην σου, ομοιον προς την αγιαν Σκηνην του Μαρτυριου σου, την οποιαν απ΄αρχης συ ειχες προετοιμασει.

9 Μαζη με σε ειναι παντοτε η σοφια, η οποια εγνωριζεν απολυτως και γνωριζει ολα τα εργα σου, και η οποια ητο παρουσα, οταν συ εκ του μηδενος εδημιουργουσες τον κοσμον, και εγνωριζε τι ειναι ευαρεστον ενωπιον των οφθαλμων σου και συμφωνον με τας αγιας εντολας σου.

10 Αυτην, λοιπον, την θειαν σοφιαν σου στειλε εις εμε τον δουλον σου απο τους αγιους ουρανους και απο τον θρονον της δοξης σου, δια να ευρισκεται παντοτε κοντα μου και κοπιαζ μαζη μου, ωστε εγω να γνωρισω ακριβως τι ειναι ευαρεστον ενωπιον σου.

11 Η σοφια σου γνωριζει τα παντα και αυτη θα με οδηγηση συνετως εις τας πορειας του βιου μου. Θα με περιφρουρηση και θα με προστατευση το φως της ιδηκης της δοξης.

12 Χαρις εις αυτην θα ειναι ευπροσδεκτα απο σε τα εργα μου. Και εγω θα κυβερνω και θα δικαζω τον λαον σου με δικαιοσυνην. Θα αναδειχθω αξιος των θρονων του πατρος μου Δαβιδ.

13 Ποιος ανθρωπος ειναι εις θεσιν εξ εαυτου να γνωριση τας βουλας του Θεου; Η ποιος ημπορει εξ εαυτου να συλλαβη και να κατανοηση το θελημα του Κυριου;

14 Διοτι αι σκεψεις των ανθρωπων ειναι ταλαντευομεναι και ασταθεις και αι επινοησεις της διανοιας μας εσφαλμεναι.

15 Διοτι το φθαρτον τουτο σωμα μας βαρυνει την ψυχην και επισκοτιζει την κρισιν της. Η χωματενια αυτη κατοικια της ψυχης μας καταπονειται με τας πολλας μεριμνας του νου.

16 Μολις δε και μετα βιας διατυπωνομεν εικασιας και συναγομεν συμπερασματα δια τα επι της γης πραγματα και φαινομενα. Μετα κοπου δε και δυσκολιας ευρισκομεν αυτα, που εξαρτωνται απο τα χερια μας. Τα οσα ομως υπεροχα υπαρχουν επανω εις τους ουρανους, ποιος εκ των ανθρωπων ειναι εις θεσιν να εξιχνιαση;

17 Ποιος εγνωρισε την ιδικην σου βουλην, ειμη μονον εκεινος, εις τον οποιον συ εδωκες σοφιαν και επεμψες το Αγιον σου Πνευμα απο τους υψιστους ουρανους;

18 Ετσι δε με την ιδικην σου σοφιαν διωρωθησαν και διορθωνονται αι πορειαι των ανθρωπων επι της γης. Και οι ανθρωποι δι΄αυτης εχουν διδαχθη και διδασκονται τα ευαρεστα ενωπιον σου.

19 Με την ιδικην σου σοφιαν εσωθησαν και θα σωθουν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 10

Θαυμαστα εργα της σοφια απο του Αδαμ μεχρι του Μωυσεως.

Η θεια σοφια, διεφυλαξε τον πρωτοπλαστον, τον Αδαμ, εκεινον τον οποιον ο Θεος επλασε, δια να ειναι ο πρωτος μεσα εις τον κοσμον. Τον διαφυλαξεν απο την πληρη καταστροφην και τον εβγαλεν απο την ιδικην του πτωσιν.

2 Εδωκεν εις αυτον την δυναμιν, να κυριαρχη και να εξουσιαζη επι ολων των δημιουργηματων της γης.

3 Οταν δε ο αμαρτωλος, ο αδελφοκτονος Καιν, κυριαρχουμενος απο την θανασιμον αυτου οργην, απεμακρυνθη απο την θειαν σοφιαν και εφονευσε τον αδελφον του, εξ αιτιας της αδελφοκτονου αυτης οργης του κατεστραφη ο ιδιος.

4 Οταν δε εξ αιτιας αυτου και των απογονων του η γη κατεκλυσθη απο τα υδατα του κατακλυσμου, παλιν η σοφια διεσωσε τον ανθρωπον. Κατηυθυνε, δι΄ενος ευτελους ξυλου, τον δικαιον Νωε εις σωτηριαν.

5 Αυτη, οταν απο συμφωνου τα εθνη εξεκλιναν εις τας πονηριας και επηλθε πληρης συγχυσις μεταξυ των, εξεχωρισε και διετηρησε τον δικαιον, τον Αβρααμ, αμεμπτον ενωπιον του Θεου και του εδωσεν ισχυν καρδιας, οταν επροκειτο να θυσιαση το τεκνον του, τον Ισαακ, τον καρπον των σπλαγχνων του.

6 Αυτη, οταν κατεστρεφοντο οι ασεβεις Σοδομιται, διεφυλαξε τον δικαιον Λωτ, ο οποιος ετσι διεφυγε το πυρ, που ειχε κατεβη εκ του ουρανου εναντιον των πεντε εκεινων αμαρτωλων πολεων.

7 Εις παντοτεινον δε μαρτυριον της πονηριας των πεντε εκεινων πολεων, ειναι η ερημος χωρα των, η οποια και καπνιζει ακομη. Τα θαμνωδη δε αυτης φυτα, μαρτυρες της καταστροφης της, καρποφορουν προωρως εις ακαταλληλους εποχας, στηλη δε αλατος υψωνεται εις αναμνησιν μιας ψυχης η οποια εδειξεν απιστιαν και ανυπακοην εις τον Θεον.

8 Διοτι οσοι κατεφρονησαν και παρεμερισαν την σοφιαν, οχι μονον ετιμωρηθησαν, ωστε να μη γνωρισουν τα καλα της, αλλα αφηκαν εις τους απαγονους των τετοιαν αναμνησιν της αφροσυνης των, ωστε να μη μεινουν αγνωστοι αυτοι και τα σφαλματα, τα οποια διεπραξαν.

9 Η σοφια εχει απαλλαξει απο τους μοχθους και τας ταλαιπωριας εκεινους, οι οποιοι την εδεχθησαν και την υπηρετησαν.

10 Αυτη τον δικαιον Ιακωβ φευγοντα εις ξενην χωραν, δια να διαφυγη την οργην του αδελφου του Ησαυ, τον ωδηγησεν εις ευθεις δρομους. Του εδειξε την βασιλειαν του Θεου, του εδωσε γνωσιν αγιων πραγματων. Ευλογησε με πλουσια αγαθα τους μοχθους του και επληθυνε το προιοντα των κοπων του.

11 Αυτη του παρεσταθη προστατις και τον επροφυλαξεν απο την πλεονεξιαν ισχυρων ανθρωπων, του Λαβαν και των περι αυτον, και τον κατεστησε πλουσιον.

12 Τον διεφυλαξεν απο τας επιθεσεις των εχθρων του, τον εσωσεν ασφαλη απο εκεινους, οι οποιοι του εστησαν παγιδας εις τον δρομον του. Και εις καποιον μεγαλον αγωνα, που ενικησε, τον εβραβευσε, δια να μαθη, οτι η ευσεβεια ειναι ισχυροτερα απο ολα.

13 Η σοφια δεν εγκατελειψε τον δικαιον Ιωσηφ, οταν επωληθη απο τους αδελφους του ως δουλος, αλλα τουναντιον τον εγλυτωσε και απο την αμαρτιαν της συζυγου του Πετεφρη.

14 Η σοφια κατεβη μαζη του εις την φυλακην, και εις τα δεσμα αυτα της φυλακης δεν τον εγκατελειψε μεχρις οτου εδωσεν εις αυτον βασιλικα σκηπτρα, εξουσιαν επι εκεινων, οι οποιοι προηγουμενως τον ετυραννουσαν. Η σοφια απεδειξε ψευστας εκεινους, οι οποιοι τον ειχαν κατηγορησει, και εδωκεν εις αυτον δοξαν αιωνιαν.

15 Αυτη ενα λαον οσιον και ακατηγορητον τον απηλλαξεν απο το εθνος των Αιγυπτιων, οι οποιοι τους κατατυραννουσαν.

16 Η σοφια εισηλθε και κατωκησεν εις την ψυχην του Μωυσεως, του δουλου του Κυριου, και αυτη αντεσταθη εναντιον του τρομερου Φαραω με πληθος φοβερων σημειων και τερατων.

17 Εδωκεν εις τους αγιους, εις τους Ισραηλιτας, τον μισθον των κοπων των και τους ωδηγησε θαυματουργικως καθ΄ολην την πορειαν των απο την Γεσεμ εως την Χανααν. Εγινε σκεπη και προφυλαξις δι΄αυτους καθόλην την ημεραν απο τας φλογερας ακτινας του ηλιου, φως δε αστρικον κατα το διαστημα της νυκτος.

18 Αυτη τους επερασε δια μεσου της Ερυθρας Θαλασσης και τους ωδηγησε δια μεσου πολλων υδατων.

19 Τους δε εχθρους των, τους Αιγυπτιους, τους επνιξε μεσα εις τον κατακλησμον των υδατων και κατοπιν απο τα βαθη των θαλασσων τους εξεβρασε.

20 Χαρις εις την θαυματουργικην αυτην αποφασιν της θειας σοφιας, οι δικαιοι Ισραηλιται ελεηλατησαν τους ασεβεις εχθρους των και εδοξολογησαν, Κυριε, το αγιον σου Ονομα, και την ακατανικητον δεξιαν σου υμνολογησαν ολοι μαζη.

21 Διοτι η σοφια ηνοιξε το στομα και τα αυτια των κωφαλαλων και κατεστησε ρητορας τας γλωσσας των νηπιων ανθρωπων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 11

Θαυμαστα εργα της θειας σοφιας εις σωτηριαν των Ισραηλιτων, εις τιμωριαν των Αιγυπτιων, εις συντηρησιν γενικως και κυβερνησιν του κοσμου.

Η σοφια του Θεου κατευωδωσε τα εργα των Ισραηλιτων δια του αγιου προφητου, του Μωυσεως.

2 Διεπερασαν χαρις εις αυτην την ακατοικητον ερημον και εστησαν τας σκηνας των εις χωρας αδιαβατους και απροσπελαστους.

3 Αντεσταθησαν εναντιον πολεμιων και απεκρουσαν τους εχθρους των.

4 Εδιψησαν, επεκαλεσθησαν δε την σοφιαν και εδοθη εις αυτους νερο απο αποτομον βραχον, και ετσι εσβησαν την διψαν των με νερο, το οποιον ανεβλυσεν απο σκληρον βραχον.

5 Δια του υδατος, δια του μεσου δηλαδη εκεινου με το οποιον ετιμωρηθησαν οι εχθροι των οι Αιγυπτιοι, με το ιδιο οι Ισραηλιται, οταν το εστερηθησαν, ευεργετηθησαν απο τον Θεον.

6 Ενω δηλαδη τα υδατα του αστειρευτου ποταμου, του Νειλου, ανεταραξες και εγιναν θολα απο αιμα ακαθαρτον εις τιμωριαν των Αιγυπτιων

7 δια το νηπιοκτονον διαταγμα του Φαραω, συ ο ιδιος εδωκες εις του Ισραηλιτας, παρα πασαν ελπιδα, αφθονον δροσερον υδωρ.

8 Και ετσι εδειξες εις αυτους δια της διψης, με την οποιαν επι ολιγας ωρας εταλαιπωρηθησαν, πως και ποσον ετιμωρησες τους εχθρους των, του Αιγυπτιους.

9 Διοτι οταν οι Ισραηλιται εταλαιπωρηθησαν απο την διψαν, αν και αυτο ητο παιδαγωγια δια του θειου ελεους, εμαθαν ποσον εβασανιζοντο οι ασεβεις εκεινοι, οταν ετιμωρουντο με την οργην του Θεου δια διψης.

10 Διοτι τους μεν Ισραηλιτας ωσαν πατηρ παιδαγωγων και συμβουλευων τους ετιμωρησας εις διορθωσιν, εκεινους ομως, τους Αιγυπτιους, τους εκρινες και τους ετιμωρησες ως βασιλευς δικαιος και αυστηρος.

11 Ολοι οι Αιγυπτιοι, παροντες και αποντες, κατα τον ιδιον τροπον εβασανιζοντο.

12 Διτοι διπλη λυπη τους ειχε καταλαβει κατα την εποχην εκεινην. Εστεναζαν αφ΄ενος μεν ενθυμουμενοι τας παρελθουσας θλιψεις,

13 αφ' ετερπθ δε, οταν ηκουαν οτι οι Ισραηλιται ευηργετουντο, δια των ιδιων μεσων, δια των οποιων αυτοι εβασανιζοντο. Τοτε σθανθησαν οτι ο Κυριος ητο βοηθος των Ισραηλιτων, τιμωρος δε αυτων των ιδιων.

14 Εκεινον δε τον Μωυσην, τον οποιον αλλοτε οι Αιγυπτιοι ειχον γελοιοποισει και απορριψει με χλευασμον, εις το τελος των θαυμαστων αυτων γεγονοτων τον εθαυμασαν, οταν δηλαδη υπεφεραν και αυτοι απο την διψαν αλλα πολλυ διαφορετικα παρ΄οσον υπεφεραν οι δικαιοι Ισραηλιται εις την ερημον.

15 Εις τιμωριαν δε των ασυνετων και αμαρτωλων λογισμων των, απο τους οποιους πλανηθεντες επιστευσαν και ελατρευσαν ως θεους αλογα, ερπετα και ευτελη ζωα, εστειλες εναντιον αυτων πληθος απο αλογα ζωα, βατραχους, σκνιπες και ακριδες,

16 δια να μαθουν ΟΤΙ ΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ, ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ.

17 Δεν ητο βεβαια δυσκολον εις την παντοδυναμον δεξιαν σου, η οποια εδημιουργησε και διεμορφωσε τον κοσμον απο την αμορφον πρωταρχικην υλην, να στειλης εναντιον αυτων πληθος αρτων η αγριους λεοντας

18 η νεοδημιουργητα αγνωστα εως τοτε θηρια, τα οποια να βγαζου ως αναπνοην φωτια η να εκπνεουν δυσωδη καπνον η να εκτοξευουν απο τα ματια των φοβερους απαστραπτοντας σπινθυρας

19 φοβερα θηρια, τα οποια θα ηδυναντο, οχι μονον να κατστρεψουν τους ασεβεις με φοβεραν φθοραν και βλαβην, αλλα και με νονην την φοβεραν οψιν των θα ηδυναντο να τους εκφοβισουν και να τους εξολοθρευσουν.

20 Εκτος ομως αυτων θα ημπορουσαν εκεινα τα ζωα με ενα απλουν φυσημα να τους ριξουν κατω νεκρους, διοτι τους κατεδιωκεν η θεια δικη. Και ειχαν λιχνισθη και διασκορπισθη απο το φυσημα της παντοδυναμιας σου. Δεν εκαμες ομως τιποτε απο αυτα, αλλα εκανονισες τα παντα με μετρον, με ρυθμον, με ακριβες ζυγισμα.

21 Διοτι η απειρος δυναμις σου ευρισκεται παντοτε κοντα σου. Εις δε την κυριαρχιαν της παντοδυναμου δεξιας σου ποιος ημπορει να αντισταθη;

22 Διοτι ολος ο κοσμος ενωπιον σου ειναι σαν μια απλη κλισις πλαστιγγος και σαν σταγονα πρωινης δροσου, η οποια κατεβαινει εις την γην.

23 ΣΥ ΕΛΕΕΙΣ ΟΛΟΥΣ, ΔΙΟΤΙ ΔΥΝΑΣΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΠΑΡΑΒΛΕΠΕΙΣ ΔΕ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΔΙΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ.

24 Αγαπας ολα τα δημιουργηματα και κανενα απο εκεινα, τα οποια εδημιουργησες, δεν το αποστρεφεσαι. Διοτι ουδεποτε θα εδημιουργεις κατι, εαν αυτο το εμισοσες.

25 Πως δε ητο δυνατον να παραμεινη, κατι υπαρχον, αν συ δεν το ηθελησες; Η πως θα ητο δυνατον να διατηρηρη κατι, το οποιον συ δεν το εφερες εις υπαρξιν;

26 Σπλαγχνιζεσαι και λυπεισαι τα παντα, διοτι ολα ειναι ιδικα σου, Κυριε ανηκουν εις σε, ο οποιος αγαπας τας ψυχας μας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 12

ΗΠΙΑ ΚΑΤ΄ ΑΡΧΑΣ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΧΑΝΑΝΑΙΩΝ ΠΡΟΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑΝ ΤΩΝ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΝ, ΒΑΡΕΙΑ Η ΤΙΜΩΡΙΑ.

Αγαπας, Κυριε, τα παντα, διοτι το αιωνιον αφθαρτον Πνευμα σου ευρισκεται εις ολα τα κτισματα.

2 ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΑΝΟΝΤΑΣ ΤΙΜΩΡΕΙΣ ΕΛΑΦΡΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΔΙ ΄ ΕΚΕΙΝΩΝ, ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΜΑΡΤΑΝΟΥΝ, ΤΟΥΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙΣ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ, ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙΣ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΣΟΥΝ ΕΙΣ ΣΕ, ΚΥΡΙΕ.

3 Τους παλαιους κατοικους - τους ειδωλολατρας - της αγιας χωρας σου εμισησες, Κυριε,

4 διοτι ειχαν επιδοθη να πραττουν τα απαισια εργα της μαγειας και τας ανιερους τελετας.

5 Εις τας τελετας εκεινας αυτοι, σκληροι και ανελεημονες, εφονευον τα τεκνα των, παρεκαθηντο αναμεσα εις οπαδους ειδωλολατρικων μυστηριακων τελετων, εις συμποσια κατα τα οποια ετρωγαν σπλαγχνα ανθρωπων, ανθρωπινας σαρκας και αιμα.

6 Οι σκληροι αυτοι γονεις ησαν φονεις των ανυπερασπιστων αθωων παιδιων των και συ, λοιπον, απεφασισες να εξοντωσης αυτους με τα χερια των προγονων μας.

7 Τουτο δε, ινα η τιμιωτητατη ενωπιον σου αυτη χωρα καθαρθη απο το μολυσμα των ειδωλολατρων και γινη αξια, να δεχθη τους ανθρωπους σου, οι οποιοι ειχαν μεταναστευσει απο την Αιγυπτον.

8 Εν τουτοις και αυτους τους ειδωλολατρας τους ελυπηθης ως ανθρωπους και εστειλες ως προδρομους του ισραηλιτιου λαου σφηκας, δια να τους καταστρεψουν ολιγον κατ΄ολιγον.

9 Τουτο δε οχι, διοτι ητο αδυνατον εις σε δια πολεμου και μαχης να καταστησης τους ασεβεις αυτους υποχειριους εις τους δικαιους, η να τους παραδωσης εις φοβερα θηρια, η να τους καταστρεψης με μιαν οργιλην διαταγην σου

10 ΑΛΛΑ, ΕΝ ΤΗ ΑΓΑΘΟΤΗΤΙ ΣΟΥ, ΕΚΡΙΝΕΣ ΚΑΛΟΝ ΟΛΙΓΟΝ ΚΑΤ΄ΟΛΙΓΟΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΙΧΕΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΕΓΝΩΙΖΕΣ ΟΤΙ Η ΓΕΝΕΑ ΤΩΝ ΗΤΟ ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ. Εμφυτος υπηρχε μεσα των η κακια και οτι δεν επροκειτο ποτε να αλλαξη η νοοτροπια των.

11 Διοτι η Χαναναιοι ησαν γενεα κατηραμενη ευθυς εξ αρχης και κανενα εξ αυτων απολυτως δεν εφοβεισο, ωστε υποχωρων να διδης εις αυτους την αδειαν δι΄εκεινα, τα οποια ημαρταναν.

12 Διοτι, ποιος θα πη εις σε, τι εκαμες; η ποιος θα αντισταθη και θα φερη αντιρρησιν εις την δικαιαν σου αποφασιν; Ποιος δε ποτε θα σε κατηγορηση δια την καταστροφην των εθνων, τα οποια συ εδημιουργησες; Η ποιος θα αντιδικηση ενωπιον σου εις υπερασπισιν των ασεβων ανθρωπων;

13 Οχι δεν υπαρχει αλλος Θεος πλην σου, ο ΟΠΟΙΟΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΗ ΠΕΡΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΔΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΗΣ ΕΙΣ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΔΙΚΑΙΩΣ ΚΑΙ ΟΡΘΩΣ ΕΚΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΕΔΙΚΑΣΕΣ.

14 Ουτε κανενας βασιλευς η αρχων θα ημπορεση ποτε, να σε κυτταξη καταματα και να υποστηριξη εκεινους, τους οποιους συ ετιμωρησες.

15 Ακριβως δε, διοτι εισαι ο απολτως δικαιος, ΔΙΚΑΙΩΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΑΣ. ΕΤσι εκεινον, ο οποιος δεν ειναι υπευθυνος τιμωριας, τον θεωρεις απηλλαγμενον της ιδικης σου καταδικαστικης δυναμεως.

16 Διοτι η δυναμις σου ειναι αρχη και θεμελιον της δικαιοσυνης. Και το γεγονος οτι συ εισαι ο Κυριος των παντων, σε καμνει να ΛΥΠΗΣΑΙ ΟΛΟΥΣ.

17 Δεικνυεις ομως την ισχυν σου εις εκεινους, οι οποιοι απιστουν εις την τελειοτητα της δυναμεως σου. ΤΙΜΩΡΕΙΣ ΔΕ ΤΗΝ ΘΡΑΣΥΤΗΤΑ ΕΚΕΙΝΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ, ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΝ ΣΟΥ.

18 Συ, ο οποιος δια της απειρου δυναμεως σου κυριαρχεις επι παντων, κρινεις με επιεικειαν, και με πολλην συμπαθειαν κυβερνας και κατευθυνεις ολους μας. Διοτι ειναι παρουσα παντοτε εις σε η παντοδυναμια, ωστε, οταν θελης, να την χρησιμοποιης.

19 Δια μεσου δε αυτων των εργων σου εδιδαξες τον λαον σου, οτι πρεπει Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ. Εκαμες τα παιδια σου να εχουν αγαθας και εις σε στηριγμενας τας ελπιδας των, διοτι συ διδεις ΚΑΙΡΟΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΧΕΙΣ ΑΦΕΣΙΝ ΕΙΣ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

20 Διοτι εαν τους εχρθους των δουλων σου, οι οποιοι εξ αιτιας των αμαρτιων των ησαν αξιοι θανατου και εξοντωσεως, ΜΕ ΤΟΣΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗΝ ΚΑΙ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΝ ΤΟΥΣ ΕΤΙΜΩΡΗΣΕΣ, ΑΦΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΠΑΡΕΧΩΡΗΣΕΣ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΝ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΟΥ ΑΠΟ ΤΑΣ ΚΑΚΙΑΣ,

21 ΜΕ ΠΟΣΗΝ, ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΛΩΣΥΝΗΝ ΚΑΙ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΝ ΕΚΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΡΙΝΗΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΠΑΤΟΡΑΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΣΥΝΗΨΕΣ ΣΥΝΘΗΚΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΣΧΕΘΗΣ ΜΕ ΟΡΚΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΑ ΑΓΑΘΑ;

22 ΕΝΩ ΔΕ ΗΜΑΣ ΜΑΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΑΦΡΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ, ΜΑΣΤΙΓΩΝΕΙΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΩΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΑΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΣΚΕΠΤΩΜΕΘΑ ΤΗΝ ΚΑΛΩΣΥΝΗΝ ΣΟΥ, ΟΤΑΝ ΑΦ΄ΕΝΟΣ ΜΕΝ ΗΜΕΙΣ ΚΡΙΝΩΜΕΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, αφ΄ετερου δε προκειται να κριθωμεν απο σε και να ελπιζωμεν ετσι εις το ελεος σου.

23 Ιδου, λοιπον, διατι τους ασεβεις, οι οποιοι επερασαν την ζωην των μεσα εις τας αφροσυνας της αμαρτιας, τους ετιμωρησες με τα ιδικα των ειδωλολατρικα βδελυγματα.

24 Διοτι αυτοι επλανηθησαν βαδισαντες πολυ μακροτερον απο καθε οδον πλανης, διοτι εθεωρουν ως θεους τα ζωα τα σιχαμερα και απεχθη μεταξυ και αυτων ακομη των ζωων, και παρεπλανηθησαν ετσι σαν μικρα ανοητα παιδια.

25 Δια τουτο, ως εαν επροκειτο να κρινης ανοητα παιδια, ΕΣΤΕΙΛΕΣ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΜΙΑΝ ΜΙΚΡΑΝ ΠΑΙΔΙΚΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑΝ.

26 ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΔΕΝ ΕΣΥΝΕΤΙΣΘΗΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΚΑΙ ΩΣ ΕΙΣΟΣ ΠΑΙΓΝΙΔΙΟΥ ΤΙΜΩΡΙΑΝ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΕΣ, ΕΔΟΚΙΜΑΣΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΝ ΑΝΤΑΞΙΑΝ ΤΗΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΑΝ ΚΡΙΣΙΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

27 Διοτι αυτοι υπεφεραν και κατεθλιβοντο απο τα πραγματα εκεινα, τα οποια εθεωρουσαν ως θεους, ετιμωρουντο δε εξ αυτων και ειδαν και ανεγνωρισαν ως αληθινον Θεον εκεινον, τον οποιον παλαιοτερα ειχον αρνηθη. Και επιτελους επηλθεν εναντιον αυτων η τελικη καταδικη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 13

ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΩΡΑΙΩΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΝ. Η ΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ.

Ανοητοι και ευτελεις κατα βαθος ειναι οι ανθρωποι, εις τους οποιους επικρατει αγνοια Θεου και οι οποιοι δεν κατωρθωσαν απο τα ορωμενα ωραια δημιουργηματα να γνωρισουν τον ενα και μονον υπαρχοντα Θεον, και, επειδη δεν επροσεξαν τα εργα του, δεν επιστευσαν εις τον καλλιτεχνην της δημιουργιας.

2 ΑΛΛΑ ΕΘΕΩΡΗΣΑΝ ΘΕΟΥΣ, ΚΥΒΕΡΝΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, το πυρ η τον ανεμον η τον λεπτον και ευκινητον αερα η τους κυκλους των αστερων η το ορμητικον νερο, η τους φωστηρας του ουρανου, τον ηλιον και την σεληνην.

3 Εαν μεν, λοιπον, οι ειδωλολατραι τερπομενοι απο την ωραιοτητα των δημιουργηματων αυτων τα εθεωρησαν ως θεους, ας μαθουν ποσον καλυτερος και ανωτερος ειναι ο κυριαρχος και δημιουργος αυτων διοτι η πηγη και η αιτια του καλλους, ο Θεος, εδημιουργησεν αυτα.

4 Εαν δε δυναμις και η δραστηριοτης αυτων τους κατεπληξεν, ας εννοησουν απο τα δημιουργηματα αυτα ποσον απειρως ισχυροτερος ειναι εκεινος, που τα κατεσκευασε.

5 Διοτι απο το μεγαλειον και την καλλονην των δημιουργηματων αναγεται κανεις εις την θεωρησιν του Θεου, κατ΄αναλογιαν.

6 Αλλ΄ομως η μορφη και η κατηγορια εναντιον αυτων των ειδωλολατρων ειναι μικρα, διοτι αυτοι αναζητουντες και θελοντες να ευρουν τον Θεον πλανωνται.

7 Εν τουτοις ειναι ενοχοι και ασυγγνωστοι, διοτι ζωντες αναμεσα εις τα θαυμαστα εργα του Θεου τα διερευνουν και πειθονται με τα ιδια των τα ματια, οτι ειναι καλα και ωραια αυτα, που βλεπουν.

8 Ωστε και αυτοι οι ιδιοι δεν ειναι αξιοι πληρους συγγνωμης δια την απιστιαν των.

9 Διοτι εαν κατωρθωσαν τοσον πολυ να προχωρησουν εις γνωσιν, ωστε να δυνανται να γνωρισουν τον κοσμον, ποσον ευκολωτερα και ταχυτερα θα επρεπε να εχουν ευρει τον Δημιουργον του κοσμου;

10 Ταλαιπωροι δε ειναι αυτοι και εχουν θεσει τας ελπιδας των εις τα νεκρα και αψυχα ειδωλα. Αυτοι οι οποιοι ωνομασαν θεους των εργα χειρων ανθρωπων, καμωμενα απο χρυσον και αργρον, κατειργασμενα με τεχνην, διαφορα ομοιωματα ζωων η καποιον ανωφελη λιθον, γλυπτον καποιας αρχαιας χειρος.

11 Ας παρωμεν ενα ξυλοκοπον, ενα ξυλουργον. Αυτος επριονισεν εναν καταλληλον ξυλινον κορμον. Εξυσεν αυτον ολογυρα και αφηρεσε με τεχνην ολον τον φλοιον. Επειτα επεξειργασθη με δεξιοτητα τον κορμον και κατεσκευασε καποιον χρησιμον σκευος δια την εξυπηρετησιν της καθημερινης ζωης του.

12 Τα ξυλινα δε και περιττα πλεον αποκομματα απο την εργασιαν του αυτην, τα εχρησιμοποησεν εις το πρ, δια να παρασκευαση την τροφην. Εφαγε και εχορτασεν.

13 Ενα ομως απο τα ξυλινα αυτα απορριματα, εντελως αχρηστον, ξυλον στραβον και γεματον απο ροζους το επηρε και κατα τας ωρας, που δεν ειχεν αλλην απασχολησιν, το εσκαλισε και με την σοφην του πειραν εδωσεν εις αυτο ενα ωρισμενον τυπον. Το εμορφοποιησε συμφωνα με τν εικονα του ανθρωπου,

14 η του εδωσε την μορφην ενος ευτελους ζωου. Το ηλειψε με μιλτον (βαφη κοκκινη) και με καταλληλα φυκια του εδωκε ερυθρον χρωμα εις την επιφανειαν του και εσκεπασεν ετσι καθε κηλιδα του.

15 Αφου δε εκτισε δι΄αυτο εναν ανταξιον οικον, ενα ναον, το εθεσεν εις τον τοιχον και το εστερεωσεν ασφαλως με σιδηρον, δια να μη πεση κατω εις το εδαφος.

16 Κατ΄αυτον τον τροπον, δηλαδη, επρονοησεν, ωστε αυτο να μη πεση κατα γης γνωριζων οτι δεν δυναται αυτο να βοηθηση τον εαυτον του, διοτι ειναι απλως καποια αψυχος εικων και εχει αναγκην βοηθειας.

17 Ενω λοιπον τετοιο ειναι το αψυχον κατασκευασμα, εν τουτοις προσευχεται προς αυτο και το παρακαλει δια τα κτηματα του, δια τους γαμους του και δια τα τεκνα του. Και δεν εντρεπεται να ομιλη εις το αψυχον αυτο ειδωλον και να επικαληται το ασθενες αυτο κατασκευασμα των χειρων του περι τς υγειας.

18 Να αξιωνη και να ελπιζη ζωην απο τον νεκρον να ικετευη το εντελως ανισχυρον αυτο ξοανον και να ζητη βοηθειαν εις τα ταξιδια του απο αυτο, το οποιον ειναι ανικανον να χρησιμοποιηση τα ποδια του.

19 Δια την επιτυχιαν δε των εργασιων του και την εξασφαλισιν των μεσων της συντηρησεως του, ζητει δυναμιν και δραστηριοτητα απο εκεινο, που δεν ημπορει ουδε επ΄ελαχιστον να κινηση τα χερια του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 14

Ο Θεος εμπνεει τεχνην. Τεχνιται ξυλων κατασκευασται ειδωλων. ΟΛΕΘΡΙΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΤΗΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ.

Εαν παλιν κανεις προκειται να επιχειρηση θαλασσινον ταξιδι και μελλει να διασχιση αγρια κυματα, επικαλειται εις βοηθειαν του ενα ξυλινον ειδωλον, ασυγκριτως αδυνατωτερον απο το πλοιον, επι του οποιου αυτος επιβαινει.

2 Του μεν πλοιου το σχεδιον και την κατασκευην ενεπνευσεν επιθυμια του κερδους, η δε τεχνιτρα σοφια το κατεσκευασεν.

3 Ομως, Πατερ, η ιδικη σου προνοια κυβερνα και κατευθυνει το πλοιον τουτο, διοτι συ εισαι εκεινος, που ηνοιξες λεωφορους εις την θαλασσαν και ασφαλη δρομον επανω εις τα κυματα,

4 και ετσι δειχνεις οτι συ δυνασαι απο καθε κινδυνον να σωζης τον ανθρωπον, ωστε αυτος, και αν δεν εχη νατικην πειραν και τεχνην, να ημπορ να επιβιβαζεται εις το πλοιον δια το ταξιδι του.

5 Δεν θελεις τα εργα της ιδικης σου σοφιας να ειναι ακαρπα και ασκοπα. Δια τουτο και οι ανθρωποι τολμουν. Εμπιστευομενοι την ζωην των εις ενα μικροτατον ξυλον, να αντικρυζουν με θαρρος και να διασχιζουν την τρικυμιαν, εστω και επι μιας ξυλινης σχεδιας, και να σωζωνται με αυτην.

6 Κατα τας αρχας του κοσμου, οταν δια του κατακλυσμου κατεστρεφοντο οι υπερηφανοι και αμαρτωλοι γιγαντες, ολιγοι ανθρωποι, που ησαν ελπις του κοσμου, ο Νωε και οι περι αυτον, αφου κατεφυγαν εις την ξυλινην κιβωτον, η οποια εκυβερνατο απο το ιδικον σου χερι, εσωθησαν και αφηκαν εις τον κοσμον σπερμα μιας νεας γενεας.

7 Διοτι ειναι ευλογημενον το ξυλον, το οποιον χρησιμοποιειται δι΄εργον δικαιον.

8 Το ξυλινον ομως ειδωλον ειναι επικαταρατον και αυτο και εκεινος, ο οποιος το κατεσκευασε. Κατηραμενος ο ανθρωπος, διοτι το κατεσκευασε, κατηραμενον το ξυλινον αυτο ειδωλον, διοτι, αν και φθαρτον, ωνομασθη θεος!

9 Ειναι εξ ισου μισητος εις τον Θεον ο ασεβης και τα ασεβη αυτου εργα.

10 Δια τουτο ακριβως και το κατασκευασθεν αμαρτωλον εργον θα καταδικασθη μαζη με τον δημιουργον του.

11 Δια τουτο ο Κυριος θα επισκεφθη, δια να τιμωρηση τα ειδωλα των ειδωλολατρικων εθνων, διοτι αναμεσα εις τα δημιουργηματα του Θεου ευρεθησαν και τα βδελυρα αυτα ειδωλα, σκανδαλα δια να πιπτουν ψυχαι ανθρωπων και παγις απωλειας δια τα ποδια των ασυνετων.

12 ΔΙΟΤΙ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΗΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΝΟΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΛΩΝ. Η ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΑΥΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

13 Τα ειδωλα αυτα και η ειδωλολατρεια γενικωτερον ουτε απ΄αρχης υπηρχαν ουτε και εις τον αιωνα τον απαντα θα παραμεινουν.

14 Λογω του εγωισμου και της ματαιοδοξιας των ανθρωπων εισηλθεν η ειδωλολατρεια εις τον κοσμον και δια τουτο επιφυλασσεται εις τους ειδωλολατρας ενα συντομον και αποτομον τελος.

15 Ιδου πως ηρχισεν η ειδωλολατρεια ενας πατερας ταλαιπωρουμενος και βασανιζομενος απο τον προωρον θανατον του παιδιου του κατεσκευασεν εικονα εαυτου του τεκνου του, το οποιον λιαν ενωρις ανηρπαγη εκ μεσου της οικογενειας του. Τον τοτε λοιπον νεκρον ανθρωπον τον ετιμησε τωρα ως θεον, και εθεσμοθετησε δια τους ανθρωπους, που ειχεν υπο την δικαιοδοσιαν του, μυστηριακας υπερ εκεινου τελετας.

16 Κατοπιν δε, καθως επερνουσε ο καιρος, ενισχυθη και επεκρατησεν αυτη η ασεβης συνηθεια, ετηρηθη ως νομος και δια βασιλικων διαταγων ελατρευθησαν ετσι τα ειδωλα.

17 Επειτα οι ανθρωποι θελουν να τιμησουν μερικους προσωπικως, επειδη ομως εκεινοι κατοικουν μακραν και δεν ημπορουν να τους τιμησουν, οπως θελουν, απετυπωσαν την μορφην των, κατεσκευασαν φανεραν και θεατην εις ολους την οικονα του τιμωμενου βασιλεως και ετσι χαρις εις τον ζηλον των αυτον εκολακευαν τον αποντα με τιμητικην προσκυνησιν, ως εαν ητο εκει παρων.

18 Εις ενισχυσιν δε αυτης της ειδωλολατρικης θρησκειας και προς επεκτασιν της εις τους αγνοουντας συνετελεσε και η φιλοδοξια του καλλιτεχνου των ειδωλων.

19 Διοτι ο μεν καλλιτεχνης, επιθυμων προφανως να φανη αρεστος εις τον βασιλεα, διεθεσε και εξεδαπανησε ολην αυτου την καλλιτεχνικην δεξιοτητα, δια να καμη το αγαλμα οσον το δυνατον ωραιοτερον.

20 Ο δε λαος ελκυομενος απο το καλλιτεχνικον αυτο εργον του τεχνιτου παρασυρεται, ωστε να θεωρηση τωρα ως θεον αυτον, που προ ολιγου ετιμα ως ανθρωπον.

21 Αυτο ομως το αγαλμα εγινε δια την ζωην των ανθρωπων παγις και σκανδαλον. Διοτι οι ανθρωποι ειτε πειδη περιεπεσαν εις καποιαν συμφοραν, απο την οποιαν δεν εβλεπαν λυτρωσιν, ειτε διοτι εξηναγκασθσαν απο καποιον τραννον, απεδωσαν το ανεκφραστον ονομα του Θεου εις λιθους και εις ξυλα.

22 Επειτα, ως εαν δεν ητο αρκετον δι΄αυτους να πλανωνται εις την περι του αληθινου Θεου γνωσιν, περιεπεσαν και εις αλλα κακα. Ζωντες εξ αιτιας της αγνοιας των αυτης εις διαρκη πολεμον με τον εαυτον των και με τους αλλους, ονομαζουν ειρηνην τας τοσας και τετοιας συμφορας των.

23 Αυτοι, εκτρεπομενοι εις αηδεις τελετας, θυριωδεις λατρειας η εις εξαλλους οργιαστικας ευωχιας ξενων θεοτητων,

24 ουτε ζωην ουτε γαμους καθαρους κατορθωνουν να διατηρησουν, αλλα επιβουλευεται ο ενας τον αλλον ειτε φονευων ατον κρυφιως ειτε καταδιλιεομενος τον βθιζει εις οδυνην.

25 Παντες δε και πανταχου οι ειδωλολατραι φυρδην μιγδην ειναι ενοχοι δι΄αιματα και φονους, δια κλοπας και δολιοτητας, δια διαφθοραν και δι΄ανειλικρινειαν, δια ταραχην και επιορκιαν, δια δημιουργιαν ταραχων εις βαρος των δικαιων και φιλησυχων ανθρωπων,

26 δια λησμοσυνην ευεργεσιων, δια μιασματα ψυχικα και σοδομικας αμαρτιας, αταξιας γαμων, μοιχειας και ασελγειας.

27 Διοτι η θρησκεια των ειδωλων, των οποιων ουτε τα ονοματα δεν πρεπει να αναφερη κανεις, ειναι η πηγη, η αιτια και η ολοκληρωσις παντος κακου.

28 Διοτι οι ειδωλολατραι η κατα τα συμποσια των περιπιπτουν και καταληγουν εις μανιαν, η διδασκουν και προαναγγελουν ψευδολογιας, η ζουν αδικουντες ο ενας τον αλλον, η καταπατουν αμεσως τους ορκους, που διδουν.

29 Ακριβως διοτι πιστευουν εις τα αψυχα ειδωλα δεν φοβουνται, μηπως τιμωρηθουν απο αυτα, οταν ορκισθουν ψευδως.

30 Αλλα οπωσδηποτε θα εκσπαση εναντιον των τιμωρια δια τα δυο αυτα κακα. Πρωτον μεν διοτι ψευδες φρονημα περι του Θεου εμορφωσαν και παρεδεχθησαν, δευτερον δε διοτι ψευδως ωρκισθησαν και δια της δολιας αυτης παξεως των κατεφρονησαν την αγιοτητα.

31 Διοτι δεν ειναι η δυναμις των ειδωλων, επι των οποιων αυτοι ωρκισθησαν που θα τους τιμωρηση, αλλα η θεια δικη, η επιφυλασσομενη εναντιον των αμαρτωλων και η οποια παντοτε επερχεται εναντιον των ασεβων δια τας παραβασεις των.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 15

Οι Ισραηλιται λατρευουν τον αληθινον Θεον. Η μωρια εκεινων, που κατασκευαζουν τα ειδωλα, και εκεινων που τα λατρευουν.

Συ ομως ο Θεος μας εισαι αγαθος, αληθης, μακροθυμος, κυβερνας και κατευθυνεις τα παντα με την απειρον ευσπλαγχνιαν σου.

2 Δια τουτο, και αν παρασυρθωμεν εις αμαρτιας, ειμεθα ιδικοι σου, διοτι αναγνωριζομεν την παρτοδυναμιαν σου, συναισθανομενοι δε και γνωριζοντες καλα οτι ανηκομεν εις σε, δεν θα αμαρτησωμεν.

3 Διοτι το να εχη κανεις επιγνωσιν σου του αληθινου Θεου ειναι ολαι ομου αι αρεται, οπως επισης και το να αναγνωριζη την παντοδυναμον κυριαρχιαν σου ειναι η ριζα της αθανασιας.

4 Δεν μας εχει παραπλανησει η επινοησις της κακης ειδωλολατρικης τεχνης ουτε ο ματαιος κοπος των ειδωλλατρων ζωγραφων, ουτε κανενα πραγμα μολυσμενον, που εχει κατασκευασθη με διαφορα χρωματα.

5 Η μορφη αυτων των αντικειμενων οδηγει τους ασυνετους εις καταισχυνην. Διοτι ο ειδωλολατρης αισθανεται καποιαν χαραν δι΄ενα πραγμα, που ειναι νεκρον, δια μιαν εικονα που δεν εχει πνοην.

6 Επιθυμηται κακων, αξιοι τοιουτων μωρων ελπιδων, ειναι τοσον εκεινοι, οι οποιοι κατασκευαζουν τα ειδωλα, οσον επισης και εκεινοι, οι οποιοι τα αγαπουν και τα σεβονται.

7 Ο κεραμοποιος ζυμωνει τον μαλακον πηλον με κοπον και κατασκευαζει καθε δοχειον προς χρησιν μας. Απο τον αυτον πηλον κατεσκευασε καταλληλα δοχεια δια την εξυπηρετησιν των καθαρων εργων μας, οπως και αντιθετως αλλα δι΄ακαθαρτους χρησεις ολα με τον αυτον τροπον κατεργαζομενος. Δια τν χρησιν ομως του καθενος απο αυτα θα κρινη ο κεραμοποιος.

8 Ετσι και ο ειδωλολατρης αγαλματοποιος αυτος, ο οποιος εγεννηθη απο την γην, επειτα δε απο ολιγον θα επανελθη εις την γην, απο την οποιαν εληφθη, οταν φθαση η στιγμη να πληρωση και αυτος το κοινον χρεος της ζωης του ο κακως, λοιπον, μοχθων αυτος ειδωλολατρης, πλασσει απο τον ιδιον πηλον ενα ματαιον και ανυπαρκτον θεον.

9 Δεν σκεπτεται δε αυτος, οτι καταταλαιπωρειται ετσι εργαζομενος και οτι προκειται να αποθανη, ουτε οτι ο βιος του ειναι βραχυς, αλλα συναγωνιζεται εις κατασκευην ειδωλων τους χρυσοχοους και αργυροχοους, μιμειται τους χαλκουργους και θεωρει δοξαν του, οτι κατασκευαζει αγαλματα ψευδων θεων.

10 Στακτη ειναι η καρδια του. Μηδαμινωτερα απο το χωμα η ελπις του. Αθλιεστερα η ζωη του απο την λασπην.

11 Διοτι παρεμερισε και ηγνοησε τον πλαστην του και Θεον, ο οποιος επνευσεν εις αυτον ψυχην δραστηριαν και ενφυσησεν εις αυτον πνευμα ζωης.

12 Αλλα εθεωρησε σαν ενα παιγνιδι την ζωην μας, και τον βιον σαν μια επικερδη πανηγυριν. Κατι τετοιοι λεγουν, οτι πρεπει απο οπουδηποτε και με οποιοδηποτε μεσον να κεδιζουν, εστω και δια του κακου.

13 Ο πηλουργος αυτος κατασκευαστης των ειδωλων γνωριζει περισσοτερον παντος αλλου οτι αμαρτανει, διοτι κατασκευαζει προστυχα, ευθραυστα οικιακα σκευη απο την λασπην και αγαλματα ψευδων θεων.

14 Ολοι αυτοι ειναι αφρονεστατοι και αθλιεστεροι και απο την ψυχην νηπιου ακομη, εχθροι του λαου σου, οι οποιοι καταδυναστευουν και εκμεταλλευονται αυτον.

15 Διοτι εθεωρησαν ως θεους ολα των εθνων τα ειδωλα, τα οποια ουτε οφθαλμους εχουν δια να βλεπουν, ουτε ρινας δια να αναπνεουν τον αερα, ουτε αυτια δια να ακουουν, ουτε δακτυλα χειρων δια να ψηλαφουν. Οι δε ποδες των ειναι ακινητοι, ανικανοι να βαδισουν.

16 Διοτι ανθρωπος ειναι εκεινος, που τα κατασκευασεν. Ανθρωπος, που εχει λαβει ως δανειον εκ μερους του Θεου το πνευμα, επλασσεν αυτους τους ειδωλικους θεους. Διοτι κανεις ανθρωπος δεν ειναι ικανος να τεχνουργηση ενα Θεον, ο οποιος να του ομοιαζη.

17 Θνητος ων ο ανθρωπος νεκρον ειδωλον κατεσκευασεν, εργον των παρανομων χειρων του. Αυτος εις την πραγματικοτητα ειναι ανωτερος απο τα ειδωλα, τα οποια σεβεται, διοτι αυτος εζησε καποτε, εκεινα ομως ποτε δεν εζησαν.

18 Οι ειδωλολατραι Αιγυπτιοι φθανουν μεχρι του σημειου να σεβωνται ως θεους και μερικα απο τα πλεον απαισια ζωα, τα οποια συγκρινομενα προς τα αλλα ζωα ειναι χειροτερα και ανοητοτερα.

19 Αυτα δε ειναι τοσον αποκρουστικα εις την οψιν, ωστε να μη εμπνεουν κανενα ευαρεστον συναισθημα, οπως συμβαινει με αλλα ωραια ζωα. Αυτα δεν εχουν εκ μερους του Θεου ουτε επαινον ουτε ευλογιαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 16

Η εκ μερους του Θεου θαυμαστη προστασια των Ισραηλιτων και η τιμωρια των Αιγυπτιων.

Δια τουτο ακριβως κατα λογον δικαιοσυνης οι ειδωλολατραι Αιγυπτιοι ετιμωρηθησαν με ομοια προς τα λατρευομενα απο αυτους ζωα, απο πληθος δηλαδη μικρων και μεγαλων επιβλαβων και σιχαμερων σκωληκων και ζωων.

2 Αντιθετως προς την τιμωριαν αυτην των ειδωλολατρων, συ, ευεργετων τον λαον σου, οταν επεινασαν εις της ερημον τους εδωσες παραδοξν τροφην, ητοιμασες τροφην δι΄αυτους απο ορτυκια.

3 Ενω εκεινοι οι ειδωλολατραι, παρα την πειναν και επιθυμιαν τροφης, που ειχαν, βλεποντες τα αηδη αυτα ζωα, που απεσταλησαν εις τιμωριαν εναντιον των, εχαναν και αυτην ακομα την ορεξιν προς τροφην. Εξ αντιθετου ομως οι Ισραηλιται εστερηθησαν επ΄ολιγον διαστημα και επεινασαν, εφαγαν ομως κατοπιν θαυματουργικως κατα λογον δικαιοσυνης να επελθη αυτη η στερησις εναντιον εκεινων, που ειχαν τυραννησει τον λαον σου, εις δε τους Ισραηλιτας να καταδειχθη δια του γεγονοτος αυτου, πως οι εχθροι των εβασανιζοντο.

5 Διοτι, και οταν επηλθον εναντιον των εξηρεθισμενα φοβερα θηρια, δηληρηριωδη φιδια, και αυτοι εθανατωνοντο με τα δηγματα των ελισσομενων και συστρεφομενων αυτων οφεων, δεν παρεμεινεν η οργη σου μεχρι τελους εναντιον αυτων.

6 Συνεταραχθησαν οι Ισραηλιται επι ολιγον διαστημα, αλλα προς νουθεσιαν των, διοτι ετσι απεκτησαν ενα συμβολον, ενα σημειον σωτηριας, δια να ενθυμουνται τας εντολας του Νομου σου.

7 Διοτι εκεινος ο οποιος εστρεφετο και εβλεπε το σημειον τουτο, τον χαλκινον οφιν, εσωζετο οχι βεβαια κατα τροπον μαγικον, απο αυτο καθ΄εαυτο το συμβολον, αλλα απο σε, ο οποιος εισαι ο σωτηρ ολων των ανθρωπων.

8 Και με το γεγονος τουτο. Οπως και με ολα τα προηγουμενα, επεισες τους εχθρους μας, οτι συ εισαι ο μονος, που ελευθερωνεις και σωζεις απο καθε κακον τους ανθρωπους.

9 Εκεινους, τους εχθρους μας, τους εφονευον τα δηγματα των ακριδων και των μυιων και δεν ευρεθη καμμια θεραπεια εις περιφρουρησιν της ζωης των, διοτι ησαν αξιοι να τιμωρηθουν απο τα σιχαμερα και επικινδυνα εντομα.

10 Τα τεκνα σου ομως, τους Ισραηλιτας, δεν τους κατενικησαν και δεν τους εξωλοθρευσαν οι οδοντες των φαρμακερων εκεινων και μεγαλων οφεων, διοτι το ελεος σου τους επεσκεφθη και τους εθεραπευσεν.

11 Η αιτια δε και ο σκοπος, που εδαγκωνοντο απο τα φιδια και αμεσως εθεραπευοντο, ητο να ενθυμουνται τας εντολας σου και να μη περιπεσουν εις λησμοσυνην των λογων σου και αποκλεισθουν ετσι απο τας ευεργεσιας σου.

12 Ουτε κανενα θεραπευτικον χορταρι ουτε κανενα καταπλασμα δεν τους εθεραπευσε τοτε, αλλα ο ιδικος σου παντοδυναμος λογος, Κυριε, ο οποιος θεραπευει τα παντα.

13 Διοτι συ, Κυριε, εχεις την απολυτον εξουσιαν της ζωης και του θανατου και συ κατεβαζεις εις τας πυλας του αδου και ανεβαζεις απο εκει τους ανθρωπους.

14 Ο ανθρωπος εν τη κακια αυτου φονευει τον συνανθρωπον του. Η ψυχη δε, που εξερχεται απο τον φονευθεντα, δεν επιστρεφει. Ο φονευσας δεν ημπορει να απελευθερωση την ψυχην, την οποιαν παρελαβε πλεον ο αδης.

15 Την ιδικην σου ομως παντοδυναμον χειρα κανεις δεν ημπορει να διαφυγη.

16 Οι ασεβεις, οι οποιοι ηρνηθησαν να σε γνωρισουν και σε αναγνωρισουν ως Θεον των, ετιμωρηθησαν με την δυναμιν της παντοδυναμου δεξιας σου καταδιωκομενοι απο παραδοξα και ανερμηνευτα νερα, απο χαλαζας και βροχας, γινομενοι παραναλωμα και της φωτιας.

17 Και το εκτακτως παραδοξον ειναι, οτι μεσα εις το νερο, οπου τα παντα σβηνονται, η φωτια επαιρνε ακομη μεγαλυτεραν δραστηριοτητα, διοτι πραγματι το συμπαν μαχεται υπερ των δικαιων.

18 Μερικες φορες η φλογα του πυρος ωλιγοστευε, δια να μη κατακαυση τα ζωα, που εστελλοντο εις τιμωριαν των ασεβων, και δια να τους καμη να εννοησουν απο αυτο το θεαμα οτι η δικαιοσυνη του Θεου ητο εκεινη, που τους κατεδιωκε και τους ετιμωρουσε.

19 Αλλοτε ομως το πυρ μεσα εις το νερο ηναπτε και εδυναμωνεν ακομη περισσοτερον την φλογα του, δια να καταστρεψη τα προιοντα της αδικου γης.

20 Ενω, λοιπον, ετσι συ ο δικαιος Θεος ετιμωρουσες τους ειδωλολατρας εχθρους του λαου σου, εξ αντιθετου επροστατευσες και εθρεψες τον λαον σου με τροφην αγγελων, τους εστειλες δηλαδη ετοιμον αρτον απο τον ουρανον, χωρις αυτοι να κοπιασουν. Αρτον ικανον να τους δωση καθε ευχαριστησιν και καταλληλον προς καθε ορεξιν.

21 Η ουσια και η ωραια γευσις του παρουσιαζε και εμαρτυρουσε την ιδικην σου γλυκυτητα προς τα τεκνα σου η δε ικανοτης του να προσαρμοζεται και να ανταποκρινεται προς την ορεξιν εκεινου, ο οποιος τον ετρωγε, τον εκανε να μεταβαλλεται εις ο,τι ο καθενας επιθυμουσε.

22 Αυτο το μαννα, που εμοιαζε ωσαν χιονι και κρυσταλλον, αντειχε εις την φωτια και δεν ελυωνε, δια να μαθουν οι Ισραηλιται επανω εις τα πραγματα, οτι η φωτια κατεστρεψε μονον των εχθρων τους καρπους, εκαιεν αναμεσα εις την χαλαζαν και απηστραπτεν εν μεσω των βροχων.

23 Ως προς δε το μαννα εφαινετο οτι το πυρ ελησμονουσε και εχανε την καυστικην του δυναμιν. Τουτο δε, δια να τραφουν οι δικαιοι Ισραηλιται.

24 Διοτι η κτισις, υπηρετουσα παντοτε σε τον δημιουργον της, αλλοτε αυξανει τας δυναμεις της, δια να τιμωρηθουν οι ασεβεις, και αλλοτε τας μειωνει, δια να ευεργετηθουν και ωφεληθουν εκεινοι, οι οποιοι πιστευουν και υπακουουν εις σε.

25 Δια τουτο η φυσις μετεβαλλετο τοτε και προσηρμοζετο συμφωνα προς τας διαταγας, που εδινεν η τους παντας και τα παντα διατρεφουσα χαρις σου, ωστε να εξυπηρετη αυτους, που ευρισκοντο εις διαφορους αναγκας,

26 δια να μαθουν ετσι τα παιδια σου, οι Ισραηλιται, τους οποιους ηγαπησες, Κυριε, οτι δεν τρεφει τον ΑΝΘΡΩΠΟΝ Η ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΑΛΛΑ Ο ΙΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΛΟΓΟΣ ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ, ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΥΟΥΝ ΕΙΣ ΣΕ.

27 Διοτι το μαννα, το οποιον δεν κατεστρεφετο απο την φωτιαν, εν τουτοις, οταν εθερμαινετο μονον απο καποιαν ακτινα του ηλιου επ΄ολιγον χρονον, διελυετο.

28 Τουτο δε, δια να γνωρισουν και μαθουν οι Ισραηλιται, να προφθανουν την ανατολην του ηλιου με ευχαριστιας των προς σε και να ερχωνται εις συναντησιν και λατρειαν σου κατα την ανατολην του φωτος.

29 Διοτι η ελπις του αχαριστου λυωνει ωσαν την χειμερινην παχνην, που θα την κτυπηση ο ηλιος, και διαρρεει και χανεται σαν το αχρησιμοποιητον υδωρ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 17

Το τρομερον τριημερον σκοτος και οι απαισιοι ωρυγμοι των θηριων εγεμισαν με φρικην τους Αιγυπτιους.

Μεγαλαι οντως και ανεξιχνιαστοι ειναι, Κυριε, αι κρισεις σου. Δια τουτο οι ακαλλιεργητοι κατα την ψυχην επλανηθησαν σχετικως με αυτας και με σε.

2 Οι παρανομοι δηλαδη ανθρωποι, οι Αιγπτιοι, νομισαντες οτι θα κατορθωσουν να καταδυναστευσουν εθνος αγιων, εγιναν οι ιδιοι δεσμιοι του σκοτους φυλακισμενοι εις μακραν νυκτα, κατακλειστοι κατω απο τας στεγας των οικιων των, εξοριστοι και εστερημενοι απο την αιωνιαν σου προνοιαν.

3 Διοτι, νομιζοντες οτι θα μεινουν αγνωστοι αυτοι και τα αποκρυφα αμαρτηματα των κατω απο το σκοτεινον σκεπασμα της ληθης, διεσκορπισθησαν εις διαφορα μερη περιδεεις και καταπληκτοι, τρομοκρατουμενοι απο φαντασματα.

4 Ουτε τα πλεον αποκρυφα και εσωτερικα καταφυγια των δεν τους εγλυτωσαν απο τον φοβον των, διοτι ηχοι τρομακτικοι αντηχουσαν ολογυρα των και σκυθρωπα φαντασματα με βλοσυρα προσωπα ενεφανιζοντο εις αυτους.

5 Καμμια δε δυναμις πυρος δεν ητο ικανη να δωση καποιο φως εις το σκοταδι εκεινο, ουτε αι λαμπραι ακτονοβολιαι των αστερων ειχαν την δυναμιν να φωτισουν την τρομεραν εκεινην νυκτα.

6 Ακαθοριστον δε καποιο φως διεφαινετο αναμεταξυ των, το οποιον ηναπτε μονον του, γεματο ομως φοβον δι΄αυτους. Και οι ανθρωποι περιδεεις και τρομοκρατημενοι εκ του γεγονοτος οτι δεν ηδυναντο να βλεπουν καθαρα τα γυρω των προσωπα, εξελαμβαναν τα διαφορα αντικειμενα χειροτερα απο ο,τι εις την πραγματικοτητα ησαν.

7 Αι απαται δε της μαγικης τεχνης των Αιγπτιων μαγων ειχαν πεσει πλεον κατω, ανικανοι να αποτρεψουν το κακον. Και η αλαζονεια των μαγων δια την σοφιαν των απεδειχθη γελοια.

8 Διοτι οι μαγοι, οι οποιοι ισχυριζοντο και εδιδαν υποσχεσεις, οτι ειναι εις θεσιν να διωξουν απο την ασθενουσαν ψυχην φοβους και ταραχας, αυτοι οι ιδιοι ησαν ασθενεις ψυχικως κυριευμενοι απο καταγελαστον φοβον.

9 Διοτι και εαν ακομη κανενα συγκλονιστικον φαντασμα δεν υπηρχε, δια να φοβηθουν, ησαν ομως περιδεεις, επερνουσαν ενωπιον των σιχαμερα ζωυφια και ερπετα συριχοντα και απεθνησκαν απο τον τρομον των αρνουμενοι ενεκα του φοβου των να αντικρυσουν και αυτον τον σκοτεινον αερα της τριημερου νυκτος, την οποιαν κατ΄ουδενα τροπον αλλωστε ημπορουσαν να αποφυγουν.

10 Διοτι η κακοτης και η ενοχη, οταν ελεγχθη και φανερωθη, καμνει τον ανθρωπον δειλον και περιδεη, καταπιεζομην δε απο τους ελεγχους της συνειδησεως καμνει χειροτερα τα υπαρχοντα κακα.

11 Διοτι ο φοβος δεν ειναι τιποτε αλλο, ειμη μια καταστασις, κατα την οποιαν μας εγκαταλειπει και αυτη η βοηθεια της διανοιας μας.

12 Οταν δε μειωρη μεσα μας η ελπις, τοτε ο φοβος εξ αιτιας της αγνοιας μας μας κανει να θεωρουμεν χειροτερα τα κακα, παρ΄οσον εις την πραγματικοτητα ειναι.

13 Οι Αιγυπτιοι δε κατα την ακατανικητον και τα παντα καταβαλουσαν εκεινην τριημερον νυκτα, η οποια απο τα εγκατα του ασυσωπητου αδου προηλθεν, περιπεσοντες εις ενα ομοιον με εκεινην σκοτεινον τεταραγμενον υπνον,

14 αλλοι μεν απο αυτους κατεδιωκοντο απο φοβερα φαντασματα, ενω αλλοι ειχαν παραλυσει απο την ατονιαν τς ψυχης των, απο ελλειψιν ηθικου σθενους. Διοτι αιφνιδιος και απροσδοκητος φοβος επηλθεν εναντιον των και τους κατεκυριευσε.

15 Ετσι εις αυτην την καταστασιν των οποιοσδηποτε απο αυτους κατεπιπτεν εκει εις την γην, ητο ως εαν ειχε κλεισθη εις μαιν φυλακην χωρις εξωτερικα σιδηρα. Τον παρελυε και τον εκαμνεν ακινητον ο φοβος.

16 Εαν κανεις ητο γεωργος η βοσκος η εργατης μακραν των πολεων, μολις κατεληφθη απο το τριημερον αυτο σκοτος, εμενε κατ΄αναγκην εκει, οπου ευρισκετο.

17 Διοτι ολοι, οπου και αν ειχαν ευρεθη, ειχαν δεθη με την ιδιαν αλυσιδα του σκοτους. Ο ανεμος, ο οποιος εσριζε, το αρμονικον λαλημα των πτηνων εις τους πλουσιους κλαδους των δενδρων, η βοη του υδατος που ερρεε με ορμην, η οι τρομεροι κτυποι των καταρριπτομενων βραχων,

18 η η αορατος αλλα θορυβωδης πορεια των ζωων που επηδουσαν, η αι φωναι τρομερων και ωρυομενων αγριων θηριων η ο αντιλαλος που αντηχοσεν εις τας κοιλαδας των ορεων, ολα αυτα τους ετρομαζαν και τος παρελυαν.

19 Και ταυτα, οταν ολος ο αλλος κοσμος κατελαμπρυνετο απο το λαμπροτατον φως και οι ανθρωποι ησχολουντο ανεμποδιστα με τα εργα των.

20 Μονον δε εις τους Αιγυπτιους ειχεν επικρατησει και επιταθη βαρεια νυκτα, εικων του σκοτους, το οποιον τους επεφυλασσετο. Αλλα πιο πολυ και απο το τριημερον σκοταδι ειχαν καταβαρυνθη οι Αιγυπτιοι απο την εσωτερικην των ψυχικην αγωνιαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 18

Ετιμωρηθησαν με ποινην θανατου οι Αιγυπτου. Επαιδαγωγηθησαν εις την ερημον δοκιμασιαν θανατου οι Ισραηλιται.

Ομως εις τους εκλεκτους σου, Κυριε, εις τους Ισραηλιτας, υπηρχε πλουσιωτατον το φως. Οι Αιγυπτιοι ηκουαν τας φωνας των Ισραηλιτων, χωρις ομως να βλεπουν τα προσωπα των, και τους εμακαριζαν, διοτι δεν υπεφεραν απο τας συμφορας, απο τας οποιας αυτοι επασχον.

2 Κατα βαθος δε οι Αιγυπτιοι τους ευγνωμονουσαν, διοτι οι Ισραηλιται, αν και προηγουμενως ειχαν αδικηθη, δεν εσκεφθησαν να τους βλαψουν. Τους παρακαλουσαν δε οι Αιγυπτιοι να τους συγχωρησουν δια την προηγουμενην εχθρικην συμπεριφοραν απεναντι των.

3 Αντι δε, Κυριε, του τριημερου σκοτους, που εστειλες κατα των Αιγυπτιων, εδωκες εις τους Ισραηλιτας ενα στυλον πυρος να τους οδηγη εις τον αγνωστον δρομον των και ηλιον καθολου ενοχλητικον κατα το διαστημα της ενδοξου δια μεσου αγνωστου ερημου πορειας των.

4 Και οι μεν Αιγυπτιοι εκεινοι ησαν αξιοι να στερηθουν απο το φως και να φυλακισθουν μεσα εις το σκοταδι αυτοι οι οποιοι εκρατησαν κατακλειστα τα παιδια σου, δια των οποιων επροκειτο να μεταδοθη εις ολον τον κοσμον το αιωνιον φως του Νομου σου.

5 Επειδη δε εκεινοι απεφασισαν και εφονευαν τα γεννωμενα αρρενα παιδια των ευσεβων Ισραηλιτων, ενα δε μονον απο αυτα εξετεθη και εσωθη απο τον θανατον, προς τιμωριαν των εξησφαλισες πληθος τεκνων των, και ολους αυτους μαζη κατεποντισες εις τους ογκους των υδατων της Ερυθρας Θαλασσης.

6 Η τρομερα δε εκεινη νυκτα του θανατου των Αιγυπτιων πρωτοτοκων προανηγγελθη εις τους πατερας μας, δια να εχουν αυτοι θαρρος και ευθυμιαν, γνωριζοντες καλως εις ποιας σπουδαιοτατας ενορκους υποσχεσεις του Θεου ειχαν πιστευσει.

7 Ετσι δε κατα την νυκτα εκεινην επεριμενεν ο λαος σου και ειδε αφ΄ενος μεν την σωτηριαν των δικαιων, αφ΄ετερου δε την απωλειαν των εχθρων σου.

8 Δια του μεσου δε εκεινου, του υδατος, με το οποιον ετιμωρησες τους εχθρους, με το αυτο νερο μας εκαλεσες κοντα σου και μας εσκεπασες με δοξαν.

9 Κρυφιως απο τους Αιγυπτιους οι ευσεβεις, τεκνα ευσεβων γονεων, προσεφεραν εις σε θυσιαν τον πασχαλιον αμνον, και με πληρη ομοφωνιαν και συγκαταθεσιν εδεχθησαν την θειαν εντολην, να μετεχουν ολοι οι αγιοι αυτοι Ισραηλιται εις τους κοινους κινδυνους και εις τα κοινα αγαθα ψαλλοντες εκ των προτερων, με βεβαιοτητα δια την σωτηριαν των, τους υμνους των Πατερων.

10 Και καθ΄ον χρονον αυτοι υμνολογουσαν τον Θεον, αντηχουσαν εξ αντιθετου αι παραφωνοι κραυγαι και η βοη των Αιγυπτιων, παναθλιος δε και φρικτος διεχυνετο ο θρνος δια τα θανατωθεντα πρωτοτοκα των.

11 Με την αυτην ποινην ετιμωρηθη τοτε και ο δουλος και ο κυριος τα ιδια επαθε και ο ανθρωπος του λαου και ο βασιλευς.

12 Ολοι μαζη με το αυτο ειδος του θανατου ειχαν αναριθμητους νεκρους. Δεν επαρκουσαν δε οι ζωντες να θαπτουν τους νεκρους, διοτι εις μιαν και μονην στιγμην ειχε καταστραφη η εκλεκτη γενεα των πρωτοτοκων των.

13 Οι Αιγπτιοι μετα τον θανατον των πρωτοτοκων των, απαρνηθεντες πλεον την πιστιν εις ας μαγειας των μαγων ωμολογησαν, οτι οι Ισραηλιται ειναι υιοι του Θεου.

14 Ενω δε απολυτος σιγη εσκεπαζε τα παντα και η νυκτα εν τη ταχεια πορεια του χρονου ευρισκετο εις το μεσον, εις το μεσονυκτιον,

15 αιφνης ο παντοδυναμος λογος σου επηδησεν απο τους ουρανους και απο τους βασιλικους σου θρονους, ωσαν αγριος πολεμιστης, εις το μεσον της προοριζομενης προς ολεθρον χωρας.

16 Κρατων δε ωσαν ακονισμενον οξυ ξιφος την αμετακλητον διαταγην σου, εσταθη ορθιος και εγεμισε τα παντα με τον θανατον. Γιγας ακατανικητος ηγγιζε μεν τον ουρανον, επατουσε δε επανω εις την γην.

17 Ενω δε εκεινοι εκοιμωντο, φαντασματα ονειρων τους εταραξαν κατα τροπον φοβερον, αναπαντεχοι δε φοβοι επεσαν επανω των και τους εκυριευσαν.

18 Αλλος δε εδω και αλλος εκει επιπτεν ημιθανης και με την τραγικην του καταστασιν εμαρτυρουσε την αιτιαν, δια την οποιαν απεθνησκε.

19 Διοτι τα τρομερα ονειρα, που τους ειχαν καταταραξει, αυτα το ανηγγειλαν την αιτιαν δηλαδη του θανατικου, ωστε να μη αποθανουν χωρις να γνωριζουν, δια ποιαν αιτιαν ειχαν κτυπηθη τοσον σκληρως.

20 Βεβαιως η πικρα δοκιμασια του θανατου ηγγισε και τους δικαιους. Θραυσις πολυαριθμων Ισραηλιτων εγινεν εκει εις την ερημον. Αλλα δεν διηρκεσεν επι πολυ η οργη η ιδικη σου.

21 Διοτι ενας ανηρ αμεμπτος, σπευδων εις σωτηριαν των Ισραηλιτων, ελαβεν οπλον απο την ιδικην σου υπηρεσιαν, ηγωνισθη υπερ των Ισραλητων, ελαβεν οπλον απο την ιδικην σου υπηρεσιαν, ηγωνισθη υπερ των Ισραηλιτων και προσεφερε προς εξιλεωσιν των προσευχην και θυμιαμα. Κατ΄αυτον τον τροπον αντεσταθη εις την θειαν οργην και εθεσε τερμα εις την συμφοραν του λαου. Εδειξε δε ετσι εις ολους, οτι ειναι ιδιλος σου ηπηρετης.

22 Αυτος δε κατενικησε την αναταραχην του οχλου οχι με την σωματικην του δυναμιν ουτε με την χρησιν των οπλων αλλα με την δυναμιν της προσευχης του εξηυμενισε τον τιμωρον Θεον υπενθυμισας εις αυτον τους ορκους και τας διαθηκας, που ειχε καμει με τους προγονους των.

23 Ενω δηλαδη οι νεκροι επιπταν σωρηδον ο ενας επανω εις τον αλλον, παρενετερθη αυτος ορθιος και εφραξε εις τον εξολοθρευτην αγγελον τον δρομον του προς τους ζωντανους.

24 Επανω εις τον ποδηρη χιτωνα του υπηρχεν ολος ο στολισμος. Τα δε ενδοξα ονοματα των Πατερων ησαν χαραγμενα επανω εις πλυτιμους λιθους, τακτοποιημενους εις τεσσαρας στιχους. Και το μεγαλειον σου ελαμπεν επανω εις το διαδημα της κεφαλης του.

25 Εμπρος εις τα ιερα αυτα διασημα υπεχωρησεν ο εξολοθρευτης αγγελος. Αυτα του ενεπνευσαν φοβον. Αλλωστε η δοκιμασια, την οποιαν εστειλεν η δικαια θεια οργη σου, ητο πλεον αρκετη δια τους Ισραηλιτας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 19

Η φυσις, κατα διαταγην του Θεου, συνεργουσεν εις σωτηριαν των Ισρηλιτων, μετεβαλλετο δε εις μαστιγα δια τους Αιγυπτιου. Συγκρισις Σοδομιτων και Αιγυπτιων.

Εις τους ασεβεις ομως Αιγπτιους ειχεν επιπεσει ανελεητος και ανυποχωρητος ο δικαιος θυμος του. Διοτι ο Κυριος προεβλεπε και τα μελλοντα κακα, που αυτοι θα διεπραττον.

2 Διοτι αυτοι, αν και επετρεψαν εις του Ισραηλιτας να αναχωρησουν, και μετα σπουδης μαλιστα τους προεπεμψαν, εν τουτοις μεταμεληθεντες δια την αναχωρησιν αυτων τους κατεδιωξαν.

3 Και ενω ακομη ησαν ενωπιον των προσφατα τα πενθη δια τον θανατον των πρωτοτοκων των και ωδυροντο κοντα εις τους ταφους των ιδικων των, επενοησαν και απεδεχθησαν μιαν ανοητον και τρελλην σκεψιν, και ηρχισαν να καταδιωκουν ως δραπετας εκεινους, τους οποιους οι ιδιοι με ικεσιας και παρακλησεις τους ειχαν προ ολιγου παρακαλεσει να φυγουν.

4 Σαν καποια δικαια και αναποφευκτος αποφασις τους εσυρε εις αυτην την ακροτητα και τους ενεβαλε αμνησιαν των παρελθοντων γεγογοτων. Τουτο δε, δια να ολοκληρωθη η τιμωρια των και να μη μεινουν ατελη τα βασανα των.

5 Και καθ΄ον χρονον ο λαος σου εβαδιζε την παραδοξον πορειαν δια μεσου της θαλασσς, εκεινοι ευρισκαν τον φοβερον εκει θανατον.

6 Διοτι, δια να διαφυλαχθουν αβλαβη τα τεκνα σου απο καθε κακον, ολη η στισις υπακουουσα και υπηρετουσα τας ιδικας σου διαταγας ανεμορφουτο παλιν και επανηρχετο εις την ιδιαν της φυσιν.

7 Ετσι παρουσιασθη η νεφελη, η οποια ερριπτε την δροσεραν σκιαν της επι των Ισρηλιτων. Παρουσιασθη γη στεγνη και ξηρα εκει, οπου προηγουμενως υπρχε το υδωρ και μεσα εις την Ερυθραν Θαλασσαν ηνοιχθη ελευθερος δρομος. Και τα συνταρασσομενα απο τας καταιγιδας κυματα μετεβληθησαν εις πεδιαδα γεματην χλοην.

8 Δια μεσου δε αυτης της διοδου επερασαν ολοι οι Ισραηλιται, υπο την προστασιαν της ιδικης σου παντοδυναμου δεξιας βλεποντες τα καταπληκτικα αυτα σημεια.

9 Επειτα απο τα μεγαλα αυτα θαυματα οι Ισραηλιται, ωσαν ιπποι και προβατα που βοσκουν και σκιρτουν, ετσι εσκιρτησαν απο την χαραν των και εδοξολογησαν σε, τον Κυριον των, ο οποιος τους εγλυτωσες απο τους κινδυνους.

10 Διοτι ενεθυμουντο ζωηρως, τι ειχε γινει εις τν ξενην αυτην χωραν των Αιγυπτιων, οπου ως παροικοι αυτοι εμεναν οτι δηλαδη αντι των αλλων ζωων η γη παρηγαγε σκνιπας και ο Νειλος ποταμος αντι των ιχθυων εξερασε προς την γην πληθος βατραχων.

11 Βραδυτερον δε οι Ισραηλιται, οταν επιεζοντο απο την πειναν και εζητησαν καλην τροφην απο τον Θεον, ειδαν ενα νεον τροπον γενεσεως πτηνων.

12 Προς παρηγοριαν και διατροφην των ειδαν να αναβαινουν απο τας νοτιους περιοχας ορτυκια.

13 Εναντιον δε των ασεβων επηρχοντο τιμωριαι, αφου προηγουντο απ΄αυτας ενδεικτικα φαινομενα, δηλαδη τρομεραι αστραπαι και κεραυνοι. Δικαιως δε αυτοι ετιμωρουντο εξ αιτιας των κακιων των, αλλα και διοτι ειχαν εκθρεψει και δειξει το πλεον σκληρον μισος εναντιον των ξενων.

14 Οι Σοδομιται δεν εδεχθησαν ανθρωπους που δεν εγνωριζαν, οταν αυτοι παρουσιασθησαν ενωπιον των, τους δυο δηλαδη αγγελους. Οι δε Αιγυπτιοι τους ξενους, δηλαδη τους Ισραηλιτας, οι οποιοι τους ειχαν ευεργετσει, τους εκαμαν δουλους των.

15 Και οχι μονον τουτο. Οι Σοδομιται ετιμωρηθησαν, διοτι ευθυς εξ αρχης εφερθησαν εχθρικως προς τους ξενους.

16 Οι Αιγυπτιοι ομως ειχαν υποδεχθη απ΄αρχης τους Ισραηλιτας με εορτας. Επειτα ομως, οταν οι Ισραηλιται απελαμβαναν τα αυτα δικαιωματα με εκεινους, τους εβασανισαν με βαρειας καταθλιπτικας εργασιας.

17 Οπως δε οι Σοδομιται εκεινοι ετιμωρηθησαν με τυφλωσιν εμπρος εις την θυραν του δικαιου Λωτ, ετσι και οι Αιγυπτιοι ετιμωρηθησαν, οταν ευρεθησαν μεσα εις το βαθυ σκοταδι, και ο καθενας απο αυτους εζητουσε ψηλαφητα να ευρη την εισοδον της θυρας του.

18 Τα στοιχεια της φυσεως προσαρμοζονται μεταξυ των διαφοροτροπως υπο του Θεου, οπως απο τον μουσικον οι τονοι του ψαλτηριου, ωστε να μεταβαλλουν τον τυπον της μελωδιας, ενω οι ηχοι καθ΄εαυτους μενουν αμεταβλητοι. Αυτο ημπορει ο καθενας να το συμπερανη και να το διαπιστωση ακριβως απο την θεωρησιν των γεγονοτων της εποχης εκεινης.

19 Ζωα της ξηρας μετεβαλλοντο εις υδροβια και υδροβια εξηρχοντο εις την ξηραν γην.

20 Το πυρ διατηρουσε την δυναμιν του μεσα εις το νερο και το νερο εχανε την δυναμιν της κατασβεσεως του πυρος.

21 Εξ΄αντιθετου φλογες δεν εκαιαν τας σαρκας ευπαθων και αδυνατων ζωων, που ευρισκοντο μεσα εις το πυρ, ουτε και ελυωναν την ευδιαλυτον εκεινην κρυσταλλοειδη ουρανιαν τροφην, το μαννα.

22 Δια μεσου ολων αυτων συ, Κυριε, εμεγαλυνες τον λαον σου και τον εδοξαασες. Δεν τον κατεφρονησες ουτε εμεινες αδιαφορος προς αυτον. Αλλα παντου και παντοτε συμπαριστασο βοηθος και υπερασπιστης του.

ΒΑΡΟΥΧ

Το βιβλιον ετουτο απελαμβανεν ιδιαιτερας τιμης εκ μερους των Ιουδαιων. Αρχαιοτατοι δε εκκλησιαστικοι Πατερες και συγγραφεις εκαμνον χρησιν αυτου.

Κεφαλαιον 1 εδαφιο 15 -22

Και θα πητε : Εις τον Κυριον τον Θεον μας ανηκει και υπαρχει η δικαιοσυνη, εις ημας δε η εντροπη των προσωπων μας, οπως βλεπομεν κατα την ημεραν αυτην. Η αισχυνη αυτη ανηκει εις καθε ανθρωπον της Ιουδαιας και εις τους κατοικους της Ιερουσαλημ, εις τους βασιλεις μας και εις τους αρχοντας μας, εις τους ιερεις μας και εις τους προφητας μας και εις τους πατερας μας, διοτι ημαρτησαμεν ενωπιον του Κυριου.

Εφανημεν απειθεις εις αυτον και δεν υπηκουσαμεν εις την φωνην Κυριου του Θεου μας, να ζησωμεν και να πορευθωμεν συμφωνα με τα προσταγαματα του Κυριου, τα οποια εδωκεν ενωπιον μας.

Απο την ημεραν, που ο Κυριος εβγαλεν ελευθερους τους πατερας μας απο την χωραν της Αιγυπτου μεχρι της ημερας αυτης, υπηρξαμεν εν συνεχεια απειθεις προς κυριον τον Θεον μας, εσκεπτομεθα και κατεστρωναμεν σχεδια, να μη υπακουσωμεν εις την φωνην του Κυριου. Εξ αιτιας αυτων εκολληθησαν επανω μας αι συμφοραι και η καταρα, οπως ειχεν ορισει ο Κυριος εις τον δουλον του τον Μωυσεα κατα την ημεραν, κατα την οποιαν εβγαλεν ελευθερους τους πατερας μας απο την χωραν της Αιγυπτου, δια να δωση εις ημας γην ρεουσαν γαλα και μελι, οπως βλεπομεν κατα την ημεραν αυτην. Δεν υπηκουσαμεν εις την εντολην του Κυριου και Θεου μας, συμφωνα και με ολους τους λογους των προφητων, τους οποιους εκεινος εστειλε προς ημας.

Απεμακρυνθημεν ο καθενας απο τον Θεον, συμφωνα με τας πονηρας επιθυμιας της διεφθαρμενης του καρδιας, δια να λατρευσωμεν ξενους θεους και να διαπραξωμεν τα κακα ενωπιον των οφθαλμων Κυριου του Θεου μας.

Κεφαλαιον γ΄ εδαφιο 9-38

Ακουε, ισραηλιτικε λαε,

τας εντολας αυτας του Θεου, που φερουν ζωη. Ακουσατε και βαλετε τας εις τα αυτια σας δια να αποκτησετε συνεσιν.

Τι σου συνεβη, ισραηλιτικε λαε; Διατι ευρισκεσαι εις την χωραν των εχρθρων σου; Διατι εγηρασες εις την ξενην γην και εμολυνθης αναμεσα εις μολυσμενους νεκρους;

Συγκατηριθμηθης μεταξυ εκεινων, οι οποιοι κατεβαινον εις τον αδην;

Διοτι εγκατελειψες την πηγην της σοφιας, τον Θεον και τον Νομον του.

Εαν ειχες βαδισει τον δρομον του Θεου, θα κατοικουσες εις την πατριδα σου εν ειρηνη δια παντος. Μαθε που υπαρχει σοφια και συνεσις, που ευρισκεται η δυναμις, που ειναι η συνεσις, δια να γνωρισης συγχρονως, που υπαρχει η μακροτης των ημερων και η ευτυχισμενη ζωη, που ευρισκεται το φως και η χαρα των οφθαλμων, η πραγματικη και αδιαταρακτος ειρηνη.

Ποιος ευρηκε τον τοπον αυτης της θειας σοφιας και ποιος εισηλθεν εις τους θησαυρους της;

Που ειναι οι αρχοντες των εθνων, δια να μας ειπουν εαν την ευρηκαν, και οι εξουσιαζοντες επανω εις τα θηρια της γης;

Που ειναι εκεινοι, οι οποιοι συλλαμβανουν και τα πλεον αγρια πτηνα και παιζουν με αυτα; Και ολοι οσοι θησαυριζουν χρυσιον και αργυριον, εις τα οποια οι ανθρωποι στηριζουν την πεποιθσιν και τας ελπιδας των και δεν σταματουν ποτε εργαζομενοι δια την αποκτησιν των;

Που ειναι οι αργυροκοποι και οι χρυσοχοοι, οι οποιοι με πολλην επιμελειαν κατεργαζονται τα πολυτιμα αυτα μεταλλα και κατασκευαζουν αναριθμητα ηδη εργων; Εξηφανισθησαν, κατεβηκαν εις τον αδη, χωρις να γνωρισουν την αληθινην σοφιαν, και αλλοι παρουσιασθησαν εις την γην αντι εκεινων.

Νεωτεροι εγεννηθησαν και ειδαν το φως του ουρανου και κατωκησαν εις την γη, αλλα και αυτοι δεν εγνωρισαν τον δρομον της αληθινης επιστημης και σοφιας.

Δεν ενοησαν τους δρομους της, δεν εκρατησαν αυτην και δεν εστηριχθησαν επανω της. Το ιδιο και τα παιδια των, επλανηθησαν εις τον δρομον των, ευρεθησαν μακραν απο την αλθινην σοφιαν.

Δεν ηκουσθη να γινεται λογος περι αυτης εις την Χανααν, ουτε εφανερωθη εις την περιοχην Θαιμαν. Ουτε οι απογονοι της Αγαρ, οι οποιοι εν τουτοις αναζητουν την σοφιαν επανω εις την γην, ουτε οι εμποροι της Μερραν και της Θαιμαν, οι επινοηται και ερμηνευται παραβολων, οι αναζητουντες την συνεσιν, κανεις απο αυτους δεν εμαθε τον δρομον της σοφιας, ουτε και ενεθυμηθησαν καν τας οδους της.

Ω ισραηλιτικε λαε, ποσον μεγα και μεγαλοπρεπες ειναι το συμπαν, ο οικος αυτος του Θεου! Ποσον αχανης ο τοπος της κυριαρχιας του ! Μεγας, χωρις τελος, υψηλος και απροσμετρητος! Εις την γην, κατα τους αρχαιους χρονους, εγεννηθησαν οι ονομαστοι γιγαντες, μεγαλου αναστηματος, ικανοι και εμπειροι εις τον πολεμον. Ο Θεος ομως δεν εξελεξεν αυτους, ουτε εδωκεν εις αυτους σοφιαν και συνεσιν. Εχαθησαν, διοτι δεν ειχαν συνεσιν, κατεστραφησαν εξ αιτιας της αφροσυνης των.

Ποιος ανεβηκεν εις τον ουρανον και επηρε την σοφιαν και την κατεβιβασεν εις την γην κατω απο τα νεφη; Ποιος διεπερασε την θαλασσαν και ευρε την σοφιαν και θα την φερη θεωρων αυτην πολυτιμοτεραν και απο αυτο το εκλεκτον χρυσιον;

Δεν υπαρχει κανεις ανθρωπος, που να γνωριζη καλα την οδον αυτης, και κανεις που να κατανοη τον δρομον της. Αλλα ο παντογνωστης Θεος γνωριζει καλως αυτην, αυτος εν τη απειρω αυτου συνεσει, την εχει διερευνησει. Αυτος, ο οποιος την εγεμισε με διαφορα ζωα αυτος που εξαποστελλει το φως και πορευεται, το καλει και υπακουει αυτο εις αυτον με τρομον. Κατοπιν εντολης του ελαμψαν και λαμπου οι αστερες εις τας θεσεις των και ευφραινονται. Προσεκαλεσεν αυτους και εκεινοι απηντησαν << εδω ειμεθα>>. Λαμπουν με ευφροσυνην χαρις εις εκεινον, ο οποιος τους εδημιουργησεν. Αυτος ειναι ο Θεος μας κανεις αλλος δεν ημπορει να αντιμετρηθη προς αυτον.

Αυτος ευρε και εχει ολην την οδον της σοφιας και εδωκεν αυτην εις τον Ιακωβ, τον δουλον αυτου, εις τον Ισραηλ, τον ηγαπημενον του. Επειτα δε απο ολα αυτα, εφανερωθη εις την γην και συνανεστραφη με τους ανθρωπους.

Κεφαλαιον Δ΄

Αυτο ειναι το βιβλιον, που περιεχει τας εντολας του Θεου. Αυτος ειναι ο Νομος, που εδοθη δια να υπαρχη εις τους αιωνας των αιωνων.

Ολοι οσοι κατεχουν την σοφιαν θα ζησουν εκεινοι ομως, που την εγκαταλειπουν, θα αποθανουν.

Επιστρεψε εν μετανοια προς τον Θεον σου, ισραηλιτικε λαε, αρπαξε και κρατησε την σοφιαν, περιπατει με την λαμψιν αυτης μεσα εις το φως της.

Μη παραχωρησης εις αλλον την δοξαν σου και τα συμφεροντα σου την περιουσιαν σου και τα πλουτη σου μη τα δωσης εις ξενον εθνος.

Τρισευτυχισμενοι και ευλογημενοι ειμεθα ημεις, ω Ισραηλιται, διοτι γνωριζομεν εκεινα, τα οποια ειναι ευαρεστα εις τον Θεον.

Παρε θαρρος, λαος μου, λαε ισραηλιτικε, συ που κρατεις και ενθυμεισαι το ενδοξον παρελθον σου! Επωληθητε μεν εις τα εθνη ως δουλοι, οχι ομως εις καταστροφην και απωλειαν, αλλα διοτι παρωργισατε τον Θεον και δια τουτο παρεδοθητε εις τους εχθρους σας, προς παιδαγωγικην σας τιμωριαν και διορθωσιν.

Οντως, εξωργισατε τον Δημιουργον σας, διοτι προσεφερατε θυσιαν εις τα δαιμονια και οχι εις τον Θεον. Ελησμονησατε τον αιωνιον Θεον, ο οποιος σας ετροφοδοτης. Ελυπησατε δε και την Ιερουσαλημ, η οποια σας εχει αναθρεψει. …………………….Εμεινα ερημος δια τας αμαρτιας των τεκνων μου, διοτι αυτα παρεξεκλιναν απο τον νομο του Θεου.

Δεν ηθελησαν να γνωρισουν και να υποταχθουν εις τα προσταγματα αυτου, δεν επορευθησαν εις τας τριβος της αγιας αυτου διδασκαλιας μετα δικαιοσυνης……………………………………………..Παρετε θαρρος, τεκνα μου, και βοησατε με θερμας ικεσιας προς τον Θεον. Διοτι εκεινος, ο οποιος επεφερεν εναντιον σας την θλιψιν αυτην, σας ενθυμειται, δια να σας λυτρωση. Διοτι, οπως η διανοια σας σας απεπλανησεν, ωστε να απομακρυνθητε απο τον Θεον, ετσι τωρα επιστρεψατε εν μετανοια προς αυτον.

Δεκαπλασιασατε τον ζηλον σας εις την αναζητησιν του. Διοτι εκεινος, ο οποιος εστειλεν εναντιον σας αυτα τα κακα, θα στειλη μαζη με την σωτηριαν σας και αιωνιαν ευφροσυνην.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ενα πολυτιμο βιβλιο, γεματο πρακτικη σοφια

, με ποικιλια παραλληλισμων και αντιθεσεων. Ασχολειται με την πειθαρχια, τη σκληρη δουλεια, την οκνηρια, με οικονομικα θεματα, την τιμιοτητα και την ατιμια, τη φιλια, την ανοησια και τη συντροφικοτητα, την υπερηφανεια και την ταπεινωση για τον ανδρα και τη γυναικα, τα παιδια και τους γονεις, τη νεοτητα και τα γηρατεια.

ΕΝΑ ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΟ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΘΗΣΑΥΡΩΝ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ.

Τιτλος και σκοπος του βιβλιου 1

Οι παροιμιες του Σολομωντα, του γιου του δαβιδ, βασιλια του Ισραηλ,

Για να γνωρισει καποιος σοφια και παιδεια, και να εννοησει λογια φρονησης,

Για να λαβει διδασκαλια συνεσης, δικαιοσυνης, και κρισης, και ευθυτητας,

Για να δωσει νοηση στους απλους, και στον νεο μαθηση και διαγνωση.

Ο σοφος, ακουγοντας, θα γινει σοφοτερος, και ο νοημονας θα αποκτησει επιστημη διακυβερνησης

Ωστε, να εννοει μια παροιμια, και εναν σκοτεινο λογο, λογια των σοφων, και τα αινιγματα τους.

Αρχη σοφιας ειναι ο φοβος του Κυριου οι αφρονες καταφρονουν τη σοφια και τη διδασκαλια.

Μη δεχθεις συνεργασια

Με τους κακους

.Γιε μου, ακου τη διδασκαλια του πατερα σου, και μη απορριψεις

Τον νομο της μητερας σου,

.Επειδη, αυτα θα ειναι ενα στεφανι απο αρετες επανω στην

κορυφη σου, και ενα περιδεραιο γυρω απο τον λαιμο σου.

. Γιε μου, αν θελησουν οι αμαρτωλοι να σε δελεασουν,

μη θελησεις

. αν πουν : "Ελα μαζι μας, ας στησουμε μια ενεδρα για αιμα,

ας κανουμε μια μηχανορραφια στον αθωο, χωρις αιτια,

.ας τους καταπιουμε ζωντανους, σαν τον αδη, και ολοκληρους,

σαν αυτους που κατεβαινουν στον λακκο

. θα βρουμε καθε πολυτιμο αγαθο, θα γεμισουμε τα σπιτια μας απο

λαφρα

. βαλε τον κληρο σου αναμεσα μας, ενα βαλαντιο ας ειναι σε ολους

μας"

. γιε μου, μη περπατησεις σε δρομο μαζι τους κρατα μακρια το ποδι

σου απο τα μονοπατια τους

. επειδη, τα ποδια τους τρεχουν στο κακο, και σπευδουν στο να

χυσουν αιμα.

. Δεδομενου οτι, ματαια απλωνεται ενα διχτυ μπροστα στα ματια

καθε φτερωτου.

. Επειδη, αυτοι στηνουν ενεδρα εναντια στο ιδιο τους το αιμα, μηχανορ-

ραφουν εναντια στις δικες τους ψυχες.

. Τετοιοι ειναι οι δρομοι καθε πλεονεκτη η πλεονεξια αφαιρει τη ζωη

εκεινων που κυριευονται απ'αυτη.

ΜΗ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙΣ ΤΗ ΣΟΦΙΑ

. Η σοφια φωναζει εξω, διασαλπιζει τη φωνη της στις πλατειες

. κραζει στα ψηλα μερη των αγορων, στις εισοδους των πυλων

αναγγελει τα λογια της διαμεσου της πολης, λεγοντας :

. Μεχρι ποτε, ω μωροι, θα αγαπατε τη μωρια, και οι χλευαστες θα

ευχαριστιουνται στους χλευασμους τους, και οι αφρονες θα μισουν τη

γνωση;

. Επιστρεψτε στους ελεγχους μου να, εγω θα εκχεω το πνευμα μου

επανω σας, θα σας κανω να καταλαβετε τα λογια μου.

. Επειδη, εγω εκραζα, κι εσεις δεν υπακουατε απλωνα το χερι μου,

και κανενας δεν προσεχε

. Αλλα, καταφρονουσατε ολες τις συμβουλες μου, και δεν δεχοσασταν

τους ελεγχους μου

. γι΄αυτο, κι εγω θα γελασω επανω στον ολεθρο σας θα χαρω υπερβολικα

οταν ερθει ο φοβος επανω σας.

.Οταν ο φοβος σας θαρθει επανω σας σαν ερημωση, και η καταστροφη σας θα ορμησει σαν ανεμοστροβιλος, οταν η θλιψη και η στενοχωρια

θαρθουν επανω σας

. τοτε θα με επικαλεστουν αλλα δεν θα αποκριθω θα με εκζητησουν

επιμονα, αλλα δεν θα με βρουν.

. Επειδη, μισησαν τη γνωση, και δεν εκλεξαν τον φοβο του Κυριου

. δεν θελησαν τις συμβουλες μου, καταφρονησαν ολους τους

ελεγχους μου

. γι'αυτο, θα φανε απο τον καρπο του δρομου τους, και θα χορτασουν

απο τις ασηνετες πραξεις τους.

. Επειδη, η αποστασια των μωρων θα τους θανατωσει, και η αμεριμνησια

των αφρονων θα τους αφανισει.

. Οποιος, ομως, με ακουει, θα κατοικησει με ασφαλεια και θα

ησυχαζει, χωρις να φοβαται κακο.

Η ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ 2

. Γιε μου, αν δεχθεις τα λογια μου, και αποθησαυρισεις τις εντολες

μου μεσα σου,

. ωστε το αυτι σου να προσεξει στη σοφια, στρεψε την καρδια σου

στη συνεση

. και αν επικαλεστεις τη φρονηση, και υψωσεις τη φωνη σου στη συνεση

. αν τη ζητησεις σαν ασημι, και την ερευνησεις σαν κρυμμενους

θησαυρους,

. τοτε, θα εννοησεις τον φοβο του Κυριου, και θα βρεις την επιγνωση

του Θεου.

. Επειδη, ο Κυριος δινει σοφια απο το στομα του βγαινει γνωση και συνεση.

. Αποταμιευει σωτηρια στους ευθεις ειναι ασπιδα σ'αυτους που περ-

πατουν με ακεραιοτητα,

. υπερασπιζοντας τους δρομους της δικαιοσυνης, και φυλαττοντας τον

δρομο τον οσιων του.

. τοτε, θα εννοησεις δικαιοσυνη και κριση, και ευθυτητα, καθε αγαθο δρομο

. Αν η σοφια μπει στην καρδια σου, και η γνωση κανει την ψυχη σου

να ευχαριστιεται,

. ορθη βουληση θα σε φυλαττει, συνεση θα σε διατηρει

. για να σε ελευθερωνει απο τον πονηρο δρομο, απο ανθρωπο που

μιλαει δολια,

. οι οποιοι εγκαταλειπουν τους δρομους της ευθυτητας, για να περπατουν

στους δρομους του σκοτους

. οι οποιοι βρισκουν ευχαριστηση στο να πραττουν κακο, χαιρονται στις δια-

στροφες της κακιας,

. των οποιων οι δρομοι ειναι στρεβλοι, και οι πορειες τους διεστραμ-

μενες

. για να σε ελευθερωνει απο μια ξενη γυναικα, απο μια αλλοτρια, που

κολακευει με τα λογια της,

. η οποια εγκατελειψε τον επιστηθιο της νιοτης της, και λησμονησε

τη διαθηκη του Θεου της

. επειδη, το σπιτι της κατεβαζει στον θανατο, και τα βηματα της

στους νεκρους

. ολοι οσοι μπαινουν σ'αυτη δεν γυριζουν πισω ουτε ξαναπαιρνουν

τους δρομους της ζωης

. για να περπατας στον δρομο των αγαθων, και να φυλαττεις τα

μονοπατια των δικαιων.

. Επειδη, οι ευθεις θα κατοικησουν τη γη, και οι τελειοι θα εναπομεινουν

σ'αυτη.

. Ενω οι ασεβεις θα εκκοπουν απο τη γη, και οι παρανομοι θα ξεριζωθουν

απ'αυτη.

Τα λογια του Θεου

Και η εμπιστοσυνη στον Κυριο

Κλειδι ευλογιας και απελευθερωσης

3 . Γιε μου, μη λησμονεις τους νομους μου, και η καρδια σου ας

τηρει της εντολες μου

. επειδη, θα σου προσθεσουν μακροτητα ημερων, και χρονια ζωης,

και ειρηνη.

.Ελεος και αληθεια ας μη σε εγκαταλειπουν να τις δεσεις γυρω απο

τον λαιμο σου να τις χαραξεις στην πλακα της καρδιας σου

. ετσι θα βρεις χαρη και ευνοια μπροστα στον Θεο και στους ανθρωπους.

. Ελπιζε στον Κυριο με ολη σου την καρδια, και μη επιστηριζεσαι στη

συνεση σου

. σε ολους τους δρομους σου γνωριζε αυτον, κι αυτος θα διευθυνει

τα διαβηματα σου.

. Μη φανταζεσαι τον εαυτο σου σοφο να φοβασαι τον Κυριο, και να

παρεκκλινεις απο κακο.

. Αυτο θα ειναι γιατρεια στα νευρα σου, και αναζωογονηση στα κοκαλα σου.

. Γιε μου, μη καταφρονεις την παιδεια του Κυριου, και μη αθυμεις οταν

ελεγχεσαι απ'αυτον

. επειδη, ο Κυριος ελεγχει οποιον αγαπαει, οπως ο πατερας τον γιο του,

στον οποιο αρεσκεται.

Η Πολυτιμοτητα της σοφιας

. Μακαριος ο ανθρωπος που βρηκε σοφια, και ο ανθρωπος που

απεκτησε συνεση

. επειδη, το εμποριο της ειναι καλυτερο παρα το εμποριο με το ασημι,

και το κερδος της περισσοτερο απο καθαρο χρυσαφι.

. Ειναι πολυτιμοτερη απο πολυτιμες πετρες και ολα οσα επιθυμησεις

δεν ειναι ανταξια της.

. Μακροτητα ημερων βρισκεται στο δεξι της χερι, και στο αριστερο της,

πλουτος και δοξα.

. Οι δρομοι της ειναι τερπνοι, και ολα τα μονοπατια της ειρηνη.

.Ειναι δεντρο ζωης σ΄αυτους που την αγκαλιαζουν και μακαριοι

οσοι την κρατουν.

. Με τη σοφια του ο Κυριος θεμελιωσε τη γη με συνεση στερεωσε τους

ουρανους.

. Με τη γνωση του ανοιχθηκαν οι αβυσσοι, και τα συννεφα σταλαζουν

δροσια.

. Γιε μου, αυτα ας μη απομακρυνθουν απο τα ματια σου να φυλαττεις

ορθη βουλη και φρονηση

. και θα ειναι στην ψυχη σου ζωη, και χαρη στον λαιμο σου.

.Τοτε θα περπατας τον δρομο σου με σιγουρια, και το ποδι σου δεν

θα σκονταψει.

. Οταν πλαγιαζεις, δεν θα τρομαζεις μαλιστα, θα πλαγιαζεις, και ο

υπνος σου θα ειναι γλυκος.

.Απο ξαφνικο φοβο δεν θα τρομαξεις ουτε απο ολεθρο των ασεβων,

οταν ερθει επανω τους

. επειδη, ο Κυριος θα ειναι η ελπιδα σου, και θα φυλαξει το ποδι σου απο

του να πιαστει.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

. Μη αρνηθεις το καλο σ'εκεινους στους οποιους πρεπει, οταν ειναι στο

χερι σου να το κανεις.

. Μη πεις στον πλησιον σου : Πηγαινε και ξαναγυρισε, και αυριο θα σου

δωσω ενω, στην πραγματικοτητα, το εχεις.

. Μη μηχανευεσαι κακο εναντιον του πλησιον σου, ενω κατοικει με

εμπιστοσυνη μαζι σου.

.Μη μαχεσαι καποιον χωρις αιτια, αν δεν σου εκανε κακο.

. Μη ζηλευεις τον βιαιο ανθρωπο, και μη διαλεξεις κανεναν απο τους

δρομους του

. επειδη, ο Κυριος αηδιαζει τον διεστραμμενο το δικο του απορρητο

φανερωνεται στους δικαιους.

. Καταρα του Κυριου βρισκεται στο σπιτι του ασεβη ευλογει, ομως, το

σπιτι των δικαιων.

. Βεβαια, αυτος αντιτασσεται στους υπερηφανους στους ταπεινους,

ομως, δινει χαρη.

. Οι σοφοι θα κληρονομησουν δοξα, το υψος των αφρονων, ομως,

θα ειναι η ατιμια.

Πατρικες συμβουλες : Σοφια

Και συνεση, σε θεωρια και πραξη

4 . Παιδια, ακουστε πατρικη παιδεια, και προσεχετε να μαθετε

συνεση.

. Επειδη, σας δινω μια καλη διδασκαλια μη εγκατελειπετε τον

νομο μου.

. επειδη, κι εγω σταθηκα γιος του πατερα μου αγαπητος και μονογενης

μπροστα στη μητερα μου

. και με διδασκε και μου ελεγε : Ας κραταει η καρδια σου τα λογια μου,

να τηρεις της εντολες μου, και θα ζησεις.

. Αποκτησε σοφια, αποκτησε συνεση μη τη λησμονησεις ουτε να

ξεκλινεις απο τα λογια του στοματος μου

. μη την εγκαταλειπεις, και θα σε φυλαττει ολογυρα να την αγαπας,

και θα σε διατηρει.

.Η σοφια ειναι το πρωτιστο αποκτησε σοφια και περισσοτερο απο

καθε αποκτηση σου, αποκτησε συνεση.

. Αναλαβε την, και θα σε υψωσει θα σε δοξασει, οταν την

αγκαλιασεις.

. Ενα στεφανι απο χαρες θα βαλει επανω στο κεφαλι σου θα σου

δωσει διαδημα δοξας.

. Γιε μου, ακου και δεξου τα λογια μου και τα χρονια της ζωης σου

θα πληθυνθουν.

. Σε διδασκω τον δρομο της σοφιας σε βαζω μεσα σε ισια μονο-

πατια.

. Οταν περπατας, τα βηματα σου δεν θαναι στενοχωρημενα και οταν

τρεχεις, δεν θα προσκοψεις.

.Πιασε γερα την παιδεια, μη την αφησεις να τη φυλαττεις, επειδη ειναι

η ζωη σου.

. Μη μπεις στο μονοπατι των ασεβων, και μη πας στον δρομο των

πονηρων.

. Να τον αποφευγεις, μη περασεις μεσα απ΄αυτον, να ξεκλινεις απ΄

αυτον, και να προχωρησεις.

.Επειδη, αυτοι δεν κοιμουνται, αν δεν κακοποιησουν και ο υπνος τους

αφαιρειται, αν δεν υποσκελισουν

. επειδη, τρωνε ψωμι ασεβειας, και πινουν κρασι δυναστειας.

. Ο δρομος, ομως, των δικαιων ειναι σαν το λαμπρο φως που φεγγει

περισσοτερο και περισσοτερο, μεχρις οτου γινει τελεια ημερα.

. Ο δρομος των ασεβων ειναι σαν το σκοταδι δεν ξερουν που

προσκοπτουν.

. Γιε μου, προσεχε στις ρησεις μου στρεφε το αυτι σου στα λογια

μου.

. Ας μη απομακρυνθουν απο τα ματια σου να τα φυλαττεις στην

καρδια σου

. επειδη, ειναι ζωη σ΄εκεινους που τα βρισκουν αυτα, και γιατρεια σε

ολη τους τη σαρκα.

. Με καθε φυλαξη φυλαγε την καρδια σου επειδη, απ΄αυτη προερ-

χονται οι εκβασεις της ζωης.

.Αποβαλε απο σενα διαστρεβλωση του στοματος, και απομακρυνε

απο σενα διαστροφη των χειλεων.

. Τα ματια σου ας βλεπουν ορθα, και τα βλεφαρα σου ας κατευθυ-

νονται μπροστα σου.

. Σταθμιζε το βαδισμα των ποδιων σου, και ολοι οι δρομοι σου θα

κατευθυνθουν.

. Μη ξεκλινεις δεξια η αριστερα αποστρεψε το ποδι σου απο κακο.

Προειδοποιηση απεναντι

Στη μοιχεια

5 . Γιε μου, προσεχε στη σοφια μου, στρεφε το αυτι σου στη συνεση

μου

. για να τηρεις φρονηση, και τα χειλη σου να φυλαττουν γνωση.

. επειδη, τα χειλη της ξενης γυναικας σταζουν σαν μια κηρηθρα

απο μελι, και ο ουρανισκος της ειναι μαλακοτερος απο λαδι

.το τελος της, ομως, ειναι πικρο σαν αψινθι, οξυ σαν ενα διστομο

μαχαιρι.

. Τα ποδια της κατεβαινουν σε θανατο τα βηματα της καταντουν

στον αδη.

. Για να μη γνωρισεις τον δρομο της ζωης, οι πορειες της ειναι

αστατες, και οχι ευδιαγνωστες.

. Ακουστε με, λοιπον, τωρα, παιδια, και μη αποστραφειτε τα λογια

του στοματος μου.

.Απομακρυνε τον δρομο σου απ΄αυτη, και μη πλησιασεις στην πορτα

του σπιτιου της,

. για να μη δωσεις την τιμη σου σε αλλους, και τα χρονια σου στους

ανελεημονες

. για να μη χορτασουν ξενοι απο την περιουσια σου, και οι κοποι σου

ερθουν σε σπιτι ξενου,

. κι εσυ να στεναζεις στα τελευταια σου, οταν η σαρκα σου και το

σωμα σου καταναλωθουν,

. και λες : "Πως μισησα την παιδεια, και η καρδια μου καταφρονησε

τους ελεγχους,

. και δεν υπακουσα στη φωνη εκεινων που με διδασκαν ουτε στρα-

φηκε το αυτι μου σ΄εκεινους που με νουθετουσαν !

. η πηγη σου ας ειναι ευλογημενη και να ευφραινεσαι με τη γυναικα

της νιοτης σου.

. Ας ειναι σε σενα σαν μια αξιαγαπητη ελαφινα, και μια χαριτωμενη

δορκαδα ας σε ποτιζουν οι μαστοι της σε καθε καιρο να ευφραινεσαι

παντοτε στην αγαπη της.

. Και γιατι, γιε μου, θα θελγεσαι απο μια ξενη, και θα εναγκαλιζεσαι

τον κορφο μιας αλλοτριας;

. Επειδη, οι δρομοι του ανθρωπου ειναι μπροστα στα ματια του Κυριου,

και σταθμιζει ολες τις πορειες του.

. Οι ιδιες του οι ανομιες θα συλλαβουν τον ασεβη, και με τα σχοινια

της αμαρτιας του θα σφιγγεται.

. Αυτος θα πεθανει απαιδευτος, και απο το πληθος της αφροσυνης

του θα περιπλανιεται.

Η ΕΓΓΥΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ

ΚΑΙ ΦΕΡΝΕΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ

6 Γιε μου, αν εγινες εγγυητης για τον φιλο σου, αν εδωσες το χερι

σου σε ξενον,

. παγιδευτηκες με τα λογια του στοματος σου, πιαστηκες με τα

λογια του στοματος σου

. κανε, λοιπον, τουτο, γιε μου, και σωζου, επειδη ηρθες στα χερια

του φιλου σου πηγαινε, μη αποκανεις, και βιαζε τον φιλο σου.

. Μη δωσεις υπνο στα ματια σου ουτε νυσταγμο στα βλεφαρα σου

. σωζου, σαν ενα μικρο ζαρκαδι απο το χερι του κυνηγου, και

σαν ενα πουλι απο το χερι του πτηνοθηρα.

.

Η ΟΚΝΗΡΙΑ, ΠΗΓΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ

. Πηγαινε στο μυρμηγκι, ω οκνηρε παρατηρησε τους δρομους του,

και γινε σοφος

. αυτο, ενω δεν εχει αρχοντα, επιστατη η κυβερνητη,

. ετοιμαζει την τροφη του το καλοκαιρι, μαζευει τις τροφες του κατα

τον θερισμο.

. Μεχρι ποτε θα κοιμασαι, οκνηρε; Ποτε θα σηκωθεις απο τον υπνο

σου:

. Λιγος υπνος, λιγος νυσταγμος, λιγο διπλωμα των χεριων στον υπνο

. επειτα, η φτωχεια σου ερχεται σαν ενας ταχυδρομος, και η γυμνια σου

σαν ενας οπλισμενος ανδρας.

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΧΡΕΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

. Ο αχρειος ανθρωπος, ο κακοτροπος ανθρωπος, περπαταει με

ενα διεστραμμενο στομα

. κανει νευμα με τα ματια του, κανει διακριτικα σημαδια με τα ποδια

του, διδασκει με τα δαχτυλα του

. με διεστραμμενη καρδια μηχανευεται κακα σε καθε καιρο σπερνει

φιλονικιες

. Γι'αυτο, η απωλεια του θαρθει επανω του ξαφνικα θα συντριφτει

ξαφνικα, αθεραπευτα.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ

. Αυτα τα 6 τα μισει ο Κυριος, τα 7 μαλιστα τα βδελυσσεται η ψυχη

του

. Ματια υπερηφανα, γλωσσα αναληθη, και χερια που χυνουν αιμα

αθωο,

. καρδια που μηχανευεται κακους λογισμους, ποδια που τρεχουν

γρηγορα στο να κακοποιουν,

. ψευδομαρτυρα, που λεει ψεματα, κι εκεινον που βαζει φιλονικιες

αναμεσα σε αδελφους.

ΝΕΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΙΧΕΙΑ

. Γιε μου, φυλαγε την εντολη του πατερα σου, και μη απορριψεις

τον νομο της μητερας σου.

. Να τα ραψεις ολογυρα, για παντα, επανω στην καρδια σου, να τα

δεσεις ολογυρα απο τον λαιμο σου.

. Οταν περπατας, θα σε οδηγει οταν κοιμασαι θα σε φυλαττει και

οταν ξυπνησεις, θα συνομιλει μαζι σου.

. Επειδη, η εντολη ειναι λυχναρι, και ο νομος φως, και δρομος ζωης

οι ελεγχοι της παιδειας

. για να σε φυλαττουν απο μια κακη γυναικα, απο κολακειες γλωσσας

μιας ξενης γυναικας.

. Μη ορεχθεις το καλλος της στην καρδια σου κι ας μη σε

θηρευσει με τα βλεφαρα της.

. Επειδη, εξαιτιας μιας πορνης γυναικας κατανταει κανεις μεχρι ενα

κομματι ψωμι, ενω η μοιχαλιδα γυναικα θηρευει την πολυτιμη ψυχη.

. Μπορει κανεις να βαλει φωτια μεσα στον κορφο του, και τα ρουχα

του να μη καουν;

. Μπορει κανεις να περπατησει επανω σε καρβουνα φωτιας, και τα

ποδια του να μη κατακαουν;

. Ετσι κι εκεινος που μπαινει στη γυναικα του διπλανου του οποιος

την αγγιζει, δεν θα αθωωθει.

. Τον κλεφτη δεν τον αποστρεφονται, αν κλεβει για να χορτασει την

ψυχη του, οταν πειναει

. Αλλ'αν πιαστει, θα αποδωσει επταπλασια θα δωσει ολα τα υπαρ-

χοντα του σπιτιου του.

. Οποιος, ομως, μοιχευει με γυναικα, ειναι χωρις μυαλο φερνει απω-

λεια στην ψυχη του, οποιος το κανει αυτο.

. Θα υποφερει πληγες και ατιμια και η ντροπη του δεν θα εξαλειφθει.

. Επειδη, η ζηλοτυπια ειναι μανια του ανδρα, και δεν θα δειξει ελεος

κατα την ημερα της εκδικησης.

. Δεν θα δεχθει κανενα λυτρο ουτε θα εξελεωθει, ακομα κι αν πολ-

λαπλασιασεις τα δωρα.

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ

7. Γιε μου, φυλαγε τα λογια μου, και αποταμιευσε τις εντολες μου

στον εαυτο σου.

. Φυλαγε τις εντολες μου, και θα ζησεις και τον νομο μου, σαν την

κορη των ματιων σου.

. Να τα δεσεις επανω στα δακτυλα σου, να τα χαραξεις επανω

στην πλακα της καρδιας σου.

. Πες στη σοφια : Εσυ εισαι αδελφη μου και αποκαλεσε τη φρονηση

συγγενη σου

. για να σε φυλαττουν απο μια ξενη γυναικα, απο μια αλλοτρια, που

κολακευει με τα λογια της.

Η ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΜΟΙΧΕΙΑ

. Επειδη, απο το παραθυρο του σπιτιου μου εσκυψα μεσα απο το

διχτυωτο μου καγκελο

. και ειδα αναμεσα στους αφρονες, παρατηρησα αναμεσα στους

νεανιες, εναν νεο χωρις μυαλο.

. που περνουσε απο την πλατεια, κοντα στη γωνια της, και ερχοταν

απο τον δρομο προς το σπιτι της,

. στο εσπερινο σκοταδι της ημερας, στον σκοτασμο της νυχτας και

στον γνοφο

. και να, τον συνανταει μια γυναικα που ειχε ενα πορνικο σχημα,

και μια καρδια δολιοφρονη,

. φλυαρη και αναιδης τα ποδια της δεν μενουν στο σπιτι της

. τωρα ειναι εξω, τωρα στις πλατειες, και ενεδρευει κοντα σε καθε

γωνια.

. Με την πολλη της τεχνη τον αποπλανησε με την κολακεια των

χειλεων της τον ελκυσε.

. Αμεσως, την ακολουθει απο πισω, οπως το βοδι πηγαινει στη

σφαγη η οπως το ελαφι πηδαει στον βροχο,

. μεχρις οτου ενα βελος περασει μεσα απο το συκωτι του οπως το

πουλι σπευδει στην παγιδα, και δεν ξερει οτι ειναι εναντια στη ζωη

του.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΙΧΕΙΑΣ

.Τωρα, λοιπον, ακουστε με, παιδια μου, και προσεχετε στα λογια

του στοματος μου.

Ας μη ξεκλινει η καρδια σου στους δρομους της, μη παρεκτραπεις

στα μονοπατια της.

.Επειδη, εκανε πολλους να πεσουν πληγωμενοι, και αρκετοι ειναι

εκεινοι που πληγωθηκαν απ΄αυτη,

. Το σπιτι της ειναι δρομοι του αδη, κατεβαινουν στα ταμεια του

θανατου.

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

8 . Δεν κραζει η σοφια; Και δεν εκπεμπει τη φωνη της η συνεση;

. Στεκεται επανω στην κορυφη των ψηλων τοπων, ψηλοτερα απο

τον δρομο, στη μεση των τριοδων.

. Κραζει κοντα στις πυλες, στην εισοδο της πολης, στιν εισοδο

των θυρων :

Ανθρωποι, σε σας κραζω και η φωνη μου απευθυνεται στους

Γιους των ανθρωπων.

. Απλοι, καταλαβετε φρονηση κι εσεις, αφρονες, αποκτηστε

καρδια που να καταλαβαινει.

. Ακουστε επειδη, θα μιλησω εξοχα πραγματα, και τα χειλη

μου θα προφερουν ορθα.

. Επειδη, αληθεια θα μιλησει το λαρυγγι μου και τα χειλη

μου βδελυσσονται την ασεβεια.

. Ολα τα λογια του στοματος μου ειναι με δικαιοσυνη μεσα

σ'αυτα δεν υπαρχει κατι δολιο η διεστραμμενο.

. ολα ειναι σαφη σ'εκεινον που καταλαβαινει, και ορθα σ'

εκεινους που βρισκουν γνωση.

. Παρτε την παιδεια μου, και οχι ασημι και γνωση, μαλλον,

παρα εκλεκτο χρυσαφι.

. Επειδη, η σοφια ειναι καλυτερη απο πολυτιμες πετρες και

ολα τα επιθυμητα πραγματα δεν ειναι ανταξια γι'αυτη.

. Εγω, η σοφια, κατοικω μαζι με τη φρονηση, και εφευρισκω

γνωση συνετων βουλευματων.

. Ο φοβος του Κυριου ειναι να μισει κανεις το κακο αλαζονεια,

και αυθαδεια, και πονηρο δρομο, και διεστραμμενο στομα, εγω

μισω.

. Δικη μου ειναι η βουλη, και η ασφαλεια εγω ειμαι η συνεση δικη

μου ειναι η δυναμη.

. Εγω, εκεινους που με αγαπουν, τους αγαπω κι εκεινοι που με

ζητουν, θα με βρουν.

. Πλουτος και δοξα βρισκονται μαζι μου, αγαθα που παραμενουν,

και δικαιοσυνη.

. Οι καρποι μου ειναι καλυτεροι απο χρυσαφι και τα γεννηματα

μου, απο εκλεκτο ασημι.

. Περπατω σε δρομο δικαιοσυνης, αναμεσα στα μονοπατια

της κρισης.

. για να κανω αυτους που με αγαπουν να κληρονομησουν

αγαθα, και να γεμισω τους θησαυρους τους.

. Ο Κυριος με ειχε στην αρχη των δρομων του, πριν απο τα

εργα του, απο τον αιωνα.

. Πριν απο τον αιωνα με εχρισε, απαρχης, πριν να υπαρξει

η γη.

. Γεννηθηκα οταν δεν υπηρχαν οι αβυσσοι, οταν δεν ησαν οι

πηγες που αναβλυζουν νερα

. πριν θεμελιωθουν τα βουνα, πριν απο τους λοφους, γεννηθηκα εγω.

. ενω δεν ειχε κανει ακομα τη γη, ουτε πεδιαδες ουτε κορυφες

χωματων της οικουμενης.

. Οταν ετοιμαζε τους ουρανους ημουν εκει οταν περιεγραφε μια

καμαρα απο πανω απο το προσωπο της αβυσσου

. οταν στερεωνε τον αιθερα επανω οταν οχυρωνε της πηγες της

αβυσσου

. οταν επεβαλλε τον νομο του στη θαλασσα, να μη παραβουν τα νερα

το προσταγμα του οταν διεστασσε τα θεμελια της γης

. τοτε, ημουν κοντα του, δημιουργουσα κι εγω ημουν η τρυφη του,

καθημερινα, ευφραινομενη παντοτε μπροστα του,

ευφραινομενη μεσα στην οικουμενη της γης του κι η τρυφη μου

ηταν μαζι με τους γιους των ανθρωπων.

. Τωρα, λοιπον, ακουστε με, ω παιδια επειδη, μακαριοι ειναι εκεινοι

που φυλαττουν τους δρομους μου.

. Ακουστε παιδεία, και γινεστε σοφοι, και μη την αποδοκιμαζετε.

. Μακαριος ο ανθρωπος, που θα με ακουσει, αγρυπνωντας

καθημερινα στις πυλες μου, περιμενοντας στους παραστατες

των θυρων

. επειδη, οποιος βρει εμενα, θα βρει ζωη και θα παρει χαρη απο

τον Κυριο.

. Οποιος, ομως, αμαρτησει σε μενα, αδικει τη δικη του ψυχη ολοι

εκεινοι που με μισουν αγαπουν τον θανατο.

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

9. Η Σοφια οικοδομησε το σπιτι της, λατομησε τους στυλους της

επτα φορες

. εσφαξε τα σφαγια της, κερασε το κρασι της, και ετοιμασε το

τραπεζι της

εστειλε τις υπηρετριες της, κηρυττει επανω στους ψηλους τοπους

της πολης :

. " Οποιος ειναι αφρονας, ας στραφει εδω" και, σ΄αυτους που ειναι

χωρις μυαλο, τους λεει:

"Ελατε, να φατε απο το ψωμι μου, και να πιειτε απο το κρασι μου,

που κερασα

. αφηστε την αφροσυνη, και ζηστε κατευθυνθειτε στον δρομο της

συνεσης".

. Εκεινος που νουθετει εναν χλευαστη παιρνει επανω του ατιμια

κι εκεινος που ελεγχει τον ασεβη, παιρνει επανω του μωμο.

. Μη ελεγχεις τον χλευαστη, για να μη σε μισησει ελεγχε τον

σοφο, και θα σε αγαπησει.

. Δινε αφορμη στον σοφο, και θα γινει σοφοτερος διδασκε τον

δικαιο, και θα αυξηθει σε μαθηση.

. Αρχη σοφιας ειναι ο φοβος του Κυριου και επιγνωση των αγιων,

η φρονηση.

. Επειδη, μεσω εμου οι ημερες σου θα πολλαπλασιαστουν, και

χρονια ζωης θα προστεθουν σε σενα.

. Αν γινεις σοφος, θα εισαι σοφος για τον εαυτο σου και αν γινεις

χλευαστης, εσυ μοναχα θα πασχεις.

ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ Της ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ

. Μια αφρονη γυναικα, θρασεια, ανοητη, και που δεν γνωριζει τιποτε

. καθεται στην πορτα του σπιτιου της επανω σε θρονο, στους ψηλους

τοπους της πολης,

. προσκαλωντας τους διαβατες, αυτους που κατευθυνονται στον

δρομο τους :

"Οποιος ειναι αφρονας ας στραφει εδω" και σ'αυτον που ειναι χωρις

μυαλο, του λεει :

" Τα κλεμμενα νερα ειναι γλυκα, και το κρυφο ψωμι ευχαριστο".

. Αυτος, ομως, αγνοει οτι εκει ειναι ο νεκροι, και οι καλεσμενοι της

οδηγουνται στα βαθη του αδη.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΟΙΜΙΩΝ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ

10 . Παροιμιες του Σολομωντα :

. Ενας σοφος γιος ευφραινει πατερα αλλ'ενας αφρονας γιος ειναι

λυπη της μητερας του.

. Οι θησαυροι της ανομιας δεν ωφελουν ενω η δικαιοσυνη ελευθερωνει

απο θανατο.

. Ο Κυριος δεν θα αφησει να πεινασει η ψυχη του δικαιου ενω ανατρεπει

την περιουσια των ασεβων.

.Το οκνηρο χερι φερνει φτωχεια πλουτιζει, ομως, το χερι του επιμελη.

. Οποιος μαζευει μεσα στο καλοκαιρι ειναι γιος συνεσης ενω εκεινος

που κοιμαται στον θερισμο ειναι γιος ντροπης.

. Ευλογια επανω στο κεφαλι του δικαιου το στομα, ομως, των ασεβων

σκεπαζει αδικια.

. Η μνημη του δικαιου ειναι με ευλογια ενω το ονομα των ασεβων

σαπιζει.

. Ο σοφος στην καρδια θα δεχεται εντολες ενω ο μωρος στα χειλη θα

υποσκελιστει.

. Οποιος περπαταει με ακεραιοτητα περπαταει με σιγουρια οποιος,

ομως, διαστρεφει τους δρομους του θα γνωριστει.

. Οποιος νευει με το ματι, προξενει οδυνη ενω ο μωρος στα χειλη

θα υποσκελιστει.

. Το στομα του δικαιου ειναι πηγη ζωης το στομα, ομως, των ασε-

βων σκεπαζει αδικια.

. Το μισος διεγειρει εριδες η αγαπη, ομως, σκεπαζει ολα τα σφαλματα.

. Στα χειλη του συνετου βρισκεται η σοφια ενω η ραβδος ειναι για τη

ραχη εκεινου που δεν εχει μυαλο.

. Οι σοφοι αποταμιευουν γνωση ενω το στομα του προπετη ειναι

κοντα στην απωλεια.

. Τα αγαθα του πλουσιου ειναι η οχυρη του πολη ενω καταστροφη

των πενητων ειναι η φτωχεια τους.

. Τα εργα του δικαιου ειναι για ζωη το προιον του ασεβη για αμαρτια.

. Οποιος φυλαττει την παιδεία, βρισκεται σε δρομο ζωης ενω εκεινος

που εγκαταλειπει τον ελεγχο αποπλανιεται.

. Οποιος σκεπαζει μισος κατω απο χειλη αναληθη, και οποιος προφε-

ρει συκοφαντια, ειναι αφρονας.

. Μεσα στην πολυλογια δεν λειπει καποια αμαρτια οποιος, ομως, κραταει

τα χειλη του, ειναι συνετος.

. Η γλωσσα του δικαιου ειναι εκλεκτο ασημι η καρδια των ασεβων ενα

μηδαμινο πραγμα.

. Τα χειλη του δικαιου βοσκουν πολλους ενω η αφρονες πεθαινουν εξαιτιας

ελλειψης μυαλου.

. Η ευλογια του Κυριου πλουτιζει, και λυπη δεν θα προστεθει σ΄αυτη.

. Σαν γελιο ειναι στον αφρονα να πραττει κακο ενω η σοφια ειναι ανδρα

συνετου.

. Ο φοβος του ασεβη θαρθει επανω του ενω η επιθυμια των δικαιων

θα εκπληρωθει.

. Οπως παρερχεται ο ανεμοστροβιλος, ετσι και ο ασεβης δεν υπαρχει

ενω ο δικαιος θα ειναι θεμελιωμενος στον αιωνα.

. Οπως το ξυδι στα δοντια, και ο καπνος στα ματια, ετσι ειναι ο οκνηρος

σ΄αυτον που τον στελνουν.

. Ο φοβος του Κυριου προσθετει ημερες ενω τα χρονια των ασεβων θα

ελαττωθουν.

. Η προσδοκια των δικαιων θα ειναι ευφροσυνη η ελπιδα ομως των

ασεβων θα χαθει.

. Ο δρομος του Κυριου ειναι οχυρωμα στον αμεμπτο, αλλα ολεθρος

στους εργατες της ανομιας.

. Ο δικαιος δεν θα σαλευτει στον αιωνα ενω οι ασεβεις δεν θα κατοι-

κησουν τη γη.

. Το στομα του δικαιου αναδινει σοφια ενω η αναληθης γλωσσα θα

εκκοπει.

. τα χειλη του δικαιαου γνωριζουν το ευχαριστο ενω το στομα των

ασεβων τα διεστραμμενα.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

11. Μια δολια πλαστιγγα ειναι βδελυγμα στον Κυριο ενω ενα

δικαιο ζυγι ειναι ευαρεστηση του.

. Οπου μπει υπερηφανεια, μπαινει και ντροπη η σοφια, ομως,

ειναι με τους ταπεινους.

. Η ακεραιοτητα των ευθεων θα τους οδηγει ενω η υπουλοτητα

των στρεβλων θα τους κατασρεψει.

. Τα πλουτη, σε ημερα οργης, δεν οφελουν ενω η δικαιοσυνη

ελευθερωνει απο θανατο.

. Η δικαιοσυνη του ακεραιου θα ορθοτομησει τον δρομο του ενω

ο ασεβης θα πεσει εξαιτιας της ασεβειας του.

. Η δικαιοσυνη των ευθεων θα τους ελευθερωσει ενω οι παραβατες

θα συλληφθουν στην κακια τους.

. Οταν ο ασεβης ανθρωπος πεθαινει, η ελπιδα του χανεται χανεται

και η προσδοκια των ανομων.

. Ο δικαιος ελευθερωνεται απο τη θλιψη, αντι γι΄αυτον, ομως, μπαινει

ο ασεβης.

. Ο υποκριτης αφανιζει τον πλησιον του με το στομα οι δικαιοι, ομως,

θα ελευθερωθουν με τη γνωση.

. Στην ευοδωση των δικαιων ευφραινεται η πολη και στον ολεθρο των

ασεβων αγαλλεται.

. Με τη ευλογια των ευθεων υψωνεται μια πολη με το στομα, ομως,

των ασεβων καταστρεφεται.

. Εκεινος που ειναι χωρις μυαλο περιφρονει τον πλησιον του

ομως, ο φρονιμος ανθρωπος σιωπα.

. Ο σπερμολογος περιφερεται αποκαλυπτοντας μυστικα εκεινος,

ομως, που ειναι πιστος στην ψυχη κρυβει το πραγμα.

. Οπου δεν υπαρχει κυβερνηση, ο λαος πεφτει απο το πληθος,

ομως, των συμβουλων προερχεται σωτηρια.

. Οποιος εγγυαται για αλλον, θα παθει κακο και οποιος μισει την

εγγυηση, ειναι ασφαλης.

. Η σεμνη γυναικα απολαμβανει τιμη και οι καρτερικοι απολαμβανουν

πλουτη.

. Ο ελεημονας ανθρωπος αγαθοποιει την ψυχη του ενω ο ανελεημονας

θλιβει τη σαρκα του.

. Ο ασεβης εργαζεται ενα ψευτικο εργο σ'εκεινον, ομως, που σπερνει

δικαιοσυνη θα υπαρχει ενας σιγουρος μισθος.

.Οπως η δικαιοσυνη τεινει προς ζωη, ετσι κι εκεινος που κυνηγαει το

κακο τρεχει στο θανατο του.

Οι διεστραμμενοι στην καρδια ειναι βδελυγμα στον Κυριο ομως, οι

Αμεμπτοι στον δρομο ειναι σ'αυτον δεκτοι.

. Και χερι με χερι αν ενωνεται, ο ασεβης δεν θα μεινει ατιμωρητος

ενω το σπερμα των δικαιων θα ελευθερωθει.

. Σαν ενας χρυσαφενιος κρικος στη μυτη ενος γουρουνιου, ετσι ειναι

μια γυναικα χωρις φρονηση.

. Η επιθυμια των δικαιων ειναι μονο το καλο η προσδοκια, ομως, των

ασεβων η οργη.

. Οι μεν σκορπιζουν, και ομως εχουν περισσευμα οι δε ειναι φειδωλοι

υπερ το δεον, και ομως ερχονται σε στερηση.

. Η ψυχη που αγαθοποιει θα παχυνει και οποιος ποτιζει, θα ποτιστει

κι αυτος.

. Οποιος προθυμοποιειται στο καλο, θα απολαυσει χαρη οποιος,

ομως, ζηταει το κακο, θαρθει επανω του.

. Οποιος ελπιζει στον πλουτο του, αυτος θα πεσει ενω οι δικαιοι

θα ανθησουν σαν βλαστος.

. Οποιος αναστατωνει την οικογενεια του, θα κληρονομησει ανεμο

και ο αφρονας θα ειναι δουλος στον φρονιμο.

. Ο καρπος του δικαιου ειναι δεντρο ζωης και οποιος κερδιζει ψυχες

ειναι σοφος.

. Αν ο δικαιος παιδευεται επανω στη γη, πολυ περισσοτερο ο ασεβης

και ο αμαρτωλος.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ - συνεχεια

12 . Οποιος αγαπαει παιδεία, αγαπαει τη γνωση οποιος, ομως,

μισει τον ελεγχο ειναι αφρονας.

. Ο καλος βρισκει χαρη απο τον Κυριο αυτον, ομως, που μηχανευε-

ται κακα θα τον καταδικασει.

. Με την ανομια δεν θα στερεωθει ενας ανθρωπος η ριζα, ομως, των

δικαιων θα μενει ασαλευτη.

. Η εναρετη γυναικα ειναι στεφανι στον ανδρα της ενω αυτη που

προξενει ντροπη ειναι σαν σαπιλα στα κοκαλα του.

. Οι διαλογισμοι των δικαιων ειναι ευθυτητα ενω οι βουλες των

ασεβων δολος.

. Τα λογια των ασεβων ενεδρευουν αιμα το στομα, ομως, των ευθεων

θα τους ελευθερωσει.

. Οι ασεβεις καταστρεφονται, και δεν υπαρχουν το σπιτι, ομως, των

ευθεων θα τους ελευθερωσει.

. Οι ασεβεις καταστρεφονται, και δεν υπαρχουν το σπιτι, ομως, των

δικαιων παραμενει.

. Ο ανθρωπος εγκωμιαζεται συμφωνα με τη συνεση του ενω ο

διεστραμμενος στην καρδια θα ειναι σε καταφρονηση.

. Καλυτερος ο ανθρωπος, που δεν τον τιμουν και αρκειται στον

εαυτο του, παρα εκεινος που κενοδοξει και στερειται ψωμι.

. Ο δικαιος επιμελειται τη ζωη του κτηνους του ενω τα σπλαχνα

των ασεβων ειναι ανελεημονα.

. Αυτος που εργαζεται τη γη του θα χορτασει ψωμι ενω αυτος

που ακολουθει τους ματαιοφρονες ειναι χωρις μυαλο.

. Ο ασεβης ζηταει την υπερασπιση των κακων η ριζα, ομως, του

δικαιου αναφυτρωνει.

. Εξαιτιας αμαρτιας χειλεων ο ασεβης παγιδευεται ενω ο δικαιος

βγαινει απο στενοχωρια.

. Απο τους καρπους του στοματος του ο ανθρωπος θα γεμισει

απο αγαθα και η αμοιβη των χεριων του ανθρωπου θα επιστρεψει

σ'αυτον.

. Ο δρομος του αφρονα ειναι σωστος στα ματια του ενω εκεινος που

ακουει συμβουλες ειναι σοφος.

. Ο αφρονας φανερωνει αμεσως την οργη του ενω ο φρονιμος

σκεπαζει το ονειδος του.

. Αυτος που μιλαει αληθεια αναγγελλει το δικαιο ενω ο ψευδομαρτυ-

ρας δολο.

. Ο φλυαρος ειναι σαν τραυματα απο μαχαιρα ενω η γλωσσα των

σοφων, ειναι γιατρεια.

. Τα χειλη της αληθειας θα ειναι σταθερα για παντα ενω η αναληθης

γλωσσα, μονον στιγμιαια.

. Δολος ειναι στην καρδια αυτων που μηχανευονται κακα ευφροσυνη,

ομως, σ'αυτους που βουλευονται ειρηνη.

. Καμια βλαβη δεν θα συμβει στον δικαιο ενω οι ασεβεις θα γεμισουν

απο κακα.

. αναληθη χειλη ειναι βδελυγμα στον Κυριο ενω αυτοι που πραττουν

την αληθεια ειναι δεκτοι σ΄αυτον.

. Ο φρονιμος ανθρωπος σκεπαζει γνωση ενω η καρδια των αφρονων

διακηρυττει μωρια.

. Το χερι των επιμελων θα εξουσιαζει ενω οι οκνηροι θα ειναι υποτελεις.

. Η λυπη στην καρδια του ανθρωπου την ταπεινωνει ενω ο καλος

λογος την ευφραινει.

. Ο δικαιος υπερεχει του πλησιον του ενω ο δρομος των ασεβων τους

πλαναει.

. Ο οκνηρος δεν πετυχαινει το θηραμα του ενω τα υπαρχοντα του επι-

μελους ανθρωπου ειναι πολυτιμα.

. Στον δρομο της δικαιοσυνης ειναι ζωη και η πορεια αυτου του δρομου

δεν φερνει σε θανατο.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ - συνεχεια

13 . Ο σοφος γιος δεχεται τη διδασκαλια του πατερα του ενω ο

χλευαστης δεν ακουει ελεγχο.

. Απο τους καρπους του στοματος του ο ανθρωπος θα φαει αγαθα

ενω η ψυχη των ανομων αδικια.

. Αυτος που φυλαττει το στομα του διαφυλαττει τη ζωη του ενω αυτος

που ανοιγει τα χειλη του με προπετεια θα χαθει.

. Η ψυχη του οκνηρου επιθυμει, και δεν εχει ενω η ψυχη των επιμελων

θα χορτασει.

. Ο δικαιος μισει εναν αναληθη λογο ενω ο ασεβης γινεται βρωμερος

και χωρις τιμη.

. Η δικαιοσυνη φυλαττει τον τελειο στον δρομο ενω η ασεβεια κατα-

στρεφει τον αμαρτωλο.

. Υπαρχει ανθρωπος που κανει τον πλουσιο, και δεν εχει τιποτε και

αλλος που κανει τον φτωχο, και εχει πολυ πλουτο.

. Το λυτρο της ψυχης ειναι ο πλουτος του ενω ο φτωχος δεν ακουει

επιπληξη.

. Το φως των δικαιων ειναι λαμπρο ενω το λυχναρι των ασεβων θα

σβησει.

. Μονον απο την υπερηφανεια προερχεται η φιλονικια ενω η σοφια

ειναι μαζι μ΄εκεινους που δεχονται συμβουλες.

. Τα πλουτη απο ματαιοτητα θα ελαττωθουν ενω αυτος που συναγει

με το χερι του θα αυξηθει.

. Η ελπιδα που αναβαλλεται ατονει την καρδια ενω οταν ερχεται το

ποθουμενο ειναι δεντρο ζωης.

. Εκεινος που καταφρονει τον λογο θα αφανιστει ενω αυτος που

φοβαται την εντολη, αυτος θα ανταμειφθει.

. Ο νομος του σοφου ειναι πηγη ζωης, που απομακρυνει απο

παγιδες θανατου.

. Η αγαθη συνεση δινει χαρη ενω ο δρομος των παρανομων

φερνει σε ολεθρο.

. Καθε φρονιμος ενεργει με γνωση ενω ο αφρονας ανακαλυπτει

μωρια.

. Ο κακος μηνυτης πεφτει σε δυστυχια ενω ο πιστος πρεσβης ειναι

γιατρεια.

. Φτωχεια και ντροπη θα υπαρχουν σ'αυτον που αποβαλλει τη

διδασκαλια ενω αυτος που φυλαττει τον ελεγχο θα τιμηθει.

. Επιθυμια που εκπληρωθηκε ευφραινει την ψυχη στους

αφρονες, ομως, ειναι βδελυρο να ξεκλινουν απο το κακο.

. Αυτος που περπαταει με σοφους θα ειναι σοφος ενω ο

συντροφος των αφρονων θα χαθει.

. Κακο παρακολουθει τους αμαρτωλους στους δικαιους, ομως,

θα ανταποδοθει καλο.

. Ο αγαθος αφηνει κληρονομια στους γιους των γιων ο πλουτος,

ομως του αμαρτωλου θησαυριζεται για τον δικαιο.

. Το χωραφι των φτωχων δινει πολλη τροφη μερικοι, ομως, απο

ελλειψη κρισης αφανιζονται.

. Αυτος που λυπαται το ραβδι του, μισει τον γιο του αλλ΄αυτος που

τον αγαπαει, τον παιδαγωγει στην καταλληλη ωρα.

. Ο δικαιος τρωει μεχρι χορτασμου της ψυχης του ενω η κοιλια των

ασεβων θα στερειται.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ - συνεχεια

14 . Οι σοφες γυναικες οικοδομουν το σπιτι τους ενω η αφρονη το

κατασκαβει με τα χερια της.

. Αυτος που περπαταει στην ευθυτητα του φοβαται τον Κυριο ενω ο

στρεβλος στους δρομους του τον καταφρονει.

. Σε στομα αφρονα ειναι το ραβδι της υπερηφανειας τα χειλη των

σοφων, ομως, θα τους διαφυλαττουν.

. Ο αληθινος μαρτυρας δεν θα ψευδεται ενω ο αναληθης μαρτυρας

ξεχυνει ψεματα.

. Ο χλευαστης ζηταει σοφια, και δεν βρισκει στον συνετο, ομως, η

μαθηση ειναι ευκολη.

. Πηγαινε απεναντι στον αφρονα ανθρωπο, και δεν θα βρεις χειλη

συνεσης.

. Η σοφια του φρονιμου ειναι να γνωριζει τον δρομο του ενω η

μωρια των αφρονων ειναι αποπλανηση.

. Οι αφρονες στην ανομια γελουν αναμεσα στους ευθεις, ομως,

υπαρχει χαρη.

. Η καρδια του ανθρωπου γνωριζει την πικρια της ψυχης του και

ο ξενος δεν συμμετεχει στη χαρα της.

. Το σπιτι των ασεβων θα αφανιστει η σκηνη των δικαιων, ομως,

θα ανθιζει.

. Υπαρχει ενας δρομος που φαινεται στον ανθρωπο σωστος, αλλα

τα τελη του φερνουν σε θανατο.

.Ο διεφθαρμενος στην καρδια του θα γεμισει απο τους δρομους του

ενω ο αγαθος ανθρωπος απο τους δικους του.

. Ο απλος πιστευει σε καθε λογο ενω ο φρονιμος προσεχει τα

βηματα του.

. Ο σοφος φοβαται, και φευγει απο το κακο ο αφρονας, ομως,

προχωρει και θρασυνεται.

. Ο οξυθυμος ενεργει αστοχαστα και ο κακοβουλος ανθρωπος

ειναι μισητος.

. Οι αφρονες κληρονομουν μωρια ενω οι φρονιμοι στεφανωνονται

με συνεση.

. Οι κακοι υποκλινονται μπροστα στους αγαθους, και οι ασεβεις στις

πυλες των δικαιων.

. Ο φτωχος μισειται και απο τον πλησιον του ενω οι φιλοι του

πλουσιου ειναι πολλοι.

. Εκεινος που καταφρονει τον πλησιον του αμαρτανει ενω αυτος

που ελεει τους φτωχους ειναι μακαριος.

. Δεν ειναι σε πλανη αυτοι που θελουν το κακο; Ομως ελεος και

αληθεια ειναι σ'αυτους που θελουν το αγαθο.

.Σε καθε κοπο υπαρχει κερδος ενω η φλυαρια των χειλεων φερνει

μοναχα σε ελλειψη.

. Τα πλουτη των σοφων ειναι σ'αυτους στεφανι ενω η υπεροχη

των αφρονων μωρια.

. Ο μαρτυρας, που λεει αληθεια, ελευθερωνει ψυχες ενω ο δολιος

ξεχυνει ψεματα.

. Στον φοβο του Κυριου υπαρχει ισχυρη ελπιδα και στα παιδια του

θα υπαρχει καταφυγιο.

. Ο φοβος του Κυριου ειναι πηγη ζωης, που απομακρυνει απο

παγιδες θανατου.

. Στο πληθος του λαου ειναι η δοξα του βασιλια ενω, στην ελλειψη

του λαου, ο αφανισμος εκεινου που ηγεμονευει.

. Ο μακροθυμος εχει μεγαλη φρονηση ενω ο οξυθυμος ανασηκωνει

την αφροσυνη του.

. Η καρδια που υγιαινει ειναι ζωη της σαρκας ενω ο φθονος, σαπιλα

στα κοκαλα.

. Αυτος που καταθλιβει τον φτωχο ονειδιζει τον Δημιουργο του ενω

αυτος που τον τιμαει ελεει τον φτωχο.

. Ο ασεβης ανατρεπεται στην ασεβεια του ενω ο δικαιος και στον

θανατο του εχει ελπιδα.

.Στην καρδια του συνετου επαναπαυεται σοφια ενω φανερωνεται

αναμεσα στους αφρονες.

. Η δικαιοσυνη υψωνει εθνος ενω η αμαρτια ειναι ονειδος λαων.

. Η ευνοια του βασιλια ειναι προς εναν φρονιμο δουλο ενω ο

θυμος του προς εκεινον που προξενει ντροπη.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ - συνεχεια

15 . Η γλυκια αποκριση καταπραυνει θυμο αλλ'ο λυπηρος λογος

διεγειρει οργη.

. Η γλωσσα των σοφων καλλωπιζει τη γνωση το στομα, ομως,

των αφρονων εκβαλλει μωρια.

. Τα ματια του Κυριου ειναι σε καθε τοπο, παρατηρωντας κακους

και αγαθους.

. Η γλωσσα που θεραπευει ειναι δεντρο ζωης ομως, η διεστραμμενη

ειναι συντριψη στο πνευμα.

. Ο αφρονας καταφρονει τη διδασκαλια του πατερα του ενω αυτος

που φυλαττει τον ελεγχο ειναι φρονιμος.

. Στο σπιτι του δικαιου υπαρχει πολυς θησαυρος ενω στο εισοδημα

του ασεβη ειναι διασκορπισμος.

. Τα χειλη των σοφων διαδιδουν γνωση η καρδια, ομως, των αφρο-

νων δεν ειναι ετσι

. Η θυσια των ασεβων ειναι βδελυγμα στον Κυριο η δεηση, ομως, των

ευθεων, ειναι σ'αυτον ευπροσδεκτη,

. Ειναι βδελυγμα στον Κυριο ο δρομος του ασεβη αγαπαει, ομως, αυτον

που κυνηγαει τη δικαιοσυνη.

. Η διδασκαλια ειναι δυσαρεστη σ΄αυτον που εγκαταλειπει τον δρομο

αυτος που μισει τον ελεγχο θα πεθανει.

. Ο αδης και η απωλεια ειναι μπροστα στον Κυριο ποσο μαλλον οι

καρδιες των γιων των ανθρωπων;

. Ο χλευαστης δεν αγαπαει αυτον που τον ελεγχει ουτε θα παει

στους σοφους.

. Η καρδια που ευφραινεται ιλαρυνει το προσωπο ομως, απο τη

λυπη της καρδιας καταθλιβεται το πνευμα.

. Η καρδια του συνετου ζηταει γνωση ενω το στομα των αφρονων

βοσκει μωρια.

. Ολες οι ημερες του θλιμμενου ειναι κακες ενω εκεινος που ευφραι-

νεται στην καρδια εχει μια παντοτινη ευωχια.

. Καλυτερα το λιγο με φοβο Κυριου, παρα πολλοι θησαυροι και

ταραχη μεσα σ'αυτους.

. Καλυτερα φιλοξενια με λαχανα, αλλα με αγαπη, παρα ενα σιτευτο

μοσχαρι με μισος.

. Ο οξυθυμος ανθρωπος διεγειρει μαχες ενω ο μακροθυμος σταμα-

ταει φιλονικιες.

. Ο δρομος του οκνηρου ειναι σαν φραγμενος απο αγκαθια ο δρομος,

ομως, των ευθεων ειναι εξομαλισμενος.

, Γιος σοφος ευφραινει πατερα ενω ο μωρος ανθρωπος καταφρονει τη

μητερα του.

. Η μωρια ειναι χαρα στον αμυαλο ενω ο συνετος ανθρωπος περπαταει

σωστα.

. Οπου δεν υπαρχει συμβουλιο, οι σκοποι ματαιωνονται μεσα στο πληθος,

ομως, των συμβουλων στερεωνονται.

. Χαρα στον ανθρωπο για την αποκριση του στοματος του, και ενας λογος

στην ωρα του, ποσο καλος ειναι !

.Ο δρομος της ζωης στον συνετο ειναι προς τα ανω, για να ξεκλινει απο τον

αδη κατω.

. Ο Κυριος καταστρεφει το σπιτι των υπερηφανων ενω στερεωνει το οριο

της χηρας.

. Οι λογισμοι του πονηρου ειναι βδελυγμα στον Κυριο ενω τα λογια των

καθαρων ειναι ευαρεστα.

. Ο δωροληπτης ταραζει το σπιτι του οποιος, ομως, μισει τα δωρα θα

ζησει.

. Η καρδια του δικαιου προμελεταει για να απαντησει ενω το στομα

των ασεβων εκβαλλει κακα.

. Ο Κυριος ειναι μακρια απο τους ασεβεις εισακουει, ομως, τη δεηση

των δικαιων.

. Το φως των ματιων ευφραινει την καρδια και η καλη φημη παχαινει

τα κοκαλα.

. Το αυτι, που ακουει τον ελεγχο της ζωης, διαμεναι αναμεσα στους

σοφους.

. Οποιος απωθει τη διδασκαλια, αποστρεφεται την ψυχη του οποιος,

ομως, ακουει τον ελεγχο, αποκταει συνεση.

. Ο φοβος του Κυριου ειναι διδασκαλια σοφιας και η ταπεινωση

προπορευεται της δοξας.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ- συνεχεια

16 . Οι προπαρασκευες της καρδιας ειναι του ανθρωπου

ομως, απο τον Κυριο ειναι η αποκριση της γλωσσας.

. Ολοι οι δρομοι του ανθρωπου φαινονται στα ματια του

σωστοι ομως, ο Κυριος σταθμιζει τα πνευματα.

. Αφιερωνε τα εργα σου στον Κυριο, και οι βουλες σου

θα στερεωθουν.

. Καθε υπερηφανος στην καρδια ειναι βδελυγμα στον Κυριο

και χερι με χερι αν ενωνεται, δεν θα μενει ατιμωρητο.

. Με χαρη και αληθεια καθαριζεται η ανομια και με τον φοβο

του Κυριου οι ανθρωποι ξεκλινουν απο το κακο.

. Οταν ο Κυριος αρεσκεται στους δρομους του ανθρωπου,

και τους εχθρους του ειρηνευει μαζι του.

. Καλυτερο το λιγο με δικαιοσυνη, παρα μεγαλα εισοδηματα

με αδικια.

. Η καρδια του ανθρωπου σχεδιαζει τον δρομο του ομως,

ο Κυριος διευθυνει τα βηματα του.

. Η δικαιη σταθμη και η πλαστιγγα ειναι του Κυριου ολα τα

ζυγια στο σακκι ειναι δικο του εργο.

. Στους βασιλιαδες ειναι βδελυγμα να πραττουν ανομια επειδη,

ο θρονος στερεωνεται με τη δικαιοσυνη.

. Τα δικαια χειλη ειναι ευπροσδεκτα απο βασιλιαδες, και αγαπουν

εκεινον που μιλαει σωστα.

. Ποσο καλυτερη ειναι η αποκτηση της σοφιας, παρα το χρυσαφι!

Και προτιμοτερη η αποκτηση της συνεσης, παρα το ασημι!

. Ο δρομος των ευθεων ειναι να ξεκλινουν απο κακο οποιος

φυλαττει τον δρομο του, διατηρει την ψυχη του.

. Η υπερηφανεια προηγειται του ολεθρου, και η υψηλοφροσυνη

του πνευματος προηγειται της πτωσης.

. Καλητερο να ειναι καποιος ταπεινοφρονας μαζι με τους ταπει-

νους, παρα να μοιραζει λαφυρα μαζι με τους υπερηφανους.

. Ο συνετος στα πραγματα, θα βρει καλο κι αυτος που ελπιζει

στον Κυριο ειναι μακαριος.

. Ο σοφος στην καρδια θα ονομαζεται φρονιμος και η γλυκυτητα

των χειλεων προσθετει μαθηση.

. Η συνεση ειναι πηγη ζωης σ΄αυτον που την εχει ενω η παιδεία

των αφρονων ειναι μωρια.

. Η καρδια του σοφου συνετιζει το στομα του, και προσθετει

μαθησει στα χειλη του.

.Κηρηθρα απο μελι ειναι τα ευαρεστα λογια γλυκυτητα στην

ψυχη, και γιατρεια στα κοκαλα.

. Υπαρχει ενας δρομος, που φαινεται στον ανθρωπο σωστος,

αλλα τα τελη του ειναι δρομοι θανατου.

. Ο εργαζομενος εργαζεται για τον εαυτο του επειδη, τον

εξαναγκαζει το στομα του.

. Ο αχρειος ανθρωπος σκαβει κακο και στα χειλη του ειναι

σαν φωτια που καιει.

. Ο διεστραμμενος ανθρωπος διασπειρει φιλονικιες και ο

ψιθυριστης διαχωριζει τους στενοτερους φιλους.

. Ο βιαιος ανθρωπος αποπλαναει τον πλησιον του, και τον

φερνει σε οχι καλο δρομο.

. Αυτος που κλεινει τα ματια του μηχανευεται διεστραμμενα

αυτος που δαγκωνει τα χειλη του εκτελει το κακο.

. Η πολια (τα γκριζομαλλα των ιλικιωμενον) ειναι στεφανι δοξας,

οταν βρισκεται στον δρομο της δικαιοσυνης.

. Καλυτερος ο μακροθυμος παρα ο δυνατος κι αυτος που εξουσια-

ζει το πνευμα του, παρα αυτος που εκπορθει μια πολη.

Παροιμιες του Σολομωντα- συνεχεια

17 . Καλυτερα ξηρο ψωμι, και ειρηνη μαζι του, παρα ενα σπιτι

γεματο εδεσματα με φιλονικια.

. Ο φρονιμος υπηρετης θα εξουσιαζει επανω σε εναν γιο ντροπης,

και θα συμμοιραστει τη κληρονομια αναμεσα σε αδελφους.

.Το χωνευτηρι δοκιμαζει το ασημι, και το καμινι το χρυσαφι, ο

Κυριος, ομως, τις καρδιες.

. Ο κακοποιος υπακουει στα ανομα χειλη ο ψευτης δινει ακροαση

στην κακη γλωσσα.

. Οποιος περιγελαει τον φτωχο, κοροιδευει τον Δημιουργο του

οποιος χαιρεται σε συμφορες, δεν θα μεινει ατιμωρητος.

. Το στεφανι των γεροντων ειναι τα παιδια των παιδιων και

η δοξα των παιδιων οι πατερες τους.

. Χειλη υπεροχης δεν αρμοζουν στον αφρονα πολυ λιγοτερο

χειλη ψευδους στον αρχοντα.

.Το δωρο ειναι σαν πολυτιμη πετρα στα ματια του δωροδοκου-

μενου οπου αυτο εμφανιστει, κατορθωνει.

. Οποιος κρυβει παραβαση, ζηταει φιλια οποιος, ομως, ξαναλεει

το πραγμα, χωριζει τους στενοτερους φιλους.

. Περισσοτερο τυπτει ο ελεγχος τον φρονιμο, παρα εκατο

μαστιγωματα τον αφρονα.

. Ο κακος ζηταει μοναχα στασεις γι΄αυτο, ενας σκληρος αγγελος

θα σταλει εναντιον του.

. Ας συναντησει τον ανθρωπο μια αρκουδα, που στερηθηκε τα

παιδια της, και οχι ενας αφρονας μεσα στη μωρια του.

. Οποιος ανταποδιδει κακο αντι για καλο, κακο δεν θα αναχωρησει

απο το σπιτι του.

. Οποιος αρχιζει μια φιλονικια, ειναι σαν εκεινον που ανοιγει ενα

φραγμα με νερα γι'αυτο, σταματα απο τη φιλονικια πριν αναψει.

. Εκεινος που δικαιωνει τον ασεβη, κι εκεινος που καταδικαζει τον

δικαιο, και οι δυο ειναι βδελυγμα στον Κυριο.

. Τι χρησιμευουν τα χρηματα στο χερι του αφρονα, για να αγορασει

σοφια, αφου δεν εχει γνωση;

. Σε καθε καιρο αγαπαει ο φιλος, και ο αδελφος γεννιεται για καιρο

αναγκης.

. Ανθρωπος χωρις μυαλο δινει το χερι, και εγγυαται για τον φιλο

του.

. Εκεινος που αγαπαει φιλονικιες, αγαπαει αμαρτηματα κι εκεινος

που υπερυψωνει την πυλη του ζηταει ολεθρο.

. Ο στρεβλος στην καρδια δεν βρισκει καλο και ο διεστραμμενος

στη γλωσσα του πεφτει σε συμφορα.

. Οποιος γενναει εναν αφρονα, τον γενναει για λυπη του και ο

πατερας του ανοητου δεν απολαμβανει χαρα.

.Η καρδια που ευφραινεται δινει ευεξια σαν γιατρικο ενω το πνευμα

του καταθλιμμενου ξηραινει τα κοκαλα.

. Ο ασεβης δεχεται ενα δωρο απο τον κορφο, για να διαστρεψει

τους δρομους της κρισης.

. Επανω στο προσωπο του συνετου ειναι σοφια αλλα, τα ματια του

αφρονα βλεπουν στα ακρα της γης.

. Ο αφρονας γιος ειναι βαρυθυμια στον πατερα του, και πικρια

σ΄αυτη που τον γεννησε.

. Δεν ειναι ποτε καλο να επιβαλλεται ποινη στον δικαιο, να επιβου-

λευεται καποιος τους αρχοντες για την ευθυτητα τους.

.Εκεινος που κραταει τα λογια του ειναι γνωστικος ο μακροθυμος

ανθρωπος ειναι φρονιμος.

. Και ο ιδιος ο αφρονας, οταν σωπαινει, θεωρειται σοφος κι εκεινος

που κλεινει τα χειλη του, θεωρειται συνετος.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

18. Ο ιδιογνωμονας ζητει συμφωνα με την επιθυμια του, και εναντιω-

νεται σε καθε τι που ειναι ορθο.

. Ο αφρονας δεν ευχαριστιεται στη συνεση, αλλα σε ο,τι φανταζεται

η καρδια του.

. Οταν ερχεται ο ασεβης, ερχεται και η καταφρονηση, και μαζι με το

ονειδος, η ατιμια.

. Τα λογια του στοματος του ανθρωπου εινα βαθια νερα και η πηγη

της σοφιας χειμαρρος που αναπηδαει.

.Δεν ειναι καλο να προσωποληπτει καποιος απεναντι στον ασεβη,

για να αντρεπει το δικιο στην κριση,

.Τα χειλη του αφρονα μπαινουν σε φιλονικιες, και το στομα του

προσκαλει για ραπισματα.

. Το στομα του αφρονα ειναι ο αφανισμος του, και τα χειλη του

παγιδα στην ψυχη του.

. Τα λογια του ψιθυριστη καταπινονται ευχαριστα, και

κατεβαινουν μεχρι τα ενδομυχα της κοιλιας.

.Ο οκνηρος στο εργο του ειναι σιγουρα αδελφος του ασωτου.

. Το ονομα του Κυριου ειναι ενας οχυρωμενος πυργος

ο δικαιος, καταφευγοντας σ΄αυτον, ειναι σε ασφαλεια.

. Τα αγαθα του πλουσιου ειναι η οχυρωμενη πολη του, και

τα φανταζεται σαν ενα ψηλο τειχος.

.Πριν απο τον αφανισμο υψωνεται η καρδια του ανθρωπου

και η ταπεινωση προπορευεται της δοξας.

. Το να απανταει καποιος πριν ακουσει, ειναι σ΄αυτον

αφροσυνη και ονειδος.

. Το πνευμα του ανθρωπου θα υποστηριζει την αδυναμια του

αλλα το καταθλιμμενο πνευμα ποιος μπορει να το υποφερει;

.Η καρδια εκεινου που εχει φρονηση αποκταει συνεση και το

αυτι των σοφων ζηταει γνωση.

.Το δωρο του ανθρωπου ανοιγει σ΄αυτον τοπο, και τον

φερνει μπροστα στους μεγαλους.

.Εκεινος που πρωτολογει στην κριση του φαινεται δικαιος

ομως, ερχεται ο αντιδικος του και τον ανασκευαζει.

.Ενας αδελφος που διχοστατησε υποτασσετε δυσκολοτερα,

παρα μια οχυρωμενη πολη και οι διαφορες τους ειναι

σαν μοχλοι ενος φρουριου.

. Απο τους καρπους του στοματος του ανθρωπου θα χορτασει

η κοιλια του απο το προιον των χειλεων του θα γεμισει.

. Θανατος και ζωη ειναι στο χερι της γλωσσας κι εκεινοι που

την αγαπουν, θα φανε απο τους καρπους της.

.Οποιος βρηκε γυναικα, βρηκε αγαθο, και απολαυσε χαρη απο

τον Κυριο.

.Ο πενητας μιλαει με ικεσιες ο πλουσιος, ομως, απανταει με

σκληροτητα.

.Ο ανθρωπος που εχει φιλους, πρεπει να συμπεριφερεται φιλικα

και υπαρχει φιλος στενοτερος απο αδελφο.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

19. Καλυτερος ο φτωχος που περπαταει στην ακεραιοτητα του,

παρα ο πλουσιος που ειναι διεστραμμενος στα χειλη του και

οντας αφρονας.

.Ψυχη χωρις γνωση σιγουρα δεν ειναι καλο και οποιος σπευδει με

τα ποδια, σκονταφτει.

.Η αφροσυνη του ανθρωπου διαστρεφει τον δρομο του και η καρδια

του αγανακτει εναντια στον Κυριο.

.Ο πλουτος προσθετει πολλους φιλους ενω ο φτωχος εγκαταλειπετε

απο τον φιλο του.

. Ο ψευδομαρτυρας δεν θα μεινει ατιμωρητος κι εκεινος που μιλαει

ψεματα δεν θα ξεφυγει.

.Πολλοι κολακευουν το προσωπο του αρχοντα και καθενας ειναι

φιλος του ανθρωπου που δινει.

.Τον φτωχο τον μισουν ολοι οι αδελφοι του ποσο μαλλον θα τον

αποφυγουν οι φιλοι του; Αυτος ακολουθει φωναζοντας εκεινοι,

ομως, δεν απαντουν.

.Οποιος αποκτα σοφια, αγαπαει την ψυχη του οποιος φυλατει

φρονηση, θα βρει καλο.

. Ο ψευδομαρτυρας δεν θα μεινει ατιμωρητος κι αυτος που λεει

ψεματα θα απολεστει.

. Η τρυφη δεν αρμοζει σε αφρονα πολυ λιγοτερο σε δουλο, να

εξουσιαζει επανω σε αρχοντες.

. Η φρονηση του ανθρωπου συστελλει τον θυμο του και ειναι

δοξα του να παραβλεπει την παραβαση.

.Ο αφρονας γιος ειναι ολεθρος στον πατερα του και οι

φιλονικιες της γυναικας ειναι ενα ασταματητο σταξιμο.

. Σπιτι και πλουτη κληρονομουνται απο τους πατερες

ομως, η γυναικα που εχει φρονηση δινεται απο τον Κυριο.

.Η οκνηρια ριχνει σε βαθυ υπνο και η ανεργη ψυχη θα πειναει.

.Εκεινος που φυλαττει την εντολη φυλαττει την ψυχη του ενω

εκεινος που καταφρονει τους δρομους του θα απολεστει.

.Εκεινος που ελεει τον φτωχο δανειζει στον Κυριο και θα του

γινει η ανταποδοση του.

. Να παιδαγωγεις τον γιο σου οσο υπαρχει ελπιδα αλλα, μη

διεγειρεις την ψυχη σου, ωστε να τον θανατωσεις.

. Ο οργιλος θα παρει ποινη επειδη, και αν τον ελευθερωσεις,

παλι θα κανει το ιδιο.

.Να ακους συμβουλη και να δεχεσαι διδασκαλια, για να γινεις σοφος

στα τελευταια σου.

.Πολλοι λογισμοι υπαρχουν μεσα στην καρδια του ανθρωπου ομως,

η βουλη του Κυριου, εκεινη θα μενει.

.Τιμη του ανθρωπου ειναι η αγαθοτητα του και καλυτερος ειναι ο

φτωχος παρα ο ψευτης.

. Ο φοβος του Κυριου φερνει ζωη, κι εκεινος που τον φοβαται θα

πλαγιαζει χορτατος δεν θα συναντησει κακο.

. Αν μαστιγωσεις τον χλευαστη, ο απλος θα γινει προσεκτικος και

αν ελεγξεις αυτον που εχει φρονηση, θα εννοησει γνωση.

.Οποιος ατιμαζει τον πατερα, και απωθει τη μητερα ειναι γιος που

προξενει ντροπη και ονειδος.

.Γιε μου, σταματα να ακους διδασκαλια, που παρεκτρεπει απο τα

λογια της γνωσης.

.Ο ασεβης μαρτυρας χλευαζει το δικαιο και το στομα των ασεβων

καταπινει ανομια.

.Κρισεις ετοιμαζονται για τους χλευαστες, και ραβδισμοι για τη ραχη

των αφρονων.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

20. Το κρασι γενναει χλευασμο, και τα σικερα ειναι στασιαστικα και

οποιος δελεαζεται απ'αυτα, δεν εχει φρονηση.

. τιμη ειναι στον ανθρωπο να σταματαει απο τη φιλονικια καθε αφρονας,

ομως, μπλεκεται σ'αυτη.

.Ο οκνηρος δεν θελει να αροτριαζει εξαιτιας του χειμωνα γι΄αυτο,

θα ζηταει μεσα στο καλοκαιρι και δεν θα παιρνει.

.Η βουλη μεσα στην καρδια του ανθρωπου ειναι σαν τα βαθια νερα

ο συνετος ανθρωπος, ομως, θα την ανασυρει.

.Πολλοι ανθρωποι κηρυττουν καθε ενας την καλοκαγαθια του αλλα

ποιος θα βρει εναν ανθρωπο πιστο;

.Ο δικαιος περπαταει στην ακεραιοτητα του και τα παιδια του ειναι

μακαρια υστερα απ'αυτον.

.Ποιος μπορει να πει : Καθαρισα την καρδια μου, ειμαι καθαρος απο

τις αμαρτιες μου;

.Ζυγια διαφορετικα, μετρα διαφορετικα, και τα δυο ειναι βδελυγμα

στον Κυριο.

.Κι αυτο το παιδι γνωριζεται απο τις πραξεις του, αν τα εργα του ειναι

καθαρα, και αν ευθεα.

. Το αυτι ακουει, και το ματι βλεπει ο Κυριος, ομως, εκανε και τα δυο.

.Μη αγαπας τον υπνο, για να μη ερθεις σε φτωχεια ανοιξε τα ματια

σου, και θα χορτασεις ψωμι.

.Κακο, κακο, λεει ο αγοραστης οταν, ομως, αναχωρησει, τοτε καυχιεται.

. Υπαρχει χρυσαφι, και πλυθος απο μαργαριταρια τα χειλη, ομως,

της γνωσης ειναι πολυτιμο κειμηλιο.

.Παρε το ιματιο εκεινου που εγγυαται για ξενον και παρε ενεχυρο

απ΄αυτον που εγγυαται για ξενα πραγματα.

.Το ψωμι του ψεματος ειναι γλυκο στον ανθρωπο υστερα, ομως, το

στομα του θα γεμισει απο χαλικια.

.Οι σκοποι στερεωνονται με τη συμβουλη και υστερα απο καλη σκεψη

κανε πολεμο.

.Ο σπερμολογος, καθως γυριζει ολογυρα, αποκαλυπτει τα μυστικα γι΄

αυτο, μη σμιγεις μ'εκεινον που πλαταινει τα χειλη του.

. Το λυχναρι εκεινου που κακολογει τον πατερα του η τη μητερα του

θα σβησει σε βαθυ σκοταδι.

.Κληρονομια, που αποκτηθηκε γρηγορα στην αρχη, στο τελος δεν

ευλογειται.

. Μη πεις : θα ανταποδωσω κακο περιμενε τον Κυριο, και θα σε σωσει.

.Ζυγια διαφορετικα ειναι βδελυγμα στον Κυριο και η δολια πλαστιγγα

δεν ειναι καλο.

.Τα βηματα του ανθρωπου κατευθυνονται απο τον Κυριο πως, λοιπον,

ο ανθρωπος θα γνωρισει τον δικο του δρομο;

.Παγιδα ειναι στον ανθρωπο, να μίλαει με προπετεια για ιερα πραγματα

και υστερα απο τις ευχες να σκεφτεται.

.Λυχνος του Κυριου ειναι το πνευμα του ανθρωπου, το οποιο διερευνα ολα

τα ενδομυχα της καρδιας.

.Ελεος και αληθεια διαφυλαττουν τον βασιλια και ο θρονος του υποστηρι-

ζεται απο το ελεος.

.Καυχημα των νεων ειναι η δυναμη τους και δοξα των γεροντων η πολια.

.Τα μελανισματα των πληγων λευκαινουν τον κακο και τα χτυπηματα,

τα ενδομυχα της καρδιας.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

21.Ολοι οι δρομοι του ανθρωπου φαινονται σωστοι στα ματια του ομως, ο

Κυριος σταθμιζει τις καρδιες.

.Το να κανει καποιος δικαιοσυνη και κριση, ειναι στον Κυριο αρεστοτερο

παρα η θυσια.

. Το υπεροπτικο βλεμμα και η αλαζονικη καρδια, το λυχναρι των ασεβων,

ειναι αμαρτια.

.Οι λογισμου του επιμελη οδηγουν σιγουρα σε αφθονια του καθε προπετη,

ομως, σιγουρα σε ελλειψη.

.Το να αποκταει καποιος θησαυρους με αναληθη γλωσσα ειναι μια αστατη

ματαιοτητα εκεινων που ζητουν θανατο.

.Οι αρπαγες των ασεβων θα τους εξολοθρευσουν επειδη, αρνουνται

να πραττουν δικαιο.

.Ο δρομος του διεφθαρμενου ανθρωπου ειναι στρεβλος το εργο του

καθαρου, ομως, ειναι ευθες.

.Καλυτερα να κατοικει κανεις σε μια γωνια δωματιου, παρα σε ενα ευρυχωρο

σπιτι με μια γυναικα φιλονικη.

.Η ψυχη του ασεβη επιθυμει κακο ο πλησιον του δεν βρισκει χαρη στα ματια

του.

.Οταν ο χλευαστης τιμωρειται, ο απλος γινεται σοφοτερος και ο σοφος καθως

διδασκετε παιρνει γνωση.

.Ο δικαιος συλλογιζεται το σπιτι του ασεβη, οταν οι ασεβεις καταγκρεμιζονται

στην κακια τους.

.Οποιος κλεινει τα αυτια του στην κραυγη του φτωχου, θα φωναξει κι αυτος, και

δεν θα εισακουστει.

.Ενα κρυφο δωρο καταπραυνει θυμο και ενα χαρισμα, οταν το βαλεις στον

κορφο, μια δυνατη οργη.

.Χαρα ειναι στον δικαιο να κανει κριση ολεθρος, ομως, στους εργατες της

ανομιας.

.Ενας ανθρωπος που αποπλανιεται απο τον δρομο της συνεσης θα κατασκη-

νωσει στη συναξη των θανατωμενων.

.Εκεινος που αγαπαει την ευθυμια θα γινει πενητας εκεινος που αγαπαει κρασι

και αρωματα δεν θα πλουτισει.

. Ο ασεβης θα ειναι αντιλυτρο για τον δικαιο, και ο παραβατες για τους ευθεις.

.Καλυτερα να κατοικει κανεις σε μια ερημη γη, παρα με μια γυναικα φιλονικη

και οξυθυμη.

.Πολυτιμος θησαυρος και μυρα βρισκονται στο σπιτι του σοφου ενω ο αφρονας

ανθρωπος τα κατασπαταλαει.

.Αυτος που κυνηγαει δικαιοσυνη και ελεος θα βρει ζωη, δικαιοσυνη, και δοξα.

.Ο σοφος εκπορθει την πολη των δυνατων, και καταβαλλει το οχυρωμα

του θαρρους της.

.Οποιος φυλαττει το στομα του και τη γλωσσα του, φυλαττει την ψυχη του

απο στενοχωριες.

.Υπερηφανος και αλαζονικος χλευαστης αποκαλειτε, οποιος ενεργει με θυμο

αλαζονειας.

. Οι επιθυμιες του οκνηρου τον θανατωνουν επειδη, τα χερια του δεν θελουν

να εργαζονται.

.ολη την ημερα επιθυμει ενω ο δικαιος δινει και δεν λυπαται.

. Η θυσια των ασεβων ειναι βδελυγμα πολυ περισσοτερο οταν τη

φερνουν μπροστα με πονηρια.

.Ο ψευδομαρτυρας θα απολεστει ενω, ο ανθρωπος που υπακουει,

θα μιλαει παντοτε.

. Ο ασεβης ανθρωπος σκληραινει το προσωπο του ο ευθυς,ομως,

κατευθυνει τους δρομους του.

.Δεν ειναι σοφια ουτε συνεση ουτε βουλη, εναντια στον Κυριο.

.Το αλογο ετοιμαζεται για την ημερα της μαχης η σωτηρια,

ομως, ειναι απο τον Κυριο.

Παροιμιες του Σολομωντα- συνεχεια

22.Προτιμοτερο ειναι ενα καλο ονομα παρα μεγαλα πλουτη,

αγαθη χαρη παρα ασημι και χρυσαφι.

.Πλουσιος και φτωχος συναντιουνται ο Κυριος ειναι ο

δημιουργος και των δυο τους.

.Αυτος που εχει φρονηση προβλεπει το κακο, και κρυβεται

οι αφρονες, ομως, προχωρουν και τιμωρουνται.

.Η αμοιβη της ταπεινωσης, και του φοβου του Κυριου,

ειναι πλουτος, και δοξα, και ζωη.

.τριβολια και παγιδες ειναι στον δρομο του στρεβλου οποιος

φυλαττει την ψυχη του, θα ειναι μακρια απ΄αυτους.

.Διδαξε το παιδι στην αρχη του δρομου του και δεν θα απομα-

κθυνθει απ'αυτον ουτε οταν γερασει.

.Ο πλουσιος εξουσιαζει τους φτωχους κι αυτος που δανειζε-

ται ειναι δουλος του δανειστη.

.Αυτος που σπερνει ανομια θα θερισει συμφορες και η ραβδος

της οργης του θα εκλειψει.

.Εκεινος που εχει αγαθο βλεμμα, θα ευλογηθει επειδη, απο το

ψωμι του δινει στον φτωχο.

.Διωξε τον χλευαστη, και μαζι του θα βγει και η φιλονικια, αλλα και

η εριδα και η υβρη θα παυσουν.

.Οποιος αγαπαει την καθαροτητα της καρδιας, για τη χαρη των

χειλεων του, ο βασιλιας θα ειναι φιλος του.

.Τα ματια του Κυριου περιφρουρουν τη γνωση ανατρεπει μαλιστα

τις υποθεσεις του παρανομου.

.το στομα μιας ξενης γυναικας ειναι λακκος βαθυς αυτος που

μισειται απο τον κυριο θα πεσει μεσα σ'αυτον.

.Η ανοησια ειναι συνδεδεμενη με την καρδια του παιδιου η

ραβδος της παιδείας θα την αποχωρισει απ'αυτο.

.Οποιος καταθλιβει τον φτωχο για να αυξησει τα πλουτη του, και

οποιος δινει στον πλουσιο, θαρθει σιγουρα σε ελλειψη.

Λογια σοφων

.Στρεψε το αυτι σου, και ακου τα λογια των σοφων, και προσκολλη-

σε την καρδια σου στη γνωση μου.

.Επειδη, ειναι τερπνα, αν τα φυλαττεις στην καρδια σου και θα

συναρμοζονται μαζι επανω στα χειλη σου.

.Για να ειναι το θαρρος σου στον Κυριο, σου τα διδαξα αυτη την

ημερα, μαλιστα σε σενα.

.Δεν εγραψα σε σενα πολλες φορες με συμβουλες και γνωσεις,

για να σε κανω να γνωρισεις τη βεβαιοτητα των λογων της αληθειας,

ωστε να απαντας με λογια αληθειας σ΄εκεινους που σε στελνουν;

.Μη γυμνωνεις τον φτωχο, επειδη ειναι φτωχος ουτε να καταθλιβεις

στην πυλη αυτον που δυστυχει

.επειδη, ο Κυριος θα εκδικασει τη δικη τους και θα γυμνωσει την

ψυχη εκεινων που τους γυμνωσαν.

.Μη κανεις φιλια με οξυθυμο ανθρωπο και με οργιλον ανθρωπο

μη περπατας

.μηπως και μαθεις τους δρομους του, και παρεις παγιδα στην

ψυχη σου.

.Μη εισαι απο εκεινους που δινουν το χερι, απο εκεινους που

εγγυουνται για χρεη.

.Αν δεν εχεις απο που να πληρωσεις, γιατι να παρουν το κρεβατι

σου απο κατω σου;

.Μη μετακινεις αρχαια ορια, που εβαλαν οι πατερες σου.

.Ειδες εναν ανθρωπο επιτηδειον στα εργα του; Αυτος θα παραστα-

θει μπροστα σε βασιλιαδες δεν θα παρασταθει μπροστα σε μηδα-

μινους.

Λογια σοφων - συνεχεια

23 . Οταν καθησεις να φας μαζι με εναν αρχοντα, να παρατηρεις με

επιμελεια εκεινα που παραθετουν μπροστα σου

.και βαλε μαχαιρι στον λαιμο σου, αν εισαι αδηφαγος

.μη επιθυμεις τα εδεσματα του επειδη, αυτα ειναι τροφη δολιοτητας.

.Μη μεριμνας να γινεις πλουσιος απεχε απο τη σοφια σου.

.Θα βαλεις τα ματια σου σ΄αυτο που δεν υπαρχει; Επειδη, ο πλουτος,

βεβαια, κατασκευαζει για τον εαυτο του φτερα σαν του αετου, και

πεταει προς τον ουρανο.

.Μη τρως το ψωμι του φθονερου ουτε να επιθυμεις τα εδεσματα του

.επειδη, οπως σκεφτεται στην ψυχη του, τετοιος ειναι σου λεει, να

φας και να πιεις αλλ΄η καρδια του δεν ειναι μαζι σου.

.Το ψωμι που εφαγες, θα το ξερασεις, και θα χασεις τις γλυκιες

συνομιλιες σου.

.Μη μιλας στα αυτια του αφρονα επειδη, θα καταφρονησει τη σοφια

των λογων σου.

.Μη μετακινεις αρχαια ορια και μη μπεις στα χωραφια των ορφανων

.επειδη, ο Λυτρωτης τους ειναι ισχυρος αυτος θα εκδικασει τη δικη

τους εναντιον σου.

.Προσκολλησε την καρδια σου στην παιδεία, και τα αυτια σου στα

λογια της γνωσης.

.Μη λυπασαι να παιδαγωγεις το παιδι επειδη, αν το χτυπησεις με

τη ραβδο, δεν θα πεθανει

.εσυ, χτωπωντας το με τη ραβδο, θα ελευθερωσεις την ψυχη του

απο τον αδη.

.Γιε μου, αν η καρδια σου γινει σοφη, θα ευφραινεται και η δικη μου

καρδια

.και τα νεφρα μου θα αγαλλονται, οταν τα χειλη σου μιλανε σωστα.

.Ας μη ζηλευει η καρδια σου τους αμαρτωλους αλλα να εισαι στον

φοβο του Κυριου ολη την ημερα

.επειδη, σιγουρα υπαρχει αμοιβη, και η ελπιδα σου δεν θα αποκοπει.

.Εσυ, γιε μου ακου, και γινε σοφος, και κατευθυνε την καρδια σου

στον δρομο.

.Να μη εισαι αναμεσα σε κρασοποτες, αναμεσα σε ασωτους κρεατο-

φαγους

.επειδη, ο μεθυσος και ο ασωτος θα φτωχευσουν και ο υπναρας θα

ντυθει κουρελια.

.Να υπακους στον πατερα σου, που σε γεννησε και μη καταφρονεις

τη μητερα σου, οταν γερασει.

.Αγοραζε την αληθεια, και μη την πουλας τη σοφια, και την παιδεία,

και τη συνεση.

.Ο πατερας του δικαιου θα χαρει υπερβολικα και οποιος γενναει εναν

σοφο γιο, θα ευφραινεται σ'αυτον.

.Ο πατερας σου και η μητερα σου θα ευφραινωνται μαλιστα, εκεινη,

που σε γεννησε, θα χαιρεται.

.Γιε μου, δωσε την καρδια σου σε μενα, και τα ματια σου ας προσε-

χουν στους δρομους μου

.επειδη, η πορνη ειναι ενας βαθυς λακκος και η ξενη γυναικα, ενα

στενο πηγαδι.

.Αυτη, επιπλεον, ενεδρευει σαν ληστης, και πληθαινει τους παραβα-

τες αναμεσα στους ανθρωπους.

.Σε ποιον ειναι τα "ουαι"; Σε ποιον οι στεναγμοι; Σε ποιον οι φιλονικιες;

Σε ποιον οι ματαιολογιες; Σε ποιον τα χτυπηματα χωρις αιτια; Σε ποιον

η φλογωση των ματιων;

. Σ΄αυτους που δαπανουν τον χρονο τους στο κρασι σ΄εκεινους που

σπαταλουν τον χρονο τους ανιχνευοντας οικοποσιες.

.Μη κοιταζεις το κρασι οτι κοκκινιζει, οτι δινει το χρωμα του στο ποτηρι,

οτι κατεβαινει ευχαριστα.

.Στο τελος του, δαγκωνει σαν φιδι, και κεντρωνει σαν βασιλισκος

.τα ματια σου θα κοιταξουν ξενες γυναικες, και η καρδια σου θα

μιλησει αισχρα

. και θα εισαι σαν καποιον που κοιμαται στο μεσον της θαλασσας,

και σαν καποιον που ειναι ξαπλωμενος επανω σε κορυφη ενος

καταρτιου

.Με χτυπουσαν θα πεις, και δεν πονεσα με εδειραν, και δεν

αισθανθηκα ποτε θα σηκωθω, για να παω να τον ζητησω ξανα;

Λογια σοφων - συνεχεια

24. Μη ζηλευεις τους κακους ανθρωπους ουτε να επιθυμεις

να εισαι μαζι τους

.επειδη, η καρδια τους μελεταει καταδυναστευση, και τα χειλη τους

μιλουν κακουργιες.

.Με τη σοφια οικοδομειται ενα σπιτι, και με τη συνεση στερεωνεται.

. Και με τη γνωση τα ταμεια θα γεμισουν απο καθε πολυτιμον και

ευφροσυνον πλουτο.

. Ο σοφος ανθρωπος εχει δυναμη, και ο φρονιμος ανθρωπος αυξα-

νει τη δυναμη.

.Επειδη, με σοφες περισκεψεις θα κανεις τον πολεμο απο το πληθος,

ομως, των συμβουλων προερχεται σωτηρια.

.Η σοφια ειναι παρα πολυ ψηλη για τον αφρονα δεν θα ανοιξει το

στομα του στην πυλη.

.Οποιος μελεταει να πραξει κακο, θα ονομαστει ανδρας κακεντρεχης.

.Η μελετη της αφροσυνης ειναι αμαρτια και ο χλευαστης, ειναι βδελυγμα

στους ανθρωπους.

.Αν μικροψυχησεις στην ημερα της συμφορας, η δυναμη σου ειναι

μικρη.

.Ελευθερωνε αυτους που σερνονται σε θανατο, και μη αποσυρεσαι

απο εκεινους που ειναι κοντα στη σφαγη.

.Αν πεις : Να, εμεις δεν το ξερουμε δεν γνωριζει αυτος που σταθμιζει

τις καρδιες, Και δεν ξερει αυτος που φυλαττει την ψυχη σου, και απο-

διδει στον καθεναν συμφωνα με τα εργα του;

.Γιε μου, φαε μελι, επειδη ειναι καλο και κηρηθρα, επειδη ειναι γλυκια

επανω στον ουρανισκο σου

.τετοια θα ειναι στην ψυχη σου η γνωση της σοφιας οταν τη βρεις, τοτε

θα παρεις αμοιβη, και η ελπιδα σου δεν θα αποκοπει.

.Μη στηνεις παγιδα, ω ανομε, εναντια στο σπιτι του δικαιου μη ταραξεις

τον τοπο της αναπαυσης του

.επειδη, ο δικαιος πεφτει επτα φορες, και σηκωνεται αλλ'οι ασεβεις θα

πεσουν σε ολεθρο.

.Στην πτωση του εχθρου σου, μη χαρεις, και στο γλιστρημα του, ας μη

ευφραινεται η καρδια σου

.μηπως, καποτε, ο Κυριος δει, κι αυτο φανει στα ματια του, και μεταστρεψει

τον θυμο του απ'αυτον.

.Μη αγανακτεις για τους πονηρευομενους μη ζηλευεις τους ασεβεις

.επειδη, κακος δεν θα εχει καλο τελος το λυχναρι των ασεβων θα σβησει.

.Γιε μου, να φοβασαι τον Κυριο και τον βασιλια και να μη εχεις επικοινωνια

με στασιαστες

.επειδη, η συμφορα τους θα πεσει ξαφνικα επανω τους και ποιος γνωριζει

τις τιμωριες και των δυο;

.Ακομα και τουτα ειναι για τους σοφους. Η προσωποληψια στην κριση δεν

ειναι καλο.

.Αυτον που λεει στον ασεβη : Εισαι δικαιος, θα τον καταραστουν οι λαοι, και

τα εθνη θα τον αηδιαζουν

.αλλα, σ΄εκεινους που τον ελεγχουν θα ειναι χαρη, και ευλογια αγαθων θα

ειναι επανω τους.

.Οποιος αποκρινεται με σωστα λογια, ειναι σαν αυτον που φιλαει τα χειλη.

.Βαζε σε διαταξη το εργο σου εξω, και προετοιμαζε το για τον εαυτο σου,

στο χωραφι και επειτα χτισε το σπιτι σου.

.Να μη εισαι μαρτυρας αδικος εναντια στον πλησιον σου ουτε να απατας

με τα χειλη σου.

.Μη πεις : Οπως εκανε σε μενα, ετσι θα κανω σ΄αυτον θα αποδωσω στον

ανθρωπο συμφωνα με το εργο του.

.Περνουσα μεσα απο το χωραφι του οκνηρου, και μεσα απο τον αμπελωνα

του αμυαλου ανθρωπου

.και να, παντου ειχαν βλαστησει αγκαθια τσουκνιδες ειχαν σκεπασει το

προσωπο του, και το λιθοφραγμα του ηταν καταγκρεμισμενο.

.Τοτε, εγω, αφου κοιταξα, συλλογιστηκα στην καρδια μου ειδα, και

πηρα διδασκαλια.

.Λιγος υπνος, λιγος νυσταγμος, λιγο διπλωμα των χεριων στον υπνο

.επειτα, η φτωχεια σου ερχεται σαν ταχυδρομος, και η στερηση σου

σαν ενας ενοπλος ανδρας.

Παροιμιες του Σολομωντα

25. Δοξα του Θεου ειναι να σκεπαζει το πραγμα και δοξα των βασιλιαδων

να εξιχνιαζουν το πραγμα.

.Αφαιρεσε τη σκουρια απο το ασημι, και θα βγει ενα σκευος στον χρυσοχοο.

.Αφαιρεσε τους ασεβεις απο μπροστα απο τον βασιλια, και ο θρονος του θα

στερεωθει με δικαιοσυνη.

.Μη αλαζονευεσαι μπροστα απο τον βασιλια, και μη στεκεσαι στον τοπο των

μεγαλων

.επειδη, καλυτερα να σου πουν: Ανεβα εδω, παρα να σε κατεβασουν

παρουσια του αρχοντα, που ειδαν τα ματια σου.

.Μη βγεις γρηγορα σε φιλονικια μηπως και στο τελος απορησεις τι να κανεις,

οταν ο πλησιον σου σε ντροπιασει.

.Εκδικασε τη δικη σου με τον πλησιον σου και μη αποκαλυπτεις το

μυστικο του αλλου

.μηπως κι εκεινος που σε ακουει σε κοροιδεψει, και η ντροπη σου δεν

εξαλειφθει.

.Ενας λογος, οταν μιληθει σωστα, ειναι χρυσαφενια μηλα σε ασημε-

νια ποικιλματα.

.Σαν ενα χρυσαφενιο σκουλαρικι, και ενα στολιδι απο καθαρο χρυσαφι,

ειναι ο σοφος, αυτος που ελεγχει ενα υπακουο αυτι.

. Σαν το ψυχος του χιονιου σε καιρο του θερισμου, ετσι ειναι ο πιστος

πρεσβης σ΄εκεινους που τον στελνουν επειδη, αναπαυει την ψυχη

των κυριων του.

.Εκεινος που καυχιεται σε ενα ψευτικο δωρο, μοιαζει με συννεφα και

ανεμο χωρις βροχη.

.Ο ηγεμονας πειθεται με υπομονη και η γλυκια γλωσσα σπαει κοκαλα.

.Σπανια να βαλεις το ποδι σου στο σπιτι του πλησιον σου, μηπως και

σε βαρεθει και σε μισησει.

.Ο ανθρωπος, που μαρτυρει εναντια στον πλησιον του με ψευτικη

μαρτυρια, ειναι σαν ενα ροπαλο, και μια μαχαιρα, και ενα οξυ βελος.

.Πιστη σε απιστον σε ημερα συμφορας, ειναι σαν ενα σαπιο δοντι,

και ενα εξαρθρωμενο ποδι.

.Σαν εκεινον που ξεντυνεται το ιματιο στην ημερα του ψυχους, και

σαν το ξυδι επανω σε νιτρο, ετσι ειναι αυτος που ψαλλει ασματα σε

λυπημενη καρδια.

.Αν πειναει ο εχθρος σου, δωσ'του ψωμι να φαει και αν διψαει, ποτισε

τον νερο

.επειδη, θα επισωρευσεις καρβουνα φωτιας επανω στο κεφαλι του,

και ο Κυριος θα σε ανταμειψει.

.Ο βοριας ανεμως διωχνει τη βροχη και το οργισμενο προσωπο

τη γλωσσα που υποψιθυριζει.

.Καλυτερα να κατοικει καποιος σε μια γωνια δωματιου, παρα σε ενα

ευρυχωρο σπιτι με μια φιλονικη γυναικα.

.Σαν το κρυο νερο σε ψυχη που διψαει, ετσι ειναι οι αγαθες αγγελιες

απο μακρινη γη.

.Ο δικαιος σφαλλοντας μπροστα στον ασεβη ειναι σαν μια θολη πηγη,

και μια μολυσμενη βρυση.

.Καθως δεν ειναι καλο να τρωει κανεις πολυ μελι, ετσι δεν ειναι ενδοξο

να ζηταει κανεις τη δικη του δοξα.

.Οποιος δεν κραταει το πνευμα του, ειναι σαν μια κατεδαφισμενη και

ατειχιστη πολη.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

26 . Οπως το χιονι μεσα στο καλοκαιρι, και οπως η βροχη μεσα στον

θερισμο, ετσι η τιμη δεν αρμοζει στον αφρονα.

.Οπως περιφερεται το στρουθιο, οπως πεταει ολογυρα το χελιδονι,

ετσι η αδικη καταρα δεν θα φτασει στον σκοπο της.

.Μαστιγα για το αλογο, και χαλιναρι για το γαιδουρι, και ραβδος για

τη ραχη των αφρονων.

.Μη απαντας στον αφρονα συμφωνα με την αφροσυνη του, για να μη

γινεις κι εσυ ομοιος μ'αυτον.

.Να απαντας στον αφρονα συμφωνα με την αφροσυνη του, για να μη

ειναι σοφος στα ματια του.

.Οποιος στελνει ενα μηνυμα διαμεσου του αφρονα, κοβει τα ποδια του

και πινει ζημια.

.Καθως τα σκελη του χωλου κρεμονται ανωφελη, ετσι ειναι και η

παροιμια στο στομα των αφρονων.

.Οπως εκεινος που δεσμευει μια πετρα μεσα σε σφενδονα, ετσι

ειναι και οποιος δινει τιμη στον αφρονα.

.Οπως ειναι το αγκαθι που σπρωχνεται στο χερι του μεθυσου,

ετσι ειναι και η παροιμια στο στομα των αφρονων.

.Ο δυναστης μολυνει τα παντα, και μισθωνει τους αφρονες

μισθωνει και τους παραβατες.

.Οπως το σκυλι γυριζει στον εμετο του, ετσι και ο αφρονας επανα-

λαμβανει την αφροσυνη του.

.Ειδες εναν ανθρωπο, που νομιζει τον εαυτο του σοφο;

Περισσοτερη ελπιδα ειναι απο τον αφρονα, παρα απ΄αυτον.

.Οπως η πορτα περιστρεφεται στις στροφιγγες της, ετσι και ο

οκνηρος στο κρεβατι του.

. Ο οκνηρος νομιζει τον εαυτο του σοφοτερο απο επτα σοφους

γνωμοδοτες.

.Οποιος, περνωντας, ανακατευεται σε φιλονικια, που δεν τον αφορα,

μοιαζει μ΄εκεινον που πιανει ενα σκυλι απο τα αυτια.

.Οπως ο μανιακος, που ριχνει φλογες, βελη, και θανατο,

.ετσι ειναι και ο ανθρωπος που απαταει τον πλησιον του, και

λεει : Δεν το εκανα εγω παιζοντας;

. Οπου δεν υπαρχουν ξυλα, η φωτια σβηνει και οπου δεν υπαρχει

ψιθυριστης, η φιλονικια ησυχαζει.

.Τα καρβουνα ειναι για την ανθρακια, και τα ξυλα για τη φωτια, και ο

φιλονικος ανθρωπος για να αναβει φιλονικιες.

.Τα λογια του ψιθυριστη καταπινονται με ευχαριστηση, και κατεβαινουν

στα ενδομυχα της κοιλιας.

.Τα ενθερμα χειλη με πονηρη καρδια, ειναι σαν σκουρια απο ασημι,

που εχει επιχριστει επανω σε ενα πηλινο αγγειο.

.Οποιος μισει, υποκρινεται με τα χειλη του, και μηχανευεται εναν δολο

μεσα στην καρδια του.

.Οταν μιλαει φιλοφρονα, μη τον πιστευεις επειδη, μεσα στην καρδια

του εχει επτα βδελυγματα.

.Οποιος σκεπαζει το μισος με δολο, η πονηρια του θα φανερωθει

στη μεση της συναξης.

.Οποιος σκαβει εναν λακκο, θα πεσει ο ιδιος σ΄αυτον και η πετρα

θα γυρισει επανω σ'εκεινον που την κυλαει.

.Η αναληθης γλωσσα μισει αυτους που καταθλιβονται απ΄αυτη και το

απατηλο στομα εργαζεται καταστροφη.

Παροιμιες του Σολομωντα -συνεχεια

27. Μη καυχιεσαι στην αυριανη ημερα επειδη, δεν ξερεις τι θα

γεννησει η ημερα.

.Ας σε επαινει ενας αλλος, και οχι το στομα σου ενας ξενος, και

οχι τα χειλη σου.

.Βαρια ειναι η πετρα, και δυσβασταχτη η αμμος η οργη, ομως, του

αφρονα ειναι βαρυτερη και απο τα δυο.

.Ο θυμος ειναι σκληρος, και η οργη οξεια αλλα, ποιος μπορει

να σταθει μπροστα στη ζηλοτυπια;

.Ο φανερος ελεγχος ειναι καλυτερος παρα η κρυπτομενη αγαπη.

.Πληγες φιλου ειναι πιστες φιληματα, ομως, εχθρων, πολυαριθμα.

.Η χορτασμενη ψυχη αποστρεφεται την κηρηθρα στην πεινασμενη

ψυχη, ομως, καθε τι πικρο φαινεται γλυκο.

.Οπως το πουλι που πλανιεται μακρια απο τη φωλια του, ετσι ειναι

και ο ανθρωπος που πλανιεται μακρια απο τον τοπο του.

.Τα μυρα και τα θυμιαματα ευφραινουν την καρδια, και η γλυκυτητα

του φιλου με την εγκαρδια συμβουλη.

.Τον φιλο σου και τον φιλο του πατερα σου μη τον εγκαταλειπεις

στο σπιτι, ομως, του αδελφου σου μη μπεις στην ημερα της συμφορας

σου επειδη, καλυτερα ειναι ενας γειτονας κοντα, παρα ενας αδελφος

μακρια.

.Γιε μου, γινε σοφος και ευφρανε την καρδια μου, για να εχω τι να

απαντω σ΄εκεινον που με ονειδιζει.

.Ο φρονιμος προβλεπει το κακο, και κρυβεται οι αφρονες, ομως,

εξακολουθουν τον δρομο τους, και τιμωρουνται.

.Παρε το ιματιο εκεινου που εγγυαται για εναν ξενο και παρε ενα

ενεχυρο απ΄αυτον, που εγγυαται για ξενα πραγματα.

.Αυτος που σηκωνεται το πρωι και ευλογει με μεγαλη φωνη τον

πλησιον του θα θεωρηθει σαν να τον καταριεται.

.Το ακαταπαυστο σταξιμο σε μια βροχερη ημερα, και η φιλονικη

γυναικα, ειναι ομοια

.αυτος που την κρυβει, κρυβει τον ανεμο και το μυρο στα δεξια του,

καιτοι κρυμμενο, φωναζει.

.Το σιδηρο ακονιζει το σιδηρο και ο ανθρωπος ακονιζει το προσωπο

του φιλου του.

.Αυτος που φυλαττει τη συκια θα φαει τον καρπο της κι αυτος που

φυλαττει τον κυριο του θα τιμηθει.

.Οπως μεσα στο νερο ανταποκρινεται προσωπο σε προσωπο, ετσι

και η καρδια του ανθρωπου σε ανθρωπο.

.Ο αδης και η απωλεια δεν χορταινουν και τα ματια του ανθρωπου

δεν χορταινουν.

. Το ασημι δοκιμαζεται με το χωνευτηρι, και το χρυσαφι με το καμινι

ο ανθρωπος, ομως, με το στομα εκεινων που τον εγκωμιαζουν.

.Και αν κοπανισεις τον αφρονα με εναν κοπανο μεσα σε γουδι, ανα-

μεσα σε σιταρι που κοπανιζεται, η αφροσυνη του δεν θα αποχω-

ριστει απ΄αυτον.

.ΠΡΟΣΕΧΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΝΙΩΝ

ΣΟΥ, ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΤΑ ΚΟΠΑΔΙΑ ΣΟΥ

.ΕΠΕΙΔΗ, Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΔΙΑΔΗΜΑ

ΑΠΟ ΓΕΝΕΑ ΣΕ ΓΕΝΕΑ.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

28. Οι ασεβεις φευγουν, αν και δεν τους καταδιωκει κανενας

ενω οι δικαιοι εχουν θαρρος σαν λιονταρι.

.Εξαιτιας των αμαρτηματων του τοπου, πολλοι ειναι οι αρχοντες του

με εναν, ομως, συνετο και νοημονα ανθρωπο, το πολιτευμα του

θα διαρκει.

.Ενας φτωχος ανθρωπος που, ομως, δυναστευει τους φτωχους,

ειναι σαν τη βροχη που κατακλυζει, και δεν δινει ψωμι.

.Οσοι εγκαταλειπουν τον νομο, εγκωμιαζουν τους ασεβεις αλλ΄οσοι

φυλαττουν τον νομο, τους αντιμαχονται.

.Οι κακοι ανθρωποι δεν θα εννοησουν κριση αυτοι, ομως, που ζητουν

τον Θεο θα καταλαβουν τα παντα.

.Καλυτερος ο φτωχος, που περπαταει στην ακεραιοτητα του, παρα ο

διεστραμμενος στους δρομους του, εστω και αν ειναι πλουσιος.

. Αυτος που φυλαττει τον νομο ειναι ενας συνετος γιος ο φιλος, ομως,

των ασωτων καταντροπιαζει τον πατερα του.

.Αυτος που αυξανει την περιουσια του με τοκο, και πλεονεξια, τη συγκεν-

τρωνει γι΄αυτον που ελεει τους φτωχους.

.Εκεινος που αποστρεφει το αυτι του απο του να ακουει τον νομο, ακομα

και η προσευχη του θα ειναι βδελυγμα.

.Εκεινος που αποπλαναει τους ευθεις σε εναν κακο δρομο, αυτος θα πεσει

στον ιδιο του τον λακκο οι αμεμπτοι, ομως, θα κληρονομησουν αγαθα.

.Ο πλουσιος ανθρωπος νομιζει τον εαυτο του σοφο ο συνετος φτωχος,

ομως, τον εξελεγχει.

.Οταν οι δικαιοι θριαμβευουν, μεγαλη ειναι η δοξα οταν, ομως, υψωνονται

οι ασεβεις, οι ανθρωποι κρυβονται.

.Αυτος που κρυβει τις αμαρτιες του, δεν θα ευοδωθει αλλ΄αυτος, που τις

εξομολογειται και τις εγκαταλειπει, θα ελεηθει.

.Μακαριος ο ανθρωπος που φοβαται παντοτε οποιος, ομως, σκληραινει

την καρδια του, θα πεσει σε συμφορα.

.Λιονταρι που βρυχιεται, και αρκουδα που πειναει, ειναι ο ασεβης διοικητης

επανω σε εναν πενιχρο λαο.

.Ο ηγεμονας που στερειται συνεση πληθαινει τις καταδυναστειες

εκεινος, ομως, που μισει την αρπαγη θα μακρυνει τις ημερες του.

.Ο ανθρωπος που ειναι ενοχος για αιμα ανθρωπου, θα σπευσει

στον λακκο κανενας δεν θα τον κρατησει.

.Οποιος περπαταει με ακεραιοτητα θα σωθει ομως, ο διεστραμμενος

στους δρομους του θα πεσει μονομιας.

.Αυτος που εργαζεται τη γη του θα χορτασει ψωνι ενω αυτος που

ακολουθει τους ματαιοφρονες θα γεμισει απο φτωχεια.

.Ο πιστος ανθρωπος θα εχει πολλυ ευλογια οποιος, ομως, σπευδει

να πλουτησει, δεν θα μεινει ατιμωρητος.

.Το να ειναι κανεις προσωποληπτης, δεν ειναι καλο επειδη, ο

ανθρωπος αυτου του ειδους θα ανομησει για ενα κομματι ψωμι.

.Αυτος που εχει πονηρο ματι σπευδει να πλουτησει, και δεν

καταλαβαινει οτι η στερηση θαρθει επανω του.

.Εκεινος που ελεγχει εναν ανθρωπο, υστερα θα βρει περισσοτερη

χαρη, παρα εκεινος που κολακευει με τη γλωσσα.

.Αυτος που κλεβει τον πατερα του η τη μητερα του, και λεει:

Αυτο δεν ειναι αμαρτια, αυτος ειναι συντροφος του ληστη.

.Ο αλαζονας στην καρδια διεγειρει εριδες εκεινος, ομως, που εχει το

θαρρος του επανω στον Κυριο θα παχυνει.

.Αυτος που εχει το θαρρος του επανω στη δικη του καρδια, ειναι

αφρονας αλλ΄αυτος που περπαταει με σοφια, αυτος θα σωθει.

.Οποιος δινει στους φτωχους, δεν θαρθει σε στερηση οποιος,

ομως, αποστρεφει τα ματια του, θα εχει πολλες καταρες.

.Οταν υψωνονται οι ασεβεις, οι ανθρωποι κρυβονται οταν,

ομως, εκεινοι χανονται, οι δικαιοι πληθαινουν.

Παροιμιες του Σολομωντα - συνεχεια

29. Ο ανθρωπος που, καθως ελεγχεται, σκληρυνει τον τραχηλο,

θα αφανιστει ξαφνικα, και χωρις γιατρεια.

.Οταν οι δικαιοι μεγαλυνθουν, ευφραινεται ο λαος οταν, ομως, ο

ασεβης εξουσιαζει, στεναζει ο λαος.

.Οποιος αγαπαει τη σοφια, ευφραινει τον πατερα του οποιος,

ομως, συναναστρεφεται με πορνες, φθειρει την περιουσια του.

Ο βασιλιας στερεωνει τον τοπο με τη δικαιοσυνη, ενω ο δωρο-

ληπτης τον καταστρεφει.

.Ο ανθρωπος, που κολακευει τον πλησιον του, απλωνει ενα διχτυ

μπροστα στα βηματα του.

.Ο κακος ανθρωπος παγιδευεται στην ανομια ο δικαιος, ομως,

ψαλλει και ευφραινεται.

.Ο δικαιος παιρνει γνωση της κρισης των πενητων ο ασεβης δεν

καταλαβαινει γνωση.

.Οι χλευαστες ανθρωποι κατακαινε την πολη με φωτια οι σοφοι,

ομως, αποστρεφουν την οργη.

.Ο σοφος ανθρωπος, εχοντας διαφορα με τον αφρονα ανθρωπο,

ειτε οργιζεται ειτε γελαει, δεν βρισκει αναπαυση.

.Οι ανδρες των αιματων μισουν τον αμεμπτο, οι ευθεις, ομως,

εκζητουν τη ζωη του.

.Ο αφρονας εκθετει ολη του την ψυχη ενω ο σοφος την αναχαι-

τιζει προς τα πισω.

.αν ο διοικητης προσεχει σε αναληθη λογια, ολοι οι υπηρετες του

γινονται ασεβεις.

.Ο θρονος του βασιλια που κρινει τους φτωχους με αληθεια, θα

στερεωθει για παντα.

.Η ραβδος και ο ελεγχος δινουν σοφια αλλ΄ενα εγκαταλειμμενο

παιδι ντροπιαζει τη μητερα του.

.Οταν πληθαινουν οι ασεβεις, περισσευει η ανομια οι δικαιοι,

ομως, θα δουν την πτωση τους.

.Να παιδαγωγεις τον γιο σου, και θα σου φερει αναπαυση και θα

φερει ηδονη στην ψυχη σου.

.Οπου δεν υπαρχει οραση, ο λαος διαφθειρεται ειναι μακαριος,

ομως, εκεινος που φυλαττει τον νομο.

.Ο δουλος δεν θα διορθωθει με λογια επειδη, καταλαβαινει μεν,

αλλα δεν υπακουει.

.Ειδες εναν ανθρωπο γρηγορον στα λογια του; Περισσοτερη

ελπιδα ειναι απο τον αφρονα παρα απ΄αυτον.

.Αν καποιος ανατρεφει απο παιδι τον δουλο του με τρυφεροτητα,

στο τελος θα γινει γιος.

.Ο οξυθυμος ανθρωπος εξαπτει φιλονικια, και ο οργιλος ανθρωπος

πληθαινει ανομιες.

.Η υπερηφανεια του ανθρωπου θα τον ταπεινωσει ενω ο ταπεινο-

φρονας απολαμβανει τιμη.

.Ο συμμεριστης του κλεφτη μισει τη δικη του ψυχη ακουει τον ορκο,

και δεν ομολογει.

.Ο φοβος του ανθρωπου στηνει παγιδα ενω, αυτος που εμπιστευε-

ται στον Κυριο, θα ειναι σε ασφαλεια.

.Πολλοι ζητουν το προσωπο του ηγεμονα η κριση, ομως, του ανθρωπου

ειναι απο τον Κυριο.

.Ο αδικος ανθρωπος ειναι βδελυγμα στους δικαιους και ο ευθυς στον

δρομο του, ειναι βδελυγμα στους ασεβεις.

Λογια του Αγουρ

30. Βεβαια, εγω ειμαι ο πλεον αφρονας απο τους ανθρωπους, και

φρονηση ανθρωπου δεν υπαρχει μεσα μου

.και δεν εμαθα τη σοφια ουτε ξερω τη γνωση των αγιων.

.Ποιος ανεβηκε στον ουρανο και κατεβηκε; Ποιος συγκεντρωσε

τον ανεμο στα χερια του;

ποιος δεσμευσε τα νερα μεσα σε ιματιο; Ποιος στερεωσε ολα τα

ακρα της γης;

. Τι ειναι το ονομα του; Και τι το ονομα του υιου του, αν ξερεις;

.Καθε λογος Θεου ειναι δοκιμασμενος ειναι ασπιδα σ΄εκεινους

που εμπιστευονται σ'αυτον.

.Μη προσθεσεις στα λογια του μηπως σε ελεγξει, και βρεθεις

ψευτης.

.δυο πραγματα ζηταω απο σενα μη μου τα αρνηθεις πριν πεθανω

.ματαιοτητα και αναληθη λογο

απομακρυνε απο μενα φτωχεια και

πλουτο μη μου δωσεις τρεφε με με αυταρκη τροφη

.Μηπως και χορτασω, και σε αρνηθω, και πω :

ποιος ειναι ο Κυριος;

Η, μηπως, καθως βρεθω φτωχος, κλεψω, και παρω επιπολαια

Το ονομα του Θεου μου.

.Μη καταλαλεις εναν υπηρετη στον κυριο του μηπως και σε

καταραστει, και βρεθεις ενοχος.

.Υπαρχει γενεα, που καταριεται τον πατερα της, και δεν ευλο-

γει τη μητερα της.

.Υπαρχει γενεα καθαρη στα ματια της, αλλα δεν ειναι πλυμενη

απο την ακαθαρσια της.

.Υπαρχει γενεα, της οποιας τα ματια ποσο ψηλα ειναι ! Και τα

βλεφαρα της υπερηφανα !

.Υπαρχει γενεα, που τα δοντια της ειναι ρομφαιες, και οι μυλοδοντες

μαχαιρια, για να κατατρωνε τους φτωχους απο τη γη, και τους

απορους απο αναμεσα απο τους ανθρωπους.

.Η βδελλα εχει 2 θυγατερες, που φωναζουν: Φερε, φερε.

Τα 3 αυτα δεν χορταινουν ποτε, μαλιστα τα 4 δεν λενε ποτε .

Αρκει.

. Ο αδης, και η στειρα μητρα η γη, που δεν χορταινει απο νερο

και η φωτια, που δεν λεει :Αρκει.

.Εκεινος που εμπαιζει τον πατερα του, και καταφρονει να υπακουσει

στη μητερα του, οι κορακες της φαραγγας θα του βγαλουν το ματι,

και θα το φανε οι νεοσσοι των αετων.

.Αυτα τα 3 μου ειναι θαυμαστα, μαλιστα τα 4 δεν τα εννοω